เทวดาลำเอียงกับโลกวรรณคดีที่ไม่ได้ร้องขอ!

แม่วี "อีเอื้อย! ปิตุฆาตบ้านมึงสิ แม่มึงเป็นผู้หญิง!"
"เอื้อย (สายแว๊น) "ชิชะ! บังอาจนักหนา ไปมุดอยู่ที่ใดมาเพลานี้ เขาไม่มีคำนำหน้าชื่อแล้ว"
แม่วีที่เดือดอยู่แล้วเจอเอื้อยยั่วโมโหนางจึงสั่งให้ลูกน้องบุกเข้าหาเอื้อย
ขณะที่แม่วีและกองทัพวีระชัยการช่างกำลังจะยกประแจยักษ์พังอู่เอื้อย นีโอจังก็กระโดดมาขวางหน้าพร้อมโพสท่าจีบมือแบบพระเอกลิเกหน้าขาว!
นีโอจัง: "ช้าก่อนนนน! ท่านเจ้าแม่วีระชัยการช่าง! ในเมื่อเราต่างก็มีหัวใจเป็นลูกผู้ชายสายแว้น (และลูกผู้หญิงสายสก๊อย) การจะมาตบตีกันแบบไร้อารยธรรมมันช่าง... 'ไม่สมศักดิ์ศรีม้านิลมังกรเอาซะเลยนะจ๊ะแม่จ๋าาา' (ดัดเสียงลิเก)"
แม่วี: (ชะงักพลางคาบใบจาก) "มึงพล่ามอะไรของมึงไอ้หน้าจืด? กูก็แค่อยากได้ปลาคืน!"
นีโอจัง: "ถ้าอยากได้ปลา ก็ต้องวัดกันที่ 'ยาง' และ 'ลูกสูบ' สิครับ! ในฐานะที่เราเป็น 'ครอบครัว' เดียวกันในวงการสองจ้อ... เรามาตัดสินกันที่สนามแข่งท้ายวัดร้าง ใครสามารถเบรคใกล้สะพานพระลักษณ์2 ได้ใกล้ที่สุดคนนั้นชนะและ เอาปลาบู่ทองไปเลย!"
อ้าย (รับบท ฮาน):
อ้ายเดินลงจากควายธนูด้วยท่าทางคูลๆ ในมือไม่ได้ถือกระบองแล้ว แต่ถือ "ถุงกล้วยแขก" พลางหยิบกินตลอดเวลาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
อ้าย (ฮาน) ถือกล้วยแขกเดินเข้ามา “พ่อดอม เฮ้ย….พ่อเคยพูดไว้ว่าไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรก็ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ไปกว่า พลังครอบครัว” เคี้ยว เคี้ยว
แม่วี: (ตบเข่าฉาดจนกล้ามกระตุก) "พูดได้ดี! เพราะสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับกูไม่ใช่ปลา... แต่มันคือ 'ครอบครัว' (Family) และในครอบครัวแว้น ความเร็วคือพระเจ้า! ตกลงกูรับคำท้า!
อ้าย (ฮาน): "พวกมึงจะแข่งกันกี่ไมล์กูก็ไม่สนหรอก... (หยิบกล้วยแขกเข้าปาก) ตราบใดที่กล้วยแขกในมือข้ายังไม่หมด ข้าก็ยังไม่แพ้... เคี้ยวๆ"
หน้าสนามแข่งท้ายวัดร้าง นีโอจังเดินกางแขนออกไปเหมือนเจ้าของคาสิโน พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ระดับตัวร้ายในซีรีส์จีน
นีโอจัง: "ช้าก่อนแม่วี! ในเมื่อนี่คือศึกแห่งศักดิ์ศรีของ 'ครอบครัว' เราจะแข่งแบบธรรมดาไม่ได้! กฎของเรามีเพียงข้อเดียวคือ 'ไม่มีกฎ'! ใครจะลงกี่คนก็ได้ รถจะแต่งพิสดารแค่ไหนก็ได้ จะพ่นไฟ พ่นน้ำ หรือพ่นน้ำลายใส่กันก็ได้ทั้งนั้น!"
แม่วี: (สูบใบจากเข้าปอดจนเต็ม) "หึ... มึงคิดจะเล่นตุกติกสินะไอ้หน้าจืด? แต่กูไม่สน! เพราะครอบครัวกูมีทั้งจำนวนคนและพลังม้า! ต่อให้มึงเอาควายสามขามาแข่ง มึงก็ไม่มีวันชนะ 'ทีมครอบครัววีระชัยการช่าง' ของกูได้ว้อยยย!"
แม่วีสั่งลูกน้องหมอผีเอา 'ควายธนู' 5 ตัวมาต่อพ่วงกันเป็นขบวนรถศึกเหมือนรถไฟมรณะ โดยมี อ้าย (ฮาน) นั่งอยู่ท้ายสุดในท่าขับแขนเดียว อีกมือหยิบ 'ทอดมันปลากราย' กินอย่างใจเย็น
อ้าย (ฮาน): "เครื่องจะแรงแค่ไหนก็ช่าง... (เคี้ยวทอดมัน) ถ้าเข้าโค้งแล้วน้ำจิ้มไม่หก... ข้าก็ถือว่าข้าชนะแล้ว... เคี้ยวๆ"
ด้านเอื้อยก็กำลังเติมหญ้าไร้สาร ออนเทน 95 ให้ม้านิคพร้อมเทน้ำยาอุทัยทิพย์ผสมลงในหญ้า นีโอจังเห็นเอื้อยกระตือรือร้นเป็นอย่างมากนั้นอาจจะเป็นเพราะสาเหตุในอดีตด้วยก็เป็นได้
นีโอจัง: เดินผ่านท่ามกลางผู้คนและเหล่าสัมภเวสีเขาพยายามเก๊กท่าประธานบริษัท) "นี่คือรถรบโหมด 'Family of the Junk'! เอื้อย! บังคับม้านิลมังกรไปข้างหน้า! กินรี! อรหัน! บินขนาบข้างแล้วดึงสายจูงไว้ อย่าให้รถส่าย!"
กินรีสายบวก: "จ้ะพรี่ชาย! แต่ทำไมต้องเอาไอ้หำไปผูกไว้ที่ท้ายเกวียนเยี่ยงนั้น"
นีโอจัง: "หลังจากประคบผ้าตราสังข์มือสอง อ้ายหำไม่ได้หายบวม แต่ร่างกายกลับแข็งตัวดุจหินผา (Rigid Body) เหมาะกับการเป็นลูกตุ้มถ่วงน้ำหนักเกวียนพอดี!" นั่นคือ 'ระบบถ่วงดุลน้ำหนัก(Counterweight)' เว้ย!ถ้าไม่มีน้ำหนักอ้ายหำถ่วงไว้ รถเกวียนกากๆ นี่จะดีดเป็นกุ้งเต้นเวลาเข้าโค้ง... หำ! หำเอ็งใช้ท่ารองเท้าแตะลากรถเด็กแว้นได้ใช่ไหม"
อ้ายหำ: "ไว้ใจได้เลยลูกพรี่ตัวข้านักขึ้นชื่อเด็กแว๊นอันดับหนึ่งประจำสำนักหมอผี" พูดเสร็จอ้ายหำก็โชว์รองเท้าแตะ ตีบวกอัคระเพิ่มป่องกันแรงเสียดทานและการเผาไหม้
บรรยากาศนรกแตก ณ เส้นสตาร์ท
ณ ท้ายวัดร้างที่เต็มไปด้วยหยากไย่และฝุ่นดิน เส้นสตาร์ทไม่ได้ถูกตีด้วยสีสเปรย์ แต่ถูกตีด้วย 'ขี้เถ้ากระดูกผี' ที่โรยเป็นทาง บรรยากาศรอบข้างวังเวงจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเพลงบาซูเวอร์ชัน 8 บิต
ผู้ถือธงปล่อยตัว (ตัวจริง):
ที่กลางเส้นสตาร์ท ร่างอันสูงโปร่งปานเสาไฟฟ้าของ "ผีเปรต" ยืนตระหง่านอยู่ นางไม่ได้ถือธงลายตารางหมากรุก แต่ถือ 'ผ้านุ่งนางตานีผืนสุดท้าย' (ที่ยืมมาจาก แม่ตานี ที่นั่งเคี้ยวหมากอยู่ข้างป่ากล้วย) มาผูกติดกับแท่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคยปักอยู่ในท้องอ้ายหำ
ผีเปรต: (ยืนตัวสั่นพั่บๆ ปากเท่ารูเข็มพยายามฮัมเพลง) "วิญญาณ... ล่องลอย... ไปหา... ที่เกิดใหม่... (หันมามองขบวนรถแม่วีและนีโอจัง) เหวอออ! รีบๆ พากันตายแล้วมาแทนที่พวกกูทีเถอะ! กูอยากไปผุดไปเกิดชะทีโว้ยยย! ยืนตากแดดจนผิวเสียหมดแล้วเนี่ย!"
กองเชียร์ (สัมภเวสี):
รอบๆ สนามแข่งไม่ได้มีแฟนคลับสายแว้น แต่มี "ฝูงสัมภเวสีและผีตายโหง" นั่งยองๆ ล้อมวงกันอยู่ (บางตัวถือ 'หัวตัวเอกในหนังสยองขวัญ' มาเป็นกระป๋องเชียร์) พวกมันประสานเสียงกันปานวงคอรัส:
"ตายซะเถอะ... ตายซะเถอะ... (เคี้ยวหมากพ่นใส่รถ)"
"ขบวนรถพ่วงนรกของมึงน่าจะมีคนตายเยอะแน่ๆ กูจองที่นั่งหน้าสุดในนรกไว้รอเลยนะจ๊ะ!"
"ถ้ามึงตายตอนนี้ กูจะทำ 'ยาดม' ถวายแก้บนให้นีโอจัง 5 หลอดเลยเอ้า!"
การถ่ายทอดสด (Live Heaven):
ที่ด้านบนเหนือสนามแข่ง "พญาครุฑสายซูม" บินวนเวียนอยู่ พลางใช้กล้องเลนส์เทเลสโคปโฟกัสไปที่หน้าอกมหาศาลของ อรหัน (Busty)
[AI เอคโค่]: "แจ้งเพื่อทราบค่ะนายท่าน... ตอนนี้ยอดผู้ชม Live ทางช่อง 'ครุฑทีวี: ช้างชนนมชนนก' พุ่งสูงถึง 100,000 วิญญาณแล้วค่ะ! หัวข้อ Live: 'ศึกแว้นมหาปลาร้า ชิงปลาบู่ทองคำแท้ (ที่มี Serial Number)' คอมเมนต์ส่วนใหญ่เชียร์ให้ 'ขบวนรถพ่วงนรก' คว่ำเพื่อให้ได้เห็น G-CUP เด้งอีกรอบค่ะ!"