หมื่นโอสถกลืนสวรรค์

บทที่ 20 หลินหย่งอู่ ผู้คุ้มกันที่อยู่ด้านหน้ามันได้เดินนำหลินซานเข้ามาด้านในดวงตาของมันคอยหันมาสังเกตตลอดว่าตัวของหลินซานแสดงท่าทางเช่นไรบ้างเพื่อที่จะจับผิด นี่เป็นคำสั่งของผู้อาวุโสหลินที่ให้ตัวของมันนั้นคอยจับสังเกตหลินซานในขณะที่กำลังเดินมาแต่หลินซานมีหรือว่าตัวของเขานั้นจะไว้วางใจในขณะที่กำลังเดินไปบริเวณด้านหลังของจวนเขาก็แสร้งแสดงท่าทางของตัวเองต่อไปโดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายจับไปผิดได้เลยสักนิด ตามความคาดเดาของเขาแล้วการที่ผู้คุ้มกันด้านหน้ามันได้พยายามจับผิดตัวของเขา หลินซานสามารถคาดเดาได้ว่าผู้ที่สั่งให้มันกระทำเรื่องนี้ก็คงจะเป็นผู้อาวุโสหลิน เขาใช้ชีวิตอยู่ภายในตระกูลหลินมาตั้งแต่กำเนิดมีหรือว่าเขาจะไม่รู้นิสัยใจคอของคนภายในตระกูลผู้อาวุโสหลินในตอนที่เขาเกิดมามันก็กลายเป็นผู้อาวุโสแล้วแล้วให้บุตรชายของมันขึ้นมาสืบทอดตำแหน่งของตนเองต่อ แต่ว่าตัวของเขาก็รู้ว่าตัวของหลินหย่งอู่ผู้นี้มีนิสัยเช่นไรโดยปกติแล้วมันเป็นคนช่างแผนการและมีความระวังตัวและอย่างเป็นอย่างมากไม่แปลกที่มันจะให้ผู้คุ้มกันผู้นี้คอยจับผิดเขาอยู่ตลอดเวลา เดินมาสักพักใหญ่ๆก็เดินมาถึงบริเวณด้านหลังของจวนตระกูลหลิน บริเวณแห่งนี้เป็นบริเวณที่เงียบสงบที่สุดภายในตัวจวน และสถานที่แห่งนี้เองก็เป็นตำแหน่งที่ตั้งของเรือนของผู้อาวุโสหลิน ผู้คุ้มกันผู้นั้นได้เดินนำพาเขาเข้ามาหยุดอยู่บริเวณด้านหน้าเรือนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งบริเวณด้านหลังของตระกูล มันเป็นเรือนขนาดใหญ่อันกว้างขวางบริเวณรอบๆเดือนก็มีพื้นที่ที่เอาไว้ปลูกต้นไม้และมีสวนดอกไม้ปลูกเอาไว้เป็นจำนวนมาก ดอกไม้เหล่านั้นเบ่งบานรับแสงในยามนี้แล้วมันกำลังส่งกลิ่นหอมฟุ้งออกมาเตะเข้าที่จมูกของเขาหลินซานที่มาหยุดยืนอยู่บริเวณด้านหน้าเรือนแห่งนี้เขาได้เงยหน้าของตัวเองขึ้นไปมองบริเวณด้านหน้าของตนเอง มีหรือว่าตัวเขานั้นจะไม่รู้ว่าสถานที่แห่งนี้คือที่ใดสถานที่แห่งนี้คือเรือนของผู้อาวุโสหลิน “ เจ้ารอข้าตรงนี้เดี๋ยวข้าจะเข้าไปพบกับผู้อาวุโสก่อน ” ผู้คุ้มกันที่ยืนอยู่ด้านหน้าได้หันกลับมาพูดกับหลินซานก่อนที่ตัวของมันจะเดินเข้าไปภายในตัวของจวนด้านหน้า มันเดินเข้าไปรายงานเพียงแค่ครู่เดียวมันก็กลับออกมาแล้วก็พาตัวของเขาก้าวเดินเข้าไปด้านในตัวเรือน ก้าวเดินเข้าไปบริเวณด้านในตัวเรือนแห่งนี้ครั้งแรกที่พบนั่นก็คือห้องโถงขนาดใหญ่ภายในเรือน ห้องโถงกว้างใหญ่รอบริเวณนั้นถูกตั้งประดับเอาไว้ด้วยของตกแต่งมากมายที่ดูล้ำค่า เก้าอี้สองฟากฝั่งตั้งเผชิญหน้าเข้าหากันโดยเมื่อก้าวเข้ามาภายในตัวเรือนก็จะมองเห็นด้านหน้าเลยว่ามีเก้าอี้ 1 ตัวที่ตั้งอยู่ใจกลางห้อง มันคือเก้าอี้ตำแหน่งประธานภายในห้องโถงแห่งนี้ตอนนี้บนเก้าอี้ตัวนั้นก็มีร่างของชายชราผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่ โดยร่างของชายชราที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นเป็นชายชราที่มีผมและหนวดเคราสีขาวบนร่างกายผอมสูงสวมใส่อาภรณ์สีน้ำเงินเข้มที่ดูเรียบง่าย ใบหน้าของมันมีปรากฏรอยเหี่ยวย่นออกมาเห็นตามสภาพของวัย รูปลักษณ์ใบหน้าดูเป็นคนเคร่งขรึมและเป็นคนที่เจ้าแผนการ ----ผู้นำตระกูลหลินรุ่นก่อน ปัจจุบันรับตำแหน่งผู้อาวุโสประจำตระกูล หลินหย่งอู่----ก้าวเข้ามาหาผู้อาวุโสที่อยู่ด้านในพร้อมกับผู้คุ้มกันที่เป็นผู้นำทางตัวเขาก็มองเห็นหลินหย่งอู่กำลังนั่งดื่มชาภายในมือของมันอยู่อย่างใจเย็น แต่เมื่อผู้คุ้มกันพูดนั้นก้าวเข้ามามันก็ได้ยกมือทั้งสองข้างประสานกันด้านหน้าแล้วโค้งร่างกายของตนเองลงเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดปากรายงาน “ ข้าน้อยพาหลินซานมาแล้วขอรับผู้อาวุโส ”ตาที่กำลังพับปิดอยู่ของชายชราที่นั่งอยู่ด้านหน้าค่อยๆเปิดขึ้นมาอย่างช้าๆมันเป็นดวงตาที่เต็มไปความสุขุมแต่ก็แฝงเร้นความดุดันอยู่ระดับหนึ่ง เมื่อมันใช้ตาคู่นั้นจ้องมองมามันก็ราวกับว่าเป็นดวงตาที่จะสามารถเรียกเร้นความจริงที่เก็บซ่อนอยู่ภายในใจออกมาได้เมื่อจ้องมองร่างของผู้อาวุโสของตระกูลหลินสามารถล่วงรู้และสัมผัสได้ทันทีเลยว่าพลังปราณที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของมันอยู่ในระดับที่เรียกว่ายอดฝีมือผู้หนึ่ง โดยสำหรับตัวของผู้อาวุโสตระกูลหลินของเมืองหลอมนภาว่าเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ที่เกือบจะขึ้นสู่ระดับการฝึกฝนพลังบทที่ 2 ได้แล้วการที่จะสามารถฝึกฝนส่วนประกอบปราณทั้งสีที่เป็นตัวก่อกำเนิดพลังปราณภายในร่างกายให้ขึ้นไปอยู่ในระดับบทการฝึกฝนพลังบทที่ 2 ได้มีเป็นสิ่งที่ผู้คนที่ต่างก้าวเดินในเส้นทางแห่งการฝึกฝนวรยุทธนั้นต้องการมัน เป็นเพราะว่าถ้าก้าวขึ้นสู่ระดับการฝึกฝนพลังบทที่ 2 ได้พวกเขาจะได้สิ่งที่เรียกว่าอายุขัยยืนยาวขึ้นในตอนนี้แม้ว่าตัวของผู้อาวุโสของตระกูลหลินยังไม่สามารถก้าวขึ้นสู่บทเรียนการฝึกฝนทักษะบทที่ 2 ได้แต่มันก็ใกล้เคียงแล้ว ก่อนหน้านี้ก่อนที่มันจะเกิดเหตุการณ์ทุกอย่างขึ้นเต็มที่รู้กันดีภายในตระกูลว่าหลินหย่งอู่เข้าใจแล้วลั่นวาจาไว้ว่าอีก 5 ปีเขาจะสามารถบรรลุขึ้นไปอยู่ในระดับบทเรียนการฝึกฝนพลังบทที่ 2 ได้ ด้วยอายุและประสบการณ์ที่มากขนาดนี้ถ้าเขาสามารถก้าวขึ้นไปอยู่ในระดับบทเรียนการฝึกฝนพลังบทที่ 2 ได้เขาคงจะกลายเป็นผู้ที่ถูกนับหน้าถือตาแล้วกลายเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของเมืองหลอมนภาอย่างแน่นอน หลินซานแสดงท่าทางใสซื่อของตัวเองออกมาแม้ว่าจะเผชิญหน้ากับหลินหย่งอู่ แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความแค้นกับคนผู้นี้หรือว่ามีเรื่องราวที่ส่วนตัวแต่ตัวของหลินหย่งอู่ก็เป็นผู้ที่หน้าควรระวังมันมีปริศนาหลายอย่างและมีเรื่องราวอีกหลายอย่างที่เขาไม่ล่วงรู้เกี่ยวกับตัวของมัน หลินหย่งอู่ใช้ดวงตาของมันจ้อมมองหลินซานที่อยู่ด้านหน้าผ่านไปสักพักดวงตาของมันหรี่เล็กลงไปอีกระดับเพื่อจ้องมองให้มากขึ้น มันมองเห็นแล้วว่าผู้ที่อยู่ด้านหน้าของมันคือหลินซานอย่างที่ไม่ต้องสงสัยแต่ว่าดวงตาของมันไม่ได้มองเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นยังมองท่าทางและหลายๆอย่างภายในร่างกายของหลินซานอีก “ หลินซานจริงๆ ” หลินหย่งอู่มันได้เอ่ยปากออกมาด้วยน้ำเสียงโทนต่ำที่เต็มไปด้วยความสุขุม ด้วยหลินซานก็แสร้งทำใบหน้าที่ใสซื่อแล้วต้องมองกลับไป เขาจะต้องแสดงให้แนบเนียนที่สุดเพื่อให้ผู้อาวุโสหลินปักใจเชื่อตัวของเขา นี่ก็เป็นเหมือนกับการทดสอบเหมือนกันในตระกูลหลินแห่งนี้ หลินหย่งอู่อยู่ด้านล่างของเขาในตอนนี้มันน่าจะเป็นคนที่ระวังตัวมากที่สุดแล้วแล้วถ้าเขาผ่านด่านเขามันไปได้ก็ไม่ต้องเกรงกลัวว่าผู้ใดภายในตระกูลจะจับพิรุธหรือว่าสังเกตตัวของเขาได้“ ท่านรู้จักข้าอย่างนั้นรึ? แล้วหลินซานคือผู้ใด ” หลินซานเอียงคอสงสัยแล้วใช้ใบหน้าใสซื่อจ้องมองไปที่อีกฝ่าย หลินหย่งอู่หรี่ดวงตาทั้งสองข้างจับมองมากขึ้นอีกระดับ ตัวของมันยังคงไม่คลายความกังวลและสงสัยเกี่ยวกับเรื่องความจำของหลินซาน แต่หลังจากที่อีกฝ่ายตอบโต้กลับมามันก็เชื่อแล้วว่าหลินซานเปลี่ยนไป โดยก่อนหน้านี้ภายในตระกูลหลินเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าท่าทางของหลินซานมันไม่ใช่เป็นเช่นนี้ ตัวตนที่อยู่ตรงหน้าของพร้อมในตอนนี้มันดูไร้เดียงสาเกินไปซึ่งคนที่อารมณ์ร้อนอย่างหลินซานไม่สามารถเสแสร้งแกล้งทำอย่างนี้ได้อย่างแน่นอน ภายในใจของมันเมื่อประเมินได้เช่นนั้นก็พยายามจะปักใจเชื่ออยู่หลายส่วน “ ข้าของเจ้าเป็นอันใด ” ผู้อาวุโสหลินนั่งอยู่เก้าอี้ตำแหน่งประธานได้เลยถาม “ ข้า..ข้าเดินไม่ได้.. ” หลินซานบอกกับไปตามความจริงนี่เป็นสิ่งที่ไม่ได้โกหกเพราะว่าตัวของเขาร่างกายท่อนล่างนั้นกระดูกแตกละเอียดแถมประสาทสัมผัสเองโดนตัดขาดไปอีก ชายชราที่นั่งอยู่ด้านหน้าลุกขึ้นมาก่อนตัวของมันจะเดินเข้ามาใกล้ๆหลินซาน เท้าทั้งสองข้างของมันหยุดลงตรงหน้าของหลินซานพลางกับใช้ดวงตาจ้องมองไปที่ร่างกายท่อนร่างของหลินซาน ตาของมันสามารถมองและล่วงรู้ได้ถึงอาการที่หลินซานกำลังเป็นอยู่จะเรียกได้ว่านี่มันคือผลของการที่ขอบเขตของมันที่มันฝึกฝนส่วนประกอบปราณทั้ง 4 ของร่างกายให้มีระดับเกือบจะขึ้นไปอยู่ในระดับการฝึกฝนพลังบทที่ 2 แล้วก็ได้ ระดับของส่วนประกอบการทั้ง 4 ภายในร่างกายที่มันถูกยกระดับขึ้นทำให้ตัวของมันทางประสาทสัมผัสในการรับรู้ในด้านต่างๆที่เพิ่มพูนขึ้นรวมไปถึงสายใต้ที่เฉียบคมด้วยก็เช่นกันมันล่วงรู้ว่าสิ่งที่หลินซานพูดออกมานั้นเป็นเรื่องจริงว่าร่างกายท่อนล่างนั้นไม่สามารถขยับได้ สายตาของหลินหย่งอู่ตอนนี้ตัวของมันมองเห็นว่าประสาทสัมผัสภายในร่างกายท่อนล่างได้โดนตัดขาดแทบหมดจากการโจมตีที่เหี้ยมโหดแถมอาจจะมีกระดูกหลายๆท่านที่หักจนไม่สามารถคงรูปขาเดิมเอาไว้ได้ ตอนนี้ร่างกายท่อนล่างของหลินซานมันบิดเบี้ยวไประดับหนึ่งจนเรียกได้ว่ามิได้กลับมาสู่รูปทรงปกติ “ ถอดเสื้อออกซะถ้าจะดูรากเหง้าปราณของเจ้า... ” หลินหย่งอู่เอ่ยออกมาด้วยความจริงจัง ดวงตาของมันจ้องมองมาที่หลินซานอย่างตาไม่กระพริบ เมื่อพูดถึงรากเหง้าปราณภายในใจนั้นก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีเพราะว่าบัดนี้รากเหง้าปราณภายในร่างกายของเขามันคือรากเหง้าปราณระดับจักรพรรดิ ตอนนี้ถ้าเขาถอดเสื้อให้มันดูจะต้องเกิดเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน ที่จริงรากเหง้าปราณของเขามันควรจะหายไปแล้วหลังจากที่โดนช่วงชิงไปแต่ถ้ามันกลับปรากฏอีกครั้งแล้วยังเป็นรากเหง้าปานระดับจากปฏิบัติต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน นี่เป็นปัญหาอย่างนึงที่เขาไม่ได้คาดคิดเอาไว้ตั้งแต่แรกมันคือความผิดพลาดที่เกิดขึ้น “ เหตุใดข้าต้องถอดด้วยแล้วพวกท่านเป็นผู้ใด!! ” หลินซานแสร้งทำท่าทางถอยหลังไปสองก้าว ดวงตาของเขาจ้องมองหลินหย่งอู่อย่างหวาดระแวง มันเป็นการแสดงที่แนบเนียนแต่ว่าดูเหมือนผู้อาวุโสของตระกูลหลินด้านหน้าจะไม่ได้สนใจเลยสักนิดสิ่งที่มันสนใจในตอนนี้คือรากเหง้าปราณระดับราชันย์?หลินหย่งอู่มันไปหาผู้คุ้มกันที่ยืนอยู่ข้างกายของมันก่อนที่จะเป็นเสียงสั่งการ “ จับมันแล้วถอดเสื้อออกซะ!!! ”“ ขอรับ!!! ” ผู้คุ้มกันร่างกายสูงใหญ่ขานรับพร้อมกับวิ่งเข้ามาจับร่างกายของหลินซานเอาไว้ “ ปล่อยข้านะ!!! ” หลินซานมาแต่ทำท่าทำทางขัดขืนอีกฝ่ายที่มันเข้ามาจับกุมร่างกายของเขาเอาไว้ ตอนนี้เขายังเปิดเผยตัวไม่ได้ภายในหัวนั้นกำลังฟังบทความคิดมากมายในวิธีการเอาตัวรอดเวลาตอนนี้ ขวับ!! ผู้คุ้มกันคนนั้นได้ถอดอาภรณ์ท่อนบนของหลินซานออกคำสั่งของผู้อาวุโสหลิน “ !!! ”จบตอน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 20 หลินหย่งอู่

คล้ายกับเรื่องหมื่นโอสถกลืนสวรรค์ ที่คุณอ่าน

หมื่นโอสถกลืนสวรรค์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 20 หลินหย่งอู่

คล้ายกับเรื่องหมื่นโอสถกลืนสวรรค์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้