[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“เขาเป็นยังไงบ้าง”

ผู้อำนายการสอบถามอาจารย์วิเอร่าเกี่ยวกับแอนเดอร์สัน ตอนนี้นักเรียนที่มาจากตระกลูใหญ่เดินทางกลับตระกูลเพื่อไปแนวหน้าไล่ล่ามอนสเตอร์แล้ว เหลือเพียงแค่นักเรียนที่ไม่ได้มีภูมิหลังดีเยี่ยมและแอนเดอร์สันเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาหลังจากแอนเดอร์สันได้รับรู้วิธีการวิ่งของนักรบ เขากลับนั่งอยู่ใจกลางสนามที่นักเรียนปี 2 ใช้ฝึกวิ่งตลอด 7 วันที่ผ่านมา โดยไม่มีใครเลยรู้ว่าแอนเดอร์สันกำลังทำอะไรเพราะการฝึกวิ่งของแอนเดอร์สันสำเร็จไปตั้งแต่วันแรกที่อาจารย์วิเอร่าสอนแล้ว

“เขาฝึกสเต็ปดวงดาวเสร็จแล้วค่ะ เพียงแต่ตอนนี้เขากำลังทำอะไรบ้าๆอยู่ก็เท่านั้น”

“อะไรเหรอที่เรียกว่าบ้า”

“เขากำลังพัฒนากล้ามเนื้อของตัวเอง โดยอาศัยเพียงแค่เวทมนตร์เท่านั้น ฉันไม่อยากห้ามจึงปล่อยเขาไป”

จากข้อมูลที่อาจารย์วิเอร่าเคยพบเจอมาในชีวิต การเสริมมานาลงไปในกล้ามเนื้อไม่ได้มีเพียงแค่ความอดทนก็สามารถทำได้ จำเป็นต้องมียาช่วยเสริมกล้ามเนื้อให้พัฒนาไปเช่นเดียวกัน แม้กล้ามเนื้อที่ถูกทำลายจากการทำงานหนักจะซ่อมแซมตัวเองจนแข็งแกร่งก็ตาม มันกลับมีสุดสูงสุดที่ไม่สามารถก้าวข้ามได้ จำเป็นต้องใช้ยาเข้าช่วยเหลือ แอนเดอร์สันกลับใช้เพียงแค่เวทย์แสงระดับ 8 เท่านั้นต่อให้ร่างกายของเขาจะกลับมาปกติ สิ่งที่เขาทำได้คงมีเพียงแค่การยกระดับกล้ามเนื้อให้แข็งแกร่งได้ราว 20 % เท่านั้น ไม่สามารถทำให้กล้ามเนื้อแข็งแกร่งกว่านี้ได้

“เธอคิดว่าเขาจะยกระดับกล้ามเนื้อให้ได้ 20 % ใช่ไหม”

“ค่ะ”

“แต่ดูนั่นสิ”

อาจารย์ใหญ่ชี้ไปยังตำแหน่งที่แอนเดอร์สันนั่งอยู่ ตอนนี้เขาได้ลุกขึ้นมาแล้วหลังจากทรมานร่างกายตัวเองด้วยการกระจายมานาไปตามส่วนต่างๆจนทำให้เกิดอาการบาดเจ็บ แต่เขาไม่ได้ใช้เวลาเพียงแค่ 6 วันอย่างที่ทุกคนเห็น สิ่งที่เขาทำลงไปในการนั่งอยู่กลางสนามคือ 6 ปีจากการทำร้ายร่างกายตัวเองด้วยการโคจรมานาเข้าสู่กล้ามเนื้อ

เดิมทีการ์ดเร่งการเรียนรู้แอนเดอร์สันใช้สำหรับการทำความเข้าใจเวทมนตร์เท่านั้นเพราะไม่สามารถฝึกเวทย์ภายใต้ผลการทำงานของการ์ดได้ แต่เขากลับพบความลับของมันในตอนเดินทางไปยังพื้นที่ต้องสาปมาคัสเพื่อรับคำสาป ความลับนั้นก็คือเขาสามารถใช้มานาภายในร่างกายได้ปกติเช่นเดิม 

แอนเดอร์สันจึงใช้เวทย์รักษาระดับ 8 ใส่ร่างกายตัวเองให้มันทำงานอัตโนมัติจากนั้นก็ใช้การ์ดเร่งการเรียนรู้เพื่อที่เขาจะโคจรมานาไปตามส่วนต่างๆของร่างกายทำลายกล้ามเนื้อและฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ ด้วยระยะเวลา 6 ปีที่เขาอยู่ภายใต้การทำลายและสร้างกล้ามเนื้อขึ้นมาใหม่นี้เอง  แอนเดอร์สันพอใจเป็นอย่างมากเพราะฉายาผู้มีร่างกายเป็นเลิศได้ปรับแต่งร่างกายของเขาจนไม่จำเป็นต้องใช้งานยาเสริมชนิดต่างๆ 

กล้ามเนื้อของเขาสามารถพัฒนาได้เรื่อยๆจนตอนนี้มันมาถึงจุดสูดสุดของนักเวทย์ 751 ปีแล้ว  ซึ่งในช่วงที่ผลของการ์ดเหลือแอนเดอร์สันได้นำมันไปใช้ทำความเข้าใจกับเวทย์ธาตุมืดของตระกูลโจชัวจนเข้าใจเวทย์ธาตุมืดระดับ 8

ปิ้ว!

ศรสายลมระดับ 3 ยิงออกจากร่างของแอนเดอร์สันด้วยพลังเวทย์ 300 ปี ด้วยการยกระดับจากฉายาทำให้มันมีพลังโจมตี 600 ปี ทันทีที่ศรสายลมได้วกกลับมาหาแอนเดอร์สันนี้เอง เขาทำเพียงปล่อยให้มันพุ่งชนร่างกายเพื่อทดสอบกล้ามเนื้อ

ตู้ม!

“หืม” อาจารย์วิเอร่าที่มองไปยังตำแหน่งแอนเดอร์สันหลังจากผู้อำนวยการได้ชี้นิ้วให้ดูความพิเศษบางอย่าง เธอถึงขั้นตกใจเพราะตอนนี้ร่างกายของแอนเดอร์สันแข็งแกร่งจนสามารถต้านทานการโจมตีของเวทย์ระดับ 3 ได้แล้ว 

แต่เธอกลับรู้สึกว่าเวทย์ระดับ 3 ที่แอนเดอร์สันใช้งานรุนแรงกว่าเวทย์ระดับ 3 ทั่วไปราว 1 เท่า ทันทีที่เขาเพิ่มระดับเวทย์ขึ้นไปอีก 1 ขั้นเพื่อใช้งานเวทย์ระดับ 4 ด้วยพลังเวทย์ 400 ปี ศรสายลมที่มีขนาดใหญ่ขึ้นก็ได้พุ่งวกกลัมมาโจมตีเจ้าของมันเช่นเดิม จนทำให้ทุกคนที่ใช้สนามมองเห็นแอนเดอร์สันพุ่งกระแทกไปกับพื้นพร้อมด้วยบาดแผล

“เขาทำอะไร”

“เมื่อครู่ฉันเห็นเขายิงพลังเวทย์ใส่ตัวเอง”

“ฮะ”

นักเรียนทุกคนต่างตกใจหลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น การที่นักเวทย์ใช้ร่างกายรับเวทย์เอาไว้โดยตรงไม่มีนักเวทย์คนไหนคิดจะทำมาก่อน แม้จะเป็นนักเวทย์ 800 ปีก็ไม่มีใครเคยใช้ร่างกายเปลือยเปล่ายืนรับเวทย์ที่โจมตีใส่ร่างกายของตน อย่างน้อยๆทุกคนจะเหลือเวทย์ป้องกันเอาไว้ใช้งาน แอนเดอร์สันกลับทำในสิ่งที่ผิดคาดเพราะเขาใช้ร่างกายรับการโจมตีแล้วยังลุกขึ้นมาได้

“ผู้อำนวยการคะ การโจมตีเมื่อครู่ทำให้นักเวทย์ 800 ปีสาหัสได้เลยนะคะ”

“อืม พรสวรรค์ของเขาคงไม่ใช่พรสวรรค์ธรรมดาที่ทำให้เวทย์ระดับ 4 ฆ่าเวทย์นักเวทย์ 800 ปีได้ แต่ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือ เขาบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยด้วยการใช้กล้ามเนื้อป้องกันการโจมตีเมื่อครู่นี้”

ผู้อำนวยการประหลาดใจ อาจารย์วิเอร่าก็ประหลาดใจเช่นเดียวกัน ทันใดนั้นพวกเขาก็เห็นแอนเดอร์สันเริ่มออกวิ่งด้วยร่างกายเปล่าๆโดยใช้กล้ามเนื้อส่วนขาในการทดสอบตัวเอง ทันใดนั้นการวิ่งของเขาก็เริ่มรวดเร็วขึ้นด้วยการใช้มานาเข้าช่วยเหลือ แต่แล้วนักเรียนที่อยู่รอบๆกลับตกใจตื่นเมื่อแอนเดอร์สันร่ายเวทย์เสริมความเร็วระดับ 8 จนเขาหายไปจากสายตาของทุกๆคน

“ผู้อำนวยการคะ ความเร็วระดับนี้มันเป็นขอบเขตของนักเวทย์ 900 ปีเลยนะคะ”

อาจารย์วิเอร่าตกใจ พรสวรรค์ของแอนเดอร์สันแข็งแกร่งมากที่สามารถยกระดับเวทย์ให้สูงจนเท่านักเวทย์ 900 ปี กระทั่งแอนเดอร์สันกลับมาหยุดนิ่งใจกลางสนามเช่นเดิมทุกสายตาก็ได้จับจ้องมองไปยังเขาด้วยความตะลึง

“แตกต่างอย่างเห็นได้ชัด”

แอนเดอร์สันสั่นไปทั้งตัวด้วยความดีใจ เขาไม่คิดเลยว่าเพียงแค่เปลี่ยนวิธีการโคจรมานาไปตามท่อพลังทั้ง 108 จุดมาเป็นการกระจายมานาไปยังกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกาย กล้ามเนื้อของเขาจะมีความยืดหยุ่นและตอบสนองได้ดียิ่งขึ้นจนเขาสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าเดิมถึง 50 % หนำซ้ำเขายังใช้พละกำลังน้อยกว่าเดิมลงไปอีก ถึงแม้ฉายาผู้เชี่ยวชาญในการหลบหนีจะไม่ทำให้เขาเสียพละกำลังและพลังเวทย์ไปกับการวิ่งหนี แต่ความรู้สึกของเขาที่ใช้ในการออกท่าทางวิ่งที่ถูกลดทอนท่าทางลง ทำให้เขารู้สึกว่ามันไม่เกะกะอีกต่อไป

“ระบบ มีเวทย์เสริมความเร็วระดับ 9 สักบทขายไหมตอนนี้”

[ตรวจพบเวทย์ธาตุแสงย่างก้าวเทพธิดาระดับ 9]

แอนเดอร์สันฉีกยิ้มกว้างก่อนที่เขาจะซื้อเวทย์ระดับ 9 มาในทันที ตอนนี้เวทย์ระดับ 8 ถูกจำกัดเอาไว้ด้วยข้อจำกัด 900 ปี แม้เวทย์ระดับ 9 จะถูกจำกัดเอาไว้เช่นกัน เพียงแต่ว่าลูกเล่นของมันมีเยอะกว่า เขาจึงใช้เวทย์ระดับ 9 ดีกว่าอย่างน้อยๆมันสามารถพลิกแพลงได้ดีกว่าเดิม

“นั่นมันเวทย์ระดับ 9 ”

อาจารย์วิเอร่ามองเห็นวงเวทย์ที่แอนเดอร์สันใช้งาน เธอตกใจมากกับระดับเวทย์ที่เรียกใช้ ไม่เพียงเท่านั้นเขายังไม่จำเป็นต้องร่ายส่งผลให้เธอตะลึงในความลับของแอนเดอร์สัน

“เป็นไปได้ไหมคะผู้อำนวยการที่เขาจะมีพรช่วยเหลือ จากที่ฉันสำรวจ เวทย์ของเขาไม่ได้ใช้ผ่านการหน่วงเอาไว้ในความทรงจำเลยค่ะ”

“เป็นไปได้”

ผู้อำนวยการเฝ้าจับตามองแอนเดอร์สันต่อไป  เขาอยากรู้ว่าแอนเดอร์สันจะไปได้ไกลมากแค่ไหนในการถูกจำกัดพลังเอาไว้ที่ 900 ปี ทันทีที่แอนเดอร์สันเคลื่อนไหวนี้เองร่างของเขาก็หายไปอีกครั้งด้วยความรวดเร็วจากเวทย์ระดับ 9 และร่างกายที่แข็งแกร่งมากกว่านักเวทย์ทั่วไป

พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!

แสงสว่างปรากฎออกมาในจังหวะที่แอนเดอร์สันก้าวเท้าวิ่ง ทุกๆก้าวจะมีแสงส่องออกมาจากบริเวณเท้าจนเป็นจุดอ่อนเปิดเผยตำแหน่งให้ผู้ไล่ล่ามองเห็นเขา อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันกลับพบว่าแสงที่เปล่งออกมาจากเท้าสามารถเพิ่มให้มันสว่างจ้ากว่านี้ได้ เพื่อที่เขาจะใช้ในการรบกวนการมองเห็นของศัตรู แม้การเคลื่อนไหวของเวทย์ย่างก้าวเทพธิดาจะไม่ใช่เวทย์ที่ทำให้เคลื่อนไหวได้เร็วเท่าเวทย์เสริมความเร็วธาตุลมและสายฟ้า มันกลับมีลูกเล่นที่สามารถส่องแสงแยงตาคู่ต่อสู้ได้

“เอาไว้ใช้ต่อสู้น่าจะดี แต่ถ้าจะใช้หนีคงเป็นไปไม่ได้”

พรึ่บ!พรึ่บ!พรึ่บ!พรึ่บ!

แอนเดอร์สันพุ่งตัวไปเรื่อยๆด้วยสเต็ปดวงดาวจนกว่าเขาจะเกิดความคุ้นชินมากกว่านี้ ทันใดนั้นเองแอนเดอร์สันกลับต้องหยุดหลังจากเขาเห็นชายสวมชุดทหารจำนวน 3 คนกำลังยืนตรงอยู่ข้างสนามเหมือนต้องการจะคุยกับเขา

“มาแล้วสินะ” เรื่องสุดท้ายที่พี่ 6 เตือนและเป็นเรื่องที่พ่อเตือนในหลายวันก่อน ในที่สุดกลุ่มคนที่แอนเดอร์สันรอก็เดินทางมาถึงวิทยาลัยอาร์เดล

“แอนเดอร์สัน สกอร์เปี้ยนส์”

เสียงพูดดังขึ้นข้างสนาม แอนเดอร์สันจึงเข้าไปทักทายทหารทั้ง 3 คนที่เดินทางมาหาเขาเป็นพิเศษ ทันทีที่แอนเดอร์สันเข้าใกล้ทหารทั้ง 3 คน หนึ่งในนั้นก็ได้ยื่นจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ 

“นี่คืออะไรอย่างนั้นเหรอครับ”

แอนเดอร์สันยังไม่เปิดอ่าน เผื่อมันจะมีเงื่อนไข เขากลัวว่าหากตัวเองเปิดเข้าไปดูแล้วจะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ จึงต้องถามก่อน เผื่อมันจะคืนได้ถ้าเขายังไม่เปิดเอกสารออกมาอ่าน

“คำสั่งจากสหพันธ์ที่ได้รับจากการร้องขอของผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ครับ”

“พอจะรู้ไหมครับว่ามันเป็นอะไรที่ผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ร้องขอ”

“เราไม่สามารถตอบได้ครับ เนื้อหาทั้งหมดที่ต้องการอยู่ในเอกสาร”

แอนเดอร์สันพยักหน้าแล้วเปิดเอกสารซองสีน้ำตาเพื่อจะอ่าน ทันทีที่เขากวาดตามองตัวหนังสือทุกๆบรรทัดและมองจ้องไปยังตราประทับของผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ เขาก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าจดหมายนี้เป็นของจริง

“ผมต้องเดินทางวันนี้เลยใช่ไหม”

“ครับ พวกเรามีเวลา 1 ชั่วโมงเท่านั้น”

แอนเดอร์สันพยักหน้าในทันที เขาไม่มีอะไรจำเป็นต้องเก็บกวาด ทุกอย่างในห้องพักของเขาหากยังไม่จบการศึกษาจะยังคงอยู่เท่าเดิมแอนเดอร์สันจึงไม่จำเป็นต้องเก็บมันติดตัวไปด้วย กระทั่งมาถึงหน้าวิทยาลัยแอนเดอร์สันก็พบรถถังและรถฮัมวี่มากมายจอดรอดเขา

“เราจะเดินทางไปที่ไหนของแนวหน้าอย่างนั้นเหรอครับ”

“เขตที่เรากำลังจะไปคือเขต 12 จะใช้เวลา 2 วันในการเดินทาง”

แอนเดอร์สันพยักหน้าปล่อยให้ทหารนำตัวของเขาไปยังจุดหมายปลายทาง โดยสิ่งที่เขาต้องทำต่อจากนี้คือการเป็นทหารชั่วคราวจากสิ่งที่พ่อของเขาร้องขอไปยังสหพันธ์  แอนเดอร์สันคิดว่าครั้งนี้พ่อของเขาคงจะโกรธมากกับการที่พี่ 1 ใช้ไอรีนเป็นเครื่องมือในการแย่งของจากแอนเดอร์สันและที่ทำให้โกรธมากกว่านั้นคงจะเป็นการแย่งของที่สามารถเพิ่มพลังชีวิตให้ไอรีนได้ 1 ปี

“ให้ตายสิ ทำไมต้องมารับเคราะห์ร่วมกันด้วยเนี่ย”

แม้แอนเดอร์สันจะถอนหายใจออกมาเบาๆ เขากลับดีใจเพราะการเดินทางไปยังเขต 12 เขามีโอกาสฆ่าพี่ชายโดยที่ไม่มีกองกำลังหนุนหลัง มันคงเป็นสิ่งที่พ่อของเขามอบให้ลูกชายที่มีกองกำลังน้อยกว่าคนอื่นๆได้ใช้ความสามารถของตนฆ่ากัน