สุดยอดนักผจญภัย

    ทำลายค่ายปีศาจ

    ห้าวันต่อมา 

    การปะทะกันรอบที่สามก็เกิดขึ้น

    ในการปะทะกันสามรอบ เผ่าเอลฟ์และปีศาจก็เริ่มรุนแรงขึ้นมาเรื่อยๆ ทหารของเผ่าเอลฟ์ตายไปหลายแสนคน ส่วนเผ่าปีศาจก็หลายแสนตัวเช่นเดียวกัน 

    นอกจากนี้พวกไลท์ยังได้ข่าวมาว่าเผ่าปีศาจได้ส่งกองทัพมาเพิ่มที่ชายแดนเอลฟ์และปีศาจเพิ่มอีกสิบล้านตัว เพียงแค่นี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเผ่าปีศาจนั้นเตรียมพร้อมที่จะทำสงครามมานานแค่ไหนแล้ว

    ทางด้านเอลฟ์เองก็ไม่ยอมเหมือนกันพวกเขารีบทำการส่งทหารมาเพิ่มอีกยี่สิบล้านคนทันที 

    “ ดูเหมือนว่าพวกปีศาจต้องการที่จะกำจัดเผ่าอื่นๆจะต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆไม่งั้นพวกปีศาจถึงไม่เร่งรีบขนาดนี้แน่ๆ ” ไลท์พึมพำออกมาเพราะทุกอย่างดูเหมือนจะเร่งรีบไปหมด

    เหลืออีกห้าวันพวกไลท์ก็จะมาถึงจุดที่เกิดสงครามแล้ว เพียงแต่สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายมากยิ่งขึ้นเมื่อเผ่าปีศาจโหมบุกใส่เผ่าเอลฟ์อย่างบ้าคลั่งทำให้เกิดการนองเลือดเต็มผืนหญ้า 

    ในขณะที่พวกไลท์กำลังนั่งพักอยู่ จู่ๆพวกเขาก็พบว่ามีปีศาจมากกว่าพันตัวกำลังบินตรงมาทางที่พวกไลท์อยู่ 

    พวกมันไม่ใช่ปีศาจระดับS แต่เป็นปีศาจที่สามารถบินบนท้องฟ้าได้ แต่ถึงอย่างนั้นพวกมันก็แข็งแกร่งอย่างมากในระดับAและระดับB

    “ ฆ่าพวกมันซะ ” ผู้นำกองกำลังปีศาจตะโกนขึ้น แม้ว่าฝั่งตรงข้ามจะเป็นถึงตัวตนระดับSถึงเจ็ดคนก็ตาม แต่ฝั่งมันมีกองทัพปีศาจหนึ่งพันห้าร้อยตัว แถมยังเป็นปีศาจระดับBและระดับA ส่วนตัวมันที่เป็นถึงปีศาจระดับS ทำให้คิดว่าพวกมันสามารถสังหารฝั่งตรงข้ามได้หมด

    เสียงตะโกนฆ่าของเผ่าปีศาจดังขึ้น

    “ ดูเหมือนว่าพวกนี้จะเป็นกลุ่มทหารที่ถูกส่งออกมาเพื่อกำจัดพวกที่คิดจะเข้าไปช่วยเหลือพวกเอลฟ์ ” ไลท์พูดขึ้น ดูเหมือนว่าทางด้านคนอื่นๆเองก็น่าจะโดนพวกปีศาจดักฆ่าอยู่เหมือนกัน 

    “ งั้นก็รีบๆฆ่ามันเลยแล้วกัน ” ไลท์หัวเราะก่อนที่จะสั่งให้ทุกๆคนรีบลงมือฆ่าพวกปีศาจทันที

    การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น แต่ก็จบลงอย่างรวดเร็วโดยที่ใช้เวลาประมารสิบนาทีเท่านั้น

    “ สนุกสุดๆไปเลยลูกพี่ ” ไลก้าหัวเราะหลังจากที่สังหารปีศาจไปกว่าสามร้อยตัว 

    “ นี้แค่น้ำจิ้มเท่านั้นแหละ ของจริงยังรอพวกเราอยู่ ” ไลท์พูดขึ้น 

    ทุกคนก็รู้ดีว่าปีศาจเมื่อครู่เป็นเพียงแค่การอุ่นเครื่องเท่านั้น ส่วนของจริงยังรอพวกเขาอยู่ที่ชายแดนระหว่างเอลฟ์และปีศาจ

    เพียงแต่การเดินทางของพวกไลท์ไม่ได้ราบรื่นย์อย่างที่คิด เพราะเมื่อยิ่งเข้าใกล้สงครามมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งถูกพวกปีศาจมาดักฆ่ามากยิ่งขึ้น

    “ นี้มันก็กลุ่มที่ห้าเข้าไปแล้วนะเนี้ย ” เบเรียลพูดขึ้นหลังจากที่นั่งพักเหนื่อยกันอยู่

    “ นั้นสิลูกพี่ ดูเหมือนยิ่งเข้าใกล้ก็ยิ่งจะพวกปีศาจเรื่อยๆแล้ว ” ไลก้าเสริม เพราะพวกปีศาจได้ส่งกองกำลังขนาดย่อยมาเรื่อยๆแถมกองกำลังขนาดย่อยก็มีไม่ต่ำกว่าสองถึงสามพันตัวเลยทีเดียว

    จู่ๆที่พื้นดินก็มีบางอย่างโผล่ขึ้นมาก่อนที่จะเป็นเถาวัลย์ขนาดใหญ่พุ่งมารัดตัวพวกไลท์เอาไว้จนครบทุกคน

    จากนั้นก็มีเสียงหัวเราะที่ชั่วร้ายดังขึ้นมาจากพุ่มหญ้า

    ไม่นานก็มีปีศาจพืชที่มีหนามเต็มตัวเดินออกมาจากพุ่มหญ้า 

    ปีศาจพืชสูงกว่าสองเมตรและตามร่างกายเต็มไปด้วยกิ่งไม้และเถาวัลย์ นอกจากนี้ยังมีหนามรอบๆตัว นอกจากนี้ออร่าของมันก็อยู่ในระดับA

    “ หัวหน้านี้สุดยอดจริงๆเลย ดูเหมือนว่านี้จะเป็นกลุ่มที่สามของวันนี้แล้วที่หัวหน้าจับตัวได้ ” ปีศาจหนูพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย

    จากนั้นปีศาจอีกหลายสิบตัวก็เดินออกมาพร้อมกับมองมาที่พวกไลท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการที่จะกิน 

    “ ฮ่าฮ่าดูเหมือนว่าวันนี้พวกเราจะอิ่มกันอีกมื้อแล้วสินะ” ปีศาจตัวหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับมองไปที่พวกไลท์ด้วยแววตาตื่นเต้น

    “ เห้ยๆนั้นมันเผ่ามังกรไม่ใช่หรอทำไมถึงมาอยู่กับพวกมนุษย์ได้ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามเนื้อมังกรก็นับว่าเป็นอาหารที่คุ้มค่าแล้ว ” ปีศาจอีกตัวพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

    ปีศาจตัวอื่นๆเองก็รู้สึกตื่นเต้นเพราะถ้าหากพวกมันได้กินเนื้อมังกรล่ะก็ ความแข็งแกร่งของพวกมันก็จะเพิ่มมากยิ่งขึ้น 

    ไลท์และคนอื่นๆพากันส่งเสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด

    “ ฮ่าฮ่าร้องไปก็ไม่มีใครมาช่วยพวกแกหรอกน่า วันนี้จะต้องเป็นวันตายของพวกแก ” ปีศาจหนามพูดด้วยน้ำเสียงหยิ่งผยองและค่อยๆเดินไปหาพวกไลท์

    “ เป็นอย่างไรบ้างล่ะพิษอัมพาตของข้าพวกเจ้าไม่สามารถขยับตัวได้อีกเป็นชั่วโมงเลย ตอนนี้พวกเจ้าควรที่จะมาเป็นอาหารให้กับข้าดีกว่า ” ปีศาจหนามแสยะยิ้มพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

    “ พวกแกคงอยากจะพูดอะไรสินะ แหม่ๆๆๆน่าเสียจริงๆที่ไม่ได้พูดอะไรก่อนตายเลย ชีวิตช่างน่าเศร้าเสียจริง ” ปีศาจหนามพูดด้วยรอยยิ้ม

    “ ฆ่าพวกมันและนำมาทำเป็นอาหารซะ ” ปีศาจหนามสั่งการ

    เพียงแต่จู่ๆไลก้าก็หลุดหัวเราะออกมาก่อนที่คนอื่นๆก็พากันหัวเราะออกมาด้วยเหมือนกัน

    พวกปีศาจพากันหยุดชะงักและมองไปที่พวกไลท์ด้วยความสงสัย 

    “ พวกนี้มันอะไรกัน ทำไมถึงหัวเราะออกมาแบบนี้ ไม่ใช่ว่าพวกมันถูกพิษของหัวหน้าเล่นงานอยู่หรอ?! ” ปีศาจหนูตกใจและพูดขึ้น

    “ ไม่จริงพิษของฉันไม่เคยใช้การไม่ได้มาก่อนทำไมพวกแกถึงไม่เป็นอะไรเลย ” ปีศาจหนามตกใจ

    จู่ๆเถาวัลย์หนามก็ระเบิดออกมาก่อนที่พวกไลท์จะบิดขี้เกียจไปมาเพราะการถูกมัดมันทำให้ร่างกายเมื่อยเล็กน้อย

    “ ไม่จริงพวกแกสามารถทำลายเวทย์ของฉันได้ยังไงในเมื่อพวกแกไม่สามารถใช้เวทย์ได้อีกแล้ว ” ปีศาจหนามยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่

    “ ที่พวกแกเห็นน่ะพวกเราแค่แสดงเท่านั้น เพราะฉันต้องการที่จะรู้ข้อมูลบางอย่างจากพวกแกจึงยอมเล่นละครให้ดู ” ไลท์พูดขึ้นก่อนทีคนอื่นๆจะพุ่งไปจัดการกับปีศาจตัวอื่นๆอย่างรวดเร็ว

    ความจริงแล้วพวกไลท์สัมผัสได้ตั้งนานแล้วว่ามีปีศาจบางตัวแอบซุ่มอยู่รอบๆตัวพวกเขา แต่พวกเขาก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเพื่อที่จะล่อให้พวกปีศาจลงมือ

    ไม่นานก็เหลือแค่ปีศาจหนามที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้น

    ไลท์ดูความทรงจำของมันครู่หนึ่งก่อนที่จะฆ่าทิ้งอย่างไม่ใยดี

    “ ได้อะไรบ้างไลท์?  ” เบเรียลถามขึ้นด้วยความอยากรู้

    ไลท์ส่ายหน้าและพูดว่า “ เจ้าตัวนี้มันระดับต่ำเกินไปทำให้ฉันไม่สามารถล้วงความลับของมันมาได้ ” 

    “ น่าเสียดาย ” คนอื่นๆพากันพูดขึ้น

    “ เอาล่ะในเมื่อกลุ่มนี้ไม่ได้งั้นก็เป็นกลุ่มหน้าแล้วกัน นอกจากนี้เอาเป็นพวกระดับSเท่านั้น ระดับต่ำกว่านั้นจะเป็นการเสียเวลา ” ไลท์พูด

    ไม่นานพวกไลท์ก็วิ่งตามต้นไม้ไปเรื่อยๆ เพราะถ้าหากพวกเขาบินอยู่ก็จะไม่สามารถหลอกล่อพวกปีศาจให้มาติดกับได้

    สองวันต่อมาพวกไลท์ก็พบกับกลุ่มปีศาจที่เขาต้องการแล้ว เป็นกลุ่มแวมไพร์ที่มีหัวหน้าเป็นตัวตนระดับS

    แวมไพร์กว่าสิบตัวกำลังนั่งกินอาหารกันอยู่

    พวกไลท์วางแผนกันว่าเขา เดซี่และเฮลเฟลชจะจัดการคนล่ะสองตัวส่วนที่เหลือให้ฆ่าคนละหนึ่งตัว 

    ส่วนไอตัวหัวหน้าระดับSนั้นไลท์จะเป็นคนจัดการเอง 

    หลังจากที่ตกลงกันแล้วพวกไลท์ก็ลงมือทันที

    ในตอนที่แวมไพร์ระดับSกำลังกินอาหารอย่างเพลิดเพลินจู่ๆมันก็สัมผัสถึงอันตรายจึงรีบบินขึ้นท้องฟ้าทันที แต่ทว่ามันก็ช้าไปจังหวะหนึ่ง เพราะดาบของไลท์ได้มาปักตามร่างกายของแวมไพร์ 

    แวมไพร์มองไปที่ไลท์ด้วยแววตาเย็นชา 

    “ ไอมนุษย์สารเลว!! ” แวมไพร์ตะโกนด้วยความโกรธก่อนที่จะกลายร่างเป็นค้างคาวตัวเล็กๆบินออกมาและรวมเป็นแวมไพร์อีกครั้ง 

    “ เป็นทักษะที่น่าสนใจดีนิ ” ไลท์หัวเราะก่อนที่จะบินใส่แวมไพร์อีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้ไลท์ได้ทำการสร้างม่านพลังครอบคลุมพื้นที่รอบๆตัวไลท์เอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้แวมไพร์หนีออกไปได้

    แวมไพร์รู้สึกตกใจและรีบที่จะทำลายม่านพลังของไลท์แต่ไม่ว่ามันจะทำยังไงก็ไม่สามารถทำลายม่านพลังของไลท์ได้สักที 

    “ บ้าเอ้ย!! ” แวมไพร์ตะโกนก่อนที่จะมองมาที่ไลท์ด้วยแววตาหวาดกลัว เพราะมันสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังระดับSSที่แผ่ออกมาจากตัวของไลท์ 

    ผ่านไปห้านาทีแวมไพร์ตัวนี้ก็นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นพร้อมกับไลท์ที่ดูความทรงจำของมัน

    หลังจากที่ดูความทรงจำแล้วไลท์ก็ใช้ดาบตัดหัวของมันเพื่อฆ่าทิ้งทันที

    “ พวกปีศาจตั้งค่ายย่อยๆตามแนวชายแดนของทวีปเอลฟ์ เพื่อที่จะส่งกองกำลังย่อยคอยสืบข่าวรวมไปถึงลอบสังหารเอลฟ์ที่คิดจะลอบเข้าดินแดนปีศาจ เท่าที่เจ้าหมอนี้รู้มีค่ายใกล้ๆนี้ประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตรและมีตัวตนระดับSอีกสามคนเป็นคนคอยดูแล ความจริงแล้วก็รวมเจ้านี้ไปด้วยก็คือสี่ตัว ” ไลท์พูดขึ้น 

    “ งั้นพวกเราก็ไปถล่มค่ายย่อยๆพวกนี้กัน ” ไลก้าพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น

    “ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันแต่เท่าที่รู้มีค่ายย่อยๆไม่ต่ำกว่าสิบค่ายเลยทีเดียว งั้นพวกเราก็ค่อยๆไล่ทำลายค่ายปีศาจไปจนถึงค่ายทหารเอลฟ์แล้วกัน ” ไลท์พูดขึ้น

    เมื่อตัดสินใจได้แล้วพวกไลท์ก็มุ่งหน้าไปยังค่ายปีศาจที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

    ค่ายปีศาจเป็นค่ายขนาดเล็กภายในค่ายมีปีศาจประมาณหมื่นกว่าตัวเท่านั้น ผู้บัญชาการค่ายก็คือปีศาจระดับS แต่ที่ค่ายแห่งนี้มีปีศาจระดับSถึงสี่ตัว แต่ตอนนี้เหลือสามตัวเพราะไลท์ได้ฆ่าแวมไพร์ไปแล้วหนึ่งตัว 

    ผ่านไปกว่าสิบนาทีในที่สุดพวกไลท์ก็มาถึงค่ายปีศาจ

    ค่ายปีศาจเป็นเต็นท์เวทย์มนต์จำนวนมากที่ตั้งตามพื้นที่โล่งๆ โดยที่มีกำแพงดินที่สร้างขึ้นโดยจอมเวทย์ดินของเผ่าปีศาจ 

    “ มีแผนอะไรไหมหัวหน้า? ” ไลก้าถามขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งจนสามารถต่อกรกับระดับSได้แบบตัวต่อตัว แต่ถ้าหากเจอกับกองทัพนับหมื่นพวกเขาก็อาจจะพลาดท่าถูกฆ่าได้แน่ๆ 

    “ เดี๋ยวฉันกับเฮลเฟลชจะตัดกำลังของพวกมันให้เอง ส่วนคนที่เหลือถ้าหากเห็นว่าปีศาจเหลือน้อยแล้วก็ออกมาจัดการได้เลย ” ไลท์พูดขึ้น

    เมื่อคนอื่นๆเข้าใจคำสั่งแล้วก็พากันแยกย้ายกันไปอยู่คนละทางเพื่อสกัดไม่ให้ปีศาจหลบหนีไปได้ เพราะถ้าหากมีปีศาจที่หลบหนีไปได้ พวกมันก็อาจจะไปบอกค่ายๆอื่นๆได้

    ไลท์และเฮลเฟลชบินไปที่ค่ายปีศาจก่อนที่ไลท์จะสร้างดาบสีทองขึ้นมาและสั่งให้มันโจมตีใส่ค่ายปีศาจ ส่วนเฮลเฟลชก็พ่นไฟสีเขียวใส่ค่ายปีศาจ 

    ด้วยการร่วมมือของไลท์และเฮลเฟลชทำให้ค่ายปีศาจถูกทำลายไปกว่าครึ่งในการโจมตีเพียงครั้งเดียว 

    ไลท์ต้องการลดจำนวนปีศาจให้มากที่สุดเพื่อให้พวกเบเรียลเข้ามาจัดการ ส่วนเขาและเฮลเฟลชก็จะจัดการกับระดับSของเผ่าปีศาจเอง 

    เสียงระเบิดทำให้พวกปีศาจพากันตื่นตกใจและรีบวิ่งออกมาดูทันที แต่ทันทีที่มันวิ่งออกมาพวกมันก็ถูกดาบสีทองของไลท์ระเบิดจนทำให้พวกมันตายกันเป็นจำนวนมาก 

    “ ใครกันที่กล้ามาก่อเรื่องขึ้นที่นี้ ” น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้นมาจากภายในค่าย ก่อนที่จะมีเงาสามร่างบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

    ปีศาจทั้งสามตัวคืออิมป์ นากา ก็อบลิน 

    ไลท์มองดูอิมป์ที่มีสูงประมาณหนึ่งเมตรนิดๆ ลำตัวสีเทาเข้มสวมชุดคลุมสี บนหัวของมันมีเขาเล็กๆโผล่ขึ้นมาและมีหางเรียวเล็กคล้ายกับหางแมว ส่วนปลายหางก็จะมีพุ่งๆเป็นขนฟู่ๆดูน่ารัก

    นากาคืออสรพิษที่มีช่วงบนเป็นมนุษย์แต่ช่วงล่างเป็นอสรพิษ มันมีแขนถึงสี่แขน ช่วงล่างจะมีสีเขียวอ่อน ส่วนช่วงบนจะมีผิวสีขาวผมสีน้ำเงิน 

    ก็อบลินเป็นปีศาจตัวเล็กกว่าอิมป์อีก ลำตัวสีเขียวใบหน้าดูน่าเกลียด หูยาว สวมชุดคลุมสีน้ำเงิน ในมือถือคฑา

    “ มนุษย์กับมังกรงั้นหรอ ” ปีศาจอิมป์พูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจก่อนที่จะกลายเป็นจริงจังขึ้นมา มังกรแม้ว่าจะเป็นตัวตนระดับSแต่ก็นับว่าแข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับระดับSของเผ่าอื่นๆได้หลายคนเลยทีเดียว

    “ รีบฆ่าพวกมันเลยดีกว่าไม่งั้นอาจจะเกิดปัญหาได้ ” ปีศาจนากาพูดขึ้นก่อนที่จะพ่นน้ำใส่ไลท์ทันที 

    เนื่องจากไลท์เป็นมนุษย์เพราะฉะนั้นเขาจึงกลายเป็นเป้าหมายแรกของพวกปีศาจ

    “ คิดที่จะเล่นงานฉันก่อนงั้นหรอ ตัดสินใจได้ดีนิ ” ไลท์หัวเราะก่อนที่จะวาดดาบใส่น้ำที่ปีศาจนากาพ่นมา

    ฟุบ

    คลื่นดาบได้ตัดสายน้ำของปีศาจนากาจนเกือบจะมาถึงตัวของปีศาจนากาแล้วแต่โชคดีที่ได้วังวนสีดำดูดคลื่นดาบของไลท์เข้าไปด้านใน

    “ อย่าประมาทสิไอโง่เคาน์ ” ปีศาจก็อบลินพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

    “ โทษทีชาวน์ ข้าไม่รู้ว่ามนุษย์จะแข็งแกร่งขนาดนี้ ”  เคาน์หรือปีศาจนากาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนที่จะมองไปที่ไลท์ด้วยแววตาเคร่งเครียด 

    “ เป็นเวทย์ที่น่าสนใจดีนิ ” ไลท์มองไปที่ปีศาจก็อบลินที่สร้างเวทย์ในการดูดซัพการโจมตีของเขาได้

    จากนั้นสายตาของไลท์ก็เหลือบไปเห็นเฮลเฟลชที่กำลังใช้มือแทงเข้าไปตามร่างกายของปีศาจอิมป์

    “ ดูเหมือนว่าฉันจะทำเป็นเล่นไม่ได้แล้ว ” ไลท์หัวเราะและหายตัวไปทันทีก่อนที่จะมีโผล่ด้านหลังของปีศาจทั้งสอง

    ปีศาจอิมป์และปีศาจก็อบลินตกใจและรีบหันไปมองด้านหลัง เพียงแต่จู่ๆภาพของทั้งสองก็ตัดลงและร่างของปีศาจทั้งสองหล่นลงไปที่พื้นด้านล่าง 

    ตอนนี้ที่พื้นด้านล่างพวกไลก้ากำลังไล่ฆ่าปีศาจตัวอื่นๆอยู่ เนื่องจากจำนวนที่มากกว่ากันหลายเท่าทำให้พวกเขาต้องเสียเวลาฆ่าปีศาจนาน

    เมื่อเห็นว่าทหารปีศาจยังเยอะอยู่ไลท์และเฮลเฟลชจึงช่วยกันลงมืออีกแรงเพื่อที่จะได้ทำลายค่ายย่อยของทหารปีศาจให้พังเร็วๆ

     

    คล้ายกับเรื่องสุดยอดนักผจญภัย ที่คุณอ่าน