ชีวิตนี้เป็นของเรา (จบ)

    บทที่ 26

            ฝนยังโปรยปรายอยู่ไม่ขาดสาย ช่างเป็นวันที่น่าเบื่อหน่ายมาก ผมลดหนังสือพิมพ์ลง แมรี่คนที่เป็นสาวใช้ชาวนิโกร เดินมาทรุดตัวลงนั่งหน้าเปียโนและเริ่มเล่นเพลงเบาๆ แต่มันไม่ช่วยให้ความรู้สึกดีขึ้นได้เลย ความเงียบเหงา อ้างว้าง คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ