“เซอร์ไพรส์!! ตื่นกันได้แล้ววว”
“แม่กับป๊ากลับมาแล้ว”
“อื้อ” เสียงใครสักคนครางพลางบิดี้เี พร้อมกับความงัวเงียเมื่อได้ยินเสียงดังเรียก
“สายแล้วนะลูก ๆ สาม สอง หนึ่ง” เสียงทุ้มเรียกย้ำ แต่ไม่ใช่เป็การนับถอยหลัง แต่เป็การเอ่ยขานเรียงเรียกชื่อลูกรักของเขาทีละคน
“แม่ต้มข้าวต้มร้อน ๆ ตั้งโต๊ะไว้รอแล้วนะ”
“ค้าบบบ” หนึ่งในลูกชายขานตอบแต่ก็ยังไม่ยอมลุกมันออกจากเตียง
“ลูกชายบ้านนี้ขี้เซาเหมือนกันนะคะคุณ”
หญิงกลางคนผู้เป็แม่ได้แต่ส่ายหัว ปนความเอ็นดู คงสนุกอบอุ่นกันน่าดู ถึงได้มานอนรวมกันทั้งสามหนุ่มในห้องเดียว
“ผมอาจจะตามใจแกกันไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคุณ”
เธอพยักหน้ายิ้มรับ พร้อมกับเดินเข้าไปหวังถลกผ้านวมนุ่มนั้นมาพับ ช่วยเสริมทัพปลุกลูกชายทั้งสามที่กำลังหลับนั้นอีกแรง
“ยี่หวา!!”
“ขาาา อื้มม หะ!! คุณแม่!!”
ฉันแจ๊บปากงัวเงียตอบกลับ ขานรับอย่างไม่รู้ตัว ก่อนสายตาจะเบิกโพลงโตพร้อมกับความตื่นใกลัว
เพราะสภาพทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความช้ำ และหนำซ้ำร่างกายที่เปลือยเปล่าเหมือนว่ามันยิ่งย้ำ ว่าพวกเราทั้งหมดนั้นได้ทำอะไรลงไป
“ทำ ทะ ทำไมหวามานอนอยู่ตรงนี้”
“คือ แม่ เอ่อ หวา…” ก้อนน้ำลายเหนียวกลืนไม่ลงคอ สายตาของทั้งแม่และป๊าทำฉันไม่กล้าพูดต่อ
“ลูกป๊า รังแกยี่หวาใช่ไหมลูก”
“หืมม เมียจ๋าา” เฮียสามคว้าฉันลงไปในอ้อมแขนเขาเพื่อให้เราลงไปนอนหนุนกันต่อ
ท่ามกลางสายตาทั้งแม่และป๊าที่มองมาด้วยความท้อ และดูเหมือนว่าท่านคงไม่น่าจะพอใจอยู่ไม่น้อย
“เอ่อ เฮีย ตื่นก่อนค่ะ” ฉันตบหน้าเขาเบาเรียกให้ได้สติตื่น เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกกล้ำกลืนเกินกว่าจะอธิบายสิ่งตรงหน้าให้ผู้ใหญ่เข้าใจได้เพียงคนเดียว
“ตื่นซะไอสาม!”
“งืมม ใครมาเรียกแต่เช้า คนกำลังกอดเมีย”
ไอเฮียสามบ้า หุบปากหยุดเรียกฉันว่าเมียซะทีสิโว้ยย
“พ่อมึงเอง”
“หะ!! ป๊า!! ชิบหาย เฮี่ย เฮีย ๆ ๆ ไอ เฮีย พ่อมึงมา”
เฮียสามสะดุ้งโหยง ก่อนตาตื่นหันมาสบตาฉันที่ยังนั่งตาแป๋ว สลับกับมองป๊ากับแม่ที่ยืนดูด้วยสายตาจิกเราทั้งคู่ ไม่สิ เราทั้งสี่ พร้อมกับสีหน้าของฉันไม่สู้ดีที่เป็คำตอบในใจเฮียสามโดยที่ไม่ต้องเอ่ยถาม
พวกเราซวยแล้ว
“พ่อมึงมาก็ไปหาน้ำหาไรมาให้กินสิ ปลุกทำไมวะ” เฮียสองพึมพำ
“พ่อเหรอ ป๊าเหรอ งานเมื่อคืนผมทำหน้าที่เรียบร้อยแล้ว ป๊า!!” เฮียหนึ่งลุกขึ้นมานั่งทั้งที่สติยังไม่เต็มตา แต่ก็ต้องตื่นเมื่อเห็นชายผู้เป็พ่ออยู่ตรงหน้า
“เชี่ยย ป๊าจริง” เฮียสองที่ตื่นช้ากว่าใครทั้งสิ้น กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อเห็นสายตาของผู้ที่มาใหม่ทั้งคู่
“หวา กลับมาห้องตัวเองกลับแม่เถอะ ไปแต่งตัวให้เรียบร้อย” แม่เอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะมาลากจูงฉันให้ลุกขึ้นไปกับเขาพร้อม ๆ กัน ณ ตอนนี้
“ตื่นกันให้ครบทุกตัว รีบอาบน้ำให้เรียบร้อย” เสียงเย็นะเืดูเดือดดาลไม่น้อย ป๊าค่อย ๆ ชี้หน้าลูกชายตัวเองทีละคนอย่างหมายหัว
และคำพูดที่พาสามหนุ่มขนลุกไปทั้งตัวด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว ก่อนประตูห้องนอนใหญ่สีขาวจะถูกปิดลงดังปั้งด้วยแรงกระแทก
“เสร็จแล้วลงมาคุยกับป๊าที่โต๊ะกินข้าว!! ครบ ทุก คน!”
2K
