บทที่ 28 เวลาหมุนเป็วงกลม?
"ถ้าหากว่ากาลเวลา… มีโครงสร้างเป็แบบเกลียวล่ะ? พวกคุณว่าจะเป็ยังไง" สิ้นคำพูด เขาก็หยิบสปริงอันใหม่ขึ้นมาเล็งไปที่กล้อง พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าที่ยิ่งดูสดใสขึ้น
ทฤษฎีใหม่!
ผู้ชมที่เดิมทีต่างกระวนกระวายใจกลับรู้สึกหายเหนื่อยเป็ปลิดทิ้งและเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงทันที
พิธีกรรายการอื่นต่างก็บรรยายเื่ปฏิทรรศน์ตามระเบียบแบบแผน แถมยังหยิบโน่นผสมนี่มาเล่า สุดท้ายก็ทำได้แค่เลียนแบบให้คล้ายคลึงกันเท่านั้น
คิดไม่ถึงเลยว่าเจียงเจ๋อที่พวกเขากำลังดูอยู่จะนำเสนอปฏิทรรศน์ที่คิดขึ้นเอง... แถมยังเสนอทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ใหม่เพื่อมาอธิบายมันอีกด้วย?
[คอมเมนต์ : ให้ตายเถอะ นายเตรียมการมานานขนาดนี้ ฉันนึกว่ารายการจะพังซะแล้ว ที่ไหนได้ นายกลับบอกว่านายจะเสนอทฤษฎีวิทยาศาสตร์ใหม่เนี่ยนะ?]
[คอมเมนต์ : นี่นายเห็นสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นเป็เวทีประกาศทฤษฎีวิทยาศาสตร์เลยหรือไงสุดยอดเกินไปแล้ว!]
[คอมเมนต์ : เจียงเจ๋อเอ๋ย เพลา ๆ ลงหน่อย ถ้าพลาดขึ้นมาคือหายนะกลางรายการเลยนะ]
[คอมเมนต์ : ยอมกราบท่านปรมาจารย์เลย เสนอสิ่งที่แก้ไม่ได้ขึ้นมาก่อน แล้วค่อยเสนอทฤษฎีใหม่เพื่อมาแก้สิ่งที่แก้ไม่ได้ ชาตินี้ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย]
[คอมเมนต์ : เดี๋ยวนะ! มีแค่ฉันคนเดียวเหรอที่สงสัยว่า แค่เขาหยิบสปริงออกมาอันหนึ่ง มันคือทฤษฎีใหม่แล้วเหรอ?]
[คอมเมนต์ : ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!]
ในขณะเดียวกัน
ณ ห้องทำงาน ในมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์หยางเฉิง
ศาสตราจารย์ถังเยี่ยนพูดด้วยสีหน้าสงสัยว่า "กาลเวลาแบบเกลียวมีความคิดสร้างสรรค์ดีนะ แต่ทฤษฎีใหม่นี้จะสามารถอธิบายให้ลงตัวได้จริง ๆ เหรอ ถ้าเกิดว่าอธิบายไม่ลงตัว นายจะกลายเป็คนที่โด่งดังเพียงชั่ววูบแล้วก็หายไป"
เพราะในสายตาของถังเยี่ยน เหลืออีกเพียงนิดเดียวชื่อเสียงของเจียงเจ๋อก็จะป่นปี้แล้ว
ถังเชี่ยนมองดูแม่แล้วถามว่า "หนูเชื่อใจเจียงเจ๋อค่ะ ในเมื่อเขาพูดแบบนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลของเขา"
ถังเยี่ยนยิ้มบาง ๆ "ใครพูดอะไรเธอก็เชื่อไปหมด หัดแยกแยะด้วยตัวเองบ้างเถอะ อย่าให้โดนหลอกแล้วยังไปช่วยเขานับเงิน"
"แม่คะ หนูรู้แล้วค่ะ แต่ครั้งนี้หนูเชื่อเขาจริง ๆ!"
"ตามใจเธอ ดูต่อไปเดี๋ยวก็รู้เอง"
...
ณ หอประชุม ในมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์จิงตู
ศาสตราจารย์เฝิงและเหลิ่งเฟยรวมถึงคนอื่น ๆ ต่างยืดอกขึ้นทันที
ทุกคนที่นี่ต่างทายแรงจูงใจของเจียงเจ๋อถูกกันหมด!!
ศาสตราจารย์เฝิงพูดด้วยสีหน้าประหลาดใจว่า "เป็อย่างที่คิดจริง ๆ เขาตั้งใจจะนำเสนอทฤษฎีใหม่ มิน่าล่ะพวกเราถึงใช้ทฤษฎีสมัยใหม่มาอธิบายปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำไม่ได้"
เหลิ่งเฟยสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนหน้านี้เขายังรู้สึกดูแคลนเจียงเจ๋ออยู่บ้าง แต่หลังจากเข้าใจแล้ว ก็เริ่มอดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความกล้าของเจียงเจ๋อ
ส่วนเื่ทฤษฎีที่ว่านั้น เขาไม่ได้เกรงกลัวเลย ตราบใดที่ไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล ทฤษฎีนี้ก็จะกลายเป็ทฤษฎีของพวกต้มตุ๋น!
...
ในขณะนี้ ภายในหอพักของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์โมตู
ศาสตราจารย์หลี่และเหล่าศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ ต่างจ้องมองไปที่สปริงอันนั้นอย่างไม่วางตา
"กาลเวลาแบบเกลียว?"
ศาสตราจารย์หลี่มีสีหน้าตกตะลึง ศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์คนอื่น ๆ ก็เป็เช่นเดียวกัน ทันทีที่แิกาลเวลาแบบเกลียวปรากฏขึ้น มันได้ทำลายการรับรู้ของเหล่าศาสตราจารย์ฟิสิกส์ในที่นั้นลงโดยสิ้นเชิง
ในแิของพวกเขา เวลามีเพียงแิแบบเส้นตรงหรือแบบวงกลมเท่านั้น ดังนั้นเมื่อใดที่ก้าวข้ามแิดังกล่าว การกระทำของเจียงเจ๋อก็ไม่ต่างอะไรกับการท้าทายกฎฟิสิกส์ของโลกทั้งใบ
เมื่อเห็นศาสตราจารย์หลี่และเหล่าศาสตราจารย์ฟิสิกส์มีสีหน้าตกตะลึง เหล่าศาสตราจารย์ด้านปรัชญาที่ไม่มีความรู้ด้านนี้จึงถามด้วยความสงสัย
"นี่มันหมายความว่ายังไง?"
"กาลเวลาแบบเกลียวคืออะไร?"
"เหล่าหลี่?"
เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อ ศาสตราจารย์หลี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้าซ้ำ ๆ"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันแค่รู้สึกว่าแินี้มันแปลกใหม่มาก เหมือนเป็แิใหม่ที่วงการวิทยาศาสตร์ของเราไม่เคยนำเสนอมาก่อนเลย!"
คำพูดนี้ไม่ผิดเลย มันใหม่มากจริง ๆ! ถ้าเจียงเจ๋อเป็คนนำเสนอขึ้นมาจริง ๆ ล่ะก็ ต้องยอมรับเลยว่าเขามีความคิดสร้างสรรค์ที่น่าทึ่งจนเกินบรรยาย!
...
ภายในห้องประชุมผู้บริหาร
เหล่าจ้าว หวังกั๋วเซิ่ง และคนอื่น ๆ ต่างมองหน้ากันด้วยความกระอักกระอ่วนใจอย่างยิ่ง
ปฏิทรรศน์ที่คิดขึ้นเองนั้นพวกเขาเชื่อว่าเจียงเจ๋อสามารถนำเสนอได้จริง ๆ เพราะมันไม่ต้องอาศัยการสนับสนุนเพิ่มเติมอะไรมาก แต่เื่ทฤษฎี...
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ในรายการก็ได้ และเจียงเจ๋อก็จะถูกตราหน้าว่าเป็คนบาป ในเมื่อเื่มาถึงขั้นนี้แล้วดื่มเบียร์ให้หายตื่นเต้นก่อนดีกว่า!
เหล่าจ้าวเป็ผู้นำในการดื่มเบียร์ครั้งนี้ โดยหวังว่าหลังจากนี้โทรศัพท์ของแผนกบริการลูกค้าจะไม่ะเิก็พอ
หวังหลินมองไปที่เหล่าจ้าว "ผู้อำนวยการ เมื่อก่อนยังมั่นใจเต็มร้อยอยู่เลย ทำไมตอนนี้เป็แบบนี้ล่ะครับ?"
เหล่าจ้าวมีสีหน้ากระอักกระอ่วน "จริง ๆ แล้วฉันเคยตรวจสอบประวัติของเขามาบ้าง คะแนนสายวิทย์ของเจียงเจ๋อไม่ได้โดดเด่นมากนัก แต่ก็ไม่ได้แย่ ถือว่าอยู่ในระดับกลางค่อนไปทางสูง และการปรากฏขึ้นของแต่ละทฤษฎีมักจะมาพร้อมกับข้อโต้แย้งจำนวนมากเสมอ”
“ฉันรู้เื่นี้ดี... ช่างเถอะ ฉันพูดต่อไม่ไหวแล้ว หวังว่าเขาจะอธิบายให้ลงตัวได้ ไม่อย่างนั้นหากเกิดอะไรหากพลาดขึ้นมาพวกเราคงถูกวิพากษ์วิจารณ์ยับเยิน"
เซียวสืออีจ้องมองหน้าจอขนาดใหญ่อย่างตั้งใจ ครั้งนี้ จะสามารถอธิบายให้ลงตัวได้จริง ๆ หรือ?
...
ภายในห้องพักรับรองหลังเวที
ผู้เข้าสัมภาษณ์ทุกคนต่างมองหน้ากัน บนใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความงุนงง
ใช้ทฤษฎีวิทยาศาสตร์ใหม่มาแก้ปฏิทรรศน์ใหม่เนี่ยนะ? มีความคิดสร้างสรรค์มันก็ดี แต่ก็ใจกล้าเกินไปแล้ว!
พวกเขาต่างต้องพึ่งพาเรตติ้งจากเจียงเจ๋อเพื่อความอยู่รอด ถ้าเจียงเจ๋อทำให้รายการพังขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาก็คงจะไม่มีข้าวกินเหมือนกัน
"อย่าทำอะไรบ้า ๆ แบบนั้นสิพี่ชาย!"
"เราทำแบบปกติไม่ได้เหรอ อย่าคิดจะสร้างทฤษฎีใหม่ขึ้นมาเองเลย ต้องรู้ไว้ว่ามีศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากกำลังดูอยู่นะ รวมถึงศาสตราจารย์ของฉันด้วย"
"ไม่ใช่แค่ศาสตราจารย์ของนายนะ ศาสตราจารย์ของเจียงเจ๋อเองก็ดูอยู่ด้วย เพราะฉันกับเขาเรียนจบจากที่เดียวกัน!"
"ถ้าถูกศาสตราจารย์ของเขาเห็นเข้าจะเป็ยังไงนะ?"
"ไม่รู้สิ เมื่อกี้ฉันเพิ่งโทรไปทางมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชน บอกให้รุ่นน้องและอาจารย์ประจำชั้นลองดูสิว่ามหาวิทยาลัยเรามีคนเก่งระดับเทพโผล่ออกมาแล้ว"
...
ความจริงแล้วคนที่พึ่งพาเจียงเจ๋อเพื่อเลี้ยงชีพอย่างพวกเขา ก่อนหน้านี้ต่างก็เคยแนะนำให้ญาติสนิทมิตรสหายมาดูรายการไม่มากก็น้อย ซึ่งนั้นก็รวมถึงเหล่าอาจารย์ประจำชั้นเก่าของเจียงเจ๋อที่มหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชนด้วย
ณ ห้องบรรยายสาธารณะ มหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชน
เว่ยหมิน ศาสตราจารย์ภาควิชาสื่อสารมวลชนวัยห้าสิบกว่าปี และเว่ยกั๋ว ศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ กำลังพารุ่นน้องของเจียงเจ๋อดูรายการอยู่เช่นกัน
ทั้งสองคนแนะนำให้นักศึกษาของตนดูรายการ โดยบอกว่ามหาวิทยาลัยมีบุคคลที่ยอดเยี่ยมปรากฏตัวขึ้น
ใน่แรกทั้งสองคนมีรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจบนใบหน้า พวกเขารู้สึกภูมิใจที่เจียงเจ๋อเคยเป็นักศึกษาของมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่เป็ลูกศิษย์ของพวกเขาเอง
ใน่ไม่กี่วันที่ผ่านมา ศาสตราจารย์หลายคนที่เคยไม่เป็มิตรกับเจียงเจ๋อต่างพากันมาเยี่ยมเยียนทั้งสองคน เพื่อพยายามหาทางติดต่อกับเจียงเจ๋อ แต่เมื่อทฤษฎีใหม่ปรากฏขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าของทั้งสองคนก็หายวับไปทันที
เว่ยกั๋วที่สวมสูทดูดีกลับมีสีหน้ากังวล "เสี่ยวเจียง ตอนเรียนสายวิทย์ของนายก็ไม่ได้โดดเด่นนัก แต่ทักษะการนำเสนอโดดเด่นยิ่งกว่า การทำแบบนี้คือการเล่นกับอนาคตของตัวเองนะ กว่าสถานีโทรทัศน์เมืองซูจะให้โอกาสนาย นายควรจะเห็นคุณค่าของมันสิ!"
ในฐานะศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ของเจียงเจ๋อในร่างเดิม เขาย่อมรู้ระดับความสามารถของเจียงเจ๋อดี การนำเสนอปฏิทรรศน์ที่คิดขึ้นเองนั้นพอเข้าใจได้ เพราะนั้นแสดงว่าเจียงเจ๋อมีตรรกะทางความคิดที่แข็งแกร่งจริง ๆ แต่การนำเสนอทฤษฎีใหม่นี่มัน...
มันง่ายมากที่จะถูกเพื่อนร่วมอาชีพตราหน้าว่าเป็พวกต้มตุ๋นที่ไม่มีความรู้!
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือเจียงเจ๋อในตอนนี้คือ ‘เจียงเจ๋อคนใหม่’ ที่มีความสามารถเหนือกว่าศาสตราจารย์สายวิทย์และศาสตราจารย์ปรัชญาส่วนใหญ่ในโลกนี้อย่างสิ้นเชิง
เว่ยหมินมองไปที่น้องชายของตน "ดูจากท่าทางของนายแล้ว ฟิสิกส์ของเสี่ยวเจียงไม่ค่อยดีเหรอ?"
เว่ยกั๋วตอบว่า "พี่ครับ ไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่ในรุ่นเดียวกันมีคนที่เก่งฟิสิกส์กว่าเขาเยอะมาก และคนเ่าั้บางคนยังหางานทำไม่ได้เลย..."
"นี่... แล้วการนำเสนอทฤษฎีต้นฉบับมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?"
"ทฤษฎีไม่ยาก แต่ขาดการปฏิบัติจริง... เฮ้อ ช่างเถอะ ฉันไม่กล้าพูดแล้วล่ะ คาดว่าคืนนี้หลังจากรายการเกิดปัญหา โทรศัพท์ของฉันคงถูกสื่อโทรจิกจนะเิ และฉันคงถูกเพื่อนร่วมอาชีพหัวเราะเยาะแน่ ๆ"
มาถึงขั้นนี้ ศาสตราจารย์เว่ยกั๋วได้แต่หวังว่าใน่ฝึกงานหนึ่งปีที่แทบไม่ได้เจอกัน เจียงเจ๋อจะมีความก้าวหน้าขึ้นมากจริง ๆ!
ในตอนนั้นเอง เสียงของเจียงเจ๋อก็ดังขึ้นในหน้าจอ "สิ่งที่ผมกำลังจะเล่า จริง ๆ แล้วมันง่ายมากเลยครับ! เวลาเป็อย่างที่ผมบอกครับ คือมีลักษณะเหมือนกับสปริงในมือของผมนี้ มีโครงสร้างเป็แบบเกลียว หลักการของมันเหมือนกับดาวเทียมของโลกเรา"
"หาก้าจะเข้าใจมัน แน่นอนว่าต้องเริ่มจากการทำความเข้าใจตำแหน่งของโลกเราในจักรวาล รวมถึงกฎการดำเนินไปของจักรวาลก่อน!"
สิ้นคำพูดนี้ ผู้คนที่เดิมทีส่งเสียงจอแจก็ค่อย ๆ เงียบกริบและตั้งใจฟังอีกครั้ง
"เป็ที่ทราบกันดีว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ ในขณะเดียวกันดวงจันทร์ก็หมุนรอบโลก ดวงอาทิตย์หมุนรอบทางช้างเผือก ต่อไปนี้คือสิ่งที่หลายคนอาจไม่ทราบ…"
"ทางช้างเผือกหมุนรอบกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น กลุ่มดาราจักรท้องถิ่นหมุนรอบกระจุกเวอร์โก กระจุกเวอร์โกหมุนรอบกระจุกลานิอาเคีย กระจุกลานิอาเคียหมุนรอบกลุ่มกระจุกดาราจักรปลาคู่ กลุ่มกระจุกดาราจักรปลาคู่หมุนรอบจักรวาลที่สังเกตได้ จักรวาลที่สังเกตได้ หมุนรอบจักรวาลที่สังเกตไม่ได้..."
"จากเนื้อหาพื้นฐานที่เข้าใจง่ายเหล่านี้ ผมเชื่อว่าทุกท่านคงค้นพบสถานะหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือการหมุนและการเคลื่อนที่"
"ใช่ครับ ทุกสรรพสิ่งในโลก ล้วนหมุนรอบสิ่งอื่นเพื่อการดำรงอยู่ ในจักรวาลไม่มีสิ่งที่เรียกว่าหยุดนิ่ง ทุกอย่างล้วนมีการเคลื่อนไหว! ถ้าอย่างนั้นหากเราเปลี่ยนสิ่งที่พูดถึงเป็ 'เวลา' ล่ะครับ?"
"หากเวลาได้รับอิทธิพลจากแรงบางอย่าง และเวลาอยู่ในสถานะการหมุนแบบดาวเทียมพอดี! ถ้าอย่างนั้น เวลาอาจจะหมุนรอบแรงกระทำอะไรได้บ้าง?"
สิ้นคำพูด เจียงเจ๋อก็หยิบไวท์บอร์ดในมือขึ้นมา บนนั้นเขียนตัวอักษรตัวใหญ่สองตัวไว้อย่างชัดเจนว่า ‘แรงโน้มถ่วง!’
3K
![โซ่ร้ายล่ามรัก [E-BOOK] ลงตอน 3 ทุ่ม ของทุกวัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1771857861_46184619.webp)
