Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

“ เฮ่ยทอม ไม่ต้องเหม่อขนาดนั้นก็ได้ อีกเดี๋ยวเราก็จะออกไปแล้ว แกไม่ต้องอยากรู้มากขนาดนั้นก็ได้ว่าแอ็กเซลมันจะเป็นยังไง ”

ชายร่างอ้วนมองดูเพื่อนที่กำลังนั่งเหม่อมองโทรศัพท์ พวกมันเข้ามาล่าในพื้นที่ไร้สัญญาณ ต่อให้จะมีโดรนบินยังยากที่จะจับสัญญาณสื่อสาร  ทว่าการล่าในวันนี้จบลงแล้ว พวกมันจึงจะกลับออกไปยังจุดที่มีสัญญาณ 

ทอมที่เชื่อมต่อสิ่งใดไม่ได้เขาจึงเก็บโทรศัพท์แล้วกระดกน้ำ การล่าครั้งนี้ไม่ได้รวดเร็วมาก มันแค่เข้ามาล่าเพื่อฆ่าเวลาเท่านั้น ตอนนี้มันอยากเชื่อมต่อเครือข่ายเป็นอย่างมากเพราะอยากรู้แล้วว่าแอ็กเซลจะถูกเล่นงานอย่างไร แต่แล้วแขนที่กำลังยกขวดน้ำกลับไร้เรี่ยวแรง แม้แต่ขวดน้ำยังหลุดออกจากมือ

ตุบ!

ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง ร่างที่เคยนั่งบนหินทิ้งตัวลงไปนอนนิ่งบนพื้นดิน ทอมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่าง มันไม่สามารถควบคุมสิ่งใดได้จึงพยายามกรอกตามองออกไปรอบๆก่อนจะพบว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้ล้มลงไปนอนนิ่งบนพื้นดินไม่ต่างกัน มันจึงพยายามกรอกตาไปมาแต่ก็ไม่สามารถมองดูรอบๆได้เพราะไม่สามารถขยับใบหน้า  ในมุมมองสายตากลับยังไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหว มันจึงตกใจมากเพราะถ้าหากไม่ใช่มอนสเตอร์และพลังแปลกประหลาดของพื้นที่จะต้องมีสาเหตุมาจากขวดน้ำที่มันดื่ม ในระหว่างที่พยายามสงบสติตัวเองนั้น มันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักเดินเข้ามาใกล้ตนเอง ก่อนที่เจ้าของเสียงเท้าจะก้มตัวยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

อือ

“ ไม่ต้องพยายามพูดหรอกเพราะแกพูดไม่ได้ ต่อจากนี้ไปอีก 2 ชั่วโมงแกจะอยู่ในท่านี้ ”

ทอมมองดูเพื่อนของตนเอง คนที่พูดกับมันคือชายร่างอ้วน การที่ชายคนนี้ยังเดินได้หมายความว่ามันจะต้องเป็นเจ้าของพิษ การใช้พิษนับว่าเป็นเรื่องผิด สหพันธ์จะต้องไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่นอน

“ แกกำลังสงสัยใช่ไหมว่าฉันทำไปทำไม ”

ทอมยังคงพยายามเปิดปาก มันอยากจะร้องตะโกนถามอีกฝ่าย ชายร่างอ้วนมองเห็นเส้นเลือดที่ผุดขึ้นมาบริเวณดวงตาของทอมทำให้มันอดยิ้มไม่ได้ อีกฝ่ายกำลังโกรธให้ตนเองที่เป็นคนวางยาพิษเพื่อนร่วมทีมทั้งหมดที่เข้ามาล่าด้วยกัน

“ ง่ายๆเลย ครอบครัวของฉันต้องการเลื่อนระดับฐานะทางสังคม ฉันก็เลยต้องจัดการแก ”

ภายในแววตาของทอมเต็มไปด้วยความโกรธปนสงสัย มันไม่รู้ว่าการฆ่าตนเองอีกฝ่ายจะเลื่อนฐานะทางสังคมครอบครัวได้เช่นไร การจะเปลี่ยนฐานะทางสังคมได้จะต้องมีคนในตระกูลสร้างคุณความชอบต่อสหพันธ์ ครอบครัวของมันมีพ่อได้รับยศทางทหารจึงทำให้กลายเป็นหนึ่งในตระกูลที่พอมีอำนาจในดวงดาวโนวา มันเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดายังไม่ได้มีความโดดเด่น ไม่ควรจะตกเป็นเป้าเช่นนี้

“ แกกำลังสงสัยสินะว่าฉันฆ่าแกแล้วจะเปลี่ยนฐานนะทางสังคมได้ยังไง ”

ชายร่างอ้วนยิ้มแล้วนำเครื่องมือบางอย่างออกมาจากช่องเก็บของ  ทอมจึงกรอกตามองพบเข้ากับเครื่องมือเจาะระบบแบบพกพา มันเคยเห็นสิ่งนี้เพราะตระกูลเคยใช้งานเพื่อเจาะระบบของอาชญากรที่ทางกองทัพส่งคำสั่งให้พวกเขาเป็นคนจัดการ

ทอมที่เห็นเครื่องมือที่ชายร่างอ้วนนำออกมามันจึงรู้ได้เลยว่า ช่วงเวลาหนึ่งที่มันใช้โทรศัพท์ อีกฝ่ายจะต้องสร้างบางสิ่งบางอย่างในเครือข่ายขึ้นมาหลอกตนเอง เมื่อนึกย้อนกลับไปมันก็พบว่าตนเองได้ทำอะไรจึงเบิกตากว้าง ดูท่ามันจะเกี่ยวข้องกับข้อมูลที่ชายร่างอ้วนมอบให้ก่อนจะเดินทางมาที่นี่

“ แกรู้ตัวแล้วสินะว่าฉันจะเปลี่ยนฐานนะสังคมได้ยังไง  ใช่ อย่างที่แกคิดเลย  ข้อมูลที่ฉันให้แกก่อนหน้านั้น มันคือความลับสูงสุด มีเพียงคนที่เกี่ยวข้องเท่านั้นถึงจะมีข้อมูลนี้ ต่อให้จะเป็นตระกูลของฉันก็ตาม กลุ่มผู้คลี่คลายที่แกค้นหาและเจอข้อมูลก็คือเว็บที่ฉันสร้างมาหลอกแกโดยเฉพาะ แกไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันได้ข้อมูลนี้มาจากใคร เพราะรู้ไปมันก็ไม่ช่วยอะไร เอาเป็นว่า ข้อมูลที่แกโพสต์ไปนั้น คือข้อมูลลับสูงสุดของดาวโนวา ซึ่งมันเป็นหนึ่งในข้อมูลที่พ่อของแกเกี่ยวข้อง  แกรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่แกนำข้อมูลนี้ออกมาเปิดเผย ”

ข้อมูลเหล่าคนที่ถูกจับตามองเพราะมีความเกี่ยวข้องกับอาชญากรหมายเลข 9 ถือได้เป็นความลับสูงสุดของดาวโนวา  ทอมรู้ได้เลยว่าการเปิดเผยภารกิจที่เป็นความลับสูงสุดหมายถึงสิ่งใด ต่อจากนี้ไปทางตระกูลของมันจะต้องถูกสอบสวน ยิ่งข้อมูลเกี่ยวข้องกับอาชญากรหมายเลข 9 ยิ่งทำให้ตระกูลของมันถูกเล่นงานหนัก

มันจึงเข้าใจได้ในทันทีถึงเรื่องที่ชายร่างอ้วนพูดเกี่ยวกับการเปลี่ยนฐานะทางสังคม  จากสิ่งที่มันได้โพสต์ ฐานะทางสังคมทางตระกูลจะต้องเปลี่ยนไป พ่อของมันจะต้องถูกลดระดับความสำคัญลงเพราะมันนำความลับออกมาเปิดเผย ซึ่งจะต้องมีคนถูกแต่งตั้งขึ้นมาแทนพ่อของมัน 

อืออือ

เสียงอู้อี้ส่งออกมาจากลำคอของทอม หลังจากมันรู้ว่าเพื่อนวางแผนหักหลัง  ชายร่างอ้วนทำเพียงส่งยิ้มหวานตอบกลับ มันรู้สึกพอใจกับแผนการณ์ที่ทำลง แม้จะเหนื่อยไปบ้างเพราะต้องคอยเป่าหูทอมตลอดเวลาให้โกรธแอ็กเซลจนนำมาซึ่งการโพสต์ข้อมูลเมื่อเช้านี้ 

หลังจากพูดทุกอย่างออกไปหมดแล้ว ชายร่างอ้วนจึงค่อยๆเดินย่องออกไปจากจุดที่เพื่อนนอนนิ่ง ทันใดนั้นเองคนทั้ง 9 ที่ถูกยาพิษก็ได้ยินเสียงเท้าบางสิ่งกำลังเดินแหวกหญ้าเข้ามาใกล้ แต่ละคนที่รู้ว่ามอนสเตอร์ระดับ 4 เดินเข้ามาในจุดที่พวกมันกำลังนอนนิ่งต่างพากันส่งเสียงเพื่อเรียกกำลัง หวังว่าตนจะเอาชนะผลของยาพิษได้ เพียงแต่ว่าพิษที่รับเข้าไปกลับทำงานได้เป็นอย่างดี ต่อให้พวกมันจะพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอด ร่างกายกลับไม่ตอบสนอง ถึงอย่างนั้นสกิลยังคงใช้ได้อยู่ แต่ละคนจึงปลดปล่อยสกิลออกมาหวังว่ามันจะทำอะไรได้บ้าง สกิลที่ระเบิดออกมาจากร่างกลับเข้าไปกระตุ้นให้มอนสเตอร์ลงมือหนักกว่าเดิม

โฮก!

เสือตัวใหญ่มีขนสีม่วงดำกระโจนเข้าขย้ำคอของนักศึกษาคนหนึ่งในทีมก่อนจะกินร่างชายคนนั้นเข้าไปทั้งเป็น ทอมเห็นภาพทั้งหมดตรงหน้าทำได้เพียงฉี่ราด ก่อนที่มันจะกลายเป็นศพถัดไป

ชายร่างอ้วนที่หลบออกมาไกล มันได้ยินเสียงร้องเมื่อครู่จึงรู้ได้ว่าเพื่อนน่าจะถูกกินไปหมดแล้ว มันกลับไม่ได้ย้อนกลับไปช่วยเหลือ ทำเพียงหลบซ่อนตัวให้มิดชิดจนกว่าจะถึงช่วงค่ำ หลังจากนั้นมันจะพยายามวิ่งออกจากเขตนี้ด้วยการเข้าไปโจมตีมอนสเตอร์สัก 2 - 3 ตัว เพื่อให้มันโจมตีเขาทำราวกับว่าตนเองหนีเอาชีวิตรอดมาเป็นระยะเวลานาน ส่วนทีมที่มาด้วยกันไม่มีใครรอดเพราะถูกจัดการไปหมดแล้ว

---------------------------------------------------------------

“ พ่อ ”

ริกเตอร์เดินกลับเข้ามาในบ้าน พ่อของมันยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน ตั้งแต่ช่วงสายของวันพ่อของมันปรากฎตัวที่บ้านแล้วถามหาน้องชาย มันยังไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นจึงพยายามตามหาน้องที่เหมือนจะไปทำความผิดมา

“ เจอมันหรือยัง ”

“ ได้ตำแหน่งที่ทอมไปล่าแล้ว ทีมของผมน่าจะนำตัวเขากลับในเร็วๆนี้ ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ”

“ แกยังไม่ต้องรู้ ไว้ทอมมันกลับมาฉันจะพูดทั้งหมดให้ฟังว่าน้องของแกทำอะไร ”

ริกเตอร์มองดูสีหน้าของพ่อ มันรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเก็บซ่อนความโกรธเอาไว้ ดูท่าน้องชายของมันจะทำบางสิ่งที่ไม่ควรทำจนทำให้พ่อแสดงสีหน้าเช่นนี้ออกมา

ขณะที่เฝ้ารอคอยไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนของวัน ริกเตอร์ก็ได้รับการติดต่อจากเพื่อนในทีมที่เดินทางไปรับตัวทอมกลับบ้าน

“ ว่ายังไงนะ ” บนใบหน้าของริกเตอร์ปรากฎรอยย่น มันไม่ค่อยอยากเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยินเมื่อครู่

“ ทอมตายแล้ว ”

“ ได้ยังไง ”

“ ในช่วงที่เราเดินทางมาถึงเขตพื้นที่ล่าน้องชายของนาย เราเจอเจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่งกำลังทำงานจึงเข้าไปสอบถาม ปรากฎว่าพวกเขาได้รับแจ้งเหตุนักศึกษาส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ กลุ่มที่ขอความช่วยเหลือคือกลุ่มที่น้องชายนายล่าร่วมด้วย แต่เจ้าหน้าที่กลับช่วยคนในทีมออกมาได้เพียงแค่ 1 จากการสอบถามเขาเล่าว่าถูกโจมตีจากฝูงมอนสเตอร์ไม่ทันได้ตั้งตัว พวกเขากำลังพักฟื้นฟูพลังคอสมิกจึงไม่สามารถรับมือได้ทัน แต่ละคนจึงพยายามจับคู่กันแล้ววิ่งหนี ”

“ ผลเป็นยังไง ”

“ เจ้าหน้าที่ตามไปยังจุดที่น้องชายนายพัก จากนั้นก็เริ่มไล่ล่ามอนสเตอร์ที่คาดว่าน่าจะโจมตีกลุ่มของน้องชายนาย ผลปรากฎว่าเจ้าหน้าที่เจอน้องชายนายในท้องมอนสเตอร์ตัวหนึ่ง แล้วยังมีอีกคนอยู่ในท้อง ตอนนี้เจ้าหน้าที่เจอศพทั้งหมดแล้ว 6 ศพ ยังขาดอีก 3 ”

“ นำศพเขากลับมาที ”

“ ไม่ได้ เจ้าหน้าที่ห้ามเคลื่อนย้ายศพ ฉันพยายามสอบถามแล้วพวกเขาไม่ให้เหตุผลใดเลย ฉันก็เลยทำได้แค่ยืนอยู่ห่างๆ ”

“ไว้แค่นี้ก่อน ช่วยเฝ้าศพน้องชายฉันเอาไว้ที ”

ริกเตอร์วางสายแล้วหันมาคุยกับพ่อด้วยใบหน้ากังวล น้องชายของมันตายแล้ว พ่อที่รออยู่จึงไม่สามารถพูดกับน้องชายมันได้

“ พ่อ ทอมตายแล้ว มันเกิดอะไรขึ้น ”

ริกเตอร์มองดูพ่อ อีกฝ่ายถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ราวกับว่าพ่นความรู้สึกทั้งหมดที่อัดอั้นออกมาพร้อมกับลมหายใจ

“ เมื่อ 1 เดือนก่อน ฉันได้รับภารกิจจากกองทัพให้ช่วยจับตาดูใครบางคนที่มีความสำคัญมากๆ เขาเกี่ยวข้องกับอาชญากรหมายเลข 9 ที่ใช้ทักษะแปลกประหลาด ทางสหพันธ์จึงคิดว่าเขาน่าจะกระจายจิตของตนเองเข้าสู่ร่างของคนอื่นๆ  ภารกิจนี้ถือเป็นความลับสูงสุดไม่สามารถเปิดเผยได้ ถ้าหากข้อมูลนี้หลุดออกไป คนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจะถูกลงโทษร้ายแรงจากทางสหพันธ์เพราะทำให้อาชญากรระดับ 9 รู้ตัว แต่เมื่อเช้าฉันได้รับข่าวมาว่าน้องของแกใช้ตัวตนสำรองโพสต์ภารกิจนี้ให้คนอื่นได้รับรู้ ”

ริกเตอร์รู้สึกชาไปทั่วหัวสมอง มันรู้ดีว่าน้องชายโง่ แต่ไม่ควรจะโง่มากขนาดถึงขั้นที่นำภารกิจลับที่มีผลกระทบต่อตระกูลออกมาเปิดเผย แต่มันสงสัยมากกว่าว่าน้องชายทำเช่นนั้นไปเพื่ออะไร การเปิดเผยข้อมูลนี้ทอมจะได้สิ่งใด   

 “ พ่อ แสดงว่าคนที่ถูกจับตามองจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับทอม คนๆนั้นมันเป็นใคร ”

“ จะเป็นใครไปได้อีกล่ะ เพื่อนที่มันพ่ายแพ้ให้ไง ”

ริกเตอร์เบิกตาโต แอ็กเซลคือรายชื่อแรกที่ผุดขึ้นมาภายในหัวหลังจากที่พ่อพูดเกี่ยวกับคนที่ทอมมีปัญหา  มันจึงไม่แปลกเลยที่น้องชายจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อแก้แค้น แต่เขาสงสัยมากยิ่งขึ้นว่าทอมได้ข้อมูลลับนี้มาจากใครเพราะพ่อไม่เคยเปิดเผยเรื่องนี้เลย

“ แกสงสัยใช่ไหมว่ามันได้ข้อมูลมาจากใคร ฉันก็สงสัยเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่าเราจะไม่สามารถถามมันได้เพราะตายไปแล้ว ”

“ พ่อ ทำไมผมรู้สึกว่าทุกอย่างเหมือนถูกจัดเตรียม ”

“ แกคิดถูกแล้ว เอาล่ะ เราคงไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ ศพน้องของแกคงไม่สามารถนำกลับมาได้ในเร็วๆนี้แน่ พวกที่ส่งข้อมูลลับนี้ให้น้องแกเปิดเผยคงจะเข้าไปแทรกแซงเพื่อไม่ให้ศพถูกเคลื่อนย้าย ”

“ แล้วเราจะทำยังไง ”

เสียงร้องตะโกนดังมาจากหน้าประตูทางเข้าบ้าน ริกเตอร์ที่กำลังจะเดินไปดูกลับหยุดเท้าเนื่องจากพ่อสั่งห้ามเอาไว้ ทว่าเขากลับเป็นคนลุกออกจากบันไดเดินไปเปิดประตูแทน

“ ฟังฉันนะริกเตอร์ เราแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว อีกฝ่ายเตรียมตัวมาอย่างดีเพื่อโค่นเรา น้องของแกก็เป็นแค่เบี้ยในแผน สิ่งที่แกควรทำคือ จับตาดูการเคลื่อนไหวทั้งหมดหลังจากที่ตระกูลเราล้ม ใครที่มันผงาดขึ้นมาคนนั้นแหละเป็นคนลงมือกับเรา  อย่าพึ่งไปคิดแก้แค้นล่ะ รอจนกว่าฉันจะกลับมา ”

“ พ่อจะไปไหน ”

“ สหพันธ์คงจะลงโทษฉันหนักโดยไล่ไปสนามรบสักแห่ง ฉันคิดว่าโทษคงไม่เกิน 1 ปี ส่วนแกหลังจากรู้ตัวคนร้ายแล้วให้รีบๆพัฒนาตัวเอง อย่าได้สร้างปัญหา ให้รอฉัน ”

ริกเตอร์มองดูพ่อเดินตรงไปหน้าบ้าน สิ่งที่ร้องตะโกนเรียกคือทหารที่มาพร้อมยานรบลำใหญ่ เมื่อพ่อของมันถูกคุมตัวก็ขึ้นยานรบมุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่งโดยที่มันไม่รู้จัก

ในระหว่างนี้มันจึงรีบเข้าอินเทอร์เน็ตเพื่อค้นข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลของมันและเรื่องที่น้องชายทิ้งเอาไว้ ทันใดนั้นเพื่อนในทีมก็ติดต่อกลับมารายงานอีกครั้ง เกี่ยวกับคนในทีมของน้องชายมันที่รอดชีวิตมา 1 คน  ริกเตอร์จึงค้นชื่อและข้อมูลผู้รอดชีวิต ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเรื่องที่พ่อให้ทำดูเหมือนจะสำเร็จแล้ว มันไม่ต้องใช้ความสามารถก็พอจะมองออกได้ว่าใครกันที่เป็นคนลงมือ ซึ่งตอนนี้มันเล่นงานอีกฝ่ายตามที่พ่อบอกไม่ได้ นั่นก็เพราะว่าพวกมันไม่ยอมให้เคลื่อนย้ายศพทอม นอกจากนั้นพ่อยังถูกพาตัวไป อำนาจของพ่อคงจะหายไปตั้งแต่ข้อมูลนี้รั่วไหล มันจึงทำได้เพียงอยู่เงียบๆตามที่พ่อสั่ง.