ผู้สืบทอดสายเลือดพระเจ้าแท้จริง

      "จ..เจ้าคือเจ้าขยะชิงเฟิงแห่งสำนักมังกรทะยานใช่หรือไม่"ไต้เจ๋อถามออกมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจ 

      ชิงเฟิงไม่ได้โกรธเกรี้ยวอะไรเมื่อได้ยินคำถามนั้นของไต้เจ๋อแต่กลับกันเขากลับยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบออกมา"ใช่ ข้าคือเจ้าขยะชิงเฟิงที่เจ้าว่า" 

      "เป็นไปได้ยังไง!?" เมื่อได้รับคำยืนยันจากปากของชิงเฟิงไต้เจ๋อก็ยากที่จะเชื่อขึ้นมา หลังจากนั้นเขาก็ถามชิงเฟิงต่อ"ไม่ใช่ว่าเจ้าตายไปในป่าสัตว์อสูรแล้วไม่ใช่หรอ?" 

      "ตาย?"ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถาม"ใครบอกกันว่าข้าได้ตายไปแล้ว?"

      หรือว่าจะเป็นพวกเฉี่ยวตงที่รายงานกับทางสำนักว่าเขาได้ตายไปแล้วเพื่อไม่ให้ทางสำนักออกค้นหาเขา? 

      ไต้เจ๋อทำสติเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา"ไม่มีใครบอกหรอก แต่ว่าเนื่องจากที่เจ้าได้หายตัวไปนานเกินไปดังนั้นทางสำนักจึงได้สันนิษฐานว่าเจ้านั้นน่าจะได้ตายไปในป่าสัตว์อสูรแล้ว"ไต้เจ๋อหยุดเล็กน้อยก่อนจะถามออกมาต่อ"ว่าแต่เจ้ารอดออกมาจากป่าสัตว์อสูรได้ยังไง แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเจ้าทำไมมันถึงได้แตกต่างจากแต่ก่อนมาก" 

      ชิงเฟิงไม่ได้สนใจคำถามของไต้เจ๋อเขากลับถามคำถามไต้เจ๋อขึ้นมาแทน"ข้าหายตัวไปนานเท่าใดเเล้ว" 

     ไต้เจ๋อรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ชิงเฟิงไม่ได้สนใจคำถามของเขา เขาคิดว่าชิงเฟิงนั้นอ่อนแอกว่าเขาแต่ทำไมถึงได้ทำตัวอยาบคายกับเขาเช่นนี้ 

      แต่ถึงอย่างนั้นไต้เจ๋อกับพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองจากนั้นก็กล่าวตอบชิงเฟิงออกมา"เจ้าหายตัวไปนานกว่าหนึ่งปีแล้ว" 

      "หนึ่งปีแล้วอย่างงั้นหรอ!?"ชิงเฟิงประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าเขาได้หายตัวไปนานกว่าหนึ่งปีแล้ว เขาไม่คิดว่าเวลาจะผ่านไปนานขนาดนั้นเเล้ว 

      "ขอบใจเจ้ามาก ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อน"หลังจากนั้นไม่นานชิงเฟืงก็กล่าวออกมาและเตรียมตัวที่จะจากไป

      "เดี๋ยวก่อน!!!"

      แต่ทว่าก่อนที่ชิงเฟิงจะได้จากไปจู่ๆนั้นเสียงของไต้เจ๋อก็ได้ดังขึ้นมา ชิงเฟิงหันกลับมามองไต้เจ๋อและถามอย่างสงสัย"เจ้ายังมีอะไรอีก?"

      "ชิงเฟิง เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามของข้าเลยนี่เจ้าคิดจะไปแล้วอย่างงั้นหรอ?"ในขณะนี้ใบหน้าของไต้เจ๋อกลายเป็นเคร่งขรึมในขณะที่เขาจ้องมองไปยังชิงเฟิง 

      ตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนนี้ชิงเฟิงแสดงท่าทางที่เหนือกว่าออกมาตลอดซึ่งความรู้สึกแบบนั้นเขารู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก เจ้าคนที่เป็นขยะของสำนักคนนี้กล้าดียังไงถึงปฏิบัติแบบนั้นต่อเขา 

      "เจ้าต้องการอะไร"ชิงเฟิงเห็นใบหน้าที่เคร่งขรึมของไต้เจ๋อเขาก็ได้ขมวดคิ้วขึ้นมา 

      "ข้าต้องการให้เจ้าตอบคำถามของข้า"ไต้เจ๋อพยายามแสดงท่าทางที่เหนือกว่าของตัวเองออกมาโดยในตอนนี้เขาได้ปลดปล่อยพลังในระดับหลอมรวมร่างกายขั้นที่4ของตัวเองออกมา 

      เมื่อชิงเฟิงเช่นนั้นใบหน้าของเขาก็ยิ้มเย็นขึ้นมาในทันที"ถ้าข้าไม่ตอบล่ะ เจ้าคิดที่จะทำอะไรข้า" 

      "ข้าก็จะสั่งสอนเจ้ายังไงล่ะ!!"ไต้เจ๋อพูดจบเขาก็ได้พุ่งหมัดเข้าใส่ชิงเฟินทันที หมัดๆนี้ของไต้เจ๋อนั้นไม่ได้ร้ายแรงมากนักแต่ถ้าหากคนที่อยู่ระดับต่ำกว่าระดับหลอมรวมร่างกายขั้น3ลงไปโดนละก็จะต้องบาดเจ็บหนักแน่นอน! 

      ไต้เจ๋อคิดว่าระดับการบ่มเพาะของชิงเฟิงจะต้องไม่สูงกว่าระดับหลอมรวมร่างกายขั้นที่3แน่นอนดังนั้นเขาจึงใช้หมัดๆนี้ออกมา เขาต้องการที่จะสั่งสอนชิงเฟิงให้รู้สำนึก! 

      ชิงเฟิงมองหมัดของไต้เจ๋อที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยสายตาที่เฉยชา ในสายตาของไต้เจ๋อหมัดๆนี้นั้นอาจรวเร็วมาก แต่ทว่าในสายตาของชิงเฟิงนั้นหมัดนี้ของไต้เจ๋อนั้นเชื่องช้าราวกับเต่า! 

      ในขณะนั้นเองชิงเฟิงก็ได้ยื่นมือของตัวเองออกมาข้างหน้า

      ปัก! 

      ชิงเฟิงจับเข้าไปที่หมัดของชิงเฟิงที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย 

      "เจ้า!!!..." 

      ไต้เจ๋อตกตะลึงขึ้นมาในทันทีเมื่อเห็นว่าชิงเฟิงสามารถรับหมัดของเขาได้อย่างง่ายดาย 

      มันเป็นได้ยังไงกัน!! 

      ไต้เจ๋อยังไม่ทันที่จะหายตกตะลึงจู่ๆเขาก็รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของมือของชิงเฟิง!

      "จ..เจ้าคิดที่จะ-.." 

      "กรึก!!!" 

      "อ้ากก!!!!" 

      ชิงเฟิงปล่อยมืออกจากไต้เจ๋อ ในเวลานั้นแขนของไต้เจ๋อก็ได้ห้อยลงมาแนบลำตัวของตัวเองทันที!

      "อ้าก!! นี่เจ้าหักแขนของข้า!!!"ไต้เจ๋อชี้จับแขนข้างที่หักของตัวเองพร้อมกับมองไปที่ชิงเฟิงอย่างโกรธเกรี้ยว!! 

      นี่เป็นสิ่งเขาไม่คาดคิดมาก่อน ไม่คิดว่าชิงเฟิงจะสามารถหักแขนของเขาได้! 

      "เจ้าเป็นฝ่ายโจมตีเข้ามาก่อน ข้าแค่ป้องกันตัวเท่านั้น"ชิงเฟืงกล่าวออกมาพร้อมกับยักไหล่เล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจ

      "จ..เจ้า!! เจ้ามันโหดเหี้ยม!!" 

      "โหดเหี้ยม?"ชิงเฟิงมองไปที่ไต้เจ๋อพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย"ถ้าข้าเป็นคนที่โหดเหี้ยมจริงๆ ป่านนี้เจ้าคงไม่มีหน้ามากล่าวเช่นนี้ต่อหน้าข้าหรอก"ชิงเฟิงกล่าวออกมาในขณะที่ดวงตาของเขาเผยแววคมกริบ 

      เมื่อไต้เจ๋อเห็นเช่นนั้นเขาก็รู้สึกเสียวสันหลังในทันที เขาไม่กล้าที่เอ่ยอะไรออกมา 

      "เหอะ!"ชิงเฟิงพ่นลมหายใจออกมาจากนั้นเขาก็ได้หันตัวเข้าไปในสำนักทันทีโดยไม่สนใจไต้เจ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลัง

      "ศิษย์พี่ ท่านเป็นยังไงบ้าง?"ในขณะนั้นศิษย์ที่ได้เฝ้าประตูด้วยกันก็ได้เดินเข้ามาดูไต้เจ๋อ 

      "ข้าไม่เป็นอะไร เจ้าคอยเฝ้าประตูเอาไว้ ข้าจะไปพบกับศิษย์พี่ลี่"ไต้เจ๋อกล่าวกับศิษย์น้องของตัวเองหลังจากนั้นเขาได้เข้าไปในสำนักเพื่อไปหาศิษย์พี่ลี่ 

      ซึ่งศิษย์พี่ลี่ที่ไต้เจ๋อหมายถึงก็อคือลี่กังนั่นเอง

      ...

      ชิงเฟิงมองสำรวจสิ่งต่างๆภายในสำนักด้วยใบหน้าที่เรียบสงบ ถึงแม้ว่าเขาจะจากไปนานกว่าหนึ่งปีเต็มแต่ภายในสำนักกลับไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงอะไรเลย หลังจากนั้นเขาก็ได้เดิ

นกลับไปยังที่พักเก่าที่เขาเคยอาศัยอยู่ เขาอยากรู้ว่าตอนนี้ที่นั่นจะเป็นยังไงแล้วบ้าง