อลินตา... หมอผีข้ามภพ

เมื่อคุยกับคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลเสร็จเรียบร้อยอลินตาก็หันไปบอกเป๋ากับหมิง

                “หมิงเต๋อเป๋าตุงพวกนายไปพักผ่อนเถอะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เป๋าตุงจะอาบน้ำแร่แช่น้ำนมก็รีบๆ เลยนะพรุ่งนี้ตอนเย็นเรามีออกงานที่โรงแรมไอรดาแอนด์ไอดิน ความสวยอย่าให้ตกเชียวล่ะฉันคาดว่าที่นั่นหนุ่มๆ น่าจะเกรียวกราวยิ่งกว่าใบไม้ร่วงแน่” เป๋าตุงได้ยินหูผึ่งทันที ก่อนจะวี้ดว้ายลิงโลด

                “อร๊ายยย ดีนะคะที่คุณอลินรีบบอกเป๋าเป๋าเพิ่งจะสั่งซื้อน้ำนมจากแถบเทือกเขาหิมาลัยอย่างดีมา ยังคิดอยู่ว่าช่วงนี้ไม่มีเวลาปรนนิบัติผิวพรรณตัวเองเท่าไหร่เลยค่ะงั้นเป๋าขอตัวเลยนะคะ ไหนจะต้องดูชุดมาร์คหน้าคืนนี้อีก โอ๊ยยย ตายแล้ว นี่ไอ้หมิง”เป๋าแหวเสร็จก็หันมาทางเพื่อนรัก

                “ฉันไปก่อนนะยะแกก็เตรียมตัวดูแลตัวเองมั่ง โทรมยังกะศพแล้วเนี่ย” หมิงได้ยินเพื่อนรักพูดแบบนั้นก็ทำท่ายกมือเขกหัวเพื่อนรักด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะเดินไปยังห้องของตัวเอง เมื่อลูกน้องทั้งสองของอลินตาเข้าห้องแล้ววิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลก็หันมาทางอลินตาพร้อมกับเอ่ยถามทันที

                “มีอะไรจะคุยกับฉันอย่างนั้นรึ?”อลินตามองออกไปนอกเรือน สายตาวิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลมองตามไปด้วยและพบว่ามีเงาดำลักษณะคล้ายคนแต่เป็นคนที่สูงใหญ่มากนุ่งโจงกระเบนสีแดงยืนทะมึนอยู่นอกเรือนอลินตาพูดออกมาทั้งที่สายตายังคงจับจ้องไปที่เงาดำนั่น

                “ฉันไม่อนุญาตให้ใครเข้าบ้านไม่ว่าวิญญาณดี วิญญาณร้ายหรือแม้แต่วิญญาณที่มาทำตามหน้าที่! หวังว่าคุณหลวงจะช่วยฉันได้นะคะ” วิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลพยักหน้ารับสีหน้าเคร่งขรึมทันที

                “เป๋าชะตาขาดแล้ว ที่เห็นนั่นเป็นนายนิรยบาลผู้ทำหน้าที่รับนักโทษไปให้ท่านพญามัจจุราชไต่สวนความดีความชั่วนายนิรยบาลตามติดเป๋ามาหลายวันแล้ว เป๋าจะมีเวลาไม่เกินห้าวันนี้ และฉันก็คงจะต้องรีบเช่นกัน”วิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลหรี่ตามองอลินตาทันที

                “นี่สินะที่เจ้าต้องการจะไปหาท่านอาจารย์สินยเวทย์..”อลินตาพยักหน้า

                “ค่ะ นี่เป็นเหตุผลเดียวที่ฉันจะต้องไป”วิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลพูดดักคอทันที

                “ไปครั้งนี้ ไปฟรี ไม่มีเงินตอบแทนนี่นะ”อลินตาส่ายหน้ารวดเร็ว

                “จากการตรวจสอบดวงชะตาและจับยามสามตาในรายละเอียดของการไปครั้งนี้ทิศทางชะตาของฉันจะได้ค่าตอบแทนกลับมา แต่ไม่ใช่เรื่องของเป๋าดังนั้นนอกจากจะได้ต่อชีวิตของเป๋าแล้วฉันคิดว่าอาจจะมีค่าตอบแทนติดมือกลับมาด้วย ก็ถือว่าคุ้มที่จะไป...”วิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลกลอกตาอันแห้งแล้งไปมาด้วยความคาดไม่ถึงว่าอลินตาจะรอบคอบในความงกได้เพียงนี้ อลินตาไม่เสียเวลาต่อความยาวสาวความยืดหญิงสาวพูดทันที

                “ยังไงฝากด้วยนะคะคุณหลวง”พูดจบก็เดินเข้าห้องตนเองไปอย่างรวดเร็ว..

                เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัดของภพปัจจุบันปราถะนาคราชในร่างของเจ้าภูแสนนอนหลับสนิทบนเตียงขนาดใหญ่มีเพียงวิญญาณของเจ้าภูแสนที่ยืนมองดูร่างของตัวเองด้วยแววตานิ่งสนิทแต่ไม่นานวิญญาณของเจ้าภูแสนก็ถอนหายใจด้วยความปลดปลง

                “ข้าคงตายไปแล้วจริงๆแพงอร เจ้าอยู่ที่ใดกัน...”  วิญญาณของเจ้าภูแสนออกมาบ่นแบบนี้ทุกค่ำคืน โดยไม่รู้เลยว่าที่หูของร่างตัวเองนั้น ปราถะได้เอาสำลีขนาดเล็กมาอุดเอาไว้เพราะปราถะไม่ใช่คนนอนขี้เซาทุกค่ำคืนชายหนุ่มจะได้ยินเสียงวิญญาณของเจ้าภูแสนคร่ำครวญหาคนรักและถวิลหาความมีชีวิตเป็นประจำทุกวันจำต้องใช้วิธีนี้แก้ไขจึงหลับลงได้ในแต่ละคืน

                ขณะเดียวกัน ทางด้านอลินตาหลังจากที่แช่น้ำเปล่าผสมว่านงามเสน่ห์อันเลอค่าซึ่งอลินตามองว่าผู้หญิงเรามันก็ต้องมีโมเมนท์นี้กันทุกคนใครจะเป็นนังเพิ้งไปร่วมงานได้ในเมื่อเจ้าของงานเป็นถึงคุณหนูไฮโซที่หน้าตาสะสวยแต่กระนั้นอลินตาก็คิดว่าการเปิดตัวของเธอจะต้องกันซีนผู้หญิงทุกคนในงานดังนั้นว่านงามเสน่ห์ก็เลยต้องเข้าอลินตาในค่ำวันนี้

                แม่หมอผีสาวของเราประโคมสรรพสิ่งที่จะใช้เสริมความออร่าของตัวเองชนิดที่เรียกว่าอีกนิดเดียวก็จะเป็นมัมมี่เครื่องประทินผิวเข้าให้แล้ววันนี้อลินตาได้พักกายหยาบเต็มอิ่มทั้งยังนอนหลับไปกับแผ่นมาร์คหน้าแปะทับด้วยแตงกวาที่เบ้าตาอีกชั้นหนึ่งลำตัวพอกโคลนสีเขียวจากภูเข้าไฟฟูจิผสมถ่านไม้ชั้นดีนำเข้าจากประเทศเปรูเพื่อดูดสิ่งสกปรกออกจากผิวหนังโดยที่อลินตาปูแผ่นพลาสติกบนเตียงก่อนจะล้มตัวลงนอนวิญญาณของคุณหลวงอภิมหาทองไพศาลเห็นก็ถึงกับสะดุ้งนึกว่าศพที่ไหนมานอนบนเตียงของเจ้าของบ้าน

                เช่นเดียวกันกับไอรดาคุณหนูผู้เลอโฉมหลังจากที่หญิงสาวดูแลความเรียบร้อยในงานเรียบร้อยแล้วเธอก็กลับเข้าห้องนอนและปฏิบัติการบำรุงผิวของตัวเอง เพื่อความงามอันไร้เทียมทานในวันพรุ่งนี้ในห้องน้ำส่วนตัวอันโอ่โถงของเจ้าหล่อนเต็มไปด้วยเครื่องประทินผิวมากมายไม่แพ้อลินตาอ่างน้ำขนาดใหญ่ถูกผสมด้วยน้ำแร่น้ำนมราคาเรือนหมื่น

                แต่ทว่าหาได้มีแค่นั้นไม่ไอรดาเดินตัวเปล่าเปลือยเข้ามายังอ่างน้ำขนาดใหญ่แล้วหยิบขวดแก้วเล็กๆ ปากขวดมีผ้ายันตร์สีแดงผูกด้วยด้ายสีขาวเอาไว้หญิงสาวยกมือไหว้พร้อมกุมขวดไว้ในมือ พึมพึมคาถาเอ่ยชื่อถึงเจ้าภูแสนเมื่อท่องคาถาเสร็จก็ร่ายเป็นกลอนจิตเจ้าจงหลงเพียงผู้ข้า มายาบังตาไม่แลเหลียว พิศวาสหลงตัวข้าเพียงผู้เดียวจิตเกี่ยวเกาะกามผูกพิศนิจนิรันดร์!!

                เมื่อไอรดาท่องกลอนจบก็แกะผ้ายันตร์ที่ปากขวดออกแล้วเทน้ำมันสีเหลืองข้นในขวดลงไปในอ่างน้ำที่แท้น้ำมนต์นั่นก็คือน้ำมันพรายที่ไอรดาจ้างหมอผีทางภาคอีสานคนหนึ่งให้จัดหามาให้เสียเท่าไหร่เธอยอมจ่ายทั้งสิ้น น้ำมันพรายขวดนี้เป็นของผีตายโหง 9 ศพ จาก 9 วัด รวมเป็นน้ำมันพรายในขวดนี้ขวดเดียวไอรดายอมจ่ายเงินเฉียดล้านเพื่อให้ได้มันมา

                น้ำมันพรายในขวดใช้อาบและแบ่งไว้ป้ายคนที่ไอรดาคิดจะทำเสน่ห์ใส่เมื่อไอรดาทำพิธีเสร็จคุณเธอก็ก้าวเท้าลงไปอาบน้ำในอ่างอย่างสบายอุราโดยมองไม่เห็นเลยว่ามีละอองควันสีเหลืองหม่นค่อยๆ ปลิวล่องเข้าสู่จมูก หูและดวงตาของเธอ ไอรดาคงไม่รู้ตัวว่าสิ่งเหล่านั้นมันเคลื่อนเข้าสู่ร่างกายเธอเงียบๆและยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าดวงตาของเธอค่อยๆ วาบวับเป็นสีเหลือง วับเดียวก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำทั้งเบ้าตา!ก่อนจะกลับสู่ดวงตาปกติของเธอ!

                ดูเหมือนว่าทุกคนจะพร้อมสำหรับงานนี้อย่างเต็มที่ไม่เว้นแม้กระทั่งเป๋ากับหมิง แม้ทั้งสองจะไม่ปรนนิบัติผิวอลังการเท่าอลินตาผู้เป็นเจ้านาย แต่ก็ดูแลตัวเองเพื่องานใหญ่งานนี้พอสมควรคงจะมีเพียงปราถะกระมังที่ยังคงนอนยาวไม่ได้ทำอะไรจนวิญญาณของเจ้าภูแสนเอือมระอาไม่ใช่ว่าเกิดมาหน้าตาดีแล้วจะปล่อยปละละเลยได้

                วิญญาณของเจ้าภูแสนทนดูไม่ไหวหายตัวจากปลายเตียงเข้าแทรกแซงร่างของตัวเองซึ่งเจ้าภูแสนทำได้เป็นครั้งคราวเท่านั้น จากนั้นก็พาตัวเองไปขัดถูขี้ไคลโกนหนวดโกนเครา สระผมนวดผมอย่างดี แล้วก็จัดระเบียบชุดที่จะใส่ออกงานในค่ำคืนพรุ่งนี้ถึงแม้ว่าร่างนี้เจ้าภูแสนจะไม่ได้ครอบครองแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่อยากเห็นร่างตัวเองอยู่ในสภาพโทรมเหมือนศพเดินได้เช่นนี้พอดีกับชัยยันตร์เดินเข้ามาพร้อมด้วยชุดที่ใส่ไม้แขวนและหุ้มด้วยห่อพลาสติกอย่างดี

                “เตรียมไว้กี่ชุด..?”วิญญาณของเจ้าภูแสนในร่างของตัวเองถามขึ้นเมื่อเห็นชัยยันตร์องครักษ์คู่ใจเดินเข้ามา

                “สองชุดเจ้า..ชุดเข้างานกับชุดเดินแบบบนเวทีเจ้า...”  ชัยยันตร์ตอบด้วยความนอบน้อม..