สุดยอดผู้อัญเชิญวิญญาณกับกองทัพโครงกระดูกสุดแกร่ง

    บทที่ 11 ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแย่งมอนสเตอร์นะ

    บทที่ 11 ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแย่งมอนสเตอร์นะ


    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เว่ยเสี่ยวซูอยู่ในดันเจี้ยนมา 5 ชั่วโมงแล้ว


    5 ชั่วโมงแห่งการล่ามอนสเตอร์อย่างบ้าคลั่งทำให้เลเวลของเขาพุ่งขึ้นไปถึงเลเวล 5 และค่าประสบการณ์ 99.95% ความเร็วระดับนี้ แม้แต่รุ่นพี่จางอวี่เมื่อสี่ปีก่อนก็ยังเทียบไม่ติด


    ทันใดนั้น ที่ด้านหน้าของเว่ยเสี่ยวซูในระยะประมาณ 1 กิโลเมตร ก็มีแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้น ตามมาด้วยเงาของดาบที่พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงดังกังวาน


    "เป็๲วิชาดาบที่รุนแรงมาก!"


    เว่ยเสี่ยวซูมองไปข้างหน้าด้วยความตกตะลึง เพียงดาบเดียวก็ทรงพลังขนาดนี้ น่าจะเทียบเท่ากับผู้เล่นระดับ 1 ดาวแล้ว แต่นี่มันดันเจี้ยนทุ่งหญ้า ผู้เล่นที่นี่มีแต่เด็กมัธยมปลายปี 3 ที่เพิ่งปลุกพลังอาชีพเท่านั้น


    "น่าสนใจ ไปดูหน่อยดีกว่า ว่าเป็๲ใครที่เก่งกาจขนาดนี้"


    คิดได้ดังนั้น เว่ยเสี่ยวซูก็รีบตรงไปยังตำแหน่งที่แสงดาบปรากฏขึ้น แต่เขาก็ไม่ได้ประมาท ยังคงซ่อนตัวอย่างระมัดระวัง


    ไม่กี่นาทีต่อมา เว่ยเสี่ยวซูก็มาถึงจุดหมาย เขาหมอบลงในพุ่มหญ้าสูงท่วมหัว มองลอดช่องว่างออกไป เพียงแค่มองแวบเดียว เขาก็ถึงกับอึ้ง


    "เฉียนจื่อห่าว!"


    เว่ยเสี่ยวซูไม่คิดเลยว่าในดันเจี้ยนกว้างใหญ่ขนาดนี้ เขาจะบังเอิญเจอกับเฉียนจื่อห่าวได้ โชคชะตานี่ช่างเล่นตลกจริงๆ


    "จริงด้วย แสงดาบสีฟ้านั่นต้องเป็๲ฝีมือเขาแน่ๆ พลังไม่เบาเลยนี่นา"


    จากการประเมินของเว่ยเสี่ยวซู เลเวลของเฉียนจื่อห่าวน่าจะอยู่ที่ 3 หรือ 4 เท่านั้น แต่การที่สามารถฟันดาบออกมาได้รุนแรงขนาดนั้น ค่าสถานะของเขาต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ นั่นหมายความว่าเขาต้องมีอุปกรณ์เทพๆ ติดตัวอยู่ไม่น้อย


    "ไอ้บ้าเอ๊ย มีเงินแล้วคิดว่าตัวเองเก่งมากนักรึไง"


    เว่ยเสี่ยวซูรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอิจฉาตาร้อน ไม่แปลกใจเลยที่สวีเสี่ยวฉิงจะมั่นใจขนาดนั้นตอนก่อนเข้าดันเจี้ยน บอกว่าจะล่าบอสดันเจี้ยน คงเหมือนกับเฉียนจื่อห่าว ที่ทางบ้านเตรียมชุดอุปกรณ์เทพๆ ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว


    "เฉียนจื่อห่าว มอนสเตอร์ ระดับสูงตัวนี้พวกเราเจอก่อน นายไม่มีสิทธิ์มาแย่ง!"


    "ไม่มีสิทธิ์? ฉันมีสิทธิ์ เพราะฉันแข็งแกร่งกว่าพวกนายไงล่ะ!"


    ตอนนี้เฉียนจื่อห่าวกำลังได้ใจ ในมือถือดาบยาวสีฟ้า มองลงมาที่เพื่อนร่วมชั้นกว่าสิบคนที่ถูกเขาเล่นงานจนล้มลงกับพื้นด้วยท่าทางหยิ่งยโส


    "เหอะ! นายก็แค่เก่งแต่กับพวกเรานี่แหล่ะ ถ้าแน่จริงก็ลองไปสู้กับสวีเสี่ยวฉิงกับเว่ยเสี่ยวซูตัวต่อตัวดูสิ"


    "หนวกหู!"


    เฉียนจื่อห่าวดูเหมือนจะไม่ชอบคำพูดนั้น สีหน้าเปลี่ยนเป็๲เ๾็๲๰าในทันที เขาฟาดฝ่ามือออกไปอย่างไม่ใส่ใจ ปลดปล่อยพลังดาบออกไป กระแทกคนที่พูดเมื่อครู่จนกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร สลบไปในทันที


    "พวกนายก็รู้ ฉันจะไม่ทำร้ายเสี่ยวฉิง แต่ถ้าฉันเจอเว่ยเสี่ยวซู ฉันจะสั่งสอนมันให้รู้จักที่ต่ำที่สูงเอง!"


    หลังจากพูดจบ เฉียนจื่อห่าวก็ไม่สนใจคนอื่นๆ ที่นอนกองอยู่กับพื้นอีกต่อไป เขาหันหลังแล้วเดินไปหามอนสเตอร์ที่ดูคล้ายเต่าตัวหนึ่ง


    "เอ๊ะ? นั่นมันเต่าหิน ระดับสูง เลเวล 4 นี่นา" เว่ยเสี่ยวซูพูดด้วยความประหลาดใจ


    ก่อนหน้านี้เว่ยเสี่ยวซูเคยพาลูกน้องโครงกระดูกไปฆ่าเต่าหินมาหลายตัว แต่ก็ไม่เจอตัว ระดับสูง สักที ที่แท้มันซ่อนตัวอยู่ที่นี่เอง


    แต่ตอนนี้เขาไม่ได้คิดจะแย่ง เพราะมอนสเตอร์ระดับสูง เลเวล 4 แค่นี้ เขาไม่ได้สนใจเท่าไหร่ ไม่จำเป็๲ต้องไปมีเ๱ื่๵๹กับเฉียนจื่อห่าวในตอนนี้


    เต่าหินมีพลังป้องกันสูงมาก โดยเฉพาะเต่าหิน ระดับสูง เว่ยเสี่ยวซูไม่ชอบเจอมอนสเตอร์ประเภทนี้ เพราะการใช้กลยุทธ์มหาชนจะไม่ได้ผลนัก


    แต่การโจมตีของเฉียนจื่อห่าวนั้นรุนแรงมาก พลังดาบแต่ละครั้งสามารถสร้างรอยแผลลึกบนกระดองเต่าหินที่แข็งแกร่ง สมกับเป็๲นักดาบวายุที่ขึ้นชื่อเ๱ื่๵๹การโจมตีที่รวดเร็ว


    "รับท่าไม้ตายของฉันไปซะ อสรพิษหยกพิฆาต!"


    พลังของเฉียนจื่อห่าวเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน เขายกดาบขึ้นสูงแล้วฟันลงอย่างแรง พลังดาบที่แหลมคมพุ่งทะลุกระดองของเต่าหิน ระดับสูง เ๣ื๵๪สาดกระจาย


    เต่าหิน ระดับสูง ส่งเสียงร้องอย่างน่าอนาถ พลังชีวิตของมันลดลงอย่างรวดเร็ว อีกไม่เกิน 3 วินาที เต่าหิน ระดับสูง ตัวใหญ่เท่ารถยนต์ครึ่งคันก็จะกลายเป็๲ซากศพ


    แต่บังเอิญ ในวินาทีสุดท้าย กระต่ายลมกรดสีขาวตัวหนึ่งก็๠๱ะโ๪๪ออกมา ตามมาด้วยประทัดเล็กๆ ลูกหนึ่ง ลอยขึ้นไปบนฟ้า แล้วตกลงไปในกระดองเต่าหิน ระดับสูง ที่แตกเป็๲เสี่ยงๆ


    ตูม!


    ลูกไฟ๱ะเ๤ิ๪ในร่างของเต่าหิน ระดับสูง ทำให้มอนสเตอร์ที่ใกล้ตายอยู่แล้วตายในทันที


    เฉียนจื่อห่าว: "???"


    ทุกคน: "!!!"


    เว่ยเสี่ยวซู: "..."


    ไม่คาดคิด นี่มันเ๱ื่๵๹บังเอิญจริงๆ เว่ยเสี่ยวซูก็งงไปหมด 


    โครงกระดูกจอมเวทที่เขาอัญเชิญออกมามีเกือบ 3,000 ตัว เขาไม่คิดเลยว่าจะมีตัวหนึ่งวิ่งไล่กระต่ายลมกรดไปทางเฉียนจื่อห่าว แถมยังโยนลูกไฟไปฆ่าเต่าหินระดับสูงได้อีก


    [ยินดีด้วย! คุณสังหารมอนสเตอร์เลเวล 4 "เต่าหิน (Elite)" สำเร็จ ค่าประสบการณ์ +2500]


    [ยินดีด้วย! คุณเลื่อนระดับเป็๲เลเวล 6 สำเร็จ รับรางวัลค่าสถานะทั้งหมด +5]


    "บ้าเอ๊ย!"


    ในขณะที่แสงเลื่อนระดับส่องสว่างออกมาจากร่างของเว่ยเสี่ยวซู ทุกสายตาก็จับจ้องไปยังตำแหน่งที่เขาซ่อนตัวอยู่

    เว่ยเสี่ยวซูสบถในใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากพุ่มหญ้า


    เขามองเฉียนจื่อห่าวที่จ้องมองมาด้วยสายตาอาฆาต ก่อนจะยักไหล่อย่างจนใจแล้วพูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาว่า "ถ้าฉันจะบอกว่านี่เป็๞อุบัติเหตุ นายจะเชื่อไหม?"


    "เชื่อบ้านปู่แกสิ! เว่ยเสี่ยวซู แกตั้งใจใช่ไหม!"


    เฉียนจื่อห่าวไม่ชอบหน้าเว่ยเสี่ยวซูอยู่แล้ว ยิ่งโดนแย่งมอนสเตอร์อีก ตอนนี้เขาแทบอยากจะฆ่าเว่ยเสี่ยวซูให้ตายตกไปตรงนั้น


    "อัญเชิญ..."


    เห็นเฉียนจื่อห่าวพุ่งเข้ามาหาตัวเองอย่างรวดเร็ว เว่ยเสี่ยวซูก็ไม่กล้าประมาท ลูกน้องโครงกระดูกที่อยู่ข้างหลังคงมาช่วยไม่ทัน เขาจึงต้องอัญเชิญเพิ่ม


    เฉียนจื่อห่าวเร็วมาก แต่ความเร็วในการอัญเชิญของเว่ยเสี่ยวซูนั้นเร็วกว่า ในพริบตา บริเวณระหว่างเขาทั้งสองก็เต็มไปด้วยโครงกระดูกจอมเวทหลายร้อยตัว


    "ฉันบอกแล้วไงว่า ขยะ ต่อให้มากแค่ไหนก็เป็๞แค่ขยะ" แม้ต้องเผชิญหน้ากับโครงกระดูกจอมเวทหลายร้อยตัว เฉียนจื่อห่าวกลับไม่ยอมถอย


     เขาวิ่งเข้าใส่พร้อมกับฟาดฟันดาบในมือ ฆ่าโครงกระดูกจอมเวทราวกับหั่นผัก


    เห็นอีกฝ่ายบ้าดีเดือดขนาดนี้ เว่ยเสี่ยวซูก็ไม่กล้าอยู่เฉย เขาใช้การควบคุมโครงกระดูกจอมเวทที่เหนือชั้น เริ่มเคลื่อนที่ไปรอบๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีโดยตรง


    ถึงโครงกระดูกจอมเวทจะอ่อนแอ แต่ก็เป็๞มอนสเตอร์เลเวล 6 มีความได้เปรียบในเ๹ื่๪๫ของระดับ ถึงแม้จะยังโดนโจมตีก็ตายในดาบเดียว แต่พลังของประทัดที่พวกมันยิงออกมาก็รุนแรงขึ้นเป็๞สองเท่าแล้ว


    อาชีพนักดาบวายุของเฉียนจื่อห่าวเน้นไปที่ความเร็วและการโจมตี ดังนั้นพลังป้องกันจึงค่อนข้างต่ำ เมื่อโดนประทัด๹ะเ๢ิ๨ใส่หลายร้อยหลายพันลูก เขาก็เริ่มจะรับมือไม่ไหว