ตอนที่4การปะทะ
เด็กสาววิ่งมาหลบที่ข้างหลังของผมพลางะโว่า “ช่วยด้วยคะ”ผมมองไปที่เด็กสาวพลางมองที่ผู้ชายสองคนที่วิ่งตามมาพร้อมกับถือดาบมาด้วย “แกนะส่งเด็กนั้นมา” โจรคนแรกพูดด้วยความโกธร “ทำไมผมต้องมาส่งให้ด้วยละ” ผมพูดพลางเอามือดันเด็กให้อยู่ข้างหลังผม “ถ้าแกยังรักชีวิตก็ส่งมาเดี๋ยว” โจรคนที่สองพูดพร้อมยกดาบขึ้นมาขู่ “ถ้าอยากได้ก็เข้ามาเอาสิ” ผมพูดพร้อมควักมือเป็การท้าทาย โจรทั้งสองเห็นถึงกับแบบน่าจะเรียกได้ว่าหัวร้อนกันเลยทีเดียว จากนั้นโจรก็วิ่งเข้าใส่ผมทันที แต่ยังไม่ได้เข้าใกล้พอที่จะฟันดาบได้ผมก็ “จงลุกขึ้นไฟ”เมื่อผมร่ายเวทจบก็ปรากฎเป็ไฟเผาโจรทั้งสอง ผมก็เอามือปิดตาของเด็กสาวเพราะเป็ภาพที่เด็กไม่ควรได้เห็นและเมื่อไฟดับลงผมเลยเอามือออกและถามความเป็มา “เธอชื่ออะไรและเกิดอะไรขึ้น”ผมถามเด็กสาวที่มีอาการอึ่งสักพักก็ได้สติและตอบอย่างรีบร้อน “ข้า อเบลลิ ตอนนี้มีโจรมาบุกหมู่บ้านของข้าแต่ข้าหนีออกมาได้ช่วยหมู่บ้านของข้าด้วย”
อืม~~~คิดไว้ไม่มีผิดโจรบุกจริงๆด้วย “ข้าจะช่วยหมู่บ้านเ้าเองแต่มีข้อแลกเปลี่ยน”ผมเอ๋ย “อะไรก็ได้ข้ายอมหมด”อเบลลิตอบตกลงอย่างรวดเร็ว
“งั้นเ้าพอบอกข้าได้ไหมว่าโจรมีกันเท่าไร”ผมถามอเบลลิเพื่อความแน่ใจ
“ประมาณ50คนได้”อเบลลิบอกด้วยความที่เห็น “งั้นเ้าอยู่ที่นี่ถ้าปลอดภัยแล้วจะมารับ”ผมบอกอเบลลิแต่ดูเหมือนเธอจะไม่พอใจ “ไม่ข้าจะไปด้วย”
อเบลลิยืนกรางว่าจะไปด้วย ผมก็ไม่ได้อะไรมากหรอกก็ยอมให้ไปด้วย
เมื่อผมเดินมาถึงจุดกลางหมู่บ้านก็เห็นน่าจะเป็คนในหมู่บ้านโดนมัดอยู่ “นี่ๆพี่ชายมาจากไหนหรอก”ผมมองหาต้นเสียงเห็นผู้ชายถือดาบเหล็กมองดูน่าจะเป็หัวหน้าโจร และดูเหมือนว่าผมจะถูกล้อมนะ แต่ผมก็รู้แล้วละเพราะใช้การสังเกตเลยรับรู้ได้ “นี่พี่ชายมาทำอะไรหรอก??”ดูท่าว่ามันอยากจะกวนประสาทผมนะ “นายคงเป็หัวหน้าสินะ”ผมถาม “ใช่”ชายหนุ่มพูดพลางชี้ดาบมาที่ผม “เอาละยอมดีๆซะดีกว่าจะได้ไม่ตาย”ชายหนุ่มขู่พร้อมส่งสายตาให้ทุกคนเตรียมพร้อม ที่จริงก็อยากไม่ให้คนอื่นใอะนะแต่ทำไงได้เดี๋ยวชาวบ้านจะาเ็เอาก็ “จงลุกขึ้นไฟ” ทุกคนที่ล้อมตัวผมถูกไฟเผาหมดยกเว้น หัวหน้าโจรที่ไหวตัวทันะโหนีซะก่อนสมกับเป็หัวหน้าแต่จบกันแค่นี้ละ “หมัดเพลิง”ผมต่อยใส่หัวหน้าโจรโดยให้คุมที่หมัด หัวหน้าโจรกระเด็นไปกระทบบ้านและตายในทันที ผมได้แก้มัดชาวบ้านที่ถูกจับออกมา“พี่จ้า” อเบลลิะโพร้อมวิ่งไปกอดหญิงสาวคนหนึ่ง “อเบลลิดีใจจังที่ปลอดภัย และท่านคือ” หญิงสาวพูดหลังจากรู้ว่าน้องสาวตนเองไม่เป็ไร “ผมชื่อมารุโตะ เซนจิ เรียกว่าเซนจิก็ได้” ผมตอบ “ฉันชื่อ อลิน ขอบคุณท่านมากที่ช่วยน้องสาวของฉันแล้วยังมาช่วยหมู่บ้านของเราอีก”อลินพูด“ไม่เป็ไรหรอกเพราะยังไงซะผมก็มาด้วยค่าจ้างอยู่แล้วแต่ผมไม่ได้เอาเงินหรอก”ผมพูดพร้อมมองไปที่อเบลลิ อลินก็มองที่อเบลลิเหมือนกัน แล้วที่สำรวจในหมู่บ้านดูเหมือนว่าจะมีบ้านแค่3หลังที่ถูกเผาและดูเหมือนว่าหมู่บ้านจะขาดเงินในการซ่อมแซม “นี่ผมให้”ผมพูดพร้อมกับยื่นเงินจำนวน3เหรีญทอง “นี่มันมากเกินไปนะครับท่าน”ผู้ใหญ่บ้านตะลึงพร้อมบอกมันเกินไปเพราะเหรีญทองมีค่าเป็อันดับ2รองจากเหรีญทองคำขาว แต่ก็ให้รับฝ่ายผู้ใหญ่บ้านก็บอกว่ารับมาฟรีๆไม่ได้ จึงจบลงด้วยการที่ผมขอซื้อทุกสิ่งที่มีค่าเท่ากับ3เหรีญทอง จึงได้เกราะหนัง กระเป๋าเดินทางและอุปกรณ์ต่างๆสำหรับเดินทาง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ภูมิใจมากเลยคือเสื้อคุมทำให้ดูลึกลับหน่อยถึงจะอีกฝ่ายจะรับเงินแต่ผมก็จะซื้ออยู่ดีนั้นละแต่ก็ชั่งเถอะ และทีสังเกตคือผู้หญิงมีมากกว่าผู้ชายซะอีก เลยถามกับผู้ใหญ่บ้านว่าทำไมจึงได้คำตอบว่าไปป้องกันหน้าหมู่บ้านแต่โจรก็เข้ามาได้น่าจะโดนฆ่าหมดแล้ว แต่พอฟังจากผู้ใหญ่บ้านจบก็มาคนเข้าในหมู่บ้านด้วยอาการที่าเ็พวกเขาคือคนที่ไปป้องกันหน้าหมู่บ้าน พอเข้าในหมู่บ้านแม่ชีที่อยู่ในโบสถ์ก็ออกมารักษาชาวบ้านด้วยเวทฮิลแต่มีกันแค่2คนคงไม่ไหวผมเลยขอช่วยก็เลยเสร็ดไว้กว่าและแน่นอนแม่ชีก็ได้ถามว่าผมสามารถใช้เวทได้กี่ธาตุผมเลยเสี่ยงไม่ตอบคำถามนั้น. พอตกเย็นพ่อของอลินได้ชวนผมไปกินอาหารที่บ้านโดยการบอกว่าอยากเลี้ยงขอบคุณ
***********************************
หายไปนานมากก(บอกตัวเอง)
ปล.1 ถ้ามีคำผิดก็ขออภัยนะครับ
ปล.2 ผมพึ่งจะแต่งเป็เื่แรกและทำยามว่าง
ปล.3 สามารถติชมได้ครับรับฟังหมด