ยังโชคดีที่พ่อกับแม่เธอทิ้งบ้านหลังเล็กๆนี้ไว้ให้ไม่อย่างนั้นเธอก็ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหนเหมือนกันเธอเคยคิดว่าจะเอาบ้านไปจำนองเพื่อเอาเงินมารักษาอาการของยายเธอแต่เมื่อยายเธอรู้ก็ห้ามเอาไว้ซะก่อนเพราะยายเธอไม่ยอมซ้ำยังบอกว่าถ้าเอาบ้านไปจำนองจะไม่ยอมรักษาอีกต่างหาก
20.00น
“ชาร์ลชั้นได้ที่อยู่ของเธอมาแล้วอยู่ในเมลนายรีบไปสืบประวัติเพิ่มเติมของเธอมาด่วนเลยนะ”
“ครับคุณภูผา”
ชาร์ลอ่านอีเมลของเ้านายหนุ่มของเขาถึงกับอมยิ้มปกติเ้านายหนุ่มของเขาไม่มีทีท่าว่าจะสนใจประวัติของสาวคนไหนแต่กับเธอคนนี้กลับให้เขาใช้เวลาสืบอยู่นานโดยที่ไม่ยอมลดละความพยายามเขาเองก็ไม่รู้ว่าแม่สาวคนนี้มีอะไรให้เ้านายของเขาสนใจนักหนาแต่ในเมื่ออยากรู้เขาก็จะสืบให้ตามหน้าที่ในเมื่อได้ที่อยู่มาแล้วคงจะไม่ยากเื่การสืบชาร์ลคิดว่าไม่เกินสามวันได้เื่แน่นอน
เช้าวันต่อมา
วันนี้แพรไหมตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะไปเดินหางานอีกตามเคยหญิงสาวก็ไม่รู้ว่าจะไปหางานที่ไหนแต่ก็ขอออกมาก่อนเพื่อให้คนที่เป็ยายสบายใจ
“ว้ายยย..ช่วยด้วยๆๆช่วยด้วยค่าโจรขโมยกระเป๋าค่า”
เมื่อหญิงสาวเดินมาถึงหน้าร้านสะดวกซื้อเธอก็ได้ยินเสียงคนร้องให้ช่วยเมื่อเห็นว่มีโจรผู้ชายกำลังกระชากกระเป๋าของผู้หญิงวัยกลางคนอยู่เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยทันทีแบบไม่คิดชีวิต
“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ...คุณตำรวจขาทางนี้ค่ะ....โอ้ยยยยย”
แพรไหมรีบวิ่งไปสกัดหน้าผู้ร้ายแล้วแย่งกระเป๋าคืนเมื่อเห็นตำรวจวิ่งมาเธอเลยรีบเรียกให้ตำรวจรีบมาจับผู้ร้ายทำให้ไม่ทันได้มองว่าคนร้ายนั้นมีมีดอยู่เมื่อเธอกระชากกระเป๋าคืนมาได้ทำให้่จังหวะที่เธอกระชากคืนนั้นทำให้คนร้ายใช้มีดแทงมาที่เธอแต่ยังดีที่เธอเอี้ยวตัวหลบเมื่อเห็นมีดจึงทำให้ปลายมีดตวัดมาบาดที่แขนแบบถากๆแต่แผลก็น่าจะลึกอยู่เหมือนกัน
เมื่อคนร้ายเห็นตำรวจมาเลยรีบหนีแต่ก็หนีไม่รอดเพราะ่จังหวะที่แพรไหมล้มเมื่อเห็นว่าโจรจะหนีเลยรีบสกัดขาโจรไว้จนโจรล้มตำรวจเลยรวบตัวไปโรงพักทันที
“เดี๋ยวผมขอเชิญพวกคุณไปให้ปากคำที่โรงพักด้วยนะครับ”
“ค่ะเดี๋ยวดิชั้นจะตามไปนะคะขอพาแม่หนูคนนี้ไปทำแผลก่อนนะคะ”
พิมพาเห็นว่าเืที่แขนของเด็กสาวที่ช่วยเธอเมื่อครู่มีเืออกมากเลยจะพาเธอไปทำแผลที่คลินิคที่ลูกชายเธอมีหุ้นส่วนอยู่ก่อนแล้วค่อยตามไปที่โรงพักทีหลัง
“เป็อะไรมากมั้ยหนู...ไปเถอะเดี๋ยวชั้นพาไปทำแผล”
“ค่ะ”
“คุณพิมเป็อะไรมากมั้ยครับ”
สมหมายคนขับรถที่พึ่งไปซื้อกาแฟให้พิมพากลับมาเมื่อเห็นมีเหตุการณ์ชุลมุนก็เอ่ยถามเ้านายของตนด้วยความเป็ห่วงเขาไปซื้อของแค่แปปเดียวก็เกิดเหตุร้ายกับเ้านายเฉยเลยเขาคิดว่ากลับไปคงโดนคุณชายตำหนิอีกแน่ที่ดูแลแม่ของเขาไม่ดี
“ชั้นไม่เป็อะไรหรอกเดี๋ยวพาแม่หนูคนนี้ไปทำแผลที่คลินิคก่อน”
“ครับๆ”
สมหมายขับรถไม่ถึงสิบนาทีก็พาทั้งสองมาถึงคลินิคเพราะคลินิคอยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุไม่ไกลเท่าไรนักจึงมาถึงเร็ว
“อ้าวคุณแม่คะนั่นพาคนเจ็บจากที่ไหนมาคะ”
เพลงพิณเมื่อเห็นคนเป็แม่เดินประคองหญิงสาวที่มีเืออกอยู่จึงแปลกใจว่าแม่ตนนั้นพาหญิงสาวที่าเ็จากที่ไหนมา
“ก็แม่หนูคนนี้เขาช่วยแม่ไว้จากคนร้ายที่กระชากกระเป๋าเลยได้รับาเ็นี่หมออัคอยู่หรือป่าว”
พิมพาเห็นว่าเืที่แขนของหญิงสาวออกเยอะเลยรีบถามหาอัคนีที่เป็เพื่อนของลูกชายตนเองและหมอประจำคลินิคที่นี่ทันที
“อยู่ค่ะคุณแม่.....นั่นไงพี่อัคออกมาพอดีค่ะ”
เมื่อเพลงพิณกำลังจะก้าวเดินเข้าไปตามหมออัคนีมาดูคนเจ็บแต่ชายหนุ่มก็เดินออกมาพอดี
“สวสดีครับคุณป้า...คนเจ็บเป็อะไรมาครับ”
......................................
4K
