นักเลงรุ่นจิ๋ว

     ลูกชิ้นน้อยกับพี่สาวเฝิ่นซือ พูดกันทีทำให้ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ และพวกพี่ชายทั้ง 6 คน สำลักข้าวกันหมดเลยช่างเก่งกาจเสียจริงๆเลย กับการใช้คำพูดเนี่ย

     “ถึงจะดูเป็นปุ๋ยที่เป็นปุ๋ย แบบแห้งๆแล้วก็ตามทีนะพี่สาว แต่ก็ต้องรอสักพักนั่นแหละ ถึงจะได้กลิ่นดินแบบสมบูรณ์จริงๆน่ะจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “ถึงว่าสิน้องลูกชิ้นน้อย พี่สาวว่าพี่สาวเองก็ยังได้กลิ่นอึไก่ อึหมูลางๆอยู่เหมือนกันนะ แต่ว่ากลิ่นมันไม่แรงมากนักเหมือนกลิ่นอึสดๆของพวกมันในคอกน่ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ใช่ๆ หงึก…หงึก…”ลูกชิ้นน้อย

     “...................!!!!”

     ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ และพวกพี่ชายทั้ง 6 คน

     “และที่พี่สาวว่ามันมีกลิ่นไม่แรงก็มันเป็นเพราะว่าปุ๋ยหมักที่แห้งแล้วอย่างไรล่ะพี่สาว กลิ่นมันเลยเจือจางน่ะจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “อ้อ….หงึก….หงึก….พี่สาวเข้าใจแล้วล่ะ อ๊ะนี่หมูทอดจ้ะน้องลูกชิ้นน้อย”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “จ้ะพี่สาว”ลูกชิ้นน้อย

     “หง่ำ….หง่ำ…..”

     “อร่อยจังเลย”สองสาวน้อย

     “แต่ว่าพวกเราเองก็ล้างมือด้วยสบู่หอมๆๆแล้วด้วยนะไม่มีกลิ่นติดด้วย”ลูกชิ้นน้อย

     “ใช่ๆ ดีนะที่มีสบู่ห๊อมมมมหอมจากคุณตาเทพเซียนให้น้องลูกชิ้นน้อยมาน่ะ ช่วยทำให้มือพวกเราสะอาดมว๊ากกกกก และก็หอมมมมมว๊ากกกกก”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ใช่ๆพี่สาว” “หงึก….หงึก…..”ลูกชิ้นน้อย

     “ฟืดดดดดด……ฟืดดดดด……..”

     “แบบนี้ล่ะ กลิ่นแบบนี้ล่ะพี่สาว ที่เขาเรียกว่าห๊อมมมหอมมมจริงๆนะ”ลูกชิ้นน้อย

     “ฟืดดดดดด……….ฟืดดดดด……..”

     “ใช่ๆ หอมมว๊ากกกกก” “หงึก….หงึก….”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “..................!!!!”

     ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ และพวกพี่ชายทั้ง 6 คน

     ณ ที่โต๊ะอาหารกลางวันบ้านไป๋ ที่มีสมาชิกบ้านเหวิน และบ้านไป๋ครบทุกๆคนอยู่บนโต๊ะ แต่เหมือนกับว่ามีเพียงแค่ลูกชิ้นน้อยกับพี่สาวเฝิ่นซือเพียงสองคนเท่านั้นเองที่อยู่ที่โต๊ะอาหารมื้อกลางวันกัน เพราะเสียงทุกๆคนเงียบกริบกันไปเลยมีแต่สองสาวน้อยพูดคุยกันเสียงเจื้อยแจ้วเท่านั้น

     “ที่พวกน้องสาวพูดมันก็จริงนะ!!!!”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น

     “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย

     “พวกเราเองก็ไม่ได้ดมกลิ่นแบบสังเกตุ เหมือนพวกน้องสาวขนาดนั้นเลยด้วยนะ”พี่รองหมีเฝิ่น

     “น้องสาวของพวกเรานี่ช่างแยกแยะอะไรต่ออะไรได้ดีเยี่ยมตลอดเลยจริงๆนะ ไม่เหมือนกับพวกเราทั้ง 6 คนที่เป็นพี่ชายเลยจริงๆนะ”พี่ชายไป๋ทุนเมี่ยน

     “ใช่ๆ ไม่เหมือนพวกเราเลยสักนิดเดียว”พวกพี่ชาย

     “น้องสาวสองคนฉลาดเกินพวกเราที่เป็นพี่ชายเสียทุกๆอย่างเลยจริงๆนะ”พี่ชายไปทังเมี่ยน

     “จริง….!!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆ

     “ทำไม๊ ทำไมนะ…???? พวกเราเกิดก่อนน้องสาวสองคนตั้งหลายปี แต่ทำไมถึงได้พากันโง่เสียหมด”พี่รองหมีเฝิ่น

     “แค่กกก........แค่กกกก..........!!!!!!!”พวกพี่ชาย น้องชาย

     “โง่กว่าพวกน้องสาวซึ่งตัวนิดเดียวเองด้วย”พี่รองหมีเฝิ่น

     “...............!!!!”พวกน้องชาย พี่ชาย

     “งะ…..”พี่รองเหอเฝิ่น

     “หยุดดดดดดเถอะเจ้ารอง…!!!!! แค่โง่รอบเดียวก็เพียงพอแล้วล่ะนะพี่ใหญ่ว่า!!!!!”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น

     “ใช่ๆๆ พี่รอง…!!!!”พวกน้องชาย

     “หงึก….หงึก……”

     “งั้นเปลี่ยนคำพูดก็ได้ เอาเป็นว่าพวกน้องสาวสองคนดันเกิดมาเฉลียวฉลาดเกินพี่ชายก็ละกันนะ”พี่รองหมีเฝิ่น

     “มันก็ดีขึ้นล่ะพี่รอง แต่ความหมายเนี่ยนะมันก็ไม่ได้แตกต่างกันเลยสักนิดเดียวนะพี่รองนะ…!!!!!”พี่ชายเหวินหลงซู่

     “จริงด้วย…!!!”พวกน้องชาย พี่ชาย

     “ทางที่ดีพวกเราอย่าได้พูดถึงใครฉลาดหรือไม่ฉลาดดีกว่านะ กินข้าวเที่ยงกันอย่างเดียวให้อร่อยก็พอเถอะครับผม”พี่ชายเหวินฟูเฟิง

     “ก็จริงล่ะ…”พวกพี่ๆน้องๆ

     “เฮ้ออออออออออออ….”พี่ๆน้องๆ

     “หง่ำ….หง่ำ…….”

     เสียงพูดคุยระหว่างกันของพวกเด็กๆ ที่เกี่ยวกับเรื่องอื่นๆก็เงียบกันไปได้พักใหญ่เลย มีแต่พูดคุยเรื่องกิน เรื่องอาหาร และคอยส่งอาหารให้กันและกันแทน

     “จริงด้วยสิหลานรัก ตาได้ยินว่าพวกหนูสองคนได้ขอแปลงเพาะปลูกเอาไว้ต่างหากนี่หลาน…????”ตา

     “ใช่เลยจ้ะตาจ๋าาาาาาา”หลานสาวทั้งสอง

     “แล้วพวกหนูสองคนจัดการเรื่องแปลงเพาะปลูกของตัวเองเรียบร้อยแล้วหรือยังล่ะหลานรัก….?????”ปู่

     “ใกล้แล้วจ้ะปู่จ๋า ตาจ๋า”หลานสาวทั้งสอง

     “เดี๋ยวหลังกินข้าวกลางวันเสร็จแล้วพ่อจะไปช่วยทำแปลงเพาะปลูกของพวกหนูก็ได้นะลูกรัก”พ่อ

     “ลุงด้วย”ลุง

     “อาก็จะไปช่วยทำด้วยเหมือนกัน”อา

     “ขอบคุณจ้ะพ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋า”สองสาวน้อย

     “แปลงเพาะปลูกส่วนตั๊วส่วนตัวของลูกชิ้นกับพี่สาว ใกล้จะเสร็จเรียบร้อยแล้วจ้ะ พวกเราทำกันเองได้จ้ะไม่รบกวนดีกว่า เพราะลูกชิ้นรู้ว่ามีงานอื่นๆอีกมากมายที่รอปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋าทำอีกนะจ๊ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “ใช่จ้ะ พวกเรากลัวว่างานจะเยอะสำหรับปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋านะจ๊ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “พวกเราเป็นห่วงจ้ะ”สองสาวนอ้ย

     “โถถถถ………”ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา

     “โธ่หลานสาววววว / โธ่ลูกสาวววว….”ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา

     “ทำไมน่ารักแบบนี้ล่ะหลานสาว รู้จักเป็นห่วงเป็นใยว่าปู่ ตา พ่อ ลุง และอาจะเหนื่อยเกินไปเสียด้วย”ลุง

     “ใช่ๆ…”ปู่ ตา พ่อ อา

     “รู้จักพูด รู้จักถาม ช่างน่ารักจริงๆเลยหลานสาวใครนะเนี่ย”อา

     “.............”พวกลูกชายหลานชาย

     “................”ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้

     “แต่หลังจากมื้ออาหารกลางวันเรียบร้อยแล้วกลับไปทำงานต่อ ปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋า ถ้าเหนื่อยก็ต้องพากันนั่งพักเหนื่อยกันก่อนนะจ๊ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “จ้ะหลานสาว / ลูกสาว” ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา

     “และอย่าลืมพกน้ำดื่ม กับขนมของว่างติดตัวไปด้วยนะจ๊ะเวลาหิวจะได้กินรองท้องก่อน อย่าทนให้ท้องหิวนะจ๊ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “หลานสาวววววววว / ลูกสาวววววว”

     “ได้ฟังแบบนี้นะตอนรอบบ่ายต่อให้งานหนัก หรือเหนื่อยมากแค่ไหน พ่อก็สู้ยิบตาเลยมีแรงมากมายเลยลูกรัก”พ่อ

     “พ่อจ๋า สู้ สู้ นะจ๊ะ”ลูกสาวทั้งสองคน

     “อ้าวววว แล้วลุง กับอาล่ะลูก…????”ลุง

     “สู้  สู้  สู้ นะครับ”พวกพี่ชาย

     “เงียบไปเลยเจ้าพวกลิงทะโมน..!!!”พ่อ ลุง และอา

     “................”พวกลูกชายหลานชาย

     “สู้ สู้ สู้ นะจ๊ะ ปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋า”ลูกสาวหลานสาว

     “จ้ะลูกร้าาาาาากกกกกก /หลานร้าาาาาาากกกกก”ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา

     “ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…”

     ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ สุดท้ายก็อดกลั้นหัวเราะกันไม่อยู่จริงๆ

     แต่ละกลุ่มก็มีท่าทางแตกต่างกันออกไป ทางด้านปู่ ตา พ่อ ลุง และอา ตาเป็นกระกายวิ๊งๆ ยิ่งกว่าสาวๆส่งสายตาหวานให้เสียอีก

     ในตอนนี้ต้องบอกเลยว่า ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ และพวกพี่ชาย ต่างพากันมองบนกันหมดเลยจริงๆ กับความเล่นใหญ่ของปู่ ตา พ่อ ลุง และอากัน

     พวกท่านยังคงความสองมาตรฐานจริงๆเลย ขอเพียงแค่ลูกชิ้นน้อย และพี่สาวเฝิ่นซือได้เอ่ยอะไรออกมาเท่านั้นแหละ โดยเฉพาะคำพูดจาที่ดูจะเอาอกเอาใจ และออดอ้อนปู่ ตา พ่อ ลุง และอา ทั้งทางตรงและทางอ้อมดูจะถูกใจพวกท่านมากมายเลยจริงๆ 

     ส่วนทางด้านลูกชายหลานชายที่เห็นท่าทาง และคำพูดในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะพากันกระซิบกระซาบนินทาปู่ ตา พ่อ ลุง และอาไปด้วยว่า………

     “พวกเราจำได้กันไหมว่า เวลาที่พูดเป็นห่วง เป็นใยปู่ ตา พ่อ ลุง อา แบบน้องสาวสองคนน่ะ ทำไมไม่เหมือนกันเลยล่ะ…????”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น

     “ใช่ๆ ไม่เหมือนกันเลยจริงๆ” “หงึก…..หงึก…..”พวกน้องชาย

     “แตกต่างกันสิ้นเชิงเลย เสียงพูดก็ไม่นิ่มนวลแปล่งๆแบบนี้เลยล่ะ พอได้ฟังเสียงปู่ ตา พ่อ ลุง และอาพูดออกมาแบบนี้แล้วก็นะ…!!!!”พี่รองหมีเฝิ่น

      “อึ๋ยยยยยย……..!!!! ขนลุก”พวกพี่ชาย

     พวกพี่ชายทั้ง 6 คน ต่างพากันตัวสั่น และลูบแขนของตัวเองไปมากัน ทำสีหน้าแปลกๆกันอีกด้วย แบบยอมรับไม่ได้…!!!!

     แต่พวกพี่ชายทั้ง 6 คนเองไม่เคยรับรู้เลยว่าสิ่งที่ตัวเองพากันคิดอยู่ในตอนที่เห็นปู่ ตา พ่อ ลุง และอา ทำกับน้องสาวทั้งสองคน พวกพี่ชายเองก็เป็นเหมือนพวกท่านเลย อาจจะรับรู้แต่ก็ไม่ยอมรับก็เป็นได้…!!!!

     “พี่เองจะไม่มีทางที่จะพูดน้ำเสียงแบบนั้น และทำท่าแบบนั้นเหมือนปู่ ตา พ่อ ลุง และอาอย่างแน่นอนเลยล่ะ”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น

     “ใช่ๆๆ ไม่มีทางเลย” “หงึก….หงึก….”พวกน้องชาย

     “พวกเราไม่เคยทำเสียงเล็กๆน้อยๆ หรือท่าทางแบบนี้หรอก ไม่เค๊ยยย ไม่เคยเลยนะ”พี่รองหมีเฝิ่น

     “ใช่ๆ ไม่เค๊ยไม่เคยหรอก”พวกพี่ๆน้องๆ

     แหมอยากจะให้พวกพี่ชายทั้ง 6 คนได้ไปส่องกระจกดูเสียจริงๆเลยว่าสิ่งที่พูดมามันตรงกันข้ามกันหมดเลย เพราะพวกพี่ชายน่ะเหมือนกับปู่ ตา พ่อ ลุง และอามากๆเลยล่ะ…..!!!!!

     เมื่อเสร็จสิ้นอาหารมื้อกลางวันกันแล้ว ต่างคนต่างก็แยกย้ายไปทำงานที่ไร่ที่สวนที่นากันต่อเลย โดยเฉพาะ ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา อย่างจะไปสังเกตุการณ์ถึงความเปลี่ยนแปลงดินว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปถึงไหนแล้ว พวกท่านอยากจะเห็นกับตาแต่ละขั้นเลย

     เพราะปู่ ตา พ่อ ลุง และอา พวกท่านนั้นมีความมั่นใจมากมายเลยว่าปุ๋ยวิเศษที่ลูกชิ้นน้อยได้มาเป็นรางวัลจากคุณตาเทพเซียนนั้น มันจะต้องมีผลลัพธ์ที่รวดเร็วอย่างแน่นอนเลยทีเดียวให้สมกับเป็นของวิเศษจากเทพเซียน…!!!!

     “ไปกันพวกเราไปดูที่ดินของบ้านไป๋ตรงท้ายสุดของหมู่บ้านฯกันเลยตรงบริเวณนั้นเป็นที่แรกที่พวกเราไปโรยปุ๋ยวิเศษกัน”ปู่

     “ได้เลยครับผม…!!!!!”พ่อ ลุง และอา

     “รู้สึกตื่นเต้นไปหมดเลย ไปพวกเราเร่งฝีเท้ากันเร็วหน่อยจะได้ไปถึงเร็วๆ”ตา

     “ครับผม…!!!”พ่อ ลุง และอา

     ทางด้านย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ และพวกเด็กๆเองก็พากันอยู่ที่สวนหลังบ้านของบ้านไป๋กันเช่นเดิม ไม่ได้ไปไหนไกลจากนี้เลย เพื่อช่วยกันดูแลแปลงเพาะปลูกส่วนตั๊วส่วนตัวของสองสาวน้อยกัน

*****************

     หลานชายทั้ง 6 คน มีหรือจะสู้ลูกสาวหลานสาวสุดที่ร้าาาาาากกกกกกทั้งสองคนนี้ได้กันเล่า ไม่มีทางเลย พวกพี่ชายตกกระป๋องอีกตามเคย ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามไม่มีทางเหมือนหลานสาวลูกสาวของพวกท่านได้เลยจริงๆ น้ำเสียงของเด็กผู้หญิง และเด็กผู้ชายความอ่อนหวาานแตกต่างกันสำหรับปู่ ตา พ่อ ลุง และอาจริงๆ