เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

    ตอนที่​ 128 ขอโทษ​และขอบคุณ​

    ตอนที่​ 128 ขอโทษ​และขอบคุณ​"ศิษย์​น้องเวย...ตั้งแต่เจ้า​เข้าสำนักแล้วเห็นการกระทำทุกอย่าง​ศิษย์​พี่คนนี้ทั้งหมด""ศิษย์​พี่คนนี้คอยดูแลศิษย์​น้องด้วยดีเสมอมาและศิษย์​น้องยังลังเลเรื่องอะไรอยู่อีก?"เมื่อเห็นซูเวยยังเงียบและหยูไท่ตะโกนมอง​เขามากขึ้น​แล้วลึกขึ้น​"ศิษย์​พี่... คอยดูแลศิษย์​น้องดีมากและข้าจำไว้ในใจจะไม่มีวันลืม" ตอบอย่างใจเย็น"ศิษย์​พี่หยูไท่...ศิษย์​น้องไม่มีความคิดเห็น​ใดๆเกี่ยวกับ​การเข้าร่วมกับท่าน แต่... " เขาเอ่ยสักพัก​และหยุดพูดแล้วเงยหน้ามองเห็น​สีหน้าทุกคนในห้องโถง​เปลี่ยนไป"แต่อะไร... หมายความว่าไงศิษย์​น้อง?"หยูไท่กระวนกระวายใจและสีหน้าดูน่าเกลียดแล้วรีบถามอย่างรวดเร็ว​"ศิษย์​น้องคนนี้ต้องการ​เข้าร่วมชิงตำแหน่งผู้นำศิษย์​แห่งอาญาสวรรค์​" เขาพูดเสียงดัง​และน้ำเสียงแน่วแน่​แล้วมั่งคงดูเหมือนว่า​เขาไม่ลังเล​และชัดเจน​"อะไรนะ?" ได้ยิน... ทุกคนอุทานมองดู​เขาด้วยความประหลาดใจ​และตกตะลึง"ศิษย์​น้องต้องการ​ลงแข่งขัน...เจ้าต้องคิดให้ดีและไม่ใช่ว่าข้าต้องการ​หยุดเจ้า""แม้ว่าศิษย์​น้องมีความสามารถ​สูงส่ง​และก้าวกระโดด​มาเป็นศิษย์​แท้จริง​ได้ แต่นั่นยังไม่สามารถ​เทียบ​รั่วเฟยและคนอื่นๆได้""เจ้ารู้ใช่ไหม​ว่าการแข่งขัน​เป็นอย่างไร""มันไม่ใช่ใช้เพียงแต่พละกำลังและความสามารถ​การต่อสู้​ของตัวเองเพียงคนเดียว แต่มันต้องใช้การจัดการที่ยอดเยี่ยม​ด้วย""การจัดการนั่นคือการสนับสนุน​เหล่าผู้คน""หากผู้คน​ไม่ได้​ให้การสนับสนุน​เจ้าที่ดีพอและไม่ยอมรับในตัวเจ้าอย่างแท้จริงแล้วมันยากที่จะประสบความสําเร็จ​ได้"หยูไท่พยายาม​อย่างหนักเพื่อโน้มน้าว​เขาไม่ใช่ว่าเขาดูถูก​ซูเวย แต่การจัดการนั่นมันมีอะไรที่ลึกซึ้ง​มากกว่านั้นและแตกต่าง​จากพลังที่ต้องฝึกฝน​ศิลปะการต่อสู้​สิ้นเชิงแม้ว่ารั่วเฟยจะมีพลังและไม่เก่งการจัดการ แต่เขามีคนเก่งที่มีความสามารถ​คอยสนับสนุน​และช่วยจัดการเรื่องเหล่านี้ให้หยูไท่ไม่กล้าพูดว่าเขามีความสามารถ​ในการจัดการ แต่เขาเป็นคนตระกูล​หยูอันยิ่งใหญ่​และอาวุโส​หลายคนอยู่ในสำนักนี้แล้วเขาใช้อำนาจของตระกูล​คอยสนับสนุน​ได้ส่วนซูเวยมีอะไรบ้าง?ไม่มีใครอยู่ข้างหลัง​เขาและตระกูล​เขาก็ไม่ได้​ยิ่งใหญ่​จะมาเทียบเคียง​ตระกูล​หยูเขาเริ่มต้นจากหนึ่งและไม่มีเบื้องหลัง​ยิ่งใหญ่​ แต่เขาต้องการ​ลงแข่งขัน​ผู้นำศิษย์ทุกคนเงียบและมองหน้ากันพวกเขา​ไม่รู้จะพูดอะไร..."ศิษย์​พี่... การแข่งขัน​ผู้นำศิษย์​มีโอกาส​น้อยมากที่จะเกิดขึ้น​และมันไม่ได้มาบ่อย""ตั้งแต่​ข้าเข้าสำนักอาญา​สวรรค์​และชีวิต​นี้มีแต่ศิลปะการต่อสู้​และเพื่อความก้าวหน้า​แล้วเติบโต​มากยิ่งขึ้น​ ตราบใดที่​มีหนทางให้เติบโต​และก้าวไปต่อแล้วข้ายินดีไขว่คว้า​มันเอาไว้""ขอโทษ​ด้วยศิษย์​พี่... ข้าไม่สามารถ​ช่วยได้และตำแหน่งผู้นำศิษย์​ข้าต้องต่อสู้​เพื่อมัน" น้ำเสียงหนักแน่น​และไม่มีความลังเล​เขาถอนหายใจ​เงียบและใบหน้ามั่งคงหยูไท่จ้องมอง​และส่ายหัวแล้วเปิดปาก​"ศิษย์​น้อง... เนื่องจาก​เจ้าต้องการ​แข่งขัน​ชิงตำแหน่งผู้นำศิษย์​ ข้าจะไม่หยุดยั้ง​เจ้า""นี่คือสิ่งที่ศิษย์​น้องต้องการและศิษย์​พี่คนนี้จะขวางเจ้าได้อย่างไร""บอกตามตรงแม้แต่ข้าก็ไม่มั่นใจว่าจะชิงตำแหน่งผู้นำศิษย์​มาจากรั่วเฟยได้ไหม""ขอให้ศิษย์​น้อง​โชคดี​เอาชนะรั่วเฟยให้ได้""ขอบคุณ​ศิษย์​พี่ที่เข้าใจข้า" เขาแสดงสีหน้า​ขอบคุณ​และเดินออกห้องโถงไม่มีร่อง​อื่นบนใบหน้าและจากไปทันทีเห็นซูเวยออกไปและผู้คนรอบตัวพูดคุยกัน​แล้วสงสัย ​"ศิษย์​พี่หยูไท่... ไม่คิดว่าเขาจะสามารถ​ทำได้สำเร็จ​หรอกหรือไม่"หยูไท่ยิ้มและส่ายหัว "พวก​เจ้า​คิดว่ารั่วเฟยได้รับการยกย่อง​และกล่าวถึงได้อย่างไร?""ใครๆต่างคิดว่า​รั่วเฟยมีโอกาส​ที่จะกลายเป็นผู้นำศิษย์​มากที่สุด​ได้อย่างไร?"ทุกคนเงียบและก้ม​หัวลงแล้วเข้าใจ​ทันที"ข้าจะดีใจมากที่เขาสร้างปาฏิหารย์ให้เราได้ ดีกว่าปล่อยให้รั่วเฟยได้ตำแหน่ง​นั้นไปครองอย่างง่ายดาย​"หยูไท่ยิ้มและพูดคุย​กับฝูงชน "แต่ยังไงเราก็ไม่สามารถ​ผ่อนคลายและต้องเตรียมตัว​ให้พร้อม​สำหรับการแข่งขัน​เช่นเดียวกัน"หลังจาก​ออกมาวังหยูไท่และเขาเดินมาที่วังใหญ่ "ศิษย์ซูเวยต้องการ​พบเจ้าสำนัก"สาวกเฝ้าประตู​พยักหน้า​และรีบไปรายงานเห็นความตื่นเต้น​ในแววตาและรู้ได้เลยว่าพวกเขาจดจำซูเวยได้"ศิษย์​ซูเวย... เชิญเข้าไปได้"เขาพยักหน้า​และโค้งตัวแล้วก้าวเข้าประตู​