ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

บทที่ 283 เทศกาลชมจันทร์(3)

หลังจากที่แยกตัวออกมาไม่นานรุ้งก็เจอกับเพื่อนๆ

 

“นารา มิ้ว …ทุกคนฉันมาแล้ว”เธอเดินเข้าไปหาเพื่อนอย่างร่าเริง

 

“นี่เมื่อกี้เจอพวกทุเรศจับก้นด้วยอะโคตรแย่เลย”เธอร้องขอความเห็นใจกับเพื่อนๆทันที

 

“จริงหรอ แล้วเธอทำยังไงอะ”เพื่อนๆที่ได้จริงต่างอุทานอย่างตกใจ

 

“พี่ลมอยู่ด้วยก็เลยไล่ไปแล้วหละ”รุ้งบอกก่อนจะชี้ไปที่ลม

 

“อ่าวพี่ลมสวัสดีค่า”เด็กสาวในกลุ่มของรุ้งส่วนใหญ่ต่างเคยแวะไปที่บ้านเธออยู่แล้วเพราะบ้านของรุ้งนั้นใหญ่มีที่ให้เล่นกันเยอะ ทุกคนเลยรู้จักกับลม

 

“นี่แนะนำอีกคน พี่มะลิสาวที่พี่ลมตามจีบอยู่แหละ”รุ้งพูดก่อนจะชี้ไปที่มะลิอีกคนด้วยรอยยิ้มกวนๆ

 

“นี่น้อยๆหน่อยไม่ต้องเลยยัยรุ้ง”ลมปรามน้องสาวเนื่องจากรู้ดีว่าเจ้าตัวกำลังถือโอกาสล้อตน

 

“สวัสดีค่ะ โหสวยด้วยอะไรมิน่าพี่ลมถึงได้ชอบ”กลุ่มเด็กสาวเข้าไปล้อมมะลิทันทีเพื่อทำความรู้จัก

 

“แล้วนี่ไปเจอพี่ลมที่ไหนหรอ”

“ชอบกันได้ไงอะ”

“พี่จีบยังไงเล่าให้ฟังบ้างสิ”

 

“เอ่อจ่ะ”มะลิที่ไม่ค่อยจะคุ้นกับการโดนล้อมแล้วรุมถามเท่าไหร่เลยได้แต่ทำสีหน้าลำบากใจ

 

“เอาๆสาวๆพอได้แล้วพี่มะลิเขาหน้าเครียดแล้วนั่น”ลมที่เห็นสีหน้ามะลิก็เข้าไปกันกลุ่มเพื่อนๆของน้องสาวตัวเองให้ออกไป

 

“งั้นเราไปเดินของเรากันเถอะปล่อยพี่ลมเขาไปเดตกับสาว2คนอย่าไปขวางเลย”รุ้งพูดด้วยน้ำเสียงทะเล้น

 

“ยัยเด็กแก่แดกนี่ ไปไกลๆเลยชิ่วๆ”ลมไล่ให้น้องสาวไปกับเพื่อนๆ

 

“อ้ะซื้อสายไหมกินกันเถอะ”เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มของรุ้งชี้ไปที่ร้านขายสายไหมที่อยู่ใกล้ๆ

 

“แล้วเราเอาไงดีครับ”ลมถาม เขาอยากจะพามะลิไปเดินกัน2คนแต่ก็ไม่รู้ว่าเธอจะอยากไปกับเขาหรืออยากกลับไปรวมกลุ่มกับพวกฟ้าเขาเลยให้มะลิตัดสินใจเอง

 

“งั้นรอแปปนึงนะฉันก็อยากกินสายไหมอะ”มะลิตอบก่อนจะเดินเข้าไปซื้อกลับกลุ่มเด็กสาวอีกคน

 

ลมเห็นแบบนั้นก็อมยิ้มเล็กน้อย 

 

ระหว่างรอเขาเลยว่าจะเดินไปซื้อขนมรังผึ้งที่อยู่ใกล้ๆกัน

 

ยังเดินไม่ทันถึงกลับมีคนเดินเข้ามาขวางทางซะก่อน

 

“จะรีบไปไหนวะ…เมื่อกี้มึงเจ๋งนักดิ”คนที่เดินมาขวางทางถามด้วยน้ำเสียงหาเรื่อง

 

ลมขมวดคิ้ว เขาจำได้ไอ้นี่คือคนที่จับก้นของน้องสาวเขา

 

“ไม่จบหรอวะ พ่อฉันอุส่าไม่เสียเวลาเอาเรื่อง จะไปที่ไหนก็ไปก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”ลมไล่แต่ไอ้เด็กนี่ไม่สนเลย 

 

พอมองรอบๆก็พบว่าอีก2คนตอนนี้ประกบอยู่ข้างๆเขาแล้ว แถมข้างๆไอ้เด็กเวรตรงหน้ายังมีเด็กผู้ชายอีกคนที่เมื่อครู่ไม่ได้อยู่ด้วย

 

“ไอ้นี่หรอ”เด็กหนุ่มที่มาใหม่ถาม

 

“ใช่ ไอ้เชี่ยนี่แหละที่ขู่แล้วไล่กู”

 

ลมมองเด็กทั้ง4คนเพื่อประเมินเขาคิดว่าต่อให้โดนรุมก็อาจจะแค่ต้องเจ็บตัวหน่อยไม่น่าจะถึงขนาดสู้ไม่ได้เลยเนื่องจากขนาดตัวของเขาใหญ่กว่าเด็ก4คนนี้

 

“ไอ้สัดมึงเก่งนักดิงั้นแดกลูกปืนเลยแล้วกัน”จู่ๆเด็กหนุ่มที่มาใหม่ก็ยกปืนลูกโม่ขึ้นมา

 

“เฮ้ย”ลมตกใจตะโกนลั่นแต่ก่อนที่ปืนจะลั่นออกมาลมก็ยกขาถีบเด็กหนุ่มเขาไปจังๆพร้อมๆกับเสียงร้องของคนรอบๆที่หันมาเห็นปืน

 

โครม

 

“ร้านฉันน”เสียงร้องของเจ้าของร้านค้าข้างทางดังออกมาเมื่อเด็กหนุ่มที่โดนถีบล้มใส่ร้านเต็มๆ

 

“ไอ้ต้า”เพื่อนที่คิดว่าเมื่อลมโดนปืนขู่จะไม่กล้าทำอะไรก็ตกใจเหมือนๆกันเพราะต้าโดนถีบหงายหลังชนร้านขายขนมรังผึ้งจนพินาศ

 

ลมตอนแรกคิดจะเข้าไปซ้ำแต่ก็นึกขึ้นได้ว่ามันไม่ได้มาคนเดียวถ้าอีก3คนเข้ามารุมเขาแล้วไอ้เด็กนี่มันตั้งตัวได้จะแย่เอา แถมต่อให้สู้ไหวแต่ถ้าปืนมันลั่นซี้ซั้วขึ้นมาอาจจะโดนน้องสาวเขากับมะลิที่อยู่ใกล้ก็ได้

 

ลมหันไปมองร้านที่อยู่ห่างกันไม่ได้มากแค่เพียงแวบเดียวก็พบว่ารุ้งกับมะลิน่าจะได้ยินเสียงโวยวายแล้วก็กำลังหันมาทางนี้

 

ลมตัดสินใจวิ่งไปอีกทางที่เป็นคนละฝั่งกับที่น้องสาวตัวเองอยู่ทันทีเพราะไม่อยากให้เธอมาเกี่ยว

 

“ไอ้เหี้ยเอ้ยเจ็บฉิบหาย”คนที่ชื่อต้าโดนเพื่อนฉุดขึ้นมาสบดอย่างหยาบคาย 

 

“แม่งเอ้ย มันเลยหนีไปเลยเซ็งฉิบ”เพื่อนในกลุ่มบ่นเมื่อหันไปมองเห็นลมวิ่งหลังไวๆอยู่

 

“หลบไอ้สัตว์”ต้ากระชากเพื่อนให้พ้นทางด้วยสีหน้าโกรธจัดแล้วยกปืนขึ้นมา

 

“เฮ้ย ไอ้ต้าเดี๋ยวโดนคนอื่น”เพื่อนคนนึงร้องอย่างตกใจแล้วทำท่าว่าจะเข้าไปห้ามแต่ไม่ทัน

 

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง

 

เมื่อปืนหันเล็งไปทางลมต้าที่เลือดขึ้นหน้าก็ลั่นไกรัวจนครบแปดนัดของปืนลูกโม่โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

 

กรี๊ดๆ เสียงกรีดร้องดังระงมเมื่อเสียงปืนดังรัว คนทีล้มลงไม่ได้มีแค่ลมคนเดียว

 

“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยลูกสาวฉันด้วยย”แม่คนนึงตะโกนขอความช่วยเหลือดังลั่นเมื่อลูกสาวเธอล้มลงไปกำพื้นหลังเสียงปืน

 

“ไอ้เชี่ย มึงบ้าแล้ว ฉิบหายแล้ว”เพื่อนในกลุ่มอุทานอย่างตกใจ

 

“มึงทำอะไรวะ กูบอกเดี๋ยวโดนคนอื่นไง”เพื่อนที่ร้องห้ามถามต้าเสียงเครียด

 

“ช่วยไม่ได้เสือกถีบกูเอง กูก็โมโหดิ”

 

“ไปเร็ว รีบหนีก่อน”

 

แล้วทั้งกลุ่มก็วิ่งหนีออกไป

 

“ไอ้เชี่ยเอ้ยมึงทำงี้ได้ไงวะ ถ้ามีคนตายติดคุกกันฉิบหายแน่ๆไหนตอนแรกบอกว่าแค่จะใช้ขู่ไง”เพื่อนคนนึงร้องอย่างหวาดกลัวขณะวิ่งหนี แต่ก่อนพวกเขาแค่มีเรื่องหรือไม่ก็กระทืบคนพ่อของไอ้ต้าเป็นตำรวจใหญ่เคลียให้ได้ตลอด

 

แต่ยิงคนมันอีกเรื่องเลย

 

“พวกมึงจะกลัวอะไรพ่อกูเคยพูดว่าอายุยังไม่ถึง15ทำเหี้ยอะไรก็ไม่ผิดดูอีก1เดือนเว้ยถึงจะ15 ไม่เชื่อมึงจำไอ้ที่กราดยิงในห้างดังไม่ได้หรอ ข่าวดังขนาดนั้นสุดท้ายแม่งก็ปล่อย”

 

“แต่พวกกู15หมดแล้ว ไอ้ปอน16แล้วด้วยซ้ำ”

 

“แล้วพวกมึงเกี่ยวเหี้ยไร กูยิงกูรับจบโว้ย”ต้าบอกกับเพื่อนๆอย่างคึกคะนองเนื่องจากมั่นใจมากกว่าตัวเองจะไม่ต้องรับโทษเพราะกฏหมายคุ้มครองเด็กแถมมันยังมีพ่อเป็นผู้กำกับอีกต่างหาก

 

…

 

“พี่ลมมมม”รุ้งกรีดร้องลั่น

 

เธอกำลังเดินมาซื้อขนมสายไหมกินแล้วก็ได้ยินเสียงดังโครมกับเสียงกรี๊ดของใครสักคนเลยหันไปมองแล้วก็พบว่าลมกำลังมีเรื่องกับเด็กพวกนั้น

 

เธอกำลังจะเดินเข้าไปช่วยเพราะตรงนี้มีเพื่อนเธออีกตั้ง5คนแถมมะลิอีกคน ถึงแม้ว่าจะเป็นเด็กผู้หญิงแต่ก็ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้เธอมั่นใจว่าเพื่อนๆต้องไม่อยู่เฉยแน่นอน

 

แต่ยังไม่ทันได้เข้าไปพี่ชายเธอก็วิ่งไปอีกทางด้วยความงุนงงของมะลิเพราะเธอไม่เห็นปืน

 

แล้วอยู่ดีๆไอ้คนที่ล้มก็ลุกขึ้นมาแล้วยกปืนขึ้นยิงท่ามกลางความตกใจของกลุ่มของรุ้งหลังจากนั้นไม่นานพวกมันก็วิ่งหนีไป

 

“ไม่ๆๆๆ”รุ้งร้องไห้ออกมาทันทีเนื่องจากเธอเห็นกับตาว่าลมล้มลงหลังจากที่โดนยิง

 

“ไม่จริง”มะลิใจหายวาบเช่นกัน

 

ทั้ง2คนรีบวิ่งเข้าไปหาลมอย่างรวดเร็วโดย 

 

พอเพื่อนๆของรุ้งตั้งสติได้ก็วิ่งตามเข้าไปเช่นกัน

 

“ไม่ๆๆพี่ลมเลือดเต็มเลยทำไงดี”

 

“ห้ามเลือดต้องห้ามเลือด”มะลิพูดด้วยสีหน้าซีดขาวเหมือนกับพูดกับตัวเองมากกว่า

 

เธอรีบก้มลงไปกดไปที่แผลที่บริเวณช่วงล่างของหลังเหมือนที่เคยเห็นในหนัง

 

“พี่มะลิตรงนี้ด้วย”รุ้งพูดบอกมะลิทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่าพี่เธอมีแผลอีกจุดก่อนจะชี้ไปที่ช่วงบนของหลัง

 

“หาผ้าแล้วกดแผลไว้เร็วๆ”

 

“ใครมีผ้าอะไรบ้าง”

 

“ฉันมีผ้าเช็ดหน้ายังไม่ได้ใช้”เพื่อนคนนึงสงผ้าเช็ดหน้าเธอให้มือสั่น

 

ทั้งมะลิทั้งรุ้งต่างไม่เคยรู้มาก่อนว่าต้องปฐมพยาบาลยังไงจึงได้แต่ทำเลียนแบบในหนังที่เคยเห็นมาเท่านั้น

 

ถึงตอนนี้เพื่อนๆของรุ้งบางคนร้องไห้ บางคนพยามโทรเบอร์ฉุกเฉิน บางคนก็โทรหาพ่อแม่ตัวเอง 

 

“อ่าา”ลมที่นอนคว่ำหน้าอยู่ครางออกมา

 

“พี่ลม ได้ยินมั้ย”

 

“รุ้งไม่เป็นไรนะ”เสียงของพี่ชายดังออกมาอย่างยากลำบาก ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจจะถามเธอว่าเธอไม่เป็นไรใช่มั้ยหรือว่าพยายามจะปลอบน้องสาวว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย

 

พอพูดจบเขาก็หมดสติไป

 

“ไม่อย่าหลับ คุณลม ไม่ๆ ไม่เอา”มะลิใบหน้าซีดขาวน้ำตาไหลนองหน้า

 

“ไม่ๆๆพี่ลมฟื้นไม่เอาา ฮืออ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย”รุ้งกรี้ดร้องและเริ่มตะโกนขอให้คนช่วยอย่างบ้าคลั่ง