รักนี้ต้อง...แย่งชิง ????????
Ep.2
มิลินกับพี่มาลัยช่วยกันทำกับข้าว นั่งกินกันจนอิ่ม ความสุขที่ตรงหน้าที่หลงเหลืออยู่ พี่คือลมหายใจไที่ลินจะอยู่ให้ได้ในแต่ละวันนะ...พี่มาลัย ลินพาพี่มาลัยเข้านอน
มิลิน : ฝันดีค่ะ
พี่มาลัย : ลินก็ฝันดีจ้ะ นอนได้แล้วนะ
มิลิน : คร่า
ลินนอนคนละห้องกับพี่มาลัย บ้านหลังเล็กๆหลังนี้มี 2 ห้องนอน ห้องน้ำรวม ห้องครัว ห้องในตัวบ้านแค่นั้น เมื่อก่อนเราไม่ได้อยู่บ้านหลังนี้ ทำไมนะเหรอคะ???
เมื่อ 3 ปีที่แล้ว
ครอบครัวของมิลินอยู่ในสลัม อยู่บ้านใกล้กับอีทะเล อีนัตตี้ พวกเราจะเดินไปโรงเรียนด้วยกันแต่หลังๆมีจักรยาน เลยปั่นไปเรียนพร้อมกันทุกวัน พ่อกับแม่เข็น 3 ล้อขายหมูปิ้ง
ครอบครัวลินจนมาก ตอนนั้น ลินเรียนอยู่ม.6 พี่มาลัยทำงานที่บริษัท พี่มาลัยคือเสาหลักของบ้าน เงินที่ได้ไปเรียนมาจากพี่มาลัยค่ะ
พี่มาลัยเก็บเงินจะซื้อบ้านเพื่อทุกคนจะได้ไม่ลำบาก แต่...
เมื่อ 3 ปีที่แล้ว ลินเลิกเรียนแต่นั่งรอส่งงานอาจารย์ เลยไม่ได้ไปช่วยพ่อกับแม่ขายหมูปิ้งพี่มาลัยเลิกงานก็มาช่วยทุกวันค่ะ ทุกวันจะขายเสร็จ 6 โมงเย็นทุกวัน แต่วันนี้ลินปั่นจักยานมาถึงบ้านกลับไม่เจอใคร นี่มัน 6 โมงกว่าแล้วนะ ทุกคนไปไหนกัน...
" ลิน ลินเอ้ย "
มิลิน : ค่ะ ป้าสม
ป้าสม : คุยโทรศัพท์หน่อย
มิลิน : ค่ะ
ปส. : ทางเราโทรจากโรงพยาบาล ครอบครัวของคุณประสบอุบัติเหตุ ตอนนี้เสียชีวิต 2 คน อีก 1 คน อาการสาหัสค่ะ
มิลิน : อยู่โรงพยาบาลไหนค่ะ หนูจะรีบไป
ปส. : โรงพยาบาลuuu
มิลิน : ฮือออ...ขอบคุณค่ะ
ป้าสม : ไปกับไอ้เล ไอ้นัต เอามอไซค์ไปลิน
#โรงพยาบาล
ลินวิ่งไปห้อง ICU ทะเลกับนัตตี้วิ่งตามมา เจอป้านี เพื่อนพ่อกับแม่ที่ขายของแถวนั้นด้วยกัน อยู่หน้าห้อง
มิลิน : ฮืออ...ป้า
ป้านี : ลิน พ่อกับแม่เสียแล้วนะลูก มาลัยอาการหนักอยู่ลูกเอ้ย
มิลิน : ฮืออ...เกิดอะไรขึ้นค่ะป้า
ป้านี : มีรถเก๋งแหกโค้งมาชน คนขับสภาพเหมือนเมามาก
มิลิน : ฮือออ...
มิลินนั่งร้องกำมือตัวเองแน่น อย่าทิ้งลินไว้คนเดียวนะพี่มา ลินรับไม่ไหวแล้ว อยู่กับลินนะก่อน พี่มาลัยนอนในห้อง ICU อยู่ 3 วัน พ่อกับแม่ของทะเลและนัตตี้ และเพื่อนพ่อกับแม่ ช่วยกันนำศพพ่อกับแม่ไปที่วัด ไม่มีงานศพ ไปที่ไว้แล้วเผาแค่นั้น ลินยืนมองควันที่ลอยขึ้นฟ้า พ่อกับแม่จ๋า อย่าเอาพี่มาลัยไปด้วยนะ ให้พี่มาได้อยู่กับลินนะ
ลินอยากมีลมหายใจเพื่อสู้ อย่าพรากพี่มาลัยไปจากลินอีกคนนะ ????????????????????????????????
ครบ 3 วัน พี่มาลัยถูกย้ายมาห้องพัก หมอบอกว่า พี่มาลัยจะเดินไม่ได้ ขาทั้งสองข้างจะพิการตลอดชีวิต ยังดีค่ะ ขอให้พี่มาลัยกลับมา จะสภาพไหนลินรับได้ ขอแค่อยู่กับลินก็พอ มาอยู่ห้องพักจนพี่มาลัยฟื้น ทุกอย่างในร่างกายไม่เสียหายเยอะ เสียแต่ขา ลินอยู่กับพี่มาลัย ทะเลกับนัตตี้มาอยู่เป็เพื่อน จน...
ป้านี : มาลัย ลิน นี่คุณสมภพ เค้ามาดูอาการมาลัยมัน
มิลิน : คุนคือคนชนเหรอคะ
คุณสมภพ : ไม่ใช่คับ ผมคือทนายของ
คุณอัครนันท์ คนที่ชนคับ ผมเอาค่าเสียหายมาให้
ทนายส่งเช็คให้เป็เงิน 2 แสน พร้อมกับกระเช้าดอกไม้
คุณสมภพ : ถือว่าเป็ค่าน้ำใจจากเรานะคับ
มิลิน : คนชนแค่มาดูยังไม่เคยมาเลย อย่ามาเรียกว่าให้ค่าน้ำใจ ต้องเรียกว่าสิ่งที่พวกคุนต้องชดใช้
พี่มาลัย : ลิน!!
พี่มาลัย : ขอบคุณมากนะคะ
มิลิน : เมาแล้วชนคนตายไม่ผิดเลยเหรอ คนตายต้องตายฟรี มีตังค์ไม่ผิดเหี้ยไรเลยเหรอไงว่ะ
พี่มาลัย : ลิน!!
คุณสมภพ : ทางเราต้องขอโทษด้วยคับ
มิลิน : ขอโทษแล้วพ่อกับแม่กูกลับมามั้ย ขาพี่กูกลับมาเดินได้มั้ย พวกมึงมีตังค์ทำไรก็ได้ แล้วคนอย่างพวกกูต้องรับกรรมอย่างงี้เหรอว่ะ
พี่มาลัย : มิลิน พี่บอกให้หยุด !!
มิลิน : .............
พี่มาลัย : ขอโทษแทนน้องด้วยค่ะ
คุณสมภพ : ทางเราขอแสดงความเสียใจด้วยคับ
พี่มาลัย : ค่ะ
มิลิน ทะเล นัตตี้ เดินตามทนายมา
ลิน : คุณทนาย
คุณสมภพ : ............
ลิน : รอรับผลกรรมที่ตามมาได้เลย กูจะจองล้างจองผลาญจนกว่าพวกมึงชิบหาย จำไว้
คุณสมภพ : ...............
2 วันผ่านไป พี่มาลัยออกโรงพยาบาลมาอยู่บ้าน แต่...
ผช. : น้อง ออกไปจากบ้านหลังนี้สะ
พี่มาลัย : อะไรกันคะ
ผช.1 : สลัมแห่งนี้ของคุณโซเฟียคู่หมั้นคุณอัครนันท์ น้องอยากมีเื่ใส่ตัวเอง ออกไปจากบ้านหลังนี้ อีก 2 วัน ถ้ายังมาเจอน้องอีก พวกน้องคงไม่อยากโดนโยนออกไปนะ
อะไรมันจะขนาดนี้นะ ชีวิตยังมีอะไรแย่กว่านี้อีกมั้ย ลินกับพี่มาลัยนำเงินที่ได้ กับเงินเก็บพี่มาลัย ให้ป้าสมหาบ้านแถวๆนั้นให้ ซึ่งเป็จังหวะที่เค้าขายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัดพอดี บ้านหลังเล็กๆ ลินเอาเงินที่เหลือไปซื้อรถเข็นให้พี่มา และซื้อมอไซค์แบบดาวน์ มาผ่อน พี่มาลัยจากคนทำงานเก่ง ต้องมาถักหมวกขาย ผ้าพันคอขาย มิลินเป็คนออกไปทำงานแทน พี่มาลัยอยากให้ลินเรียนต่อ แต่ลินไม่เรียน ไม่อยากให้ลำบาก การศึกษาวัดค่าของคนไม่ได้หรอกค่ะ
มิลิน ทะเล นัตตี้ จบม.6 ก็มาสมัครงานที่ร้านกาแฟ มีกะเทยรุ่นพี่ของนัตตี้ชวนไปทำงานถ่ายเสื้อผ้า รีวิวสินค้า อีมิลินทำหมดค่ะ พอชีวิตเริ่มดีขึ้น ลินทำจมูก ทำสวยเพื่องาน ชีวิตของมิลินก็เป็แบบนี้แหละค่ะ ลินรอเวลานี้มานาน จนได้เจอคุณอัครนันท์สักที รักกันมากเหรอ เดี๋ยวก็รู้ ตอนนี้เกมส์มันกำลังเริ่มแล้ว
รอมิลินก่อนนะคะ คุณเอส คุณโซฟี
อย่าเพิ่งรีบตาย...
