ภาคพิเศษ
‘แต่ละวันของผู้ช่วยนายกรัฐมนตรีคนหนึ่ง’
1
จดหมายของท่านนายกรัฐมนตรี
นายกรัฐมนตรีของราชอาณาจักรซึ่งมีฐานะเป็ดยุกบุคคลสำคัญผู้แบกรับตำแหน่งและฐานะทางสังคมที่ยิ่งใหญ่มากขนาดนั้นเป็เ้านายของผมเอง
ดยุกรานันคูลาท่านนายกรัฐมนตรีเบอร์ริออส ไอเซนฮูทเป็คนที่น่าเคารพนับถือแม้ตัดเื่ยศถาบรรดาศักดิ์ออกไปสำหรับผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างผมถือว่าโชคดีมาก
ตอนที่พูดเกี่ยวกับงานทางการบ้านการเมืองในฐานะนายกรัฐมนตรีท่านก็เป็ผู้ปกครองบ้านเมืองที่มีแววตาดูเข้มงวดตอนอยู่ต่อหน้าคนของราชวงศ์ที่เป็เ้านายก็เป็ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์และจงรักภักดีตอนอยู่ต่อหน้าลูกน้องที่เริ่มทำงานเป็ผู้ช่วยก็เป็เ้านายที่สุภาพและตอนที่ผละจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็เป็เ้าบ้านดยุกรานันคูลาที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่โดยส่วนตัวแล้วท่านเองเป็คนดีมีอุปนิสัยร่าเริงแจ่มใสและชอบเคลื่อนไหวร่างกายอย่างกระฉับกระเฉง
ส่วนผู้ช่วยของนายกรัฐมนตรีคัดเลือกจากบรรดาผู้ศรัทธาเลื่อมใสท่านนายกรัฐมนตรีทั้งที่เปิดเผยและที่เป็ความลับแต่อย่างไรท่านก็เป็คนที่น่าศรัทธาเลื่อมใสจริงๆหากอายุมากแล้วดูมีความภูมิฐานและสง่าผ่าเผยขึ้นผมก็ตัดสินใจว่าจะไว้หนวดเลียนแบบท่าน
สำหรับผมที่เป็ผู้ใต้บังคับบัญชาท่านผู้นั้นเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้สึกเคารพรักท่านมากขึ้นไปอีกมีมาเยือนเป็ประจำทุกวันจริงๆ
เหตุการณ์ในวันอันแสนสงบวันหนึ่ง
ผมกำลังทำงานตรวจสอบเอกสารที่ห้องทำงานของท่านนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในมุมหนึ่งของวัง
ห้องทำงานของผู้ช่วยนายกรัฐมนตรีอยู่ติดกันส่วนห้องทำงานนี้จุผู้ช่วยได้อย่างน้อยสองคนเป็ปกติ
สมกับเป็ห้องทำงานของท่านนายกรัฐมนตรีที่เป็ผู้นำพลเรือนมูลค่าของประดับตกแต่งภายในห้องเทียบไม่ได้กับห้องข้างๆ เลยความจริงเก้าอี้ที่ผมนั่งอยู่ตอนนี้ก็มีการประดับตกแต่ง เป็ของสะสมที่หายากและนั่งสบายมาก
อย่างไรก็ตาม ในส่วนของตัวห้องเองสภาพที่เห็นในปัจจุบันก็คงสะท้อนลักษณะนิสัยและทัศนคติของเ้าของห้องไม่น้อยห้องทำงานของท่านนายกรัฐมนตรีหรูหราโอ่อ่าแต่สำหรับพวกเราที่เป็ผู้ใต้บังคับบัญชา ห้องนี้ไม่ได้ทำให้ไม่สบายใจสักนิด เพราะพวกเราไม่ได้ฝักใฝ่ในความสง่างามหรูหรา
เหตุผลสำคัญก็เพราะพวกเรารู้ว่าท่านนายกรัฐมนตรีไม่ใช่คนที่โกรธผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างไม่มีเหตุผล
หรือไม่ก็เพราะพวกเรารู้ว่าในลิ้นชักโต๊ะทำงานของท่านนายกรัฐมนตรีที่เป็เครื่องเรือนใหญ่ที่สุดในห้องเก็บภาพครอบครัวและจดหมายจากท่านโวล์ฟกังที่เป็บุตรชายไว้อย่างดี
วันนี้เ้าของห้องผู้เป็เ้านายที่ใจกว้างท่านนายกรัฐมนตรีเบอร์ริออสก็นั่งทำงานด้วยลักษณะหลังยืดตรงอย่างสง่าผ่าเผยอยู่ที่โต๊ะ
ผมสีเทาเข้มแซมผมขาวประปรายทำให้ดูภูมิฐานและสง่างามไม่เสื่อมถอยตามอายุท่านเป็คนสูงวัยขึ้นในลักษณะแบบนั้น หนวดที่ได้รูปเป็ระเบียบแซมด้วยหนวดขาวเช่นกันและดูเหมาะกับท่านมาก
ดวงตาสีฟ้าซึ่งเป็โทนสีนุ่มนวลคู่นั้นของท่านนายกรัฐมนตรีบางครั้งก็มีประกายคมกริบประหนึ่งว่าทำให้สิ่งที่มองเยือกแข็งได้ ปกติแล้วไม่ว่าใครจะออกอาการหวั่นไหวแค่ไหนก็จะมีท่านคนเดียวเท่านั้นที่สงบนิ่ง
วันนี้ท่านนายกรัฐมนตรีอาบแสงอาทิตย์ที่ส่องเข้ามาจากหน้าต่างและมีสีหน้าที่ดูสงบกว่าเคย
แต่เดิมท่านเป็คนรอบคอบและระมัดระวังไม่ให้เอกสารเปื้อนหมึกอย่างไม่จำเป็ทว่าตอนนี้ดูเหมือนใส่ใจการเขียนอย่างพิถีพิถันเป็พิเศษ ท่านนายกรัฐมนตรีปรับปริมาณน้ำหมึกที่ติดปลายปากกาให้พอเหมาะหลายครั้งพลางจรดลงไปบนหน้ากระดาษแผ่นไม่ใหญ่มาก
เอกสารที่ท่านนายกรัฐมนตรีเขียนด้วยลายมือตัวเองนอกจากลายเซ็นไม่ได้มีมากมายในแต่ละวัน
ในฐานะผู้ช่วยนายกรัฐมนตรีผมย่อมสนใจใคร่รู้โฉมหน้าของจดหมายที่ทำให้ท่านใส่ใจ
แน่นอนว่าผมไม่อาจขอให้ผู้บังคับบัญชาเล่าให้ฟังได้แต่หากท่านนายกรัฐมนตรีเงยหน้าและกวักมือเรียกเช่นครั้งนี้ก็เป็อีกเื่หนึ่ง
ผมรีบวางปึกเอกสารที่ถืออยู่ในมือบนโต๊ะให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้รีบเข้าไปหาท่านโดยยังคงรักษากิริยาไว้ให้ดูดี “มีธุระอะไรให้กระผมรับใช้หรือครับ”
ผมรวบขาชิดกัน ทำความเคารพอย่างสง่างามโดยเว้นระยะห่างจากโต๊ะทำงานของท่านสองก้าว
ท่านนายกรัฐมนตรีพยักหน้าด้วยท่าทางคุ้นตาแล้วทำมือบอกให้คลายท่าทำความเคารพและเริ่มเกริ่นเข้าเื่
“ขอโทษทีเป็เื่ส่วนตัวของฉันเองมีเื่จะขอร้องเธอ”
แน่นอนสิ่งที่ผุดขึ้นในหัวผมมีแค่คำว่า ‘รู้สึกเป็เกียรติ’
“ถ้ากระผมช่วยเหลือได้ ก็ยินดีมากครับ”
ผมพยายามคุมน้ำเสียงที่ร้อนรนแต่ก็ล้มเหลวพลางทำความเคารพอีกครั้ง ระยะนี้กิริยาอาการและคำพูดชวนให้อึดอัดทุกครั้งที่กลับไปบ้านผมจะถูกตำหนิเช่นนี้ แต่ช่วยไม่ได้เพราะผมคิดว่าเป็ท่าทางที่ไม่ได้เสียมารยาทต่อท่านนายกรัฐมนตรี
ผมรับจดหมายที่ท่านยื่นมาอย่างอ่อนน้อม ก้มหน้าตรวจสอบเนื้อหา
“อยากให้ตรวจแก้จดหมายรักถึงสุภาพสตรีที่อายุครบสิบขวบในปีนี้”
ยิ้มแย้ม
ช่างเป็รอยยิ้มที่ไร้เดียงสาจริงๆ ท่านนายกรัฐมนตรีเบอร์ริออสกล่าวเช่นนั้นพลางยิ้ม
ผมเกือบหยุดเคลื่อนไหวร่างกายยิ่งไปกว่านั้นคือหัวใจแทบจะหยุดเต้น
ผู้ช่วยรุ่นพี่อีกคนที่อยู่ในห้องทำงานเดียวกันก็หยุดมือที่ทำงานอยู่ด้วยแม้เขาจะนั่งหันหลังให้แต่ผมก็รู้ได้อย่างง่ายดาย เพราะเสียงพลิกหน้าเอกสารที่ดังอยู่หยุดชะงักไปกะทันหัน
ผมเหมือนถูกกดดันในความเงียบที่หนักอึ้ง
กระดาษที่น่าจะเป็กระดาษเขียนจดหมายซึ่งอยู่ในมือเริ่มชื้นผมรู้สึกได้ว่ามือที่ถือกระดาษเริ่มมีเหงื่อซึม
(งะ เหงื่อในมือเอ๋ย จงหยุดซึมเดี๋ยวนี้! ห้ามทำกระดาษเขียนจดหมายสกปรก!)
ผมสั่งเหงื่อตัวเองในใจอย่างจริงจังแล้วปรับกระบวนความคิดในสมองของตนเองที่ใอย่างหนักให้แล่นได้ไว และลองอ่าน ‘จดหมายรัก’ แบบผ่านตาคร่าวๆแต่ประโยคที่สายตากวาดมองก็แทบไม่ผ่านเข้าสมองของผมเลยจริงๆ (ปะปีนี้อายุสิบขวบ...อ่า แต่ว่า สะ สี่สิบปีก็ยังไม่ห่างเกินไปอายุไม่เกี่ยวกับความรักอยู่แล้ว! จริงด้วย ท่านนายกรัฐมนตรีไม่ใช่คนที่จะบังคับฝืนใจผู้หญิงถ้าเพียงแต่รักกัน...)
ตอนนี้ในสมองของผมนึกย้อนไปถึงฉายา ‘เ้าชู้เงียบ’ มีหลายเหตุการณ์ที่มีผู้บอกว่านายกรัฐมนตรีเบอร์ริออสมีฉายา‘เ้าชู้เงียบ’และเล่าที่มาที่ไปของฉายานั้น
ท่านนายกรัฐมนตรีเป็คนเนื้อหอมนั่นเป็ความจริง
ทำให้บางครั้งเกิดความวุ่นวายนี่ก็เป็ความจริง
แต่ถ้าได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของท่านอย่างดีจะเห็นว่าโดยรวมมีหลายกรณีที่ไปตำหนิท่านไม่ได้เพราะท่านเองก็ไม่รู้ตัว
เมื่ออดีตมีแม่ม่ายที่เศร้าใจกับการจากไปของท่านเคานต์ซึ่งเป็คู่ครอง มาชวนท่านนายกรัฐมนตรีคุยหลายครั้งเพราะถูกกดดันให้แต่งงานใหม่แม่ม่ายอายุเจ็ดสิบเอ็ดปี ตอนนั้นท่านนายกรัฐมนตรีอายุเพียงยี่สิบสี่ปี
นอกจากนี้เมื่ออดีตท่านยังมีโอกาสได้รู้จักเ้าหญิงของประเทศหนึ่งที่เศร้าโศกเพราะบิดาไม่ใส่ใจตนเนื่องจากเ้าหญิงมีพี่น้องหลายคน ท่านนายกรัฐมนตรีส่งจดหมายไปให้พร้อมของขวัญหลายครั้งแล้วท่านก็ถูกคาดหวังให้เป็เ้าบ่าว เ้าหญิงอายุสิบสี่ปีตอนนั้นท่านนายกรัฐมนตรีอายุสามสิบแปดปี ทั้งยังแต่งงานแล้ว
ตอนที่ท่านนายกรัฐมนตรีมีชื่อเสียงก็่ราวๆนั้น แต่นอกเหนือจากเื่นี้ไม่ว่าจะเป็เื่ที่เราสงสัยว่าจริงหรือเท็จไปจนถึงเื่ที่คิดว่าน่าจะเป็ความจริงนายกรัฐมนตรีเบอร์ริออสก็เป็คนมีเื่เล็กๆ น้อยๆ เต็มไปหมดไม่ขาดสายอยู่เสมอซึ่งตรงจุดนี้แหละที่ดูเท่! เป็ความเห็นพ้องต้องกันของบรรดาผู้ช่วยนายกรัฐมนตรี
อย่างไรก็ตามในฐานะที่ผมเป็ผู้ใต้บังคับบัญชาผมจะเอาแต่ยินดีกับชีวประวัติผู้กล้าของเ้านายไม่ได้ พวกเรามีหน้าที่จัดการปัญหาที่คอยปั่นหัวท่านนายกรัฐมนตรีเท่าที่จะทำได้ดังนั้น หากมองว่านี่เป็แค่เื่รักๆ ใคร่ๆ ธรรมดา อาจเกิดพลาดท่าถูกเล่นงานได้
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ readawrite
https://bit.ly/3kRniGc