เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

สิ้นเสียงคำสั่งตาย ทันใดนั้น คนออกคำสั่งก็หัวระเบิดออกมาทันที ตูม !!

ทหารที่ถือธนูหน้าไม้ตกใจยิ่งนัก แต่ว่า ลูกธนูหน้าไม้ล้วนยิงออกมาแล้ว

เสี่ยวเทียนที่ยิงพลังจิตระเบิดศรีษาของหัวหน้าไปแล้ว ก็ใช้พลังจิตควบคุม ลูกธนูทั้งหมด ให้ย้อนกลับไปใส่คนที่ยิงออกมา   ฉึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!  ทั้งสามร้อยคนที่ยิงเข้ามา ล้วนตายด้วย ลูกธนูของตัวเอง ที่วิ่งย้อนเข้าเสกหน้าทุกคน ตายอย่างอนาถ   เสี่ยวเทียนหันมา ก็พบว่า คนเกือบร้อยคน ต่างก้มคุกเข่าขอบคุณเสี่ยวเทียน

“ ลุกขึ้นเถอะ ช่วยบอกข้าที นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทหารจะฆ่าพวกท่านทำไม”

ชายชราคนหนึ่ง ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า

“ พวกเราเป็นชาวเมืองกง  ท่านเจ้าเมืองกง และภรรยา  ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฎ พวกเราเป็นบ่าวจึงรีบพาคุณหนูใหญ่ กับ คุณชายน้อยหนีออกมา แต่หนีไม่พ้น โดนพวกทหารกบฎไล่ตามมาทัน สภาพก็เป็นอย่างที่ท่านเห็นนี่แหละ”

“ ข้าคือบุตรีเจ้าเมือง กงเหมี่ยนเอ๋อ และนี่น้องชายข้า กงเส้าอิง ขอขอบคุณท่านจอมยุทธ์ที่ให้การช่วยเหลือ พวกเราในครั้งนี้” 

เสี่ยวเทียนมองหญิงสาวสวยใสวัย 14 ปี กับ เด็กชายวัย 5 ขวบ วัยใกล้เคียงกับอิ๋งอิ๋ง

ประสานมือก้มคารวะขอบคุณ อย่างเป็นทางการ   ได้แต่สงสารเห็นใจในชะตากรรมของพวกเขา

“ แล้วพวกท่านจะทำอย่างไรกันต่อ?” เสี่ยวเทียนก็อยากจะช่วยเหลือ แต่ยังไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไรดี

“ พวกเรา จะไปหาท่านตาที่เมือง ลั่วอัน หวังว่าท่านตาจะช่วยแก้แค้นให้พวกเราในครั้งนี้” กงเหมี่ยนเอ๋อเอ่ยจบ ก็เหมือนกับว่ามีบางอย่าง อยากพูดต่อ

“ ท่านจอมยุทธ์ ไม่ทราบว่า ท่านกำลังจะไปที่ใด?” ชายชราเอ่ยถาม

เสี่ยวเทียนนึกพิกัดที่ ท่านอาจารย์บอก ก็เลยตอบกลับไปว่า 

“ ข้าจะไปเกาะซานไห่” เสี่ยวเทียนเอ่ยตามที่อาจารย์ลู่เอินบอกมา

“ เป็นทางเดียวกันกับพวกเราพอดี  ไม่ทราบว่า ท่านจอมยุทธ์ จะร่วมเดินทางไปกับพวกเราได้หรือไม่”

“ ใช่แล้ว เกาะซานไห่ นั้น เป็นส่วนหนึ่งของเมือง ลั่วอัน ห่างจากท่าเรือลั่วอันไปไม่ไกลก็ถึง”  ชายชราอธิบาย

ความจริงเสี่ยวเทียนแค่นั่งเรือเหาะไป ไม่นานก็ถึงแล้ว  แต่ผู้คนเป็นร้อยชีวิต กับ ข้าวของอีกเกือบร้อยเกวียน ทำให้ขนขึ้นเรือเหาะไม่หมดแน่ เสี่ยวเทียนกำลังคิดอยู่นั้น กงเหมี่ยนเอ๋อ ก็เอ่ยออกมาว่า

“ ท่านจอมยุทธ์  ถ้าพวกเราจะว่าจ้างท่านให้คุ้มครองพวกเรา ไปถึงเมืองลั่วอัน เราจะมอบทองคำให้ท่าน 1 ล้านเหรียญ ท่านเห็นเป็นเช่นไร”

“ ข้าไม่ได้ต้องการเงินหรอก กำลังคิดจะพาพวกท่านขึ้นเรือเหาะอย่างไรดีเท่านั้น?”  เสี่ยวเทียน ตกลงรับปากจะช่วยแล้ว

“ หนทางที่จะไปมีพายุฝนฟ้า ตลอดเส้นทาง ไม่มีเรือเหาะลำใดสามารถฝ่าไปได้ มีทางเดียว พวกเราต้องเดินทางถนนไปเท่านั้น” กงเหมี่ยนเอ๋ออธิบายเส้นทาง

" ถ้าเช่นนั้นก็คงเดินทางตามเส้นทางที่ท่านว่าไปก็แล้วกัน ต่อไปเรียก ข้าว่าเฉินเสี่ยวเทียน ไม่ต้องเรียกจอมยุทธ์แล้ว”

เสี่ยวเทียนรู้ว่าชายชราเป็น พ่อบ้านในจวนเจ้าเมือง ชื่อว่า พ่อบ้านซา เป็นคนรับใช้มากว่า 20 ปี จนมาเกิดโศกนาฎกรรมกับ เจ้าเมืองกงแบบนี้

ระหว่างทาง เสี่ยวเทียนนั่งรถม้า ไปกับพ่อบ้านซา สองคน จึงได้สอบถามรายละเอียด ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับ เจ้าเมืองกง

“ เรื่องราวมันเกิดขึ้น เมื่อ 7 วันก่อน แม่ทัพม่งโฉว กับ คนของมหาขันทีเกาอี้

ได้นำพระราชโองการจักรพรรดิจ้าวซื่อชง  ประหารท่านเจ้าเมืองและครอบครัว  ข้อหากบฎ ต่ออาณาจักรจ้าว  เพราะมีข่าวว่า เจ้าเมืองกง ได้สมรู้ร่วมคิดกับ

เจ้าเมือง สุ่ยซาน ที่อยู่อาณาเขตต้าตู ที่กำลังทำสงครามกันอยู่อย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าท่านเจ้าเมืองจะปฏิเสธอย่างไร  พวกแม่ทัพม่งโฉว ที่บุกเข้ามาก็ไม่สนใจ มีเพียงคำกล่าวโทษเพียงเท่านั้น

ท่านเจ้าเมือง เลยส่งสัญญาณให้ข้า พาคุณหนูใหญ่กับคุนชายน้อย หนีออกมาทางประตูลับ  ข้าพาคนรับใช้ให้หนีออกมาด้วยกันได้เท่านี้ ส่วนคนรับใช้ในจวนกว่า พันชีวิต นั้นข้าไม่ทราบชะตากรรมของพวกเขาเลย"

“ กล่าวหากันลอยๆ แบบนี้ ก็สั่งประหารกันเลยได้อย่างนั้นรึ?” เสี่ยวเทียนสงสัย

“ ความเป็นจริง มันไม่ใช่เรื่องแค่นี้ มันมีมากกว่านี้ ครอบครัวท่านเจ้าเมืองเป็นเจ้าของเหมืองทองคำ สามเหมือง และ เหมืองเพชรอีก 1 เหมือง มันเป็นสิ่งล่อตาล่อใจผู้คนมานานแล้ว ก่อนหน้านี้ องค์ชายรองจ้าวเหยียน ส่งคนมาติดต่อขอซื้อเหมืองทั้งสี่นี้แล้ว แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ  ผ่านไปไม่ถึงเดือนก็เกิดเรื่องขึ้น  ข้าคิดว่า แม่ทัพม่งโฉว ต้องนำข้อมูลเท็จ   ไปแจ้งทางราชสำนักแน่  แต่ว่า พวกเราไม่มีหลักฐาน

จึงต้องหันไปขอความช่วยเหลือ จากท่านโต้วเจี้ยน ผู้เป็นตาของคุณหนูใหญช่วยแก้แค้นแทนให้”

“ แล้วไปแบบนี้ ท่านโต้วเจี้ยนไม่โดน คดีไปด้วยหรือ?”

“ ไม่หรอก  เมืองลั่วอันเป็นเขตการปกครองพิเศษ ไม่ขึ้นกับ อาณาจักรใดใด

ถือว่าเป็นเขตกลาง ไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะต้อง”

เสี่ยวเทียนได้ฟังก็สงสัยแต่ไม่อยากถามมาก เรื่องนี้เป็นเรื่อง วังวนแห่งความโลภ เด็กสองคนนี้ไม่รู้เรื่องต้องมารับกรรมไปด้วย  น่าสงสารจริงๆ

ทั้งหมดเดินทางมาถึงที่ป่าแห่งหนึ่ง ทางผู้นำทางแจ้งมาว่า อากาศมืดมาก ข้างหน้าเป็นภูเขามีป่ารกชัด  จึงแนะนำให้พักแรมกันที่ชายป่าแห่งนี้ก่อน

ทุกคนก็เริ่มพักกัน พวกคนรับใช้ ก็เริ่มทำอาหาร สร้างที่พัก ก่อไฟ แต่ละคนทำงานกันไม่หยุด  คนร้อยคน ต้องช่วยกัน โชคดีที่มีเสบียงมาเพียงพอ

เสี่ยวเทียนนั่งหลับตาทำสมาธิ เพื่อตรวจสอบ ความปลอดภัยในเขตรอบๆ กองคาราวานโดยละเอียด

เสี่ยวเทียนสัมผัสบางอย่างผิดปกติ  ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงพิณดังออกมาไปทั่วทั้งป่า งูพิษนับร้อยนับพัน ก็ค่อยเลื้อยมาจากภูเขา ค่อยๆ เคลื่อยตัวเข้ามาใน กองคาราวาน  เสียงพิณยังบรรเลงไม่หยุด เสี่ยวเทียนรู้ได้เลยว่า คนดีดพิณปีศาจนี้ อยู่ห่างจากตรงนี้มาก  คงต้องจัดการ งูพวกนี้ก่อน เสี่ยวเทียนเรียกปราสาทเทพเซียน กลับเทพอินทรีออกมา คราวนี้ เสี่ยวเทียนเอง ยังตกตะลึง เพราะ ปราสาทเทพเซียน หลังจาก อัปเกรดใหม่ กลายเป็นสีทองคำแท้ทั้งหลัง มีพลังขึ้นถึง ขั้นเซียนสวรรค์ระดับกลางไปแล้ว   ส่วน เทพอินทรีบูรพา บัดนี้ ก็เปลี่ยนสี เป็นเทพอีนทรีทองไปด้วยเช่นกัน อัปเกรดใหม่คราวนี้ มีพลังเซียนสวรรค์ขั้นกลาง

ทำให้เสี่ยวเทียนอดสงสัยไม่ได้

“ อาจารย์ ตกลงท่านใช้ทองคำไปเยอะไหมเนี่ย”

“ ข้าใช้ไปแค่ 10 ตัน แต่ที่เหลือ เจ้าศิลาปราชญ์ช่วยสร้างกินไปอีก 10ตัน”

“ หา เจ้าศิลานักปราชญ์ มันกินคนเดียวหมดไป 10 ตันเลยหรือนี่”

“  ช่างมันเถอะ มันทำงานก็ต้องให้อาหารมันบ้าง เหรียญทองของเจ้า ยังมีอีกตั้ง10 ล้านล้าน เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก  มันกำลังช่วยข้าอัปเกรด หุ่นเซียนอีก 100 ตัว

อีกไม่นานก็เสร็จ”

เสี่ยวเทียนไม่ถามต่อ ว่าต้องใช้เท่าไร กลัวทำใจไม่ได้ แล้วสั่งปราสาทเทพเซียน กับ เทพอินทรี ไปสะกัดงูไม่ให้ เข้ามาในเขตกองคาราวานนี้

แล้วเสี่ยวเทียนก็ยังเขียนแปดทิศ ป้องกันสัตว์ร้าย เอาไว้อีก แปดทิศเพื่อไม่ให้มีงูเข้ามาในกองคาราวานนี้ได้

ทุกคน เห็นสภาพปราสาทเทพเซียน กับ เทพอินทรีทอง ก็ตกใจ ไม่คิดว่า เสี่ยวเทียนจะมีอาวุธวิเศษเช่นนี้  โดยเฉพาะกงเส้าอิง เริ่มชื่นชอบเสี่ยวเทียนตั้งแต่แรกเห็น พอมาเห็นแบบนี้อีก ก็เกิดความศรัทธามากยิ่งขี้นเอ่ยกับพี่สาวเบาๆว่า

“ ท่านพี่ ท่านช่วยบอกให้คุณชายเฉิน รับข้าเป็นศิษย์ด้วยได้ไหม?”

“ ได้ แต่ว่าไม่รู้ว่า เขาจะรับปากหรือไม่ ดูๆ แล้วเขาไม่ใช่คนธรรมดาเลย”

เสียงพิณปีศาจดังเข้ามาใกล้ๆ ฝูงงูพิษไม่มีทางได้เข้าใกล้กองคาราวาน หากมีตัวใดเล็ดลอดเข้ามา ก็ถูกเวทย์ป้องกัน เผาผลาญร่างจนมอดไหม้ในพริบตา

“ ฮึ  สามารถป้องกัน ฝูงอสรพิษได้ด้วยหรือนี่  ไม่ธรรมดาซะแล้ว  ดี ข้าไม่เจอคนที่สามารถ ต่อสู้กับข้าเช่นนี้มานานแล้ว”  ชายชุดดำเริ่มเปลี่ยนทำนองใหม่ กลายเป็น เร่งเร้าพลังปราณที่อยู่ในร่าง ผ่านเส้นสายพิณออกไป  แล้วพูดออกมาว่า

“ เพลงพิณ  มังกรพิฆาตผลาญวิญญาณ”

ชายชุดดำกรีดสายพิณสายแรกออกไป  วิ๊ง ๆ ๆ ๆ ๆ  สายที่สอง วิ๊ง ๆ ๆ ๆ แล้วก็ดีดต่อเนื่องไปครบ เจ็ดสาย วิ๊งๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พลังปราณมังกรตัวน้อยๆ พุ่งผ่าน เข้าใส่  กองคาราวาน

อย่างรวเดเร็วแล้ต่อเนื่อง คนที่อยู่ใกล้  สี่ห้าคน อยู่ดีๆ  ร่างถูกฉีกด้วยพลังปราณมังกรที่ปล่อยออกมา 

เสี่ยวเทียน เห็นดังนั้น ก็กระโดดเข้ามาขวางเอาไว้ แล้วตะโกนออกไปบ้างว่า

“ พลังคลื่นมังกรสวรรค์คำรามพิโรธ”

เสี่ยวเทียนพลังเทพอสูร แล้วอ้าปากออกไป กลายเป็นเงามังกรออกจากปากเสี่ยวเทียนนับร้อยพุ่งโจมตี พลังปราณ ของพิณมังกรพิฆาต

คนชุดดำเห็นเงาปราณมังกรกระแทกพลังพิณจนแตกสลาย ก็กระโดดหนี แต่ไม่ทันเสียงแล้ว ถูกระแทกจน พิณระเบิด ร่างของ คนชุดดำ แหลกเป็นชิ้นตายไปไม่เหลือซากเลยหลังจากมันตาย ก็มีเงามังกรสายหนึ่งพุ่งหายไปบนฟากฟ้า

ทุกคนเห็นการต่อสู้ของเฉินเสี่ยวเทียน ก็ตื่นเต้น แล้วก็ดีใจที่ชนะได้  กงเส้าอิงกระโดดปรบมืออย่างดีใจ จนพี่สาวต้องคอยกอดเอาไว้ 

พ่อบ้านซารีบเข้ามาหาเสี่ยวเทียน ทันที

“ แย่แล้ว !  พวกมันเป็นนักฆ่า จากสำนักหมื่นมังกร”

“ แล้วเป็นไง?”  เสี่ยวเทียนพอจำได้แล้วว่า เคยสังหารนักฆ่า สำนักหมื่นมังกรตายไปแล้ว หนึ่งคน นึกไม่ถึง จะมาเจอกับพวกมันอีก

“ พวกมันเป็นนักฆ่าที่ไม่เคยพลาดเป้า ครั้งนี้พวกมันพลาด ต้องส่งคนมาอีกแน่ๆเลย นึกไม่ถึง พวกมันไม่ยอมปล่อยให้ พวกเรารอดไปได้จริงๆ” พ่อบ้านซาเอ่ยอย่างหวาดหวั่น

“ ไม่ต้องห่วง ยังไงข้าก็ต้องส่งพวกท่านให้ถึงเมืองลั่วอันได้อย่างปลอดภัยอย่างแน่นอน”

จากนั้นเสี่ยวเทียนก็เรียกอินทรีกับปราสาทเข้ามาเก็บ  จากนั้นทั้งหมดก็เดินทางต่อไปเลย เพราะที่นี่มีแต่ซากศพงู เต็มไปหมด ไม่เหมาะที่จะเป็นที่พักแล้ว

ระหว่างทางกงเส้าอิงก็เข้ามานั่งในรถม้าของเสี่ยวเทียน แล้วขอให้เสี่ยวเทียนรับเขาเป็นลูกศิษย์ด้วย

“ อาจารย์ให้ข้าสอนเขาดีไหม?”

“ ชะตามันผูกพันธ์กับเจ้าจริงๆ รับมันเป็นศิษย์ สอนเคล็ดวิชาเดินพลังเทพให้มันฝึกพลังปราณไปก่อน และเปิดจุดชีพจรปราณ   แล้วสอนฝ่ามือยูไล กับ กระบี่อัสนีสายฟ้าให้มัน โตขึ้นไป มันจะกลายเป็น ผู้เยี่ยมยุทธ์อันดับต้นๆ ของดินแดนพิภพชั้น หกนี้แน่ๆ” 

“ ขอรับ อาจารย์”  เสี่ยวเทียนหันมามองหน้า กงเส้าอิงที่รอคำตอบด้วยใจเต้นระส่ำ

“ ต่อไปนี้เป็นต้นไป ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์”  พอได้ยินแค่นี้ เด็กน้อยกง

เส้าอิง ก็ร้องไห้ก้มคุกเข่าคำนับ เสี่ยวเทียนทันที

“ ขอบคุณ ท่านอาจารย์”

ในรถม้ามี พ่อบ้านซา นั่งอยู่ด้วย เห็นแล้ว ก็อดตื้นตันไปกับ คุณชายน้อยของเขาไปด้วยไม่ได้  เพราะตัวตนระดับเฉินเสี่ยวเทียน ที่สังหารกองทหารนันร้อยได้ในพริบตา สังหารนักฆ่า สำนักหมื่นมังกรอย่างรวดเร็ว  ในแผ่นดินเขายังไม่เคยเห็นมีใครเทียบได้เลย

ในระหว่างทาง เด็กน้อยก็ตั้งใจเดินลมปราณตามที่ เสี่ยวเทียนสอนให้ทุกอย่างไปตลอดทาง แล้วเสี่ยวเทียนก็เปิดจุดชีพจรของ กงเส้าอิง ไปจนถึงระดับ 1500 จุด ภายในสามวัน แล้วทั้งหมด ก็มาถึงเมือง ลั่วอันแล้ว

ระหว่างทางเข้าเมือง พ่อบ้านไปแจ้งว่า เป็นใคร ทหารเฝ้าประตูก็ให้เข้าไปทันที โดยไม่ต้องรอคิวให้เสียเวลา แสดงว่า โต้วเจี้ยน ตาของเด็กทั้งสองคนนี้ มีศักดิ์ฐานะในเมืองนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ

“ ท่านโต้วเจี้ยนนี่มีตำแหน่งอะไรในเมืองนี้กันแน่?”

“ ท่านตา เป็นเจ้าเมืองลั่วอันขอรับ”  กงเส้าอิง ตอบแทน

“ เหรอ?  บุตรสาวกับบุตรเขย ถูกฆ่าตายแบบนี้ คงจะแค้นใจมากเลยซิ”

ทุกคนไม่ได้ตอบคำถามนี้ เพราะไม่มีใครรู้ว่า ท่านตาโต้วเจี้ยนจะรู้สึกอย่างไร

กงหมี่ยนเอ๋อ พอรู้ว่าเสี่ยวเทียนรับ  กงเส้าอิงเป็นศิษย์ก็ดีใจยิ่งนัก ถึงกับคำนับเสี่ยวเทียนเพื่อขอบคุณ

“ อย่าเกรงใจ คนกันเองทั้งนั้น”

แล้วทั้งหมดก็ถูกพาเข้ามาในจวนเจ้าเมืองที่ดูโอ่อ่า ยิ่งนัก มีทหารเดินกันขวักไขว่เต็มไปหมด ในจวนนี้มองไปรอบๆ มึตึกอยู่มากมาย ที่นี่เป็นเหมือนโลกเก่า เหมือนไม่มีกลิ่นอายปัจจุบันมาบ้างเลย แม้แต่ทหารทุกคน ก็มีแต่ ทวนกระบี่ ไม่มีใครที่ ใช้อาวุธปืน เหมือนดินแดนชั้นที่ห้าเลย

รอไม่นานก็มีชายร่างใหญ่โต สวมชุดคล้ายจักรพรรดิ แต่ไม่สวมหมวกใส่เสื้อมังกรสีดำ เดินเข้ามานั่งตรงกลางบนที่นั้ง คล้ายบัลลังก์ฮ่องเต้ ก็มิปาน และมีชายอีกสี่คน เดินตามหลังมา

“ อาเหมี่ยน เส้าอิง พวกเจ้าสองคนรอดมาได้ยังไงเนี่ย? ได้ข่าวว่าพวกมันจ้างนักฆ่า หมื่นมังกรมาจัดการกับพวกเจ้าด้วย ตาห่วงพวกเจ้าแทบแย่ แล้วมีใครเป็นอะไรหรือเปล่า” ท่านตาเอ่ยถามด้วยความห่วงใย แปลกๆ เสี่ยวเทียนฟังแล้วได้แ่ขมวดคิ้ว 

“ คำนับ ท่านลุงใหญ่ ท่านลุงรอง ท่านลุงสาม และ พี่ใหญ่” สองพี่น้องคำนับชายที่ยืนอยู่ด้านข้าง ท่านตาของพวกเขา

“ ท่านนี้คือ คุณชายเฉินเสี่ยวเทียน เป็นผู้ที่ช่วยชีวิตพวกเราเอาไว้ แล้วตอนนี้ได้เมตตารับ เส้าอิงเป็นลูกศิษย์อีกด้วย”

เสี่ยวเทียนประสานมือคำนับทุกๆ คน

“ อายุแค่นี้ ถึงกับกล้ารับน้องชายของข้าเป็นศิษย์เชียวรึ?”

ชายหนุ่มผู้หนึ่งก้าวออกมายืนต่อหน้าเสี่ยวเทียน แล้วจับไหล่ของเสี่ยวเทียนเอาไว้

แล้วปล่อยพลังเซียนระดับเซียนราชันเข้าใส่เสี่ยวเทียนทันที

เสี่ยวเทียนไม่อยากทำร้าย เลยปล่อยพลังรับเข้ามาแล้วผลักดันของเขาออกไป

ร่างของชายหนุ่ม ถึงกับกระเด็นออกไป โดยที่เสี่ยวเทียนไม่ขยับแม้แต่น้อย

“ คราวหลังอย่าทำอย่างนี้อีก” เสี่ยวเทียนกล่าวออกไปอย่างไม่ไว้หน้าใครๆทั้งสิ้น

“ เอาล่ะ ข้าต้องขออภัยแทนหลานชายข้าด้วย  เต๋อคุน ยังไม่รีบขออภัยคุณชายเฉินอีก”   เจ้าเมืองโต้วเจี้ยน ยังไม่สามารถสัมผัสพลังที่แฝงอยู่ในร่างของเสี่ยวเทียนได้เลย ถึงแม้ภายนอก เสี่ยวเทียนมีพลังแค่ขั้นเซียนฟ้าก็ตาม

“ ขออภัย”  โต้วเต๋อคุนเอ่ยออกมาอย่างไม่ยินยอมเท่าไรนัก

“ พวกเจ้ามาเหนื่อยๆ ไปพักผ่อนกันก่อน เย็นนี้ ค่อยมากินอาหารพร้อมๆ กัน”

เจ้าเมืองโต้วเจี้ยนกล่าว ทุกคนเลยแยกย้ายออกไป คงเหลือแต่ ท่านเจ้าเมืองกับลูกชายทั้งสาม กับ โต้วเต๋อคุน.....