ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“ชิ!”
ดวงตาของเลิ่งหยินซวงจดจ้องเล็กน้อย ขณะที่ถอยร่นอย่างรวดเร็ว อาวุธในมือ เปล่งประกายเป็นประกายสีน้ำเงินเข้ม โผเข้าหาดาบยาวอันแหลมคมที่แหวกผ่านอากาศมา อาวุธของนางดูแปลกมาก ดูคล้ายมีดแต่ไม่ใช่ใบมีด เหมือนดาบแต่ไม่ใช่ดาบ มันถูกแบ่งออกเป็นสองซีกและยาวเกือบ 1.5 เมตร ดูไปเหมือนขนนกสีครามขนาดมหึมา
“เคร้งงงง!” เสียงกระทบที่คมชัดดังขึ้นและอาวุธทั้งสองแยกออกจากกันในพริบตา
“อ๊ะ!”ทันทีหลังจากนั้นพลันมีเสียงบางอย่างแหวกผ่านอากาศ เลิ่งหยินซวงไม่ลังเลที่จะแทงด้วยอาวุธขนนกสีครามด้วยความเร็วที่ยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า ทันใดนั้นพลังปราณอันแรงกล้าได้แผ่ออกมาจากใบมีดแหลมคมทั้งสองด้าน อากาศในพื้นที่เล็ก ๆ นี้ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีฟ้าที่เริ่มแปรปรวนอย่างรวดเร็ว เหมือนกับกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากที่หมุนวนตรงไปข้างหน้าอย่างสง่าผ่าเผย ราวกับว่ามันสามารถจะบดขยี้สิ่งกีดขวางทุกอย่างได้ เมื่อเห็นเช่นนั้นหัวใจถังฮวนพลันสั่นสะท้านยิ่ง หลังจากถอยหลังไปสองก้าวเขารีบพุ่งดาบสายรุ้งไปข้างหน้าดุจสายฟ้า
ความร้อนที่รุนแรงอย่างหาที่เปรียบมิได้รวมตัวกันอย่างรวดเร็วที่ปลายดาบนั้น มันพวยพุ่งเป็นพายุที่ลุกโชนทันที ใบมีดยาวแทงทะลุอากาศบังเกิดพายุที่ลุกโชนตามปลายใบมีดนั้นมา ขณะที่มันคำรามไปข้างหน้าไม่ว่าจะผ่านไปตรงที่ใด พื้นที่โดยรอบบังเกิดเสียงแตกดังเปรี๊ยะๆ นี่เป็นกระบวนท่าทางแรกของดาบเพลิงนภา ‘คลื่นวายุ!'
ก่อนหน้านี้ตอนที่ถังฮวนอยู่ที่อยู่ที่ยอดเขาโลหิตอัคนี เขาได้ศึกษา ‘คลื่นดาบเจ็ดสังหาร’ และ 'ประกายฟีนิกซ์ทั้งแปด' อย่างละเอียดแล้ว วันนี้หลังจากที่หอกอัคคีถูกทำลาย ถังฮวนกลับกลายเป็นมีความเชี่ยวชาญในการใช้ดาบ แม้ตอนนี้เขาใช้มันเป็นครั้งแรกก็จริง ทว่ากลับไม่ได้รู้สึกว่าแปลกอันใดเลย "ตูม!!"ในพริบตาพายุที่ลุกโชติช่วงนำพาดาบสายรุ้งเข้าสู่คลื่นแสงสีฟ้าที่รุนแรง ลมโหมกระหน่ำ พลังปราณแท้หมุนวนอย่างหนัก ความร้อนที่ปั่นป่วน ดาบสายรุ้งของถังฮวนฟาดปลายใบมีดขนนกสีครามด้วยความแม่นยำอย่างยิ่ง
“เคร๊งงงง!”เสียงปะทะชัดเจนดังขึ้นอีกครั้ง ครางนี้เลิ่งหยินซวงถึงกับต้องถอยไปก้าวหนึ่ง
ถังฮวนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย กำดาบสายรุ้งกระโดดขึ้นสูงเหมือนติดสปริง จากนั้นฟาดใส่เลิ่งหยินซวงอย่างรวดเร็ว ผู้ฝึกยุทธโดยรอบรู้สึกเพียงว่าแสงรอบใบมีดสีแดงเพลิงขนาดมหึมากำลังฉีกอากาศออก
ความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวได้กลั่นตัวเป็นสสารคล้ายเปลวไฟ แล้วไหลลงมาตามคมดาบเหมือนลงมาจากท้องฟ้า นี่คือกระบวนท่าที่สองของดาบเพลิงนภา ‘คลื่นสังหาร!'
"ฟู่!"เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนต่างตกตะลึง ผู้ฝึกยุทธส่วนหนึ่งที่อยู่ใกล้กับสนามมากที่สุดถึงกับต้องสูดลมหายใจอย่างเยียบเย็น แม้ว่าเป้าหมายของถังฮวนจะเป็นเลิ่งหยินซวงเท่านั้น แต่พวกเขายังรู้สึกได้ว่าร่างกายของตนกำลังจะถูกแยกออกเป็นสองส่วนด้วยการฟาดฟันปานสายฟ้าฟาดนั่น
สิ่งที่ทำให้ใจสั่นคลอนโดยเฉพาะคือคลื่นความร้อนที่ล้อมรอบไปมานั้น แม้ว่ามันจะอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร แต่เสื้อผ้าบนร่างคล้ายว่าจะลุกเป็นไฟได้ทุกเมื่อ เคล็ดวิชาดาบที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้จะใช้ออกมาจากคนที่ไม่เคยถือดาบได้อย่างไร?
“ใครกันที่บอกว่าตอนนี้ถังฮวนไม่ใช้หอกมาใช้ดาบแล้วจะต้องแพ้แน่ ๆ?”"เคล็ดวิชาดาบของถังฮวน ไม่ได้ด้อยไปกว่าหอกแม้สักนิด แม้ว่าจะเปลี่ยนมาใช้ดาบแต่ความแข็งแกร่งที่มีคงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก" "เคล็ดวิชาดาบของเขาทรงพลังยิ่ง แล้วเหตุใดจึงต้องฝึกฝนการเคลื่อนไหวพื้นฐานของวิชาดาบด้วยล่ะ?""คิดไปก็ไร้ประโยขน์ นี่เป็นแค่กับดัก!""อัคคีพิสุทธิ์ของถังฮวนร้อนขนาดไหนกันนี่ ข้ายืนอยู่ริมเส้นสีแดงไม่ไหวแล้ว""... "
ขณะที่ทุกคนตกตะลึงกัน ดาบสายรุ้งของถังฮวนกับอาวุธรูปขนนกสีครามของเลิ่งหยินซวงก็ปะทะกันอย่างดุเดือด
"เคร้งงงงง!" ท่ามกลางเสียงที่อึกทึกครึกโครม ร่างบอบบางของเลิ่งหยินซวงสั่นไหวเล็กน้อย ขนนกสีครามในมือร่วงหล่นลงมาเหมือนมันกำลังจะตกลงสู่พื้น หลังจากนั้นครู่หนึ่งแม้ว่านางจะถืออาวุธให้มั่นคงได้แล้ว แต่คลื่นความร้อนที่น่ากลัวได้มาถึงตัวนางแล้วเช่นกัน
ภายใต้ความร้อนนั้นชุดสีขาวของนางเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อทันที มันแนบลู่ไปกับร่างกายของนางจนมองเห็นได้อย่างชัดเจน ชวนเคลิบเคลิ้มยิ่ง ต้องบอกว่า แม้ว่าเลิ่งหยินซวงจะมีหน้าตาธรรมดาแต่รูปร่างของนางนั้นดูดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้า รูปร่างของนางดูสง่างามและสะดุดตาไม่น้อย "ถังฮวน นี่คือวิชาดาบอะไร?"
เลิ่งหยินซวงรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเช่นกัน สีแดงจาง ๆ ดูน่าหลงใหลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนางโดยไม่รู้ตัว คล้ายว่านางจะเริ่มมีความอับอาย “รู้มากเกินไปไม่ใช่เรื่องดีสำหรับคนที่กำลังจะแพ้นะ!”
ถังฮวนหัวเราะเบา ๆ แต่ดวงตาแน่วแน่ไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย อารมณ์ก็ไม่ได้แปรปรวนสักนิด ในขณะที่เขาตวัดดาบไปในแนวนอนอีกครั้ง แต่ละดาบที่ตวัดไปยิ่งออกดาบยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ตราบใดที่ถูกพลังดาบไม่รู้จักจบสิ้น กดดันอยู่ คู่ต่อสู้จะตกอยู่ในสถานะที่ได้แต่ตั้งรับ คิดจะหลบหนีก็กลายเป็นเรื่องยุ่งยากเปลืองแรงแล้ว
“ชู่วววว์!” ดาบยาวกวาดไปในแนวนอนสร้างคลื่นดาบพุ่งไปในอากาศเข้าใส่เลิ่งหยินซวงอย่างบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตามคลื่นนี้ไม่ได้ก่อตัวจากของเหลว แต่มาจากความโกรธที่บ้าคลั่งและน่าตกใจ ตอนนี้ถังฮวนปลดปล่อยอัคคีพิสุทธิ์ในระดับเต็มที่แล้ว ความร้อนคล้ายดั่งคลื่นที่หมุนวน รัศมีของมันนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง นี่เป็นกระบวนท่าที่สาม ท่วงท่าดาบเพลิงนภา 'คลื่นใบมีด!' ก่อนที่ใบมีดจะมาถึงคลื่นความร้อนที่น่ากลัวได้ปกคลุมไปทั่วบริเวณแล้ว
“บังอาจ!” ท่าทางของเลิ่งหยินซวงดูน่าเกลียดอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทันใดนั้นคลื่นพลังสีฟ้าบนพื้นผิวของใบมีดขนนกสีครามก็เริ่มแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็วคล้ายระลอกคลื่น ราวกับว่าพลังที่น่ากลัวถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง
เลิ่งหยินซวงเหวี่ยงแขนมาข้างหน้า ขนนกสีครามพลันพุ่งออกมาราวกับเสาน้ำที่หมุนวนอย่างรวดเร็ว เฉือนไปยังดาบยาวที่ตรงเข้ามาด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
“ตูมมม!”
ท่ามกลางเสียงที่อึกทึกเสาน้ำและคลื่นความร้อนปะทะกันอย่างรุนแรง คลื่นพลังงานที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วจากจุดที่ปะทะกันนั้น ต่อมาร่างเลิ่งหยินซวงดูคล้ายจะเบาหวิวเหมือนขนนก นางปลิวออกไปไม่กี่เมตรจากนั้นร่อนลงบนพื้นเบา ๆ “ถังฮวน ตายซะ!”
ทันทีที่เท้าแตะพื้น ขนนกสีครามในมือของเล่งหยินซวงก็เริ่มส่องแสงพราว จากระยะไกลดูราวกับว่ามันควบแน่นเป็นลูกบอลสีฟ้าขนาดใหญ่ ภายในแสงทรงกลม อาวุธที่มีลักษณะคล้ายขนนกดูเหมือนจะนุ่มลื่น มือหยกเรียวของเลิ่งหยินซวงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนลูกบอลสีฟ้าเหมือนจะถูกปั้นให้เริ่มกระเพื่อม หลังจากนั้นมันเริ่มหมุนไปข้างหน้าเหมือนคลื่นที่โหมกระหน่ำด้วยรัศมีไม่กี่เมตร ราวกับว่ามันกลายเป็นมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ "เวทมนตร์?"ภายในกระท่อมไม้หญิงสาวชุดม่วงลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ดวงตาที่สวยงามของนางกระพริบด้วยความประหลาดใจ
"เลิ่งหยินซวงคนนี้มาจากเผ่าสวรรค์!" “เผ่าสวรรค์? ทำไมพวกเขาถึงดูไม่ต่างจากเราเลยล่ะ?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลยหมิงก็ตกตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"หืม?" เวลานี้เองถังฮวนเริ่มสังเกตเห็นสถานการณ์ที่ผิดปกติบางอย่าง หากแต่ยังไม่มีเวลาครุ่นคิดเรื่องดังกล่าว วูบเดียวดาบสายรุ้งเคลื่อนตัวไปตามคลื่นความร้อนมหึมานั้น ขณะที่มันพุ่งไปยังลูกบอลสีฟ้าที่กำลังกลิ้งเข้าหาเขา ราวกับเป็นภูเขาที่ถล่มลงมาพร้อมพลังที่ไม่อาจหยุดยั้งได้

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 149 สตรีจากเผ่าสวรรค์

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 149 สตรีจากเผ่าสวรรค์

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้