ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวแม่ในยุค 80

บทที่ 39 หนังสือรับรอง

อู๋ซิ่วหรงพอได้ยินคำว่าหนังสือรับรองก็ถามว่า “หนังสือรับรองอะไร เขียนยังไง?” 

“ก็ให้เขาเขียนว่าวันนี้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรลงไป แล้วก็ให้รับรองว่าต่อไปจะไม่ทำอีก! พี่อู๋ พี่ก็ต้องให้เขาเขียนให้พี่ด้วย!” สวี่หรานพูดจบก็หันไปมองซุนจื้อเสวียแล้วพูดว่า “ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ!”

ซุนจื้อเสวียพอได้ยินว่าจะแจ้งความก็รีบพูดว่า “อย่าแจ้งตำรวจนะ! ถ้าแจ้งตำรวจฉันแย่แน่!” ตอนนี้เขาก็ยังเป็นหัวหน้าฝ่ายผลิตอยู่ ถ้าเกิดมีคดีความติดตัวตำแหน่งนี้ก็คงโดนปลดแน่

อู๋ซิ่วหรงครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน ซุนจื้อเสวีย ไม่ช้าก็เร็วต้องเกิดเรื่องพวกนี้อีกแน่ และเรื่องวันนี้ก็โดนจับได้คาหนังคาเขา เธอเองก็ไม่อยากให้เรื่องบานปลายแล้วต้องมารับความอับอายไปด้วยกัน จึงพูดว่า “เขียน แล้วก็เขียนให้ฉันด้วย!”

ซุนจื้อเสวียรู้สึกงุนงง จึงถามว่า “เธอจะเอาหนังสือรับรองไปทำอะไร!” แคนี้ยังวุ่นวายไม่พอหรือไง?

“ก็รับรองว่าถ้าแกยังทำอีกเราก็หย่ากัน ถึงตอนนั้นลูกกับทรัพย์สินทั้งหมดต้องตกเป็นของฉัน ส่วนแกก็ต้องออกไปตัวเปล่า!” สวี่หรานนี่ช่างให้แรงบันดาลใจเธอจริงๆ ถือโอกาสนี้รีบให้ซุนจื้อเสวียรับปากไว้ก่อนเลย

แน่นอนว่าซุนจื้อเสวียไม่ยอม นี่มันขุดหลุมฝังตัวเองชัดๆ!

เห็นซุนจื้อเสวียไม่ยอมพยักหน้า อู๋ซิ่วหรงก็พูดว่า “แกจะกลัวอะไร? ถ้าไม่กล้าเขียนแสดงว่ายังกล้าทำอีก ไม่ต้องรอให้คนอื่นแจ้งความหรอก ฉันไปแจ้งเอง ยังไงซะก็อับอายขายหน้าเหมือนกัน วันนี้เรามาอับอายไปด้วยกันเลย! แยกทางกันตอนนี้เลยก็ได้ ฉันไม่อยากทนอยู่กับคนอย่างแกอีกต่อไปแล้ว!” ถ้าไม่ใช่เพราะลูก เธออยากจะฆ่าซุนจื้อเสวียให้ตายคามือจริงๆ ตอนนี้เธอตาสว่างแล้ว คนแบบนี้เป็นเหมือนหมาที่เคยกินขี้ ยังไงก็เลิกไม่ได้ เธอจะไม่ยอมทนอีกต่อไปแล้ว!

สวี่หรานเห็นอู๋ซิ่วหรงเอาจริงเอาจัง จึงให้เหยียนฮ่าวไปหยิบกระดาษกับปากกามา วันนี้ต้องกำจุดอ่อนของซุนจื้อเสวียให้ได้ ไม่อย่างนั้น วันนี้เหยียนฮ่าวซ้อมเขาไป ด้วยนิสัยของซุนจื้อเสวีย เขาต้องแค้นฝังหุ่นแน่ ถ้ามีหนังสือรับรองนี้ เวลาที่ซุนจื้อเสวียจะทำชั่ว เขาก็ต้องคิดให้ดีก่อน

ซุนจื้อเสวียไม่คิดว่าตัวเองจะพลาดท่า ทำไมเรื่องที่เคยทำแล้วได้ผล วันนี้ถึงได้ล้มเหลวนะ?

เหยียนฮ่าววางปากกากับกระดาษไว้ตรงหน้าของซุนจื้อเสวีย ถ้าเขาไม่เขียน วันนี้ก็อย่าหวังว่าจะออกจากบ้านหลังนี้ไปได้!

อู๋ซิ่วหรงสั่งให้ซุนจื้อเสวียรีบเขียน ซุนจื้อเสวียไม่มีทางเลือก ได้แต่จำใจเขียนหนังสือรับรองออกมาสองฉบับเพื่อยุติเรื่อง

สวี่หรานอ่านหนังสือรับรองคร่าวๆ อันที่จริงแล้วก็คือเธอพูดแล้วซุน      จื้อเสวียก็เขียนตาม มีลายเซ็นของซุนจื้อเสวียอยู่ ต่อไปนี้จะปฏิเสธไม่ได้อีก

อู๋ซิ่วหรงดึงสวี่หรานออกไปคุยข้างนอก สวี่หรานเอามือกุมหน้าที่ปวดระบม

"น้องสาว วันนี้เธอต้องเจอเรื่องแย่ๆ เขาคนนี้นิสัยคงแก้ไม่หายแล้ว แต่เรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียงแบบนี้..." อู๋ซิ่วหรงรู้สึกอายเกินกว่าจะพูด แต่สวี่หรานก็บอกว่า "ไม่ต้องห่วงหรอกพี่อู๋ เรื่องวันนี้พวกเราจะไม่พูดออกไปแน่นอน" คนในหมู่บ้านชอบนินทา แถมยังมีโจวจินฮวาที่คอยหาเรื่องเธออยู่ตลอด เธอเองก็ไม่อยากมีปัญหา

อู๋ซิ่วหรงจับมือของสวี่หราน ตบเบาๆ สองสามที แล้วพูดอย่างซาบซึ้งว่า 

"พี่ขอบคุณเธอมากนะ" จากนั้นก็ดึงซุนจื้อเสวียกลับเข้าไปในบ้าน

วันสุดท้ายของเทศกาลตรุษจีนแท้ ๆ ดันมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ใครจะไปมีความสุขกันได้ลง

สวี่หรานสางผมให้เรียบร้อย แล้วก็เรียกให้เหยียนเยว่กับเหยียนชิวที่อยู่ข้างนอกเข้ามา 

"มาต้มบัวลอยกินกัน วันนี้กินให้เต็มที่ไปเลย" เธอจะไม่ทำร้ายตัวเองเพราะความไร้ยางอายของคนอื่น

เหยียนฮ่าวให้เหยียนเยว่ไปดูเตาก่อน ส่วนตัวเองก็ออกไปตักหิมะเข้ามาให้สวี่หรานประคบ หน้าของเธอเริ่มบวมแล้ว คงต้องใช้เวลาสองสามวันกว่าจะหาย 

"ผมน่าจะกลับมาให้เร็วกว่านี้" เขาไม่เคยปกป้องสวี่หรานได้เลย วันนี้โชคดีที่ยังกลับมาทัน เขาไม่กล้าคิดเลยว่าถ้าเขากลับมาช้ากว่านี้ สวี่หรานจะถูกทำร้ายขนาดไหน