บทที่ 28 เธออยากได้สวนผลไม้
สวี่หรานเร่งมือตัดเย็บเสื้อผ้าจนเสร็จ เหยียนเยว่หยิบเสื้อผ้าขึ้นมาดูด้วยความดีใจ ลูบไปลูบมาแต่ไม่กล้าใส่
"พี่สะใภ้ เก่งจังเลยค่ะ เมื่อวันก่อนเพื่อนที่โรงเรียนเอาเสื้อใหม่มาอวด แต่ไม่สวยเท่าที่พี่สะใภ้ทำให้เลย" เหยียนเยว่เอาเสื้อมาทาบตัว มองดูตัวเองในกระจกอย่างมีความสุข
เสื้อที่สวี่หรานทำให้ เป็เสื้อแบบสมัยใหม่ ถ้าใส่ในหมู่บ้านต้องดูทันสมัยมากแน่ๆ
"ทำให้แล้วก็ใส่เสียสิ" สวี่หรานพูดด้วยรอยยิ้ม "เธอดูตื่นเต้นมาหลายวันแล้วนะ"
เหยียนเยว่ส่ายหน้า "ไม่รีบค่ะ หนูจะเก็ยไว้ใส่ตอนวันตรุษจีน ใส่ตอนนี้กลัวจะเปื้อน" เด็กน้อยพูดจบก็รีบเอาเสื้อผ้ากลับเข้าห้อง เก็บใส่หีบอย่างดี
ทุกคนในบ้านมีเสื้อผ้าใหม่ใส่ เหยียนฮ่าวมองสวี่หรานที่สวมเสื้อสีฟ้าตัวใหม่ มีฮู้ดติดกับเสื้อด้วย เขาไม่เคยเห็นเสื้อแบบนี้มาก่อน
"สวยมั้ย?" สวี่หรานถามด้วยรอยยิ้ม ในหมู่บ้านคงไม่มีใครใส่เสื้อแบบนี้ ถ้ามีโอกาสเธอจะทำเสื้อขนเป็ด ขนห่าน น่าจะสวยและอุ่นกว่านี้
สองสามวันมานี้สวี่หรานเอาแต่พูดถึงสวนผลไม้หลังหมู่บ้าน เหยียน ฮ่าวก็เลยถามว่า "คุณอยากจะเช่าสวนผลไม้นั่นเหรอ? ระวังจะขาดทุนนะ"
เดี๋ยวนี้ผลไม้ขายไม่ออกทำไปก็เหนื่อยเปล่า แถมเงินทุนก็จมหายไปหมด
สวี่หรานรู้ดีว่าสถานการณ์จะเป็อย่างไรในอนาคต แต่ตอนนี้ยังบอกอะไรมากไม่ได้ จึงได้แต่พูดว่า "ฉันมีแผนแล้ว ไม่ต้องห่วง"
เหยียนฮ่าวเห็นสวี่หรานดื้อแบบนี้ ถ้าขาดทุนขึ้นมา เธอคงร้องไห้จนตาปูดแน่ๆ
…
วันสิ้นปี สวี่หรานไม่ได้ทำอาหาร เพราะข้าวสารมีค่า เหยียนเยว่ก็ไม่อยากให้สวี่หรานทำครัวไหม้ ตอนแรกสวี่หรานอยากจะช่วยเตรียมของ แต่เหยียนฮ่าวให้เธอไปนั่งรอในห้อง
ตอนเขียนคำอวยพรวันตรุษจีน เหยียนฮ่าวตัดกระดาษแดงแล้วเขียนเองกับมือ ทำให้สวี่หรานรู้สึกว่าเขามีความสามารถหลากหลาย ลายมือสวยกว่าคนที่ชอบอวดอ้างว่าเป็อาจารย์ซะอีก
"นายนี่เก่งใช้ได้เลยนะเนี่ย!" สวี่หรานปรบมือ แล้วหยิบขึ้นมาดูอย่างชื่นชม
เหยียนฮ่าวได้ยินภรรยาชมก็อดยิ้มไม่ได้
วันนี้เป็วันพิเศษ ทุกคนได้กินอาหารดีๆ อย่างเช่นเกี๊ยวไส้หมูผักชี กัดคำเดียวก็หอมไปทั่วปาก ทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
ส่วนเื่นั่งเฝ้าปีใหม่สวี่หรานไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นัก พอเลยเที่ยงคืนก็เข้านอน เช้าวันรุ่งขึ้น เหยียนฮ่าวก็มาปลุกแต่เช้า เพราะต้องไปไหว้ญาติผู้ใหญ่
พวกเขาเอาผลไม้กระป๋องกับเหล้าสองไหไปมอบให้น้าจ้าว พอวางของเสร็จก็ไม่ได้พูดอะไรมาก โจวจินฮวาเห็นแก่หน้าวันปีใหม่ก็ไม่ได้พูดจาแย่ๆ แต่สวี่หรานรู้ดีว่าปีนี้โจวจินฮวาคงไม่ต่างจากตกนรกทั้งเป็
เพราะเื่ที่ยุยงให้ซุนจื้อเสวียมา "จับผิด" ทำให้โจวจินฮวาถูกซุนจื้อเสวียเกลียดเข้ากระดูกดำ ตอนที่แบ่งสิ่งของกัน่ตรุษจีน ซุนจื้อเสวียก็หาเื่หักของของโจวจินฮวาไปเยอะแยะ โจวจินฮวาโวยวายแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์
หลังจากออกจากบ้านของน้าจ้าวแล้ว เหยียนฮ่าวก็พาสวี่หรานพร้อมกับน้องชายและน้องสาวไปที่บ้านของคุณลุงใหญ่ พอพูดถึงลุงใหญ่คนนี้ สวีหรานก็รู้สึกโมโหขึ้นมาทันที "สินสอด"ซื้อคนและบังคับให้แต่งงาน เนี่ยนะ ลุงใหญ่คนนี้ทำอะไรเกินเลยไปหน่อยไหม?
พอไปถึงบ้าน เด็กๆ ก็ไหว้ขอพรปีใหม่ เหยียนเยว่กับเหยียนชิวเป็เด็กพูดเก่ง ลุงกับป้าก็เอ็นดูเลยให้อั่งเปาไปคนละซอง
เหยียนฮ่าวนำเนื้อหมูหนักสิบจินมาด้วย แต่ซุนอวี้ฉินภรรยาของลุงใหญ่กลับทำหน้าไม่พอใจ เพราะบ้านเธอต้องเสียเงินตั้ง 300 หยวน เพื่อให้เหยียนฮ่าวได้แต่งงานกับสาวเมืองกรุง!