ตอนที่ 2
5 นาทีต่อมา
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนรถของพี่แจ็คเรียบร้อยแล้วและมีอาการเหมือนคนเป็บ้าหยุดยิ้มไม่ได้เลยอ่ะ ทำไงดี
มโนภาพว่าเราเป็แฟนกันแล้วพี่แจ็คมารับฉันไปเรียนทุกเช้าอื้อหือ! ฟินสุด!
“คิก~~อื้ม!” หลุดหัวเราะออกมาแล้วเปลี่ยนเป็กระแอมไอ แล้วพยายามกลั้นยิ้ม
“ซอไม่สบายหรอ?”
คนตั้งใจขับรถเบี่ยงหน้ามาถามไม่กี่วินาทีแล้วหันไปสนใจถนนแล้วถามนี่คือเป็ห่วงใช่ไหมอ่ะ ...น่ารักจัง
“ป่าวค่ะแต่ก็...คันคอนิดหน่อย” โกหกพอเป็พิธี เดี๋ยวมันไม่เนียนไง
“กินน้ำอุ่นเยอะๆงดกินน้ำเย็น”
“ค่า...^^...” ตอบแล้วยิ้มกว้าง คราวนี้ฉันไม่เหลือบมองแล้วแต่เปลี่ยนเป็นั่งท้าวแขนกับประตูรถแล้วจ้องพี่แจ็คเลย
จะว่าไปจริงๆแล้วชื่อเล่นพี่แจ็คนี่ก็คล้ายกับพ่อฉันเนอะ แม็คกับแจ็ค คล้องจองกันมากแต่ไม่เป็ลูกพ่อฉันน่ะดีแล้ว ถ้าเป็พี่น้องกันเขาก็จะมาเป็แฟนฉันไม่ได้สิ
เป็ลูกเพื่อนพ่อก็ไม่เป็ไร...เดี๋ยวฉันพาเลื่อนขั้นมาเป็ลูกเขยพ่อเอง!
“ถ้ายังอยากไปถึงมหาลัยโดยสวัสดิภาพก็เลิกจ้องพี่นะสายซอ”
“จ้องเฉยๆเองนะคะ ไม่ได้กวนเลย”
“มันเสียสมาธิ”
“ยังไงอ่าซอแค่มองไม่ได้ชวนคุยไม่ได้ส่งเสียง พี่แจ็คก็ขับรถไปสิ”
“พี่ไม่ชอบ”
“แต่ซอชอบนี่นา”
“...” อ่ะ! ทีงี้ทำเป็เงียบ
“ไม่ชอบให้มองไม่เป็ไรแต่ไม่ชอบซอไม่ได้นะคะ ไม่งั้นซอร้องไห้เลยนะ”
อ่า...เงียบสนิท... คราวนี้เงียบแบบมือที่จับพวงมาลัยเกร็งขึ้นมานิดนึงนี่เขินหรือโกรธอ่ะ ช่วยแสดงอาการมากกว่านี้ทีได้ไหมเนี่ย!
แล้วผลลัพธ์ที่ฉันได้คือพี่แจ็คไม่ตอบอะไรเลยพอฉันชวนคุยก็เงียบใส่ จะชวนคุยเื่ใหม่เราก็เข้าสู่เขตมหาลัยพอดี เสียดายอ่ะคือนี่ก็แค่อยากมองหน้าต่ออีกสักสองสามวิ
“เห้อ!”เผลอถอนหายใจเสียงดังตอนที่หยิบกระเป๋าลงจากรถ ดังจนเ้าของรถหันมามองพี่แจ็คคว้ากระเป๋าของตัวเองแล้วเดินอ้อมมาฝั่งฉันปิดประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับให้ฉันแล้วล็อครถ
“งอนหรอ”
เออ!งอน! งอนที่ชวนคุยไม่ตอบอ่ะ แต่ฉันไม่กล้างอนนานหรอก เพราะยังไงพี่แจ็คก็ไม่ง้อตอนเด็กอาจจะมีง้อบ้าง
พอโตมานี่ไม่เคยเลย ชวนคุยก่อนนี่ก็ถือว่าเป็ขั้นสูงสุดที่เขาทำแล้ว
“ช่างซอเถอะน่างอนเองเดี๋ยวก็หายเองได้ซอไม่งอนนานอยู่แล้ว”
“หึ!”ยกยิ้มมุมปากพร้อมกับยื่นมือมาดีดหน้าผากฉัน
ฉันทำหน้ามุ่ยทันที
“เจ็บค่ะ”บอกแล้วลูบหน้าผากตัวเองปอยๆ ตวัดสายตาไปมองแบบแกล้งโกรธก็โดดดีดซ้ำอีกทีแต่คราวนี้ผ่อนแรงเหลือแค่เบาๆ
“เดี๋ยวก็หายหน่า”
“เป่าให้หน่อยสิคะ...นะ...”พูดเสียงหวานส่งไปสายตาก็เปล่งประกายวิ้งวับแต่ก็โดนดับฝันด้วยคำว่า...
“วันนี้หยอดหลายรอบแล้วนะซอเหลือไว้เล่นวันอื่นบ้างไหม”
“ถามตัวเองก่อนว่าว่างพอจะฟังอันที่ซอเก็บไว้ไหม”
“ไม่ว่าง”
“ตอบเร็วไป!”
“ถึงเวลาเรียนแล้วสายซอ”พูดแล้วกดเสียงต่ำที่ท้ายประโยค พี่แจ็คผายมือไปทางตึกเรียนของฉัน“เชิญไปเรียนครับ”
“ค่ะ!”ฉันตอบ สะบัดหน้าส่งท้ายแล้วเดินออกมาก่อนทิ้งให้พี่แจ็คยืนอยู่นั่นไม่หันไปมองให้เสียฟอร์มหรอก รู้อยู่แล้วว่าเขาต้องไปเรียนเหมือนกัน
น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อนฉันนี่จีบทุกวันพี่แจ็คจะไม่ใจอ่อนเลยหรือไง!!?
......................................................................................
878
