กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่แปดสิบสาม ข้อดีของผู้ชายชั่วช้าสารเลว

อย่างที่บอกผมไม่ค่อยเข้าใจจักรวาลนี้เท่าไรเหมือนคอมมิคที่วันหนึ่งมีกาแล็กตัสจะมากินดวงดาวและวันถัดไปมีองค์กรไฮดร้ามาทำท่าว่าข้าเก่งกาจและยิ่งใหญ่ที่หากพวกชีลด์และฮีโร่ต่างๆไม่ไล่กาแล็กตัสไปพวกเอ็งก็ตายไปแล้วดันทำมาคุยว่าข้านั้นเก่งกาจ

ในเรื่องนี้ก็เช่นกันมีสัตว์ประหลาดปีศาจต่างๆมากมาย อ้างว่าหากไม่มีสเลเยอร์อย่างแอนนา โลกจะถึงจุดจบ

แต่ตอนหลังอาจจะเพราะต้องการเขียนต่อต้านรัฐบาลเขียนว่ากองทัพของท่านประธานาธิบดีทรัมป์ได้จับตัวพวกปีศาจที่อยู่ในประเทศนี้เอาไว้ในกรงขังได้

ปัดโธ่ถ้าท่านประธานาธิบดีทำอย่างนั้นได้ตั้งแรก พวกเราก็ไม่ต้องลำบากแล้วสิฟะ?

และไม่ใช่มีปีศาจแฝงตัวอยู่ในคณะรัฐบาลจนอ้างว่าควบคุมกรมตำรวจและเอฟบีไอต่างๆได้ไม่ใช่เรอะ?

ไอ้พวกนั้นมันหายศีรษะไปไหน?

อย่างที่ว่าล่ะครับตอนหลังๆอ้างว่าปีศาจอ่อนแอจนโดนตำรวจ ทหารของมนุษย์จับได้

จนผมมึนๆเหมือนกันว่าหากตำรวจทหารแบบมนุษย์ธรรมดามันเก่งขนาดนั้น

แอนนาจะลำบากในการปกป้องโลกหรือเมืองขนาดนี้ไปทำไม?

 เอาทหารมากองหนึ่งปิดเมืองและไล่กระทืบแวมไพร์ในตอนกลางวันทั้งหมดก็จบเรื่องไปแล้ว

และองค์กรลับของรัฐบาลจะทดลองมนุษย์ดัดแปลงดีเอ็นเอเข้ากับปีศาจให้เหนื่อยไปทำไมในเมื่อตำรวจทหารธรรมดาก็จับปีศาจเข้ากรงขังได้แล้ว

และที่สำคัญตั้งแต่เมื่อไรกันที่เราพยายามจะเรียกร้องสิทธิให้ปีศาจที่กินมนุษย์กันนี่?

อย่างที่ผมบอก หากมีท่านมอซกุซในจักรวาลนี้และเราเห็นท่านมอซกุซไล่กระทืบแวมไพร์เราจะมองท่านมอซกุซเป็นพระเอกของเรื่องเลย

และตอนนี้ก็เหมือนกัน

ตอนผมดูเรื่องราวอาจจะมองพวกเชียร์ลีดเดอร์เป็นตัวตลกของเรื่องที่ได้รับผลกรรมจากการกระทำของตนเอง เช่นกลายเป็นคนบ้าเสียสติหรืออื่นๆ

แต่ตรงนี้พวกเธอยังกลับตัวได้แต่อนิจจา

พวกเธอดันไม่เชื่อผม

ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความสามารถในการพูดจาให้คนกลับใจแบบนารุโตะได้

ผมถอนหายใจ

“หากเป็นอย่างนั้น เท่ากับคนที่ไล่ตามพวกเธอจะมีแค่คนที่ไม่สนใจความสุขของพวกเธอมากกว่าความสุขของตนเองนะและจะเป็นคนที่นิสัยชอบบังคับพวกเธอให้เป็นไปตามที่เขาต้องการอย่างผลักพวกเธอเข้าหากำแพงและจูบพวกเธออย่างไม่เต็มใจหรือเข้าไปในห้องของพวกเธอดูเธอนอนหลับตอนกลางคืนแบบไม่สนใจกฎหมายบ้านเมืองพวกเธอต้องการผู้ชายแบบนั้นหรือ?”

“ใช่”

“เข้ามาหาพวกเราตอนกลางคืนโรแมนติกจะตายเนอะ”

พวกเชียร์ลีดเดอร์กล่าวเป็นเสียงเดียวกัน

ผมยกตัวอย่างหนุ่มแวมไพร์จ้าวอารมณ์ที่มักมาหาแอนนาหรือพวกสาวๆนางเอกในแนวโรมานซ์ในยามค่ำคืน

ในกรณีของแอนนาถึงกับมีฉากเซ็กส์ในห้องน้ำด้วยซ้ำไป

“ทำอย่างนั้นมันบุกรุกและผิดกฎหมายนะพวกเธอยอมให้ทำอย่างนั้นจะดีหรือ?”

“ใช่ดีแล้ว คนที่ไม่ทำแสดงว่าไม่รักพวกเราจริงน่ะสิ”

อา อย่างนี้นี่เอง

ในที่สุดผมก็เข้าใจแล้วในแนวโรมานซ์ถึงต้องมีแท็ก”พระเอกคลั่งรัก”“หลงเมีย”

ผมมองจากมุมมองของผู้ชายที่ยึดถือศีลธรรมอันดีหรือคุณธรรมล้ำฟ้าแบบศาสตราจารย์เซเวียร์หรือสไปเดอร์แมน

ที่หากทำลายหลักการหรือคุณธรรมของตนเองจะเศร้าไปนานหรือหมดความมั่นใจอยากเลิกเป็นฮีโร่ไปเลยหากแบทแมนฆ่าคนตาย

มันคือการทำลายหลักการและความเชื่อมั่นของตนเอง

แต่พวกเธอมองในมุมมองของความโรแมนติกและการทุ่มเทcommitted ต่อความรักที่มีต่อพวกเธอ

ว่าหากผู้ชายทำตัว”คลั่งรัก” “หลงเมีย”แสดงว่าความรักของพวกเขายิ่งใหญ่มากพอที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้หากเทียบกับพวกเธอ

ลูอิส เลนกล่าวว่าไว้ได้ดีว่า

การเป็นคนรักกับซูเปอร์แมนคือการแบ่งสามีของตนเองกับทั้งจักรวาล

บางครั้งผมคิดว่าผู้หญิงอยากให้ผู้ชายกลายเป็นมนุษย์ถ้ำป่าเถื่อนอุก๊ะ อุก๊ะที่ตีหัวลากพวกเธอเข้าไปในถ้ำ มากกว่าเป็นคนดีมีคุณธรรมล้ำฟ้าอย่างสไปเดอร์แมนหรือซูเปอร์แมน

แนวคิดอิเซไคที่คิดว่า

“ฮีโร่ไม่เอาใส่เธอมากเพียงพอ”ของบรรดานางเอกย้อนกลับชาติก็มีที่มาเช่นนี้

โถ แม่คุณ

หากอโพคาลิปบุกโลกด้วยกำลังพันล้านคนอยู่

เราคงไม่โทษว่าซูเปอร์แมนมากนักหรอกเพราะเราต้องพึ่งซูเปอร์แมนในการชกหน้าดาร์กไซด์หยุดยั้งกองทัพนับพันล้านจากอโพคาลิป

แต่หากลูอิส เลนไปเป็นชู้หรือเลิกกับซูเปอร์แมนด้วยเหตุผล

”ใส่ใจและให้เวลาเธอไม่มากพอ”

ผมก็คงหัวจะปวดอีกเหมือนกัน

“ความต้องการ” และ”เป้าหมาย”ของเรานั้นต่างกันนั่นเอง

“หัวใจของผู้หญิงนั้นลึกล้ำเหมือนมหาสมุทร”

ผมไม่เคยเชื่อเลย

ผมแม้ไม่เห็นด้วยกับแฟมินิสม์หลายอย่างแต่เห็นด้วยกับแฟมินิสม์ในเรื่องของการมองจากมุมมองโครงสร้างสังคมของ”อำนาจ”และ”ผลประโยชน์”

มองจาก”สิ่งที่ต้องการ”

เราจะเข้าใจกันและกันได้ดีขึ้น

แม้หลังจากที่เราเข้าใจกันและกันนั้น

จะไม่ใช่การดีกันสงครามจบแบบนารุโตะหรือกันดั้มแต่จะเป็นการเอามีดมาจิ้มพุงกันให้ตายไปข้างก็ตาม

แต่อย่างน้อยผมก็ได้แก้ปัญหาคาใจบางอย่างที่ผมมีต่อพวกเชียร์ลีดเดอร์พวกนี้มานานได้พอสมควร

ว่าอย่าคิดว่าคนอื่นจะยึดค่านิยมคุณธรรมล้ำฟ้าแบบสไปเดอร์แมนหรือซูเปอร์แมนแบบเรา

แนวคิดที่เราเห็นว่าดีอย่าเข้าใจผิดว่าคนอื่นจะเห็นด้วยตาม

มองในแง่หนึ่งก็อาจจะเป็นที่ทางการทหารและการเมืองว่าเอาไว้

คนเราสามารถเกลี้ยกล่อมให้ทำตามได้แค่ที่พวกเขาอยากทำเท่านั้น

หากไม่ให้สิ่งที่พวกเขาต้องการพวกเขาก็จะโกรธ

ผมมองเชียร์ลีดเดอร์พวกนี้เหมือนกับแนวการเมืองท่านประธานาธิบดีหรือคุนิมิตศึ

ที่ท่านสว.จะแค่กล่าวเปรยๆว่าต้องการอะไรและลูกน้องจะไปทำเรื่องชั่วช้าสารเลวเพื่อตอบสนองความต้องการท่านสว.นั้น

“ตอบสนองความต้องการ”

คือสิ่งที่”ผู้ชายชั่วช้าสารเลว”นั้นทำได้ดีกว่าผู้ชายทั่วไปที่ยึดถือคุณธรรมหรืออย่างน้อยก็เคารพกฎหมายบ้านเมืองพื้นฐานอย่างเช่น

”การไม่ปีนเข้าไปในบ้านผู้หญิงเพื่อมองเธอหลับในเวลากลางคืน”

เป็นเรื่องพื้นฐานที่อย่าว่าแต่ซูเปอร์แมนแม้แต่ผู้ชายธรรมดาก็รู้ว่าไม่ควรทำ

แต่ไม่ได้ผลกับแวมไพร์หนุ่มอีโมอายุสามร้อยปีหรือมหาเศรษฐีเพลย์บอยที่”คลั่งรัก”หรือ”หลงเมียจนไม่อาจควบคุมตนเองได้”

“ถ้าผมจับพวกเธอมาล่ามโซ่หรือลอบไปหาตอนกลางคืนพวกเธอจะยอมมาเป็นทาสรักของผมเรอะ?”

ผมชักถามอย่างโมโห

“แน่สิ แต่เธอไม่กล้าหรอก”

“ใช่ ใช่”

พวกเชียร์ลีดเดอร์หัวเราะกันอย่างคิกคักเมื่อคิดว่าพูดจาได้เปรียบเลโอนาร์ดคิดว่าเขาไม่กล้าหรอกหรือว่า--

น๊านิ๊

นี่คือสาเหตุที่เลโอนาร์ดที่ได้พลังจากแหวนเอามากระทืบเจ้าบิฟและทำให้สาวๆเชียร์ลีดเดอร์หลายคนห้อมล้อมเลโอนาร์ดราวกับราชาเร็มอยู่พักหนึ่งตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ

พอพลังจากแหวนหมด เลโอนาร์ดโดนกระทืบ

ทุกอย่างกลับคืนสู่สถานะเดิมตอนจบตอน

สาวเชียร์ลีดเดอร์ก็กลับไปหัวเราะเยาะเลโอนาร์ดเหมือนเดิมตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ

ว่าที่เลโอนาร์ดใช้คือพลังจากแหวนล้วนๆที่กระทืบเจ้าบิฟ

 ไม่ได้ใช้พลังจากแหวนหรือสิ่งเหนือธรรมชาติเพื่อควบคุมความคิดสาวเชียร์ลีดเดอร์แต่ประการใด

ที่พวกสาวเชียร์ลีดเดอร์มาชอบเลโอนาร์ดนั้นเพราะเลโอนาร์ดกระทืบเจ้าบิฟและนักกีฬาในทีมฟุตบอลโรงเรียน

เลโอนาร์ดใช้พลังเพื่อกระทืบพวกนั้น

แต่การมาชอบเลโอนาร์ดไม่ใช่เพราะโดนล้างสมองแต่เพราะเลโอนาร์ดกระทืบหนุ่มนักกีฬาทำให้เขาคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด

นี่เราอยู่ในระบบยุคหินหรือฟะนี่?

คนที่ทำตัวชั่วช้าสารเลวเท่านั้นที่จะได้สืบพันธุ์ต่อไป

วงจรอุบาทว์อีกแล้วครับท่านผู้ชม