ตอนที่หนึ่ง เกิดใหม่เป็ดยุกหมูอ้วนในเกมส์จีบหนุ่ม
คืนหนึ่งผมหลับไปหลังจากที่ส่งวิทยานิพนธ์เสร็จสิ้นและล้มลงด้วยความอ่อนเพลีย
และไม่มีอาการแปลกๆเพียงแค่หลับไป
เขาราวกับผ่านความฝันอันยาวนานก็ได้ตื่นขึ้นในห้องที่ไม่คุ้นเคย
นี่มัน หน่านิ๊ ว็อทเดอะท?
หน้าอกอันอวบอั๋นเต่งตึง หัวนมสีชมพู เด้งดึ๋งตามลมหายใจของผม
นี่มันหน้าอกของผมเอง
ผมดูมืออันอวบอ้วนผิวสีขาวนวลผมรีบไปส่องกระจกที่อยู่ตรงปลายเตียง
ความทรงจำอีกความทรงจำหนึ่งไหลมาในตัวผม
ใบหน้าที่จ้องอยู่คือใบหน้าของคนอ้วนผมสีขาวอมชมพูผมสีทอง
ผมกลายเป็ดยุกหมูอ้วนในเกมส์จีบหนุ่มไปแล้ว?
ความทรงจำของดยุกหมูอ้วนต่างๆย้อนกลับมาในหัวนี่มัน
โอ้เยส โอเย้
เยี่ยมไปเลย
ผมได้มาเกิดเป็ดยุกหมูอ้วนในเกมส์จีบหนุ่ม Love for all season เสียแล้วเกมส์จีบหนุ่มผสมวางแผนการรบ ภาคนิยายและการเติมเงิน
โชคดีที่ที่ผมศึกษาเกมส์พวกนี้ไว้เพื่อมาเล่นโรลเพลย์กับพวกเพื่อนๆเลยพอมีความสนใจในแบ็กกราวดน์เื้ัของเซ็ตติ้งอยู่บ้าง
ว่าแต่
พระเ้าครับให้ผมมาอยู่ในคนที่มีสกิลขี้โกงของโคตรดีอย่าดยุกหมูอ้วน อูลริค เพนดราก้อนอย่างนี้จะดีหรือครับ?
ผมควรจะไปเกิดตามชายแดนลูกชายของขุนนางยากจนโดนคนดูถูกและค่อยๆไต่เต้ามาด้วยสกิลความรู้ของพระเอกอิเซไค
ผมเป็ดยุกั้แ่แรกอยู่แล้วผมก็แสดงความสามารถอย่างนั้นไม่ได้น่ะสิ?
สเตตัส
(ขออภัยผู้เขียนไม่อยากเขียนตัวเลขเยอะๆ)
โชคดีที่มีค่าสถานะให้เข้าใจได้ง่าย
อย่างที่คิดจริงๆด้วย
“ดยุก” Duke เป็อาชีพพิเศษในเกมส์ที่ตัวละครอื่นๆไม่สามารถใช้อาชีพนี้ได้
ทั้งโจมตีป้องกันกายภาพ โจมตีป้องกันเวทย์ ความเร็วการเดินการใช้เวทย์ ทั้งหมดอยู่ในระดับ”ธรรมดา” Average ไม่มีจุดอ่อนและไม่มีจุดเด่น
แต่สำหรับคนที่ใช้อัศวินฝึกหัดได้จนจบเกมส์นั่นไม่ใช่ปัญหา
“ดยุก” ไม่มีในตัวละครอื่นด้วยซ้ำที่เผชิญกับนางเอกในฉากต่อสู้โดยตรง
แต่กระทั่งไม่มีคนผลิตเกมส์ก็ยังเขียนตัวละครของดยุกหมูอ้วนว่า
“ดยุก ตำแหน่งที่ควบคุมดินแดนและบังคับบัญชากองกำลัง มีสถานะสูงส่งแม้จะเทียบกับขุนนางชั้นสูงต่างๆก็ตาม..มีอำนาจการเรียกเก็บภาษี เกณฑ์ทหารกำลังพลต่างๆได้...”
แต่มีไว้เหมือนเป็ตัวละครเจสันศุกร์สิบสามที่ไล่ตามนางเอกมากกว่าที่จะเป็ตัวที่ต้องเผชิญหน้าจริงๆ
การออกแบบต่างๆก็ดูจะละเอียดเป็พิเศษ
หากนับกันแค่ระดับ”ธรรมดา” ในทุกค่าสถานะ
“ดยุก”นี่ว่ากันตามตรงคืออาชีพที่ต้องอาศัยการเล่นโดยเฉพาะเจาะจงวางแผนดีดีจึงจะเก่งกว่าคนอื่น แต่ด้วยสถานะแบบนี้ไม่ว่าเล่นไปทางไหนก็ถือว่าระดับ”ธรรมดา”ทั้งนั้น
จะว่าเล่นง่ายก็ง่ายจะว่ายากก็ยาก
หากดูแค่สถานะอย่างเดียว”ดยุก”นี่น่าจะเก็บพวกอัศวินฝึกหัดกลุ่มหนึ่งด้วยตัวคนเดียวได้อย่างสบาย
แต่อาจจะสูสีกับอัศวินธรรมดา แต่คงชนะไปด้วยพลังชีวิตและอุปกรณ์ที่เหนือกว่าในการสู้กันตัวต่อตัว
และแพ้การต่อสู้กับพวกอาชีพต่อสู้ชั้นสูงโดยเฉพาะ
และความสามารถที่สมกับเป็ดยุกอย่าง
Call aid เรียกคนมาช่วย
Bribe ติดสินบน
Intimidate ข่มขู่
Domesticate ทำให้เชื่อง
Praise ชื่นชม
War Cry เสียงะโต่อสู้
Favor หนี้บุญคุณ
ดูจากความสามารถของดยุกหมูอ้วนแล้วออกแนวผู้บัญชาการกองทัพแฮะ
ไม่ใช่คนที่เก่งในการต่อสู้ตัวต่อตัวหรือผจญภัยแต่หากมีไว้ในฐานะผู้นำแล้วจะบัฟกองทัพได้ดีมากๆหรือช่วยเสริมพลังให้กับคนในปาร์ตี้ได้อย่างดี
มันออกกึ่งๆระหว่างอาชีพนักพูด Orator กับนักฝึกสัตว์Beastamer อย่างไรชอบกลแฮะ
เื่การฝึกสอนdomesticate นี่ดูจากแส้ที่ติดบนผนังนี่ท่าทางจะไม่ใช่เื่ลอ้เล่น
เราต้องคำนวณข้อดีข้อเสียของดยุกหมูอ้วนและลองศึกษาอาชีพก่อนว่าจะตรงกับที่เล่นเกมส์มาหรือเปล่า
และมีแผนการอะไรบ้างที่เราอาจจะใช้ไม่ได้ในเกมส์แต่สามารถใช้ได้ในโลกของความเป็จริงที่เราอยู่ตรงนี้แล้ว?
ข้อเสียคือขี้ขลาด อันนี้ว่ากันไม่ได้เป็นิสัยของผมเองด้วย ตะกละ บ้าตัณหาราคะ โลภมาก
แต่ข้อดีคือ โลภมาก Greed is good โลกใบนี้ยอมรับบาปเื่ความโลภได้มากกว่าบาปอื่นๆและยังชื่นชมคนที่สามารถสร้างรายได้ด้วยความโลภที่สุดได้อีกตราบใดที่เรายังประสบความสำเร็จ
ความโลภไม่ถือว่าเป็ข้อเสีย ความโลภจูงใจสร้างคนให้ทำงาน ความโลภก่อให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ ความโลภทำให้คนที่เกีลียดกันทำงานด้วยกันได้
ทรัพยากรมีมากพอเหลือเฟือ
ขาดแค่แรงบันดาลใจที่จะทำแล้ว
เอ๊ะ
ความทรงจำบางอย่างย้อนกลับมาแสดงถึงเด็กที่เฉลียวฉฃลลาดในวัยเด็กแต่ไม่สามารถเทียบกับพี่ชายทั้งสองได้
ตนเองเป็ตัวสำรองของตัวสำรองที่ได้ไปเรียนหนังสือกับโบสถ์ในวัยเด็กออกแนวนักวิชาการ scholar ของทางโบสถ์ด้วยซ้ำที่ได้เรียนหนังสือร่วมกับเหล่าเด็กวัดและรู้จุกกับเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ในโบสถ์ เมื่อบิดาและพี่ชายเสียชีวิตในาป้องกันราชอาณาจักร
อูลริค เพนดราก้อนก็ออกจากโบสถ์มารับตำแหน่ง
และได้มองทางการเมืองว่าขอเพียงตนเองกินเที่ยว คอยเป็ดยุกที่สำมะเลเทเมาตำแหน่งของตนเองก็จะมั่นคงดุจขุนเขา เพราะาาจะไม่ระแวงหากดยุกทำตัวเหลวไหล
แต่หากทำตัวเข้มแข็งขึ้นมา อาจจะทำให้เสียชีวิตได้แบบพ่อและพี่ชายทั้งสองคนของเขาที่ตายในสนามรบนั่นเอง
จากความทรงจำในอดีตและความคิดของดยุกหมูอ้วนก่อนที่ิญญาผมจะหลอมรวมกับร่างนี้
ผสมกับเื่ราวในอนาคต
แสดงว่าตอนที่แต่งงานกับนางร้ายที่ถูกถอนหมั้นจากเ้าชาย ปลดจากตำแหน่งฐานันดรของลุกสาวดยุก
มาแต่งงานกับดยุกหมูอ้วนที่ฐานะสูงส่ง
ดยุกหมูอ้วนที่มีฐานันดรกับนางร้ายที่ไร้ฐานันดร
ทางการเมืองแสดงว่าดยุกหมูอ้วนเสียเปรียบด้วยซ้ำไป
การที่ดยุกหมูอ้วนยอมแต่งงานกับนางร้ายที่ถูกถอนฐานันดรศักดิ์แล้ว คือการเสียสละตำแหน่งภริยาหลวงของตนเองให้กับคนที่ไม่มีฐานันดรการสนับสนุนระดับดยุกแล้ว
นับเป็การเสียเครื่องมือทางการเมืองที่ทรงพลังอย่างหนึ่ง
หากมองอย่างนี้แล้ว ดยุกหมูอ้วนได้อ่อนข้อให้กับทางราชวงศ์และเสียสละเพื่ออาณาจักรอย่างแท้จริงในเื่นี้
ไม้พลองฟาดใส่หัวนกที่ยื่นออกมา ค้อนฟาดใส่หัวตะปูที่ยื่นออกมาจากกลุ่ม
ดยุกหมูอ้วนสามารถกินเที่ยวข่มขืนชาวบ้านได้ตามใจ
แต่หากหวังจะทำอะไรให้มีประโยชน์ต่อชาวบ้านแม้เพียงนิดเดียว ขุมกำลังทั้งหมดก็จะถาโถมเข้าใส่เขา
ดยกุหมุอ้วนเป็คนใจดีเกินไป
นั่นไม่ใช่เขา
เพล้งกระจกแตกใส่มือบาดมือเขา
ขอเพียงมีชีวิตอยู่อย่างสำมะเลเทเมาก็จะอยู่ได้อย่างสบายจนตาย
แต่หากชีวิตไร้ความหวังเป้าหมายการใช้ชีวิตอย่างนั้นเท่ากับบั่นทอนตนเองนั่นล่ะ
ผมคิดว่าคงต้องศึกษาข้อมูลของโลกนี้ก่อนที่จะทำอะไรต่อไป
กามราคะไม่ได้ทำให้ได้อะไรขึ้นมาในภาพรวม แต่คงเป็อย่างเดียวที่คนที่กลัดกลุ้มและคิดมากจะสามารถปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสุรานารีได้นั่นล่ะ
เหมือนดื่มยาพิษดับกระหาย สุดท้ายก็ต้องตายเพราะ”ยา”ที่รักษาอาการกลุ้มใจนั่นล่ะ
ความหวังคือสิ่งสำคัญคนเราไม่อาจอยู่ได้โดยไร้ซึ่งความหวัง
ผมกำลังหาแผนการที่ทำได้ดีกว่าที่ดยุกหมูอ้วนทำตามต้นฉบับเพราะกังวลว่าหากทำพลาดไปสถานการณ์อาจจะแย่กว่าเดิม