เกิดใหม่เป็นหนุ่มสุดฮอตท่ามกลางสาวงาม

บทที่ 48 [NC] ถูกจับได้

"มองอะไรน่ะ ยืนอยู่ข้างนอกแอบมองเหมือนหนูขโมยแบบนั้น ดูยังไงก็ไม่ได้มีเจตนาดีเลยนะ" เมิ่งเหยามองค้อนเฉินเซิง พลางพูดอย่างไม่พอใจ

เธอเพิ่งจะเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นเฉินเซิงยืนอยู่ที่ประตูด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม

เมื่อเห็นอีกฝ่ายจ้องมองอกขาวผ่องของเธอ และบั้นท้ายอันเต่งตึงของซ่างกวนเหยียนไม่กะพริบตา พร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่หยุด เธอจึงอดที่จะตำหนิอีกฝ่ายไม่ได้

เมื่อถูกจับได้ว่าแอบมอง แม้เฉินเซิงจะหน้าด้านพอสมควร แต่ตอนนี้ก็รู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาบ้าง

"ผมคิดว่าวันนี้พวกคุณแต่งตัวมีรสนิยมมาก" เฉินเซิงยิ้มอย่างเขินอาย "ก็เลยมองนานหน่อย แต่ในใจไม่ได้คิดอะไรเลย เป็นคุณเองต่างหากที่ไม่บริสุทธิ์ ถึงได้คิดมากไปเอง"

มุมปากสวยของเมิ่งเหยาเชิดขึ้นเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าสิ่งที่เฉินเซิงมองเมื่อครู่ไม่ใช่เสื้อผ้าของพวกเธอ แต่เป็นร่างกายของพวกเธอต่างหาก แค่มองที่ความนูนตึงน่ากลัวใต้ท้องน้อยของเฉินเซิงก็รู้แล้วว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

อีกฝ่ายกำลังแอบมองชัด ๆ แต่พอโดนจับได้ก็หาข้ออ้างมาอุดอู้ เมิ่งเหยายืดตัวตรงอย่างอ่อนช้อย ยกอกอันภาคภูมิใจขึ้นแล้วพูดว่า "อ้อ อย่างนี้นี่เอง ในเมื่อคุณชื่นชมขนาดนี้ แล้วอยากจะลองสัมผัสเนื้อผ้าบนตัวฉันกับเหยียนเหยียนด้วยมือตัวเองไหมล่ะ"

เมิ่งเหยามีความสัมพันธ์กับเฉินเซิงมาก่อนแล้ว เธอถึงกล้าพูดเย้าแหย่กับเฉินเซิงอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้ได้อย่างไม่เขินอาย

แม้ซ่างกวนเหยียนจะเคยเป็นนักฆ่าที่เก่งที่สุดในโลก แต่เรื่องชายหญิงเธอกลับไม่ถนัด พอได้ยินอีกฝ่ายพูดเย้าแหย่อย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ ใบหน้าอันงดงามของเธอก็แดงก่ำขึ้นมาทันที และก้มหน้างุดลงอย่างเขินอาย

ซ่างกวนเหยียนก้มหน้าลงเล็กน้อย ทำให้บั้นท้ายอันยั่วยวนอยู่แล้วดูยิ่งเด่นชัดและน่าหลงใหลยิ่งขึ้น หากเฉินเซิงยังอดทนได้ในตอนนี้ เขาก็คงไม่ใช่ผู้ชายแท้แล้ว

"ความคิดของเหยาเหยาดีจริง ๆ ผมอยากจะลองสัมผัสผ้าของกระโปรงเหยียนเหยียนหน่อย" พูดจบเฉินเซิงก็ยื่นมือใหญ่ออกไปบีบบั้นท้ายอันอวบอิ่มของซ่างกวนเหยียนอย่างแรง

ความรู้สึกนุ่มละมุนผ่านมาถึงมือของเฉินเซิง ความรู้สึกนั้นทำให้เขาวางมือบนบั้นท้ายอวบอูมเต่งตึงของอีกฝ่ายแล้ว รู้สึกยากที่จะหยุดมือได้ ตอนที่เขากำลังจะบีบอีกสองสามที เขาก็รู้สึกถึงออร่าอันน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากตัวซ่างกวนเหยียน

เฉินเซิงคิดในใจว่าถ้าเขาลูบคลำต่อไป สาวน้อยคนนี้อาจจะหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเขาก็ได้ มือของเขาจึงละจากบั้นท้ายหิมะของอีกฝ่ายอย่างห่วงหา ถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วพูดว่า "ผ้ากระโปรงของเหยียนเหยียนดีจริง ๆ!"

ซ่างกวนเหยียนมองมาที่เฉินเซิงอย่างอับอายเล็กน้อย ความโกรธในดวงตาค่อย ๆ จางหายไป สักพักจึงก้มหน้าลงพูดว่า "พี่เหยาเหยา ถ้ามีอะไรคุยกับคุณเฉินเองนะคะ ฉันมีธุระ ขอตัวออกไปก่อน"

เมื่อเห็นเงาหลังที่งดงามของซ่างกวนเหยียนที่ดูเย็นชาน้อยลงกว่าเดิม แต่มีกลิ่นอายของผู้หญิงมากขึ้นขณะเดินจากไป เฉินเซิงแสดงสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึก หลังจากที่เขาแอบจับก้นของอีกฝ่าย เขาเคยเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับอีกฝ่ายอย่างเต็มที่

ในเมื่อตัวเองอยากนอกใจ การจ่ายค่าตอบแทนบางอย่างก็เป็นเรื่องที่ควรทำ เพื่อจะได้จับก้นสวยของซ่างกวนเหยียนสักครั้ง ครั้งนี้ถึงแม้จะโดนอีกฝ่ายตีจนป่นปี้ เขาก็ยอมรับ

ไม่คิดว่าซ่างกวนเหยียนจะปล่อยเขาไปได้ง่ายดายขนาดนี้ เฉินเซิงคิดในใจว่าต่อไปถ้าตัวเองพยายามอีกหน่อย บางทีอาจจะได้ครอบครองอีกฝ่ายก็ได้ พอนึกถึงนิสัยดุดันและรูปร่างเร่าร้อนของซ่างกวนเหยียน สายตาของเขาก็เริ่มร้อนแรงขึ้นมา

เมื่อเห็นเฉินเซิงจ้องมองไปยังที่ที่ซ่างกวนเหยียนจากไปด้วยสายตาหลงใหล เมิ่งเหยาก็ยื่นมือเล็ก ๆ ของเธอโบกไปมาตรงหน้าเขาสองสามครั้ง แล้วพูดว่า "เหยียนเหยียนไปแล้ว คุณยังเหม่ออะไรอยู่อีก หรือว่าวิญญาณของคุณถูกเธอลากไปด้วยแล้ว ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณไม่ตามเธอไปล่ะ"

สายตาของเฉินเซิงตกลงบนร่างกายของเมิ่งเหยาที่อยู่ตรงหน้า

ร่างกายอันอ่อนช้อยงดงามของเมิ่งเหยา ถูกชุดสีขาวรัดแน่น ชุดชั้นในเซ็กซี่ที่รัดรูปนี้ แสดงให้เห็นถึงรูปร่างที่ดีเยี่ยมของเธอ ทั้งด้านหน้าที่นูนและด้านหลังที่โค้งมนอย่างชัดเจน

ใบหน้าของเมิ่งเหยาสวยและบริสุทธิ์มาก แต่หน้าอกของเธอกลับนูนมาก สองก้อนใหญ่ที่อ่อนนุ่มและอวบอิ่มถูกบีบชิดกันจนเกิดเป็นเส้นสายที่งดงามจนน่าตกใจ

สะโพกของเธอมีขนาดพอเหมาะและยืดหยุ่นมาก ขาเรียวยาวในถุงน่องสีดำที่อ่อนนุ่มทำให้คนเห็นแล้วหลงใหล รูปลักษณ์ที่น่ายั่วยวนนี้ ผสมผสานระหว่างใบหน้าแบบสาวน้อยกับรูปร่างของสาวใหญ่เข้าด้วยกัน ย่อมทำให้ผู้ชายคนไหนก็ตามที่ได้เห็นแล้วไม่อาจต้านทานได้

"วิญญาณของผมถูกคุณลากไปต่างหาก" มือใหญ่ของเฉินเซิงตบลงบนก้นกลมของเมิ่งเหยาอย่างแรง

หญิงสาวรู้สึกว่าก้นของตัวเองเจ็บนิดหน่อย เมิ่งเหยากัดฟันเซ็กซี่ของเธอแล้วพูดว่า "น่ารำคาญจริง ๆ ทำไมพอเจอหน้ากันปุ๊บถึงได้ตบตรงนี้ของฉันทันทีล่ะ"

"ผมไม่ได้ตบคุณสักหน่อย ผมกำลังรักคุณต่างหาก" เฉินเซิงโอบเอวบางของอีกฝ่ายแล้วพูด

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ ในช่วงแรกผู้ชายสามารถมองผู้หญิงที่ตนชอบเป็นเทพธิดา และจินตนาการว่าอีกฝ่ายบริสุทธิ์ยิ่งนัก ปกติแม้แต่ปลายนิ้วก็ไม่กล้าแตะต้อง

แต่เมื่อทะลุทะลวงความสัมพันธ์ทางกายแล้ว ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น พอเจอหน้ากันก็เริ่มแสวงหาความสัมพันธ์ทางกายอย่างเปิดเผย

ถึงแม้เมิ่งเหยาจะเป็นนักลงทุนมือทองที่ลึกลับที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุดในเมืองเจียงเฉิง หลังจากที่ได้นอนกับอีกฝ่ายแล้ว เมื่อเฉินเซิงได้พบอีกฝ่ายอีกครั้ง สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขาก็คือร่างกายที่น่ายั่วยวนของอีกฝ่าย ที่ขาวเนียนเหมือนหยกแกะสลัก ดูใสแวววาวเหมือนเต้าฮวยที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ ๆ

เฉินเซิงกับเมิ่งเหยากอดกันแล้วจูบกันอย่างลึกซึ้ง มือข้างหนึ่งของเขาสอดเข้าไปในคอเสื้อของอีกฝ่ายโดยตรง คว้าเอาสิ่งมหัศจรรย์คู่ใหญ่ที่อัดแน่นอยู่ด้านในและมีเส้นเลือดฝอยน่าหลงใหลโผล่ออกมาเล็กน้อยนั้น แล้วบีบคลึงอย่างแรง

ริมฝีปากเซ็กซี่ของเมิ่งเหยาส่งเสียงครางอย่างเร่าร้อน เฉินเซิงแทบละลายไปกับเสียงครางอันไพเราะของอีกฝ่าย

เขาอดทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงพลิกตัวอีกฝ่ายด้วยตัวเอง หลังจากยกกระโปรงสั้นของเมิ่งเหยาขึ้น ก็เริ่มเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่ายจากด้านหลัง

เมื่อครู่ตอนที่เฉินเซิงแอบมองอยู่ที่ประตู เขาถูกปลุกเร้าความต้องการจากสองสาวสวยที่ยั่วยวนในออฟฟิศ เขาจึงสามารถเข้าสู่สถานการณ์ได้ทันที ยืดเอวเข้าไปตรง ๆ

"อา..." เมิ่งเหยารู้สึกว่าร่างกายของเธอถูกเติมเต็ม จึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางออกมาอย่างแหลมสูง

เธอนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือออฟฟิศของตน และตอนนี้ก็เป็นเวลาทำงาน ถ้าเธอส่งเสียงออกมา พนักงานข้างนอกอาจจะได้ยิน

ถ้าถูกคนทำในออฟฟิศจนต้องร้องลั่น ต่อไปเวลาเจอหน้าพนักงานคนอื่นในบริษัท ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะหัวเราะเยาะเธอในใจยังไง...

"เฉินเซิงอย่าทำ ข้างนอกมีพนักงานไม่น้อยนะ ถ้าพวกเขาได้ยินจะหัวเราะเยาะพวกเรา ถ้าคุณอยากทำ เราไปเปิดห้องที่โรงแรมตอนกลางคืนก็ได้" เมิ่งเหยาใช้มือทั้งสองข้างจับโต๊ะทำงาน ทั้งทนรับแรงกระแทกจากด้านหลัง ทั้งกัดฟันแน่นพยายามไม่ให้ตัวเองส่งเสียง พร้อมกับอ้อนวอนอีกฝ่ายไม่ให้ทำต่อ

"โรงแรมจะตื่นเต้นเท่าในออฟฟิศได้ยังไง ผมอยู่กับผู้หญิงที่ผมชอบ ถึงคนอื่นจะได้ยินก็ไม่เป็นไร ถ้าพวกเขากล้าพูดมั่วซั่ว ผมจะไล่พวกเขาออกก็แล้วกัน"

เฉินเซิงเพิ่มความเร็วในการกระแทก ในขณะที่รู้สึกถึงความแน่นอัดอย่างน่าตกใจภายในร่างกายของเมิ่งเหยา มือทั้งสองข้างของเขาก็คลึงเคล้นสองเนินอกที่ยั่วยวนของอีกฝ่ายไม่หยุด ปล่อยให้สองเต้าที่ใหญ่และกลมสีขาวดั่งหิมะนั้นเปลี่ยนรูปร่างไปมาในฝ่ามือของเขา

เมิ่งเหยาถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง ยอมรับความอัปยศในขณะนี้ ก็เพราะเธอเคยมอบร่างกายให้กับชายหนุ่มเลวคนนี้ เขาอยากรังแกเธอในออฟฟิศ เธอก็ต้องยอมให้เขาทำ

สิ่งที่ทำให้เมิ่งเหยาอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาคือ เฉินเซิงโอบเอวบางของเธอเคลื่อนไหวอยู่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่ก็ยังไม่ปล่อยออกมา ภายใต้การรุกรานเป็นเวลานานของอีกฝ่าย ขาทั้งสองข้างของเธอที่ถูกเฉินเซิงกระแทกจนอ่อนแรง เนื่องจากร่างกายไร้เรี่ยวแรง หลายครั้งที่เกือบจะทรุดลงไปใต้โต๊ะทำงาน

รู้สึกได้ถึงลมหายใจของเฉินเซิงที่ค่อย ๆ หนักขึ้น เมิ่งเหยานึกถึงเรื่องที่น่ากลัวมากอย่างหนึ่งขึ้นมาได้ เธอพูดด้วยสีหน้าตกใจกลัว " เฉินเซิงคุณอย่าปล่อยข้างในนะ ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในช่วงปลอดภัย ท้องง่ายมากเลย"

เฉินเซิงที่กำลังจะถึงจุดวิกฤตชะลอความเร็วในการกระแทกลง

แม้ว่าการต่อสู้กับเมิ่งเหยาในออฟฟิศโดยไม่สนใจอะไรจะเพลิดเพลินมาก แต่เขาก็ไม่ได้อยากทำให้อีกฝ่ายท้อง ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันก็แค่เพื่อความสุขทางกาย ไม่ได้มีความคิดที่จะแต่งงาน

ถ้าอีกฝ่ายท้อง ก็มีแต่ต้องให้เมิ่งเหยาไปทำแท้ง

เฉินเซิงเรียนรู้ความรู้ทางสรีรวิทยามาบ้าง เขารู้ว่าการแท้งบุตรส่งผลเสียต่อร่างกายของผู้หญิงเป็นอย่างมาก

สาเหตุที่ผู้หญิงจำนวนมากแต่งงานแล้วแต่ตั้งครรภ์ไม่ได้นั้น มักเกี่ยวข้องกับการแท้งบุตรในวัยเยาว์ที่ขาดความยั้งคิด สำหรับผู้หญิงบางคนที่มีร่างกายอ่อนแอ แม้จะแท้งบุตรเพียงครั้งเดียวในชีวิต ก็อาจส่งผลเสียต่อร่างกายอย่างถาวร และอาจทำให้เป็นหมันไปตลอดชีวิต

เฉินเซิงกับอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทต่างเพศที่คุยกันถูกคอ เขาไม่อยากทำร้ายร่างกายของเมิ่งเหยาในระยะยาว เพียงเพื่อความสุขทางกายของตัวเองชั่วครู่

เมื่อความเร็วในการเคลื่อนไหวช้าลง ความรู้สึกเสียวซ่านที่ด้านล่างของเขาก็ไม่เหมือนตอนแรก และไม่ถึงกับหลั่งออกมาง่าย ๆ เฉินเซิงที่ยังไม่พอใจ ไม่ต้องการปล่อยอีกฝ่ายไปแบบนี้เด็ดขาด

"ผมสามารถไม่ทำในตัวคุณได้ แต่ถ้าผู้ชายไม่ได้ปลดปล่อยออกมา จะรู้สึกอึดอัดมาก ในจุดนี้คุณต้องช่วยผมแก้ไขด้วย" เฉินเซิงฉวยโอกาสเรียกร้อง และพูดอย่างมีนัย

"คุณอยากให้ฉันทำยังไงล่ะ?" เมื่อได้ยินประโยคที่มีความหมายแฝงของอีกฝ่าย ดูเหมือนจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ เมิ่งเหยาจึงพูดด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

เฉินเซิงเอาปากแนบข้างหูของเมิ่งเหยา กระซิบเบา ๆ ว่า "งั้น...ลองใช้ปากช่วยผมหน่อยได้ไหม..."