Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

เสียงหัวเราะเบา ๆ จากโต๊ะมุมหน้าต่างยังคงดังต่อเนื่อง ไม่ได้ถึงกับรบกวนบรรยากาศร้านชา แต่สำหรับบางคน...มันคือเสียงที่กวนใจอย่างแปลกประหลาด

**เสี่ยวหลาน** เดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ มือถือถ้วยชาขนาดเล็ก ก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะที่มี **ลี่อิน** กับ **ซินอี๋** นั่งอยู่

“สองคนนี้ดูสนุกกันจังนะคะ ต้องการอะไรเพิ่มไหม?” เธอเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอ่อน ๆ แต่แฝงความแซวนิด ๆ ตามนิสัย

ลี่อินยิ้มตอบทันที “ไม่ต้องอะไรแล้วค่ะ แค่นั่งคุยลมเย็น ๆ แบบนี้ก็ดีมากแล้ว”

“ข้าก็ว่างั้น” ซินอี๋เสริมพร้อมยกชาขึ้นจิบ แล้วหันไปทางเสี่ยวหลาน “ถ้าเจ้าว่าง ก็มานั่งคุยด้วยกันหน่อยสิ”

“ดีเลย!” เสี่ยวหลานวางถ้วยชาลงแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามแบบสบาย ๆ ท่าทางสดใสผิดกับความเงียบในเคาน์เตอร์ก่อนหน้านี้

ทั้งสามเริ่มคุยกันเรื่อยเปื่อย ทั้งเรื่องชา เรื่องตลาด และเรื่องนกที่บินวนอยู่บนยอดไม้หน้าร้าน

**เสี่ยวซิน** ที่ยืนเช็ดถ้วยอยู่หลังเคาน์เตอร์มองภาพตรงหน้าเงียบ ๆ — เธอไม่ได้ยินชัดทุกคำ แต่เสียงหัวเราะ และสายตาที่สองคนนั้นมองกัน มันชัดเกินพอจะเข้าใจ

เธออยากจะเดินเข้าไป ร่วมวงนั่งคุยด้วย…แต่ขาเหมือนติดกับพื้น ความรู้สึกบางอย่างในใจย้ำชัดว่า ‘ถ้าเข้าไปตอนนี้ จะกลายเป็นคนนอกทันที’

มือที่ถือถ้วยชาแน่นขึ้นเล็กน้อย เธอฝืนยิ้มให้ตัวเองเบา ๆ แล้วหันหลังกลับไปจัดชั้นวางชาใหม่อีกครั้ง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ความจริง...ทุกอย่างมันกำลังเกิดขึ้นต่อหน้าตัวเองทั้งหมด

และความจริงยิ่งกว่าคือ — เธอไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของวงนั้นอีกแล้ว