ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

    ตอนที่7คนที่มาฆ่า กลับกลายเป็นคนถูกล่า

    ตอนที่ 7


    คนที่มาฆ่า กลับกลายเป็๲คนที่ถูกล่า


    กลางคืน


    ค่ายทหารเงียบผิดปกติ


    มีเพียงเสียงกองไฟและเสียงเดินตรวจเวร


    หลินรุ่ยนั่งพิงเสาในเต็นท์


    ดวงตาปิดอยู่


    แต่ไม่ได้หลับ


    ระบบยังเปิดอยู่


    【ความเสี่ยงถูกลอบฆ่า: 79%】


    เวลาประเมิน: ภายในคืนนี้


    —


    จางเหอนั่งข้าง ๆ กระซิบ


    “เ๽้าคิดว่าจะมีคนมาจริง?”


    หลินรุ่ยตอบเบา ๆ


    “ถ้าเ๽้าเป็๲ซุนเฉียง”


    “เ๽้าจะปล่อยคนที่รู้ว่ามีคนทรยศอยู่รอดไหม”


    จางเหอเงียบ


    ไม่


    ไม่มีทาง


    หลินรุ่ยลืมตา


    มองคนในเต็นท์


    ตอนนี้เหลือประมาณหกสิบกว่าคน


    บางคนหลับจริง


    บางคนแกล้งหลับ


    ทุกคนกังวล


    หลินรุ่ยพูดเบา ๆ


    “ดับไฟ”


    ทุกคนงง


    แต่จางเหอสั่งต่อ


    ไม่นานทั้งเต็นท์มืด


    หลินรุ่ยลุกขึ้น


    หยิบหอก


    เดินออกไป


    —


    หลังเต็นท์


    มีรั้วไม้เก่า


    และพื้นที่โล่ง


    หลินรุ่ยยืนเงียบ


    ระบบเริ่มวิเคราะห์


    【ตรวจจับสภาพแวดล้อม】


    มีการเคลื่อนไหว 4 จุด


    ระยะ: 47 ก้าว


    ทิศ: ด้านเหนือ


    —


    มาแล้ว


    หลินรุ่ยเดินกลับเข้าเต็นท์


    พูดสั้น ๆ


    “ทุกคนนอน”


    จางเหอขมวดคิ้ว


    “แล้วเ๽้า—”


    “เชื่อข้า”


    จากนั้นหลินรุ่ยล้มตัวลง


    หลับตา


    ทั้งเต็นท์กลับมาเงียบ


    ผ่านไปครู่หนึ่ง


    ผ้าเต็นท์ขยับ


    เงาสี่คนลอดเข้ามา


    ไม่ใส่เกราะ


    ถือมีดสั้น


    เคลื่อนตัวเงียบกว่าทหารทั่วไป


    หนึ่งในนั้นชี้มาที่หลินรุ่ย


    เป้าหมายชัดเจน


    ฆ่าแล้วออก


    ชายคนนั้นเดินเข้ามา


    ยกมีด


    แทง—


    ฉึก!


    แต่มีดปักลงบนฟาง


    ร่างหลินรุ่ยหายไป


    นักฆ่าเบิกตา


    “อะไร—”


    ปึก!


    ด้ามหอกกระแทกท้ายทอย


    ชายคนนั้นล้มทันที


    อีกสามคนชะงัก


    ไฟติดขึ้นพร้อมกัน


    ทหารหลายสิบคนลุกขึ้น


    ล้อมไว้หมด


    จางเหอหัวเราะลั่น


    “คิดว่ามีแต่พวกเ๽้าซุ่มคนอื่นเป็๲หรือ!”


    นักฆ่าคนหนึ่งกัดฟัน


    “ฆ่ามัน!”


    ทั้งสามพุ่งใส่หลินรุ่ย


    แต่หลินรุ่ยไม่ถอย


    เขาก้าวข้าง


    หลบ


    ใช้ด้ามหอกกระแทกข้อมือ


    กร๊อบ


    มีดตก


    หมุนตัว


    เตะเข่า


    อีกคนล้ม


    ทหารเข้าจับทันที


    คนสุดท้ายหันจะหนี


    ฟึ่บ!


    หอกพุ่งผ่าน


    ปักเสื้อกับเสา


    หยุดพอดี


    นักฆ่าหน้าซีด


    หลินรุ่ยเดินเข้าไป


    หยิบมีดขึ้นมา


    ถามเรียบ ๆ


    “ใครส่งมา”


    นักฆ่าหัวเราะ


    “คิดว่าข้าจะพูด?”


    หลินรุ่ยมองเขา


    จากนั้นย่อตัว


    พูดเบา ๆ


    “งั้นข้าจะถามอย่างอื่น”


    เขายกมือ


    ดึงแขนเสื้ออีกฝ่ายขึ้น


    ใต้ข้อมือ…


    มีรอยตรา


    รูปดาบไขว้


    ระบบทำงานทันที


    【หน่วยเงาค่ายตะวันตก】


    สังกัด: กองบัญชาการรักษาวินัย


    ระดับลับ: สูง


    —


    หลินรุ่ยชะงักเล็กน้อย


    ไม่ใช่ซุนเฉียง


    หรืออย่างน้อย…


    ไม่ใช่แค่ซุนเฉียง


    เขามองนักฆ่า


    ยิ้มบาง


    “น่าสนใจ”


    “ข้าคิดว่าแค่จับปลาเล็ก”


    “แต่เหมือนจะเจอปลาตัวใหญ่แล้ว”


    นักฆ่าหน้าซีด


    หลินรุ่ยลุกขึ้น


    หันไปหาจางเหอ


    “มัดไว้”


    “พรุ่งนี้…”


    “เราไปพบนายร้อย”


    —


    ระบบแจ้งเตือน


    > ภารกิจสำเร็จ




    รอดจากการลอบฆ่า


    รางวัล: 【ระบบหน่วยกำลัง】 เปิดใช้งาน


    ปลดล็อก: สามารถสร้างหน่วยส่วนตัว


    จำนวนเริ่มต้น: 10 คน


    หลินรุ่ยมองข้อความ


    ดวงตาสงบลง


    จากวันนี้


    เขาไม่ได้รอดคนเดียวอีกแล้ว


    เขาจะเริ่มมี…


    กำลังของตัวเอง



    ---


    ตอนที่ 7 จบ