"พวกเ้าหยุดอยู่ตรงนั้นแหละ เก็บดาบสะ" ฮ้องเต้ได้เดินเข้ามาสั่งทหารของเค้าทันที หลังจากท่านฮ้องเต้ก็ได้ทำการทำความเคารพบุคคลทั้งสอง ทหารเห็นดังนั้นก็ปฏิบัติตามเช่นกัน
"คารวะต้าเซียนทั้งสอง ไม่นึกไม่ฝันเลยท่านจะใช้กายเนื้อที่ดูหนุ่มแน่นถึงเพียงนี้ข้าน้อยขอประทานอภัย" ฮ้องเต้กล่าวกับบุคคลทั้งสอง หลังจากที่ยืนเคารพด้วยการคำนับ พร้อมๆทหารแน่คนในวังหลวง
"พวกข้าไม่ถือโทษเ้าหรอก เพราะพวกเรามาแบบไม่ได้บอกอะไรท่าน แต่ตอนนี้ข้ายังไม่สามารถให้ท่านเข้าไป เพราะองค์หญิงกำลังใช่เวลาอยู่กับโอรสและระหว่างที่นางทะลวงคอขวดกลายเป็เซียนแล้วนั้น นางใช่พลังไปอย่างมากตอนนี้นางต้องพัก นางจึงบรรทมอยู่และไม่อยากให้ใครเข้าไปรบกวนนาง พวกเราจึงขอให้พวกเ้ากลับไปก่อนเถิด" เสียงของนายพลหมิ่งหลง ถึงจะพูดธรรมดาแต่กลับดูดุดันเป็อย่างมาก ทำให้ทหารหรือคนอื่นตัวสั่นไปตามๆกัน
"แต่ท่าน ท่านว่าลูกของข้าอยู่ในระดับเซียนงั้นหรึอ แล้วลูกข้ากับหลานข้าเป็เยี่ยงไรขอให้ข้าได้นางกับหลานขาได้หรือไม่" ฮ้องเต้ทำสีหน้าวิงวอนต่อองค์เทพทั้งสอง จนองค์เทพทั้งสองเกิดเห็นใจ จึงลองกล่าวทูนเหมยอันดู
"ท่านไท้ตาเกอ บิดาของท่านจะขอเข้าพบ จะให้เขาเข้าพบได้หรือไม่" ขงฉู่เตอเทียนกล่าวถามเหมยอันด้วยคำที่ใช้คือที่บอกตำแหน่งที่ใหญ่ที่สุดใน์ก็ว่าได้ ในใจของฮ้องเต้ถึงกับไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะทีแรกเขานึกว่านางเป็แค่ระดับเซียนธรรมดา แต่ตอนนี้ลูกสาวของเขาเป็ถึงระดับมหาเทพจักรพรรดิ เลยงั้นหรือ ซึ่งตอนนี้เขากลับดูเหมือนเป็แค่คนธรรมดาไปเสียแล้วเมื่อเอาเค้าไปเทียบกับบารมีของนาง
"ได้ ให้เข้ามาได้" เสียงของเหมยอันดังมาจากข้างในห้อง ระหว่างที่ฮ้องเต้จะเดินเข้าไปแม่ทัพหมิ่งหลงก็เข้ามาขวางทันที ระหว่างนั้นขงฉู่เตอเทียนก็ทำการเข้าไปในห้องเพื่อจัดแจงอะไรต่างๆ และกล่าวบอกกับเหมยอันพร้อมเสกชุดเครื่องทรงร้างสถิตองค์เทพไว้ให้นางและชี้แนะนางให้เข้าใจในพิธีกรรมนี้ เพราะด้วยสถานะนางกับบิดาของนางนั้นไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว หลังจากนั้นขงฉู่เตอเทียนก็ออกมาจากห้องเพื่อให้แม่นางเหมยอันแต่งองค์ทรงเครื่องให้เสร็จ
"โปรดรอสักครู่ ให้ไท้ตาเกอได้แต่งองค์ให้เสร็จเสียก่อนแล้วพวกเ้าค่อยเข้าไปได้แต่เข้าไปได้เพียงสองคนเท่านั้น" ขงฉู่กล่าว ซึ่งหมายความว่ามีเพียงแค่ ฮ้องเต้กับพระมเหสีเท่านั้นที่จะเข้าไปได้ พระมเหสีองค์นี้เป็แม่ขององค์ชายสามซึ่งเป็แม่นมขององค์หญิงเหมยอันเช่นกันทำให้นางรักเหมยอันเหมือนดั่งลูกในอุทร และที่สำคัญพระมเหสีองค์ก่อนซึ่งเป็มารดาของเหมยอันมีศักดิ์เป็พี่สาวแท้ๆ พ่อและแม่เดียวกันกับนาง
"ขงฉู่ !" เหมยอันกล่าว "เชิญท่านทั้งสองได้ เชิญ"หลังจากที่เหมยอัน ขงฉู่กล่าวเชิญ ฮ้องเต้และพระมเหสี เข้าไปข้างใน แต่ห้องของเหมยอันเปลี่ยนไป ออกเป็เหมือนดั่งสารเ้า มีม้านเป็ผ้าผืนใหญ่บางปิดหน้านางและลูกชายไว้ มีเทพนางอัปสรแปลงกายมานั้งคอยพัดให้แก่เหมยอัน ส่วนฝั่งฮ้องเต้และพระมเหสี เป็ที่ว่างๆมี หมอนนั่งพื้นเพียงสองใบ
"คำนับซะ ฮ้องเต้พระมเหสี" ขงฉู่กล่าว "คำนับซิหรือจะต้องให้บังคับ" นายพลหมิ่งกล่าว
"พอได้แล้วนายพลหมิ่ง ท่านเชิญนั้งเถิด" เหมยอันยังไม่สามารถทำอะไรกับบิดาและท่าน้าได้จึงให้พวกเขานั้ง ลงด้วยความที่ยังรักบุคคลทั้งสองที่เป็พ่อและแม่ของนาง
"ไม่ได้หรอกท่านไท้ตาเกอเซียน ให้พวกเราทั้งสองคำนับท่านเถิด" ฮ้องเต้และพระมเหสีทำการคำนับ เพราะว่าพวดเขารู้ดีว่าอยู่สถานะอันใดและต้องทำอย่างไร และก็นั้งบนเบาะสองเบาะนั้น
"ท่านสบายดีหรือไม่ไท้ตาเกอเหมยอัน และบุตรของท่านเป็อย่างไรบ้าง พวกข้าอดห่วงพวกท่านไม่ได้" ฮ้องเต้กล่าวถามเหมยอัน
"ท่านพ่อหยุดเถิด พูดกันเหมือนแต่ก่อนได้หรือไม่ วันนี้ข้าเหนื่อยเหลือเกินกับเื่ใหม่ๆในวันนี้ ถ้าท่านพ่อยังไม่สามารถคุยแบบแต่ก่อนนี้ได้ ท่านก็ออกไปก่อนเถิด ขงฉู่ยกม้านขึ้น" นางกล่าวกลับบิดาของนางและสั่งขงฉู่ไปในเวลาเดียวกัน
"แต่ว่าท่าน มันจะ..." ขงฉู่บอกกับเหมยอัน "ขงฉู่กล้าขัดข้างั้นหรือ ข้าให้เอาม้านขึ้น อย่างไรเข้าก็เป็บิดาและท่านน้าของกายเนื้อข้า" เหมยอันถึงกลับโมโห เพราะนางเจ็บ เหนื่อยอ่อนเพลีย อารมณ์จึงดูรุนแรง
"ข้าน้อยไม่กล้า เปิดม้านได้" ขงฉู่สั่งนางอัปสรเปิดผ้าทันที
หลังจากพระมเหสีเห็นถึงกับใและฮ้องเต้ทรงทอดพระเนตรเห็นลูกสาวของตน ถึงกับน้ำตาไหลริน ถึงลูกสาวของเขาจะดูงามสง่า แต่กลับเหมือนคนที่กำลังจะจากเขาไป ผิวพันดูหมองคล้ำมีเหงือตามข้อต่อมากกว่าปกติ "ทำไมเ้าถึงดูโทรมเช่นนี้ เหมยอันลูกพ่อ" ฮ้องเต้ถึงกับต้องเอ๋ยถามนางกลัวว่านางจะจากเค้าไป ซึ่งมันเป็เช่นนั้น
"ขณะนี้กายเนื้อของแม่นาง กำลังจะแตกดับธาตุทั้งห้ากำลังสะลายขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นว่านางพร้อมจะจากไปเมื่อใด เพราะว่านางเข้าสู่ชั้นไท้ต้าเกอ ซึ่งไม่สามารถคงกายเนื้อไว้ได้อีกแล้ว" ขงฉู่กล่าวออกมาด้วยความเศร้าเช่นกัน และยังกล่าวต่อว่า "ร้างกายนี้เปรียบเหมือนเรือไม้เก่าเมื่อข้ามฝั่งไปได้แล้วเรือไม้ลำนี้ก็ดูไร้ค้าคนพายก็มีอิสระกับเรือไม้ ขอให้ฮ้องเต้ทำใจไว้ด้วยเถิด"
"เหมยอันลูกพ่อ เ้าจะไปจากพ่อไม่ได้ เ้าอย่าทิ้งพ่อไปอย่างนี้สิ ตอนนี้ข้าอนุญาติให้เ้าออกนอกวังหลวงก็ได้ ข้าจะหายาดีๆมาบำรุงเ้าเช่นนั้นเ้าอยู่ต่อไปเถิด" ฮ้องเต้กล่าวขอเหมยอัน และขอกับต้าเซียนฉู่และต้าเซียนหมิ่งให้ช่วยนาง "ท่านทั้งสองโปรดช่วยนางด้วย เอาข้าไปเถิดข้าพร้อมและจะไม่หนีไปไหน อย่าพานางไปเลย"
"เสด็จพ่อ ไม่มีใครที่จะช่วยลูกได้ไม่ใครจะพาลูกไปและไม่มีใครจะไปแทนลูกได้เช่นกัน ลูกไม่ได้จากเสด็จพ่อไปไหน ลูกยังอยู่กับเสด็จพ่อเสมอ ขอเพียงเสด็จพ่อทรงคิดถึงลูก ลูกก็ลงมาหาเสด็จพ่อแม้มันเป็ยามที่เสด็จพ่อฝันเท่านั้น ก็ขอให้ท่านพ่อได้ดูแลเหมาเจียให้ดี ด้วยถือว่าทำเพื่อข้าได้หรือไม่ท่านพ่อ" เหมยอันกล่าวขอกับกับฮ้องเต้เป็เื่สุดท้าย ทั้งที่ร้างกายของนางค่อยๆทรุดลงๆ
"เ้าทำไมทำกับพ่อเช่นนี้ ก็ได้เมื่อมันเป็เช่นนี้ข้าจะแต่งตั้งเ้าเป็จือฟา ในเมื่อเ้าครองใจข้าก็เหมือนกับครองแผ่นดิน ขอให้เ้าสั่งพ่อมาได้เลยเหมยอันลูกพ่อ" ขณะที่ฮ้องเต้ทรงตอบเหมยอันฮ้องเต้ทรงหลั่งพระอัสสุชลจนไม่เหลือซึ่งคราบัไว้เลยแม้แต่นิดเดียว
"งั้นข้าจะขอสั่งองค์ฮ้องเต้ ในวันที่ข้าจากไปนั้นโปรดดูตัวท่านเองและดูแลหลานของท่านให้ดีด้วย ถ้าหลานของท่านยังไม่พร้อมที่จะขึ้นครองบันลังก็ให้องค์ชายสามขึ่นต่อจากท่านไปก่อนและอย่าทรงโศกเศร้ากับศพข้าและการจากไปของข้า นำเมืองนี้ไปทางที่ถูกต้องแต่สระสมบุญบำเพ็ญเพียนให้เป็ตัวอย่างแก่ประชาชน ท่านน้าหญิงข้าจะขอเรียกท่านว่าพระมารดาได้หรือไม่ " เหมยอันสั่งฮ้องเต้และหันมาถามพระมเหสีซึ่งนางถือว่าเป็เหมือนดั่งมารดาของนาง
"ได้พะยะค่ะจือฟา ทรงรับสั่งมาได้เลย" พระเหสีกล่าวต่อเหมยอัน
"พระมารดาโปรดรับการคารวะจากข้าด้วย และขอจงทรงอย่าทิ้งฮ้องเต้ไปไหนฝากดูแลท่านพ่อและลูกของข้าและไพ่ฟ้าประชาชนด้วยของให้ท่านแม่อย่าทิ้งท่านพ่อไปไหน" หลังพูดจบพระมเหสีถึงกับพระอัสสุชลเช่นกัน "ได้ข้าจะดูแลพวกเค้าเป็อย่างดี ลูกไม่ต้องเป็ห่วงอะไร" พระมเหสีทรงตอบทันที
"ขงฉู่ปิดม้านได้" เหมยอันสั่ง "พะยะค่ะ ไท้ต้าเกอ เอาปิดม้านได้" เค้าก็สั่งให้นางอัปสรปิดม้านทันที
"องค์ฮ้องเต้มันเป็แค่วันลาจากกันเท่านั้น วันนี้หมดเื่ที่จะสนทนากับพวกท่านแล้ว" เหมยอันแอบร้องไหอยู่หลังม้านนั้น
"เชิญท่านทั้งสองคำนับและออกไปได้" หลังจากขงฉู่ได้พาฮ้องเต้และพระเหสีเดินออกไป หลังจากทั้งสองเดินเสียใจออกไปเหมยอันก็ทำการคำนับส่งท้ายพวกเขาเป็ครั้งสุดท้าย
หลังจากทุกคนออกไปหมดแล้วนางก็เรียงขงฉู่เข้ามา "ขงฉู่" "พะยะค่ะไท้ต้าเกอ"เค้าก็เดินเข้ามา
"ขงฉู่เมื่อครบเจ็ดเดือนหลังที่ข้าป้อนนมบุตร ได้พอที่จะทำหน้าที่พระมารดาของมหาเทพแล้ว ข้าจะสละกายเนื้อขึ้นไปปกครองแดน์แทนลูกของข้าก่อน ขอให้ท่าน...เดียวไปตามนายพลหมิ่งเข้ามาด้วย" ขงฉู่ก็ออกไปตามทันที หลังจากนายพลหมิ่งเข้ามาทั้งขอก็คารวะแล้วก็นั้งตรงจุดเทียวที่ฮ้องเต้และพระมเหสีนั้ง
"บางเื่ข้าได้กล่าวกับขงฉู่ไปแล้ว ขงฉู่นายพลหมิ่งรับราชองค์การฟ้า" ทั้งสองถึงกลับใ "ไม่นึกเลยว่าไท้ต้าเกอมีราชองค์การแล้ว" นายพลหมิ่งถึงกับต้องกล่าวออกมา
"ต้าเซียนฉู่และต้าเซียนหมิ่งรับราชองค์การ เมื่อข้ากลับสู่บันลังแล้วข้อให้พวกท่านจงทำหน้าที่อย่างดีที่สุด ในการปกป้องมหาเทพท่านจงใช่พลังกายและจิตใจอย่างเต็มที่ในการฝึกมหาเทพนามว่าจูหมิ่ง แต่ให้พวกท่านเรียกเค้าเหมาเจีย และเมื่อถึงเวลาที่กำหนดเมื่อมหาเทพอายุถึงยี้สิบปี ขอให้ท่านสละกายเนื้ออย่างไม่เป็ที่ต้องสงใสต่อมหาเทพและกลับ์ดังเดิม จบราชองค์การฟ้า" "รับราชองค์การพะยะค่ะ" หลังที่เหมยอันกล่าวจบเทพทั้งสองก็ตอบรับทันที และองค์การฟ้าก็การเป็สีทองลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าเข้าไปในวังหยกัทองบน์ทันที
"ท่านจะมาแล้วหรือมาแล้วสินะ ไท้ตาเกอ" เมื่อเห็นราชองค์การฟ้าลองมาบนโต๊ะทองคำ เหล่าจอมเทพ ต้าเกอทั้งหลายก็ดีอกดีใจทันที
***†ศัพท์ต่างๆจ๊า
คำศัพท์ที่เดาล้วนๆจ๊า
ต้าเซียน = ก็เซียนแก่ๆแต่งชุดขาวๆหนวดยาวๆอะ
ต้าเกอ = ผู้ยิ่งใหญ่ มันจะออกแบบแต่ตัวมีสีสันหน่อยแต่เทพตรงฮวนอะไรประมาณนั้น
ไทต้าเกอ = ไท้นี้แปลภาษาจีนแปลว่าพี่ ---> ไทต้าเกอ ก็พี่ใหญ่ของผู้ยิ่งใหญ่อีกทีนั้นแหละเลยเอามาเป็มหาเทพซะเลย
แล้วก็มีคำาาศัพท์ของบ้านเรา ก็ลองหาดูเอานะ
แล้วก็ จือฟ้า =ผู้ยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน เป็จีนกลางนะ
อยากจะมีคนช่วยเก็บรายละเอียดที่พิมพ์ผิดๆถูกจังเลยยยย งานก็เต็มมือ ร้องตามฮ้องเต้แปป
แปลจากใจผู้เขียน
เขออ้าย วออายหนี่ ~~น่ารักมากๆเลย ติดตามผมเยอะนะครับ รักนะทุกคน ไปแต่งต่อและ
2K
![[จบ] ยอดหมอพลิกแผ่นดิน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712286654_96103049.webp)
