สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 38

หลังจากสตีฟตั้งสติได้เขาก็รีบไล่ให้โฟว์ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วค่อยมาเคาะประตูห้องเขาส่วนตัวสตีฟเองนั้นจะไปเก็บข้าวของซึ่งก็ไม่มีอะไรมากเท่าไหร่ก็แค่เสื้อผ้าไม่กี่ตัว เพราะชุดฮีโร่ของเขาก็แค่ผ้ากันเปื้อนผืนเดียวเท่านั้นเองไม่ต้องเตรียมตัวเยอะ

ยี่สิบนาทีต่อมาห้องของสตีฟก็ถูกเคาะอีกครั้ง ตอนแรกสตีฟกะว่าจะไปเคาะห้องข้างๆที่โฟว์อยู่เองแต่สตีฟคิดว่ารอดีกว่า เพราะสตีฟนั้นไม่รู้ว่าโฟว์ใช้เวลาแต่งตัวนานเท่าไหร่

แกร๊ก !! สตีฟเปิดประตูออกไปโฟว์ก็เดินเข้ามาในชุดเดิมของเธอที่เจอเมื่อวาน

“ขอโทษที่ให้รอค่ะ จะไปกันเลยมั้ยคะ” โฟว์ถาม

“ครับว่าแต่จะพาผมไปที่เม็กซีโกเลยเหรอครับ” สตีฟถาม

“ยังค่ะ ยังไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น ฉันจะพาคุณไปเก็บเลเวลที่แคนนาดาก่อน ไปเม็กซิโกตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ เพราะถึงเราจะยึดคืนได้ในวันพรุ่งนี้ เราก็ยังไม่พร้อมที่จะอพยพคนกลับไปอยู่ดี” โฟว์ส่ายหน้า

“แล้วเราจะไปกันยังไงครับด้วยสกิลสร้างประตูมิติของคุณโฟว์งั้นเหรอครับ” สตีฟถาม

“ใช่แล้วล่ะ ขอเวลาสร้างประตูสองชั่วโมงนะ” โฟว์พูด

“สองชั่วโมงเลยงั้นเหรอครับ นานจังเลย” สตีฟอุทานออกมา

“ใช่ระยะทางมันค่อนข้างไกล สกิลของฉันไม่ได้สะดวกสบายขนาดสร้างได้ทันทีเลยหรอกนะ ถ้าเป็นระยะสองสามกิโลล่ะก็สามารถสร้างได้ทันที อย่างเมื่อต้นปีก็พึ่งไปดูทางเอเชียมา ใช้เวลาสร้างประตูอยู่ตั้งสี่วันแหนะ เล่นเอาไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย เพราะถ้าเสียสมาธิประตูมิติก็จะสร้างไม่สำเร็จ” โฟว์พูด

“คุณโฟว์เคยไปฝั่งทวีปเอเชียด้วยเหรอครับ !!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจเพราะเขารู้มาตลอดว่าการเดินทางข้ามทวีปนั้นไม่สามารถทำได้แล้ว

“ใช่ต้องไปทุกปีเพื่อไปดูทางนู้นบ้าง เอาล่ะเรื่องนั้นไว้ค่อยคุยกันเลื่อนโต๊ะกินข้าวออกไปให้หน่อยสิ” โฟว์พูดเธอนั้นต้องการใช้พื้นที่กว้างๆหน่อย สตีฟได้ยินดังนั้นก็เดินไปเลื่อนโต๊ะกินข้าวรวมถึงเก้าอี้ไปชิดมุมห้องเอาไว้

“เอาล่ะนะ !!” โฟว์พูดก่อนจะเดินไปกลางห้องและยื่นมือออกไปทันทีเธอหลับตาลงเพื่อจินตนาการถึงจุดที่จะเปิดประตู

“สร้างประตูมิติ !!!” โฟว์พูดออกมาเบาๆ

วู่บ !!! พลังงานค่อยๆก่อตัวขึ้นตรงหน้าโฟว์เป็นวงกลมๆ

สตีฟยืนจ้อมมองการใช้สกิลสร้างประตูมิติอย่างใจจดใจจ่อพลังงานที่โฟว์ใช้สร้างประตูมิติค่อยๆก่อตัวอย่างช้าๆ ตอนนี้มันเป็นเพียงวงกลมสีม่วงจางๆเท่านั้น

“ต้องรอให้วงกลมเป็นสีเข้มเกือบดำเหมือนเมื่อวานที่คุณปรากฎตัวในห้องอีเกิ้ลอายสินะ” สตีฟพูดออกมาพลางพยักหน้า

“เงียบๆหน่อยเดี๋ยวเสียสมาธิ” โฟว์พูดออกมา

“ขอโทษครับ” สตีฟขอโทษจากนั้นเขาก็ไม่พูดอะไรอีกเลย

สองชั่วโมงผ่านไป

ครึ่งชั่วโมงแรกสตีฟยังยืนรอและมองดูไปเรื่อยๆแต่พอหลังจากนั้นมาสตีฟก็เริ่มเบื่อจึงนั่งลงกับพื้นจนเผลอหลับไป

คร่อก !!! สตีฟกรนออกมาเบาๆ โฟว์ยืนมองดูสตีฟที่นั่งหลับหน้าตาเฉยเธอค่อยๆนั่งลงยองๆข้างสตีฟก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้ๆหูของสตีฟ

“คุณพ่อบ้านตื่นได้แล้วค่ะ นี่อะไรกันให้รอแค่สองชั่วโมงหลับเลยงั้นเหรอคะ” โฟว์ตะโกนกรอกหูสตีฟ

“เหวอ !! คุณโฟว์ !!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจเพราะมีคนมาตะโกนกรอกหู

สตีฟมองซ้ายมองขวาก่อนจะเห็นโฟว์นั่งทำตาเขียวปั๊ดอยู่ข้างๆเขาสตีฟได้แต่ยกมือขึ้นเกาหัวและหัวเราะแห้งๆออกมา

“เสร็จแล้วเหรอครับ” สตีฟถาม

“ใช่ค่ะ ไปกันเถอะค่ะ” โฟว์พูด

“ครับ” สตีฟรีบลุกขึ้นยืนทันทีก่อนจะเดินไปหน้าประตูมิติวงกลมที่เกือบจะสีดำสนิทนั่น

“เหมือนกับหลุมอวกาศที่เคยเห็นในสารคดีสมัยก่อนเลยนะครับ” สตีฟพูดออกมา

“อย่ามาแต่มัววิจารณ์สกิลของฉันอยู่เลยค่ะรีบๆเดินเข้าไปสิคะ” โฟว์พูด

“ผมต้องเดินเข้าไปก่อนเหรอครับ” สตีฟชี้หน้าตัวเอง

“ใช่สิคะ เพราะถ้าฉันเข้าไปก่อนประตูมันจะปิดทันที คุณนั่นแหละค่ะเข้าไปก่อน” โฟว์พูด

สตีฟได้ยินดังนั้นก็ค่อยๆยื่นมือไปอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะไม่รู้ว่าเบื้องหลังประตูมิติของโฟว์นั้นคือสถานที่ใดถึงแม้จะบอกว่าเป็นแคนนาดา ที่อยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ แต่แคนนาดานั้นก็กว้างใหญ่ไม่แพ้กันกับอเมริกากลางเลย

“รีบเข้าไปสิคะ !!!” โฟว์พูดออกมาอย่างหงุดหงิดที่เห็นผู้ชายอย่างสตีฟทำท่าทำทางกล้าๆกลัวๆเธอผลักหลังสตีฟเข้าประตูมิติไปทันที

ผลัก !! เหวอ !! สตีฟร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ สตีฟหลับตาปี๋ปล่อยให้ร่างของตัวเองพุ่งเข้าประตูไปทันที

ฟุ่บ !! ร่างสตีฟถูกกลืนหายเข้าไปในประตูมิติ โฟว์เห็นดังนั้นก็เดินตามเข้ามาทันที

ฟุ่บ !! ร่างของโฟว์หายเข้าไปในประตูตามหลังสตีฟไปไม่กี่วิก่อนประตูมิติที่ถูกสร้างขึ้นในห้องนั่งเล่นของคอนโดสตีฟจะหายไปทันทีหลังจากโฟว์ผ่านประตูเข้าไป

ทางด้านสตีฟ

ซู่ !!!!!!!!!!!! เสียงอะไรบางอย่างดังเข้าหูสตีฟพร้อมๆกับความเย็นที่สตีฟสัมผัสได้ทั่วร่าง สตีฟยังไม่กล้าลืมตาเขาได้แต่หลับตาอยู่อย่างนั้น

“ลืมตาได้แล้วค่ะคุณพ่อบ้าน !!!!!!!!!!!!!!” สตีฟได้ยินเสียงโฟว์ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา

“ว่ายังไงนะครับ !!!!!!!!” สตีฟถามกลับไปแต่ดูเหมือนเสียงรบกวน ซู่ !! นั่นจะดังกว่าเสียงสตีฟมาก

“ฉันบอกว่าให้ลืมตาค่ะ” โฟว์เข้ามาพูดใกล้ๆหูของสตีฟ สตีฟได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าก่อนจะลืมตาทันที

ภาพแรกที่สตีฟเห็นหลังจากผ่านเข้าประตูมิติมาก็คือภาพของไอน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมา สตีฟมองไปรอบๆก่อนจะเห็นว่ามันเต็มไปด้วยป่า

“ที่นี่มัน !!” สตีฟอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

“ยินดีต้อนรับสู่น้ำตกไนแองการ่า ซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนแคนนาดาและสหรัฐค่ะ” โฟว์พูดออกมา

“สวยมาก !!!!” สตีฟอดพูดออกมาไม่ได้ภาพเบื้องหน้านี้เขาอยากจะให้ซาร่ามาเห็นจริงๆ เขาเคยได้ยินมาว่าน้ำตกไนแองการ่านั้นถูกขนานนามว่าเป็นน้ำตกที่สวยและยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

แปะ !! แปะ !! โฟว์ปรบมือของเธอเพื่อเรียกความสนใจจากสตีฟ

“เอาล่ะค่ะเราไม่ได้มาที่นี่เพื่อท่องเที่ยวน้ำตกนะคะอย่าลืมสิคะเรามาที่นี่เพื่อเก็บเลเวลของคุณพ่อบ้าน” โฟว์พูดเตือนสตีฟว่ามาเพื่อจุดประสงค์อะไร

“อ๊ะโทษทีครับ แต่เราจะเก็บเลเวลที่ไหนครับ อย่าบอกนะครับว่าในน้ำ” สตีฟถาม

“ในน้ำสำหรับคุณตอนนี้ไม่น่าจะไหวนะคะเจ้าที่มันแรงมากดูสิคะ !!!” โฟว์พูดพลางชี้ไปในน้ำสตีฟมองตามมือเธอไปซึ่งเห็นว่าเธอกำลังชึ้ไปที่ใต้น้ำตกสตีฟเห็นเงาอะไรบางอย่างไหวๆอยู่ใต้น้ำ

“นั่นมันตัวอะไรครับนั่น งูหรือว่าปลา !!” สตีฟถามอย่างไม่แน่ใจทันใดนั้นเองเจ้าสิ่งมีชีวิตใต้น้ำก็กระโดดขึ้นมาเหนือน้ำ

ตู้ม !!!! เสียงน้ำระเบิดออกมาจนน้ำกระเด็นขึ้นสูงหลายสิบเมตร จนเกือบจะถึงจุดชมวิวที่สตีฟและโฟว์ยืนอยู่ทำให้สตีฟได้เห็นร่างของมันชัดๆ

“นั่น !!” สตีฟชี้มือไปที่มันพลางมองด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อที่มาเห็นอะไรแบบนี้

“นะ นะ เนสซี่ !!” สตีฟอุทานออกมาพลางรีบตรวจสอบ

หน้าต่างเนสซี่ Level 282เนสซี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มนุษย์คิดว่าเป็นแค่ตำนานเท่านั้น มันมีนิสัยรักสงบแต่ถ้ามีใครไปบุกรุกที่อยู่มันเข้าล่ะก็มันจะดุร้ายทันที

“คุณโฟว์นั่นมันเนสซี่ตัวจริงงั้นเหรอครับ ไม่ใช่ว่ามันต้องอยู่ที่ล็อกเนสส์งั้นเหรอ !!” สตีฟชี้ไม่ชี้มือพลางถามโฟว์ใหญ่

“ไม่รู้สิคะ ระบบมันก็แค่ประเมินจากรูปร่างและตั้งชื่อตามข้อมูลทุกอย่างที่มันมี” โฟว์พูด ซึ่งตัวระบบนั้นมีข้อมูลทุกอย่างในโลกเป็นฐานข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลเรื่องจริงหรือนิทาน นิยาย เรื่องเล่า มันมีไว้เป็นฐานข้อมูลทั้งหมด พวกเธอสร้างระบบมาแบบนั้น

อึก !! สตีฟกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะหันไปถามโฟว์

“เราไม่ต้องไปสู้กับมันใช่มั้ยครับ เพราะผมเห็นแววตัวเองตายมาแต่ไกลเลย” สตีฟพูด

“ไม่ต้องหรอกค่ะเนสซี่มันเป็นสัตว์กลายพันธ์ที่รักสงบมาก มันกินสาหร่ายและแพรงต้อนใต้น้ำเป็นอาหาร ถึงเลเวลมันจะสูงมากแต่มันไม่เคยย้ายฐิ่นฐานหรือโจมตีใครก่อน” โฟว์พูด

“ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย แต่เนสซี่นี่เลเวลมันมากกว่าตัวที่ทำลายเม็กซิโกได้อีกงั้นเหรอครับเนี่ย” สตีฟพูดออกมา

“ใช่ค่ะ ขนาดแค่สัตว์กลายพันธ์แค่เลเวลสองร้อยพวกเราก็พ่ายแพ้ให้กับมันแล้ว ค่าสถานะของสัตว์กลายพันธ์น่ะต่างจากมนุษย์ค่ะ สัตว์กลายพันธ์ที่เลเวล ร้อยห้าสิบค่าสถานะของพวกมันเกือบจะแตะสองร้อยกันหมดแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกเลเวลสองร้อยเลยค่ะ ค่าสถานะพวกมันน่าจะแตะสามร้อยแน่ๆ” โฟว์พูด

“ถ้าระบบสามารถบอกค่าสถานะของสัตว์กลายพันธ์ได้ก็ดีสินะครับ จะได้ประเมินถูกว่าสู้ไหวหรือไม่” สตีฟพูด

“ตัวระบบทำได้ขนาดนี้ก็เป็นปาฎิหารย์แล้วค่ะ” โฟว์พูดเพราะการที่พวกเธอทั้งสิบคนสามารถสร้างเจ้าสิ่งที่เรียกว่าระบบขึ้นมาได้นั้นก็แทบจะเรียกได้ว่าปาฎิหารย์แล้ว

“เอาล่ะค่ะคุยกันมามากพอแล้ว ภารกิจแรกของคุณวันนี้คือล่าสัตว์กลายพันธ์ในป่านี้ให้ได้ครบ สามสิบตัวเวลาคือก่อนเที่ยงค่ะ เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงค่ะ” โฟว์พูดทันทีก่อนสตีฟจะได้ยินเสียงเตือนในหัว

ติ๊ง !! เสียงเตือนดังขึ้นในหัวของสตีฟก่อนเขาจะเปิดดูทันทีก็เห็นว่าเป็นหน้าต่างภารกิจ

หน้าต่างล่าสัตว์กลายพันธ์ในเขตป่าของน้ำตกไนแองการ่า จำนวน 30 ตัวเวลาที่เหลือ 1.59.57 ชั่วโมง

“แบบนี้เลยงั้นเหรอครับเนี่ย !!” สตีฟอุทานออกมา

“ใช่ค่ะ ตัวแรกเอาเป็นเจ้านั่นแล้วกันค่ะ ดูท่ามันจะเห็นพวกเราเป็นอาหารซะแล้ว” โฟว์พูดพลางชี้ไปบนท้องฟ้าซึ่งสตีฟหรีตามองดูก่อนจะเห็นว่าเป็นนกอะไรบางอย่างตัวสีแดงสดขนาดของมันใหญ่กว่าห้าเมตร ซึ่งน่าจะอยู่ห่างไปสักสองสามกิโลเมตร

“ตัวอะไรหว่าหน้าตาเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ถ้าจำไม่ผิดเคยเห็นตอนทำรายงานหัวข้อตัวการ์ตูนโบราณ” สตีฟพูดพลางย้อนนึกไปสมัยเรียนที่ทำรายงานเรื่องนี้สตีฟรีบตรวจสอบดูทันที

หน้าต่างแองกี้เบิร์ด Level 158นกแองกี้เบิร์ดเป็นนกนักล่าใช้หัวพุ่งชนเป็นอาวุธ

“แองกี้เบิร์ด บ้าน่าเจ้าตัวนี้เองเหรอเนี่ย เป็นมันได้ไง” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะเห็นร่างของมันกำลังพุ่งเข้าใส่จุดชมวิวที่สตีฟและโฟว์ยืนอยู่

“แย่แล้วมันจะโจมตีแล้ว คุณโฟว์หลบเร็ว !!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะหันไปเตือนโฟว์ที่ยืนอยู่ข้างๆแต่เมื่อหันไปสตีฟกลับเห็นแต่ความว่างเปล่าเสียอย่างนั้น

“หนีไปแล้ว !!” สตีฟอุทานออกมาโฟว์นั้นหนีหายไปตอนไหนสตีฟไม่ทันรู้ตัวเลย

ตอนนั้นเองเจ้าแองกี้เบิร์ดก็เร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่จุดชมวิวอย่างรวดเร็วโดยที่สตีฟไม่ทันได้ตั้งตัว

ฟิ้ว !! บูม !!! เสียงร่างของแองกี้เบิร์ดพุ่งเข้าใส่ตามมาด้วยเสียงระเบิดดังขึ้นบนท้องฟ้าซึ่งบ่งบอกได้ว่ามันกำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเสียง

ตู้ม !!!! จุดชมวิวที่สตีฟยืนอยู่ถูกกระแทกอย่างแรงจนหินระเบิดกระจายไปทั่ว

จบ...

error loaded