จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 156: แผนภาพบรรพกาล วิถีหล่อเลี้ยงจักรวาลน้อย

ภายใต้แสงทิพย์นวลตาของแดนสุขาวดีแห่งกาลอันเป็นนิรันดร์ เฉิน ฮ่าวหราน ประทับนิ่งสงบเบื้องหน้าสมอแห่งห้วงเวลา (时空之锚 - Shíkōng zhī Máo) จิตวิญญาณมิได้เพียงจดจ่อ หากแต่ "ผสาน" เข้ากับ "แผนภาพเส้นทางพลังงานบรรพกาล" (太古能量路径图) ที่บัดนี้มิใช่เพียงรอยประทับในทะเลจิต (识海) หากแต่เป็นดั่ง "เมล็ดพันธุ์แห่งเต๋า" ที่หยั่งรากลึกลงในแก่นวิญญาณของเขาแล้ว

มันคือมหาสมุทรแห่งความรู้ คือจักรวาลแห่งกฎเกณฑ์อันไร้สิ้นสุด เส้นสายพลังงานนับอนันต์ไหลเวียน ประหนึ่งลมหายใจของพหุภพ ถักทอร้อยรัดกันเป็นโครงข่ายอันศักดิ์สิทธิ์ ณ จุดบรรจบ ปรากฏ "อักขระต้นกำเนิด" (源初符文 - Yuánchū Fúwén) ที่มีชีวิต แต่ละตัวอักษร แต่ละขีดสาย สั่นสะเทือนด้วยพลังงานบรรพกาลอันบริสุทธิ์ เปล่งเสียงสะท้อนที่ได้ยินเพียงด้วยจิตวิญญาณ เผยให้เห็นถึงความลับแห่งการก่อเกิด ดำรงอยู่ และดับสูญของสรรพสิ่ง เขารู้สึกราวกับกำลังเผชิญหน้ากับแก่นแท้แห่งการสร้างโลก หากสามารถหยั่งถึงเศษเสี้ยวหนึ่งในหมื่นส่วนของมันได้ เกรงว่าแม้แต่เทพเซียนอมตะก็คงต้องก้มศีรษะให้

ทว่า... การจะตักตวงหยาดน้ำจากมหาสมุทรนี้ มิใช่เรื่องง่ายดาย

จิตวิญญาณระดับก่อแก่นอันคมกล้าดุจเนตรเหยี่ยว ทะยานเข้าสำรวจเส้นทางในแผนภาพ ทว่ายิ่งดำดิ่งลงไป ก็ยิ่งสัมผัสถึงความ "ไร้ขอบเขต" และ "ลึกซึ้งสุดหยั่ง" ดุจละอองธุลีที่ล่องลอยในความเวิ้งว้างแห่งจักรวาล ความรู้ความเข้าใจของเขายังห่างไกลนัก

ครืน... ครืน... พลันนั้น จิตวิญญาณกระบี่อัสนีกัมปนาทที่สถิตในทะเลจิตพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันมิได้เพียงชี้นำ หากแต่ส่ง "เศษเสี้ยวแห่งความทรงจำบรรพกาล" อันเลือนรางเข้ามาในจิตวิญญาณของฮ่าวหราน! เป็นภาพของ "อักขระต้นกำเนิด" กลุ่มหนึ่งที่ส่องประกายสีครามทองเจิดจ้า มันคือสัญลักษณ์แห่ง "อัสนีพิพากษา" ที่จิตกระบี่คุ้นเคย! และเป็น "ปฐมบท" ของวิถีพลังงานสายหนึ่งในแผนภาพอันยิ่งใหญ่นี้!

"ต้องเริ่มจากจุดนี้... จุดที่เชื่อมโยงกับตัวข้ามากที่สุด!" ฮ่าวหรานตระหนัก จิตรวมเป็นหนึ่ง เพ่งสมาธิไปยังกลุ่มอักขระนั้น เขาเข้าใจแล้วว่าการจะไขความลับนี้ มิใช่การใช้ปัญญาเพียงอย่างเดียว แต่ต้องใช้ "พลัง" ใช้ "จิตวิญญาณ" และใช้ "แก่นแท้" ของตนเอง เข้าไป "สั่นพ้อง" และ "ปลุก" ความรู้นั้นให้ตื่นขึ้น!

เขาชักนำแก่นแท้พลังงานสีครามทองอันบริสุทธิ์จากแก่นปราณ (Azure-Gold Core) โคจรตามหลักการ "เก้าอัสนีกลั่นกระแส" ที่บัดนี้ลึกซึ้งขึ้นอีกขั้น พลังงานมิได้พุ่งออกไป หากแต่ "รวมศูนย์" และ "สั่นสะเทือน" ด้วยความถี่เฉพาะตัว ส่งคลื่นพลังอันละเอียดอ่อนเข้าสัมผัสกับกลุ่มอักขระต้นกำเนิดนั้น ดุจหยาดน้ำค้างทิพย์ที่หยดลงบนกลีบบัวแรกแย้ม

ฟู่! ซี่ซซซซซซ... เปรี้ยง!

อักขระต้นกำเนิดชุดนั้นพลัน "ตื่นขึ้น" อย่างแท้จริง! มันส่องสว่างเจิดจ้า! เส้นทางพลังงานที่เชื่อมต่อกับมันปรากฏชัดเจนดุจสายฟ้าฟาดในความมืด! และแล้ว "ความรู้แจ้ง" อันลึกซึ้งก็หลั่งไหลเข้าสู่ทะเลจิตของเขา!

มันคือ "วิถีแห่งจักรวาลน้อยหล่อเลี้ยงแก่นแท้" (Microcosm Nurturing Core Path / 微观宇宙养核之道 - Wēiguān Yǔzhòu Yǎng Hé zhī Dào)! มิใช่เพียงวิชาดูดซับพลังงาน แต่เป็นการ "ปรับจูน" ร่างกายและแก่นปราณให้ "สอดคล้อง" เป็นหนึ่งเดียวกับ "จังหวะการไหลเวียน" ของพลังงานบรรพกาลอันเป็นเอกลักษณ์ของแดนสุขาวดีแห่งกาลและสมอแห่งห้วงเวลานี้! แผนภาพได้เผยถึง "จุดกำเนิดพลังเร้น" (Hidden Origin Points / 隐秘源点 - Yǐnmì Yuándiǎn) ภายในร่าง ที่สามารถ "สั่นพ้อง" โดยตรงกับแก่นกลางของสมอฯ!

เมื่อโคจรพลังงานตามวิถีนี้ ร่างกายของเขาจะกลายเป็น "จักรวาลน้อย" ที่สามารถ "ดึงดูด" "กลั่นกรอง" และ "หลอมรวม" พลังงานฟ้าดินอันบริสุทธิ์แต่แฝงกลิ่นอายบรรพกาลนี้ได้อย่าง สมบูรณ์แบบที่สุด ประสิทธิภาพเหนือกว่าเดิมนับพันเท่า! และที่สำคัญยิ่งกว่า การโคจรพลังงานตามวิถีนี้ เป็นการ "ถ่ายเทพลังงานชีวิต" ส่วนหนึ่งกลับไป "หล่อเลี้ยง" และ "เยียวยา" สมอแห่งห้วงเวลาที่บาดเจ็บไปพร้อมกัน! เป็นวัฏจักรแห่งการเกื้อกูลซึ่งกันและกัน!

"นี่มัน... เหนือกว่าที่คาดคิดไว้มาก!" หัวใจของฮ่าวหรานสั่นสะท้านด้วยความตื่นตะลึงและยินดี เขาไม่รอช้าแม้เพียงชั่วพริบตา รีบจดจำทุกลายละเอียดของวิถีโคจรพลังงานนี้ แล้วเริ่มต้นฝึกฝนทันที

เขากลับสู่อาสนะ ข่มความตื่นเต้น เริ่มโคจรแก่นแท้พลังงานสีครามทองไปตาม "วิถีแห่งจักรวาลน้อยหล่อเลี้ยงแก่นแท้" มันให้ความรู้สึกที่ "แตกต่าง" อย่างสิ้นเชิง เขารู้สึกว่าตนเองมิได้เป็นเพียงผู้ดูดซับพลังงาน หากแต่เป็น "ส่วนหนึ่ง" ของกระแสพลังงานอันยิ่งใหญ่รอบกาย เป็นฟันเฟืองชิ้นเล็กๆ ที่เชื่อมต่อเข้ากับกลไกแห่งบรรพกาล เมื่อเขาชักนำวิญญาณฟ้าดินเข้ามา...

ซู่มมมมมมมมมมม!!! ฟู่!!!

พลังงานฟ้าดินอันบริสุทธิ์และเข้มข้นดุจแก่นแท้แห่งดวงดาว ไหลทะลักเข้าสู่ร่างเขาราวกับมหาสมุทรที่โถมเข้าสู่หุบเหว! มันไหลเวียนไปตามเส้นทางใหม่ ผ่านจุดกำเนิดพลังเร้น ถูกแก่นแท้อัสนีบรรพกาล "กลั่นกรอง" และ "หลอมรวม" เข้ากับแก่นปราณอย่าง สมบูรณ์ ไร้รอยต่อ และเป็นธรรมชาติ ดุจสายฝนที่ซึมซับลงสู่ผืนดิน! แก่นปราณสีครามทองของเขาเปล่งประกายเจิดจรัส สั่นสะเทือนด้วยความปีติยินดี พลังงานภายในเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็วและมั่นคงอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน!

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานชีวิตอันแผ่วเบาส่วนหนึ่งที่ไหลออกจากร่าง ผ่านการเชื่อมต่อที่มองไม่เห็น กลับไปหล่อเลี้ยงสมอแห่งห้วงเวลา ทำให้แสงสีเงินจากแท่นศิลานั้นดู "มั่นคง" และ "อบอุ่น" ขึ้นเล็กน้อย

"นี่คือวิถีที่ถูกต้อง... ทั้งเสริมสร้างตนเองและเยียวยาสถานที่แห่งนี้..." ความเข้าใจนี้ทำให้จิตใจเขาสงบและมุ่งมั่นยิ่งขึ้น แต่ในขณะที่เขากำลังจมดิ่งกับการบ่มเพาะ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรับรู้ถึงกระแสเวลาอันบิดเบี้ยวที่ยังคงไหลวนอยู่นอกแดนสุขาวดีนี้ ความแตกต่างอันสุดขั้วนี้ตอกย้ำถึงความเปราะบางของสถานที่และความเร่งด่วนของภารกิจที่เขาต้องแบกรับ

โลกภายนอก, ตำหนักลับใต้ดินแห่งพรรคมาร (เวลาปัจจุบัน)

ภายในความมืดมิดอันเย็นเยียบ ดวงตาสีแดงก่ำของผู้นำเงายังคงจับจ้องไปยัง "ลูกแก้วพยากรณ์บรรพกาล"

วูบ! เปรี้ยง!

พลันเกิดประกายแสงวาบขึ้นภายในลูกแก้วสีดำ! มิใช่เพียงจุดแสงสีแดง หากแต่ปรากฏเป็น ภาพเลือนรางของสายฟ้าสีครามทอง สายหนึ่งที่ดูทรงพลังและเก่าแก่ยิ่งนัก! พร้อมกันนั้น ลูกแก้วก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

"อัสนีต้นกำเนิด... มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว!" ผู้นำเงาคำรามเสียงต่ำ แววตาเต็มไปด้วยความโลภและความตื่นตัว "พลังงานระดับนี้... เกรงว่ามิใช่แค่การ 'งอกเงย' แต่กำลังจะ 'ผลิบาน' แล้ว! การที่มันปรากฏขึ้นในยุคนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ต้องเกี่ยวข้องกับ 'คำทำนาย' และ 'การกลับมา' ครั้งนั้นเป็นแน่!"

"ส่งคำสั่งไป!" เสียงทรงอำนาจก้องไปทั่วตำหนักลับ "เพิ่มกำลังค้นหาเป็นสิบเท่า! ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร... ข้าต้องได้ตัวผู้สืบทอดอัสนีบรรพกาลผู้นั้นมา! ก่อนที่มันจะเติบใหญ่จนเกินกว่าจะควบคุม! หรือก่อนที่ 'พวกนั้น' จะค้นพบมัน!" บรรยากาศอันชั่วร้ายและกดดันแผ่กระจายไปทั่ว... สงครามแห่งการแย่งชิงชะตากรรมกำลังจะปะทุขึ้นในเงามืด

(ตัดกลับมาที่ฮ่าวหราน)

เฉิน ฮ่าวหราน ยังคงหลับตาพริ้ม จมดิ่งสู่ห้วงมหาสมุทรแห่งการบ่มเพาะด้วย "วิถีแห่งจักรวาลน้อยหล่อเลี้ยงแก่นแท้" ระดับพลังของเขาไต่ระดับขึ้นอย่างต่อเนื่องภายในขอบเขตขั้นต้นของระดับก่อแก่นปราณ รากฐานกำลังถูกสร้างขึ้นอย่างมั่นคงและสมบูรณ์แบบที่สุด

เขามองย้อนกลับไปยังแผนภาพบรรพกาลอันซับซ้อนที่ประทับในทะเลจิต "นี่เป็นเพียง... ปฐมบทแห่งวิถีพลังงานสายแรกเท่านั้น..." เขารู้ดีว่าความลึกล้ำของแผนภาพนี้ยังคงรอคอยให้เขาไปสำรวจและไขว่คว้าอีกมากมายมหาศาล มันคือขุมทรัพย์ คือบททดสอบ คือเส้นทาง...

"แต่ข้าก็ไม่รีบร้อน" แววตาของเขาฉายประกายแห่งความเข้าใจอันลึกซึ้ง "การหยั่งรู้เต๋า มิอาจเร่งรัด" เขากลับสู่สมาธิอันสงบนิ่ง ปล่อยให้จิตวิญญาณและพลังงานไหลเวียนไปตามวิถีแห่งบรรพกาล เรียนรู้ เติบโต และรอคอย... รอคอยเวลาที่เหมาะสมที่จะก้าวต่อไปบนเส้นทางอันไร้สิ้นสุดนี้ ท่ามกลางความเงียบงันและความโดดเดี่ยวของแดนสุขาวดีแห่งกาล... ซึ่งบัดนี้ เขากลับรู้สึกว่ามันคือบ้านอีกหลังหนึ่ง ที่เขาต้องปกป้องและฟื้นฟู

(จบตอนที่ 156)