“นายหมายถึงไอ้นี่น่ะเหรอ?” ซูเฟยเอียงเอวขึ้น พร้อมกันนั้นสีดำของประคำก็ส่องแสงออกมา หลังจากนั้นซูเฟยก็ตอบกลับไปว่า “มันเป็ของขวัญจากน้องฉันน่ะ เธอบอกว่ามันสามารถขับไล่ภูตผีิญญาร้ายได้ แคล้วคลาดจากภัยพิบัติ แต่ฉันไม่รู้ว่ามันมีผลยังไง”
ผลน่ะเหรอ ผลของมันยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ! แม้จะอยู่ห่างออกมา แต่ฉินเฉาก็รู้สึกได้ถึงพลังแห่งพุทธะ กระจายออกมาจากประคำ ผู้ฝึกฝนเส้นทางปีศาจมันจะอ่อนไหวกับเครื่องมือของพุทธะ เหมือนกับแมวที่มักจะรู้เวลามีหนูอยู่ใกล้ ๆ
พลังพุทธะเป็ศัตรูตามธรรมชาติของเส้นทางปีศาจ ความสัมพันธ์ของมันเหมือนน้ำกับไฟ ถ้าไฟแข็งแกร่งกว่ามันก็สามารถหยุดน้ำได้แล้วในทำนองเดียวกันถ้าน้ำแข็งแกร่งกว่ามันก็สามารถดับไฟได้
ฉินเฉาไม่สามารถหยุดความรู้สึกตื่นเต้นนี้ได้ คนที่สามารถกำกับคาถาลงในประคำนี้จะต้องเป็จอมขมังเวทย์ทางด้านเวทมนตร์สายขาวอย่างแน่นอน ทำไมซูจีถึงมีของแบบนี้ไว้ในมือได้ เื่แบบนี้มันประหลาดเกินไป
“อื้ม...จริงสิ นายเป็หมอดูไม่ใช่รึไง?” ทันใดนั้นซูเฟยก็กอดอกพูดขึ้น จากนั้นก็มองฉินเฉาอย่างพินิจพิเคราะห์ “มองหน้าฉันสิ บอกฉัน ว่าดวงของฉันเป็ยังไง?”
“เดี๋ยว เดี๋ยวสิคุณ แบบนี้ไม่ถูกหน่า” ฉินเฉาปล่อยเสียงหัวเราะที่กวนประสาทออกมา “ความสามารถของผมมันน่าอายจะตาย ผมจะบอกดวงของผู้อำนวยการได้ยังไง”
“ไม่อยากดูดวงให้ฉัน?” ซูเฟยย่นคิ้ว พร้อมกับทำสายตาล้อเลียน จ้องมองฉินเฉา “งั้นก็ได้ อยู่ดี ๆ ฉันก็รู้สึกว่าการตั้งให้นายเป็หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยนี่จะใจเร็วไปหน่อย เฉินหยิงหยางเป็หัวหน้ามานานแล้ว แล้วฉันคิดว่าเขาเป็คนที่น่าจะถูกแต่งตั้งมากกว่า”
“ไม่ ไม่อย่าทำอย่างนั้น!” ทันใดนั้นฉินเฉาก็ใ บ้าชะมัด! ใช้กำลังขู่เื่งาน “ผู้อำนวยการคนสวยคร้าบบบ คุณต้องเป็แม่เล้าที่คอยใช้กำลังส่งสาว ๆ ไปเป็โสเภณีแน่ ๆ เลย!”
“อยากตายหรือไง!” ซูเฟยมองฉินเฉาั้แ่หัวจรดเท้า “อะไรคือใช้กำลังบังคับให้สาว ๆ เป็โสเภณี มันเป็เพราะนายไม่อยากจะดูดวงให้ฉัน ถ้านายไม่อยากดูงั้นก็ลืมมันเถอะ!”
จากนั้นเธอหันหลังเตรียมจากไป
“ผมจะดู ผมจะดูดวงให้คุณ!” ฉินเฉารีบวิ่งไปดักหน้าซูเฟย
“เยี่ยม เอาละเริ่มได้แล้ว ถ้าฉันได้ยินอะไรที่ไม่เข้าหู ฉันจะตัดเงินเดือนนาย” สมแล้วที่ซูเฟยเป็ผู้อำนวยการโรงเรียนนี้ คำพูดของเธอช่างทรงพลัง ทำให้ฉินเฉาเงียบ แม้ก่อนหน้าเขาเตรียมที่จะตอบโต้กลับไป
ในที่สุดฉินเฉาก็เข้าใจ นี่เป็เื่ราวการเริ่มต้นในที่ทำงาน เลขาสาวผู้ต่ำต้อยมักจะยอมกับคำสั่งที่มากเกินไปของเ้านายที่เป็ผู้ชาย ช่องว่างของพลังมันใหญ่มาก เหมือนเป็ความกดดันจาก์ที่ปล่อยให้เขาแล้วซูเฟยไว้ลำพัง ความแตกต่างของอำนาจของพวกเขาต่างกันราวฟ้ากับดิน
“ผู้อำนวยการดวงของคุณดีมาก คุณจะได้พบกับบุคคลที่ร่ำรวยมหาศาล มันทำให้ผมอิจฉาจริง ๆ!”
“นายยังพูดอย่างนี้อีกเหรอ?” ซูเฟยกลอกตาให้เขา “เ้าคนต้มตุ๋น!”
“ใคร ใครเป็คนต้มตุ๋นกัน!” ทริคของฉินเฉาถูกดูออก แม้ว่าเขาจะไม่ใช่หมอดูจอมปลอมที่คอยต้มตุ๋นผู้คน แต่เกี่ยวกับการดูดวงของผู้คนผ่านใบหน้าแล้วท่าทาง เขามีประสบการณ์มาหลายปี แล้วไม่มีสักครั้งที่เขาจะดูพลาดสักคน
เขาโคจรลมปราณของเขา จากนั้นลมปราณของเขาก็เริ่มโคจรไปรวมที่ดวงตาของเขา ตอนนี้เองมีประกายสีเขียวเข้มปรากฏวาบผ่านหน้าสวย ๆ ของซูเฟย
ิญญาร้าย? ฉินเฉาใ ทำไมถึงมีิญญาร้ายเยอะนัก! เหมือนซูเฟยจะพบกับหายนะในอนาคต ยิ่งกว่านั้นหายนะนั้นยังใกล้เข้ามาแล้ว
“ผู้อำนวยการซูจากการดูโหงวเฮ้งของคุณ ตอนนี้ผมรู้แล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าควรจะบอกคุณดีหรือเปล่า”
“ถ้านายมีอะไรจะพูด ก็พูดสิ!” ซูเฟยกลอกตาของเธอแล้วพูดกับเขา “หรือว่านายเป็เหมือนกับพวกนักบวชที่ไม่รู้อะไร เอาแต่พูดว่าเป็ความลับ์ ห้ามแพร่งพรายงี้เหรอ”
“มันไม่ใช่อย่างนั้น” ฉินเฉาส่ายหัว มันสามารถพูดได้ว่าตอนนี้เขาเป็ผู้ฝึกตน นี้สิถึงจะเรียกว่าความลับ์ ดังนั้น เื่ที่ว่าความลับ์ห้ามแพร่งพรายนั่น เขาไม่ใส่ใจ
ฉินเฉาหันไปเห็นหูหลี่ลี่แล้วคนอื่น ๆ กำลังลงบันไดมา เขาบอกกับซูเฟยว่า “ที่นี่ไม่ใช่ที่จะคุยกัน ไปที่อื่นเถอะ”
จากนั้นเขานำซูเฟยไปที่มุมหนึ่งของทางเดิน หลังจากดูแล้วว่ารอบ ๆ ไม่มีใคร
“ทำไมต้องเป็ความลับด้วย” ซูเฟยรู้สึกว่าการอยู่ตามลำพังกับผู้ชายทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ ด้วยเหตุนี้เธอจึงแสดงความไม่พอใจ “ถ้านายคิดเื่ไม่ดีล่ะก็ นายตายแน่!”
“อะแฮ่ม คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย” เห็นหน้าอกอวบอั๋นของซูเฟย ฉินเฉาหลีกเลี่ยงความคิดชั่วร้ายไม่ได้แน่นอน เขากระแอมสองครั้ง รวบรวมความคิดแล้วพูดว่า
“ผู้อำนวยการซู หลังจากที่ดูโหงวเฮ้งของคุณ ผมเห็นว่ามีิญญากำลังตามคุณอยู่ ยิ่งกว่านั้นยังเป็ิญญาร้าย ถ้าไม่สามารถจัดการกับมันได้ ผมเกรงว่าชีวิตของคุณจะเป็อันตราย”
“นี่เป็แค่คำทำนาย ทำไมนายต้องทำให้คนอื่นกลัวด้วย!” ซูเฟยรู้จากน้ำเสียงของฉินเฉาว่าไม่ใช่เื่ล้อเล่น รีบพูดว่า “ดี ฉันไม่กลัวคำพูดของนายหรอก ที่ฉันกลัวคือนายจะนำโชคร้ายมาให้ฉัน”
“เอิ่มนี่ไม่เกี่ยวกับผม” ฉินเฉาพูดอย่างไม่เต็มใจ “ผู้อำนวยการซู ผมไม่ได้โกหก ยิ่งกว่านั้นแหล่งที่มาของิญญาร้ายเหมือนว่าจะไม่ไกลจากคุณ บางทีมันอาจเป็คนใกล้ชิดคุณก็ได้”
“เหลวไหล!” ในตอนแรกซูเฟยฟังอย่างอยากรู้ เธอชอบที่จะฟังเกี่ยวกับคำทำนายเกี่ยวกับเธอ แต่เมื่อได้ฟังคำพูดของฉินเฉา หน้าของเธอกลายเป็เ็า พูดเสียงเย็นว่า “ฉินเฉาถ้านายพูดเหลวไหลอีกครั้ง อย่าหาว่าฉันไม่สุภาพไม่ได้นะ ฮึ่ม เ้าคนต้มตุ๋น รีบกลับไปทำงานซะ! จะบอกให้นะ ตำแหน่งหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของนายขึ้นอยู่กับอารมณ์ของฉัน ถ้าฉันพบว่านายี้เีล่ะก็ ฉันจะเตะนายออกจากประตูด้วยตัวเอง!”
จากนั้น สาวสวยนางนี้พับกระเป๋าใส่เอกสารของเธอ จ้องมาที่ฉินเฉา จากนั้นหันกลับแล้วเดินลงบันไดไป
การจบเหตุการณ์นี้ทำให้ฉินเฉามึนงง เกาหัว จนแทบคลั่ง กัดฟัน “โคตรเลย ตอนแรกเธอบังคับฉันให้ดูดวงให้ บอกไปเธอก็ไม่เชื่อว่าฉันมีความสามารถ จากนั้นเมื่อฉันบอกว่าเธอรวย เธอบอกว่าฉันนักต้มตุ๋น! เหอะ ฉันไม่ใช่นักต้มตุ๋น ฉันเป็ปีศาจ!”
ฉินเฉาลงบันไดจากอีกทาง แต่เขาไม่รู้เหตุผลที่ซูเฟยโกรธเป็เพราะคำพูดของเขามันแทงใจเธอ
เธอจำได้ว่ามีคนที่ซูจีเรียกว่าไต้ซือครั้งหนึ่งเขาบอกเธออย่างคลุมเครือ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็บอกให้เธอระวังคนใกล้ชิดเอาไว้ให้ดี ๆ
“ฮึ่ม หมอดูอะไรกัน ไม่ใช่เป็แค่พวกต้มตุ๋นหรอกหรือ!” ซูเฟยขมวดคิ้วพึมพำ จากนั้นเตะถังขยะที่อยู่ใกล้เท้าของเธอ
“หน็อยแน่! อีต้าบ้าฉินเฉา! มาพูดจาเหลวไหลกรอกหูฉันอยู่ได้ พูดอะไรเลอะเทอะ” เธอยังคงเตะถังขยะ โดยจินตนาการว่านั่นเป็ฉินเฉา
ทันใดนั้นมือถือของเธอก็ดังขึ้น
“พี่สาวคืนนี้ฉันไม่กลับไปทานข้าวเย็นนะ โอเค๊!” ได้ยินเสียงที่สดใสมีชีวิตชีวาดังออกมาจากมือถือ ทันใดนั้นซูเฟยก็หัวเราะ
“ยัยเด็กดื้อ วันนี้ไปทำอะไรบ้า ๆ มาอีกแล้วล่ะสิ?”
“ชิ พี่อย่าห่วงเลยน่า ไม่ต้องรอฉัน โอเคนะ!” จากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็วางสายทันที ซูเฟยมีสีหน้าเศร้าหมองไปชั่วขณะ จากนั้นเธอก็หัวเราะใส่มือถือเธอ
“ยัยเด็กดื้อ หลังจากกลับมาเธอยังไม่มาให้ฉันเห็นหน้าสักครั้ง คอยดูแล้วกันว่าฉันจะจัดการกับเธอยังไง คำพูดของเ้าฉินเฉานั่น ฮึ่ม.บางทีอาจเป็จริง?”
หลังจากจบประโยคนั้น ใบหน้าสวย ๆ ของซูเฟยก็เปลี่ยนเป็เศร้าหมองอีกครั้ง
เมื่อซูเฟยหายไปจากบันได ร่างสีขาวทันใดนั้นก็โผล่ออกมาจากกำแพง เธอมองซูเฟยอย่างเ็า จากนั้นกลับเข้าไปในกำแพงอีกครั้ง
ค่ำคืนใน่ฤดูใบไม้ร่วงมักจะมาเร็วเสมอ เหล่ายามคนอื่น ๆ กลับบ้านไปแล้ว เหลือแค่ฉินเฉากับเฉินหยิงหยางอยู่กันเพียงสองคน
ตอนนี้ดูเหมือนเฉินหยิงหยาง จะตื่นเต้นที่ได้อยู่กับเขาสองต่อสอง ขณะฉินเฉาคลอไปด้วยน้ำตาแทบอยากจะร้องไห้
“ลูกพี่ฉินเฉา ในที่สุดคุณก็ตาสว่าง ้าจะอยู่เป็เพื่อนฉัน!”
“อยู่เป็เพื่อนป๊ะนายสิ!” อารมณ์ของฉินเฉามืดมน ที่เขายังอยู่ที่โรงเรียนนี้เป็เพราะหน้าที่ ไม่ใช่อยู่เป็เพื่อนกับตุ๊ดสาวเฉินหยิงหยางคนนี้ แต่เพื่อจัดการกับปัญหาของอวี๋เชี่ยน
ถ้าสิ่งนี้ยังคงเกิดต่อไป มันคงจะมีการฆ่าตัวตายเพิ่มขึ้นในโรงเรียนแห่งนี้ ฉินเฉาไม่ใช่ซุปเปอร์แมน เขาแค่ช่วยชีวิตคนฆ่าตัวตายครั้งแรก แต่ด้วยตึกที่เยอะมากในโรงเรียนนี้ เขาไม่รู้ว่าเขาจะสามารถช่วยได้เป็ครั้งที่สองหรือว่าครั้งที่สามได้หรือไม่
“ลูกพี่ฉินเฉา อย่าใจร้ายนักสิ” เฉินหยิงหยางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา แสดงให้เห็นซี่โครงในร่างที่ผอมบางของเขา ะโว่า “เข้ามาเลยฮ้าาาา ตอนนี้เดี้ยนกำลังจะถอดเสื้อเชิ้ตแล้วฮ้าาาา เข้ามาาาา!”
“ไปไกล ๆ เลย ไอ้ตุ๊ดนรก!” ฉินเฉาไม่อดทนอีกต่อไป เขาต่อยเฉินหยิงหยางน็อคเขาลงที่โซฟา
“อู้ยยยย ลูกพี่ฉินเฉา มีรสนิยมชอบรุนแรงก็ม่ายยบอกกกก” เฉินหยิงหยางหลุบตาดำของเขาลง แล้วก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาถอดเข็มขัดออกจากเอว “มาสิฮ้าา ลูกพี่ฉินเฉา ต่อยเดี้ยนให้หนักกว่านี้ เดี้ยนชอบ!”
“ฉะ ฉัน” ในที่สุดฉินเฉาก็ยอมแพ้ เขายกนิ้วโป้งขึ้น “นายชนะ!”
เขารู้ว่าเขาไม่สามารถอยู่ห้องเดียวกับเฉินหยิงหยางได้ ในที่สุดเขาก็เปิดประตูแล้วออกไปจากห้อง
โรงเรียนนี้ใหญ่มาก เขาจะไปซ่อนที่ไหนดี! ออฟฟิศนี้ใช้ไม่ได้ ฮึ่ม หรือว่าฉันจะไปที่ออฟฟิศผู้อำนวยการดี บางทีฉินหลินอาจจะยังคงอยู่ที่นี่ ถ้าเขาอยู่ตามลำพังกับเธอในออฟฟิศ อะไรจะเกิดขึ้น เหอ ๆ
“พี่ฉินเฉา มาสิ ฉันจะทำให้คุณพอใจอย่างแน่นอน” ตอนนี้เองเสียงของเฉินหยิงหยางก็ดังออกมาจากข้างหลังของเขา
“เชื่อมั้ยว่าฉันจะอัดนายไปกองกับพื้น!” ความโกรธปะทุอยู่ข้างในตัวเขา เมื่อเขาหันหลังไป เขาเห็นเฉินหยิงหยางทำท่าทางตุ้งติ้ง ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้ว จมูกของเขาสูดกลิ่น ฟุดฟิด
“โรซี่? เวรเอ๊ย ทำไมเธอต้องทำให้ร่างกายเธอเหมือนกับมันด้วย!”
“ฮิฮิ” หน้าของเฉินหยิงหยางกลายเป็พร่ามัว จากนั้นก็เปลี่ยนเป็ใบหน้าของปีศาจสาวอย่างรวดเร็ว สาวสวยนางนี้สวมเครื่องแบบของหน่วยรักษาความปลอดภัย หน้าอกของเธอถูกรัดแน่น แทบจะโผล่ออกมา ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นเธอตาถลน
เธอยิ้มอย่างอ่อนหวาน จากนั้นกอดเอวฉินเฉาแล้วเอาตัวเธอแนบชิดกับคอของเขา กระซิบว่า
“ฉันคิดว่านายกลัวผู้ชายหัวใจสีชมพูคนนี้ ฉันเลยปลอมตัวมาแกล้งนายเล่น ๆ แต่ไม่คิดว่านายจะรู้ตัวเร็วขนาดนี้ น่าเบื่อจริง ๆ นายอยากจะใช้ร่างกายนี้สนองความ้าของนายไหมล่ะ หืม?”
“ไปตายซะ ครั้งหน้าอย่าใช้วิธีน่าขยะแขยงแบบนี้อีกนะ!” ฉินเฉาแขยงเล็กน้อย
วางมือบนก้นงอน ๆ ของเธอแล้วตบมันแรง ๆ ทีหนึ่ง ความรู้สึกนี้ดีจริง ๆ ร่างกายของโรซี่เยี่ยมจริง ๆ
“งั้นลูกพี่ฉินเฉาชอบความรุนแรงจริง ๆ สินะคะ ถ้าอย่างนั้นเชิญตีก้นฉันให้หนำใจต่อได้เลยค่ะ ฉันชอบมันมากจริง ๆ ” ไม่มีความรังเกียจสักนิดในตัวโรซี่ กลับกันเธอบิดเอวของเธอ แนบตัวเธอกับฉินเฉา ทำตัวเลียนแบบเฉินหยิงหยางที่ชอบแสร้งทำตัวไปทาง S&M
เมื่อเธอใช้ทริคนี้ ความรุนแรงก็ไม่ใช่เื่แย่ซะทีเดียว หน้าอกใหญ่สวยงาม แล้วอารมณ์สาวที่รุนแรง สวมเครื่องแบบรักษาความปลอดภัย ทำให้ความรู้สึกข้างในของฉินเฉาติดไฟแล้วเผาไหม้
“หยุดได้แล้ว ฉันยังมีเื่ที่จะต้องทำ” ฉินเฉายับยั้งเปลวไฟราคะในตัวเขาแล้วผลักไสปีศาจสาวออกไป
โรซี่มองฉินเฉาที่ดูเหมือนกำลังคิดหนัก แล้วเธอก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “โรงเรียนใหญ่ขนาดนี้ นายจะไปหาผีสาวนี้ที่ไหน?”
จบตอน#
275
