สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

    Chapter.6 เรียกร้อง

    6.​"เชิญครับ" ที่พักของเธออยู่ห่างออกไปค่อนข้างไกล เวลานี้มันก็ค่อนข้างดึกแล้ว โรงแรมของผมอยู่ใกล้กว่า ผมก็เลยพาเธอมาที่ห้องของผม  ผู้หญิงอะไรรุกเร็วแถมรุกแรง ผมนี่ตั้งรับแทบไม่ทันเลย เธอบอกว่ารู้สึกดีกับจูบที่ผมมอบให้ ผมก็ไม่ปฏิเสธว่าผมก็รู้สึกดีเหมือนกัน รู้สึกภูมิใจลึกๆที่ผมได้จูบแรกของเธอมาครอบครอง ถึงแม้ว่าเราจะรู้จักกันได้ไม่นาน"ว้าว ห้องสวยดีนะคะ  ""เสื้อผ้าครับ ส่วนของใช้ คุณใช้ของผมได้ตามสบายเลยนะ ผ้าเช็ดตัวพับอยู่บนชั้นในห้องน้ำ ตามสบายครับ" ผมยื่นถุงเสื้อผ้าให้เธอ ก่อนเข้าที่พักผมพาเธอแวะซื้อเสื้อผ้าก่อนเพราะไม่อยากย้อนไปย้อนมา อย่างที่บอกมันดึกมากแล้ว ส่วนของใช้ผมก็ให้เธอใช้ของผมไปก่อน คืนนี้มันสุดวิสัยจริงๆ ผมไม่รู้นี่ว่าออกไปนั่งชิลแล้วจะมีผู้หญิงชวนกลับไปต่อที่ห้องด้วย ผมไม่รู้หรอกนะว่าความต้องการของเธอคืออะไร แต่เธอเป็นผู้หญิงแถมยังเป็นเพื่อของภรรยาของเพื่อนผมอีก มันอันตรายมากกับการที่เธอทำตัวแบบนี้  ยังดีที่เธอมาเจอผม หรือป่าว ก็ไม่รุ้"ไม่อาบด้วยกันหรอคะ ""ฮื้ม"  ผมเลิกคิ้วแล้วเอียงคอเล็กน้อย นี่เธอกำลังจะทำอะไร รู้มั้ยว่าเธอกำลังทำให้ผมอยู่ไม่สุข ผมเป็นผู้ชายจะไม่ให้รู้สึกกับเรื่องพวกนี้เลยมันก็ไม่ได้หรอกนะ แล้วยิ่งกับผู้หญิงสวยแบบนี้ด้วย ผมก็คนมีความรู้สึกมีหัวใจนะจะบอกให้ รู้มั้ยว่าใจมันกำลังสั่น"ล้อเล่นค่ะ""ผมคิดจริงนะ ไปอาบน้ำได้แล้วครับ"  เธอส่งยิ้มมาให้ผมก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไป  ................................."หมอมีไอแพด หรือว่าโน๊ตบุ๊คติดมาบ้างมั้ยคะ ""อ่อ มีครับ เดี๋ยวผมหยิบให้"  ผมเดินไปหยิบไอแพดในกระเป๋าออกมาให้เธอ ก่อนที่จะล้มตัวนั่งลงบนเตียงหยิบมือถือขึ้นมาอัพสตอรี่ลงไอจี นานมากแล้วที่ผมไม่ได้เข้าดูไอจีของตัวเองเลย ตั้งแต่วันนั้นที่ผมเห็นรอยยิ้มของเธอกับผู้ชายที่ยื่นหน้ามาแนบแก้มของเธอผมก็ไม่ได้เข้ามาเช็คความเคลื่อนไหวใดๆอีกเลย "แฟนหมอหรอคะ น่ารักดีนะ " "เอ่อ ไหน ผมขอยืมก่อนสิแป๊บนึง " ก็นั่นแหละ ไม่ค่อยได้หยิบมาใช้งาน รูปหน้าจอก็ยังใช้รูปเดิมอยู่ ผมรีบเคลียร์ไฟล์รูป ลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับแพรไหมออกจนหมด จากนั้นก็ยื่นไอแพดให้กับเธอ"โอเคใช้ได้แล้ว ตามสบายครับ""ลบออกหมดเลยหรอคะ  หน้อจอดูว่างไปเลย""จะใช้รูปคุณแทนก็ได้นะ "  ผมหันไปบอกเธอก่อนที่จะกดอัพโหลดรูปภาพลงไอจี ส่วนมากจะเป็นรูปวิวทิวทัศน์ซะมากกว่ารูปตัวเอง  เพราะสภาพผมตอนนี้มันแย่มากยังไม่อยากอัพใบหน้าอันเสื่อมโทรมให้คนบนโลกเห็น ขนาดตัวผมเองยังรับสภาพตัวเองไม่ค่อยจะได้เลย "ไม่ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวแก้วหารูปสวยๆตั้งเป็นภาพพักหน้าจอให้หมอดีกว่า""แล้วแต่คุณเลยครับ ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนดีกว่า " "ให้แก้วไปถูหลังให้มั้ยคะ " "บางทีการล้อเล่นของคุณมันก็ทำให้ผมคิดไปไกล รับผิดชอบความรู้สึกผมด้วยนะ ถ้าผมเกิดหวั่นไหวขึ้นมาจริงๆ""แล้ว ... ""ผมก็จะไม่ยอมปล่อยคุณให้ไปไหนอีก  จะขังตัวเองอยู่กับคุณทั้งวันทั้งคืน ให้เบื่อหน้ากันไปข้างนึงเลย ระวังตัวไว้นะครับ "  ผมหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่บนเก้าอี้พาดบ่าก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำ ที่ผมพูดไปเมื่อกี้ผมพูดจริง ถ้าความรู้สึกของผมมันบอกว่าใช่ขึ้นมาเมื่อไหร่ผมไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆแน่นอน อ่อยให้ชอบแล้วก็จากไปคงใช้กับหมอฟิกส์ไม่ได้ จะว่าของขาดก็ไม่ใช่ ผมแค่ อยากอยู่กับคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจก็เท่านั้น แล้วการที่อยู่ใกล้เธอมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีซะด้วยสิ"หมอ แก้วนั่งกินเบียร์รอนะคะ ออกมาเร็วๆนะ ไม่มีเพื่อนนั่งดื่ม"  ยังไม่วายที่จะนั่งดื่มต่อ แค่นี้ผมก็รู้สึกหนักหัวจะแย่อยู่แล้ว ได้อาบน้ำทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มๆคงจะหลับยาว แต่แขกนั่งรอเพื่อนคุยอยู่ด้านนอกคงจะเสียมารยาทนอนก่อนคงไม่ได้ ...........................................ฉันนั่งเปิดอีเมลล์เช็คงานระหว่างที่รอหมออาบน้ำเสร็จ ต้นฉบับของฉันมีไฟล์บันทึกอยู่ในอีเมลล์ระหว่างนี้ก็นั่งแก้ไขใส่รายละเอียดเพิ่มเติมส่วนที่ขาดหายลงไป ฉันยึดไอแพดหมอเป็นเครื่องมือแก้งานในครั้งนี้  ฉันแอบเสียมารยาทเปิดไฟล์รูปของหมอดูแต่ก็ไม่พบอะไรนอกจากความว่างเปล่า หมอคงลบไปหมดแล้วจริงๆ ผู้หญิงยิ้มสวยคนนั้น คือคนที่ทำให้หมออกหัก เพราะสาเหตุอะไรทำไมคนทั้งคู่ถึงไม่ได้ครองรักกัน หนำซ้ำหมอฟิกส์ยังเอาแต่ตัดเพ้อว่าตัวเองไม่ดี คิดไปก็ปวดหัวเปล่า วันนี้ได้อะไรเยอะแยะเลย ทำไมเวลาอยู่ใกล้หมอแล้วมันทำให้ฉันรู้สึกมีพลังแบบนี้นะ "ผมว่าเราสองคน ควรจะนอนได้แล้วนะ " หมอทิ้งตัวลงบนโซฟา ในมือถือผ้าขนหนูผืนเล็กพร้อมกับยีไปที่ผมเปียกๆ  หมอลุคนี้ดูเซ็กซี่ไม่เบา เอาเข้าจริงหมอเป็นผู้ชายที่น่าคบคนนึง ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นป่านนี้ฉันคงโดนกินไม่เหลือกระดูกไปแล้ว"หมอพอจะมียาแก้เจ็บปากมั้ยคะ""ฮื้ม เป็นอะไร ""ตอนที่หมอจูบแก้ว เหล็กดัดของหมอมันครูดมาที่ริมฝีปากของแก้ว เพิ่งรู้สึกเจ็บก็ตอนดื่มเบียร์นี่แหละค่ะ"......................"โอ๊ย แสบค่ะ " ผมไม่รู้ตัวจริงๆว่าทำให้เธอเจ็บ เพราะเหล็กดัดฟันของผมแท้ๆเลย มันครูดไปที่ริมฝีปากของเธอจนเกิดเป็นแผลเล็กๆแต่ก็แสบเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ผมไม่มียาอะไรติดตัวมาเลย ไม่คิดว่าลาพักร้อนจะต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ มีแค่ร่างโทรมกับหัวใจช้ำๆเท่านั้น แต่ตอนนี้ความช้ำที่มเริ่มลดน้อยถอยลงเมื่อเจอผู้หญิงรุกหนักคนนี้"ผมขอโทษนะ ใช้น้ำเช็ดทำความสะอาดไปก่อน พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อยามาใส่ให้" "แก้วต่างหากล่ะที่เป็นคนร้องขอ หมอไม่ผิดหรอกค่ะ " "เพี้ยง เอายาวิเศษตัวนี้ไปก่อนก็แล้วกัน " บางทีก็ ไม่รู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไปยิ่งใกล้ชิดก็ยิ่งรู้สึกดี"แปรงฟันรึยังเนี่ย""แปรงแล้วครับ ไม่เชื่อพิสูจณ์ได้นะ ว่าหอมหรือป่าว" ถึงคราวผมบ้าง ผมจะไม่ยอมให้เธอเป็นฝ่ายรุกผมแค่ฝ่ายเดียว เสียเชิงชายหมด "ถ้าปากไม่เจ็บ แก้วก็พร้อมลุยนะคะ ""เลิกดื่มเบียร์แล้วเข้านอนได้แล้วนะครับ ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ผมว่าจะขึ้นเรือไปดำน้ำ ถ้าคุณแก้วยังไม่มีโปรแกรม ""ไปค่ะ แก้วขอไปด้วยนะคะ "  "ถ้าอย่างนั้นก็นอนได้แล้วครับ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า เชิญบนเตียงได้เลยนะครับ ""แล้วหมอล่ะคะนอนตรงไหน ไม่เอาหรอกค่ะ นี่มันห้องหมอ เชิญหมอบนเตียงเลยค่ะแก้วนอนโซฟานี่ก็ได้"  "ไม่ดีหรอกครับ ""ถ้าอย่างนั้นก็นอนด้วยกันมันตรงนี้นี่แหละ มาค่ะ หมอนอนเลย ""ผมชักเริ่มจะหวั่นไหวกับคุณแล้วนะ " ความน่ารักความเป็นกันเองของเธอมันทำให้เธอดูมีเสน่ห์มากสำหรับผม เธอไม่ใช่ผู้หญิงน่ากลัวคนนั้น ถึงเธอจะไม่เหมือนใครหากได้ทำความรู้จักแล้วทุกคนจะต้องชอบเธอ "แก้วก็  ...ง่วงแล้วค่ะ นอนแล้วนะ ฝันดีค่ะหมอ" "บอกแล้วนะ  รับผิดชอบผมด้วยนะคุณ " .........................................