กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ราชันย์สูงสุดทั้ง5คนรวมทั้งเอสปาด้ากำลังยืนตาค้างด้วยความหวาดกลััวโดยเฉพาะเอสปาด้านางไม่คิดว่ากริมจะตามมาฆ่านางตามประศิตจอมราชันย์เร็วขนาดนี้แล้วยิ่งจอมราชันย์คนที่7ก็ดูเหมือนจะทรงพลังจนไม่อาจจะมองข้ามได้อีก
''เดี๋ยวก่อนท่านจอมราชันย์ พวกข้าทั้ง4คนไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะฉะนั้นข้าขอตัวก่อน''ออกตัวคนแรกราชันย์นักเวทย์สูงสุดที่ร่วมมือกับเอสปาด้าขอเอาตัวรอดก่อนมันลอยออกไปด้วยความเร็วหลังจากพูดจบฉัวะ! แต่กริมสะบัดมือตามหลังมันไปทำให้คลื่นลมแบ่งร่างของมันออกเป็น2ส่วนอย่างง่ายดายคิดจะหลอกกริม? มันแทบไม่มีทางเป็นไปได้เลย
''นี่...ท่าน....ท่านทำแบบนี้ไม่ได้ พวกข้าไม่เกี่ยวข้อง...''ราชันย์นักรบสูงสุดที่ร่วมมือกับเอสปาด้าพูดมันกลัวซะจนล้มลงไปบนพื้นหลังจากพูดจบ
''ทำไม? ทีพวกเจ้ายังร่วมมือกันวางแผนเพื่อจัดการข้าเลย เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้?''กริมรู้แน่นอนเพราะกริมใช้ตรวจสอบธรรมชาติในตอนนั้นกริมเห็นขั้นตอนที่ทั้ง5คนกำลังร่วมมือกันวางแผน
''ไม่ได้ ท่านจะฆ่าพวกข้าไม่ได้เด็ดขาด''
''ท่านพี่ข้าว่าลงมือเลยเถอะเราไม่จำเป็นต้องเปลืองน้ำลายกับคนที่กำลังจะตายหรอกและข้าขอลงมือเอง''โรซาเรียที่นิ่งเงียบมานานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา ยิ่งเห็นหน้าเอสปาด้านานเท่าไหร่นางก็ยิ่งอยากฆ่าโดยความคิดของโรซาเรียคือนางจะไม่ยอมปล่อยใครก็ตามที่คิดจะทำร้ายคนรักของนาง
''ก็ได้ แต่อย่าฆ่ามันเร็วจนเกินไปหละเพราะด้วยนิสัยและแววตาของพวกมัน คงทำเรื่องไม่ดีมามากมายข้าอยากให้มันได้ลิ้มรสชาติความทรมานก่อนตาย''และเมื่อสิ้นเสียงอันหนาวเหน็บของกริมลงเอสปาด้าและราชันย์สูงสุดที่ร่วมมือกันก็เกิดความหวาดกลัวอย่างรุนแรง จะขัดขืนยังไงดี?พลังของโรซาเรียที่เป็นจอมราชันย์คนที่7เองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากริมเลย แต่จะให้พวกมันนั่งรอความตาย?ไม่มีทาง! ทั้ง4คนระเบิดออร่าออกมาแล้วกระจายตัวกันไปเพื่อสร้างความสับสนให้โรซาเรียตูม! แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรมาก1ใน4ราชันย์สูงสุดก็ตกลงมาที่เดิมโดยมีโรซาเรียยืนเหยียบอยู่บนตัว
''สู้ไม่ไหว! พลังรบต่างกันมากเกินไป หนีเร็วเข้า''ทั้ง3ที่การจายตัวออกไปเหลือบมองเพียงเสี้ยวเท่านั้นจากนั้นพวกมันก็เพิ่มความเร็วเพื่อหนีโดยใช้ราชันย์นักเวทย์สูงสุดที่อยู่ใต้เท้าโรซาเรียเป็นตัวถ่วงเวลาแต่คิดน่ะมันง่าย กริมไม่เปิดโอกาสให้พวกมันหนีอยู่แล้ว 'อาณาเขตหมื่นดาบ'ดาบสีสันต่างๆไม่มากแค่1,000เล่มลอยอยู่รอบๆหอคอย ภาพนี้ทำเอาขุมกำลังต่างๆดูด้วยความหวาดกลัว
''ลองหนีสิ''กริมแสยะยิ้มออกมาแล้วมองไปที่เอสปาด้าเป็นพิเศษ
''บัดซบ! เจ้า ทำไมเจ้าต้องทำแบบนี้...''
''หุบปาก! เจ้ามันสารเลวคิดจะจับข้าไปเป็นทาสข้ายังพอรับได้แต่เจ้าคิดจะฆ่าคนรักของข้าแค่นี้มันก็พอแล้วที่จะทำให้เจ้าตาย''กริมตะโกนออกมาจนสภาพอากาศบิดเบี้ยวและเกิดการสั่นสะเทือน
''อ่า...จอมราชันย์ที่ตะโกนก็ทำให้สภาพอากาศเป็นแบบนี้ได้? หากข้ามีพลังขนาดนั้นก็คงจะดี''สมาชิกในกองกำลังของจอมราชันย์สูงสุดคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยท่าทางอิจฉา
''เหอะ เจ้านอนแล้วฝันเอายังเป็นไปไม่ได้เลย''
''...''
''เงียบ!''สมาชิกในกองกำลังเริ่มพูดกันมากขึ้นจนในที่สุดเหล่าราชันย์สูงสุดก็ต้องสั่งให้พวกมันหุบปากเพราะถ้าหากคำพูดของพวกมันไปกระตุ้นจอมราชันย์เข้ามันคงเป็นเรื่องไม่ดี
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเจ้าไม่มีทางรอดหรอก''กร๊อบ! หลังโรซาเรียหัวเราะออกมานางก็เพิ่มแรงที่เหยียบทันทีส่งผลให้กระดูกสันหลังของราชันย์สูงสุดที่อยู่ใต้เท้าหักลง กร๊อบ! กร๊อบ! กร๊อบ ตามมาด้วยแขนและขาจากนั้นโรซาเรียก็หายตัวไป ฉัวะ! ตุ่บ! แขนของราชันย์สูงสุดอีกคนที่พยายามจะหนีได้หล่นลงมาจากนั้นจึงเผยให้เห็นโรซาเรียที่ถือมีดสั้นเอาไว้ในมือที่ยืนอยู่ด้านหลังของมัน
''ลืมบอกไปเอสปาด้าเจ้าจะเป็นคนสุดท้ายที่ต้องทุกทรมานและแน่นอนว่าเจ้าจะเจ็บปวดกว่าคนอื่นๆมาก''ฟุ่บ! ฉัวะ! โรซาเรียผลุบๆโผล่ๆขณะไล่ฟันชิ้นส่วนร่างกายของราชันย์สูงสุดไปทีละชิ้นตอนนี้พวกมันทั้งหมดกำลังตกอยู่ในอาการหวาดระแวงขั้นรุนแรงพวกมันไม่รู้เลยว่าโรซาเรียจะโผล่มาตอนไหนและฟันอะไรของพวกมันออกจากร่างกายไป
''พะ...พอ พอซักที ฆ่าข้า ได้โปรดฆ่าข้าเถอะ''
''อ๊าก ข้าไม่ไหวแล้ว ข้าขอโทษที่คิดไม่ดีได้โปรดหยุดความเจ็บปวดนี้ซักที''
''พอ...''ราชันย์สูงสุดทั้ง3โดนทรมานจนรับสภาพไม่ได้อีกต่อไปทุกๆอย่างที่ยื่นออกมาล้วยถูกตัดออกไปนี่ไม่เว้นแม้แต่ผิวหนังที่แทบจะไม่เหลือให้เห็นแล้วและคนด้านล่างเองก็ไม่ได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะที่ที่โรซาเรียทรมานราชันย์สูงสุดอยู่บนหอหอยแต่ทุกคนก็พอจะนึกภาพออกเพราะเสียงร้องของราชันย์สูงสุดทั้ง3คนมันทรมานจนแทบขาดใจตายทุกวินาที
''ฮิ ฮิ ทีนี้ก็เหลือแค่คนเดียว''โรซาเรียพูดขึ้นขณะทั่วทั้งตัวถูกย้อมไปด้วยสีแดงจากเลือดของศัตรูภาพนี้สร้างความหวาดกลัวให้เอสปาด้าอย่างที่สุดตอนนี้นางเห็นโรซาเรียเป็นดั่งมัจจุราชไปแล้วขณะนั้นเองนางก็พลางคิดในใจนี่ใช่คนคนเดียวกันกับที่นางเคยทรมานจริงๆหรือนี่ใช่คนอ่อนแอในอดีตที่นางจะลงมือฆ่าเมื่อไหร่ก็ได้จริงๆหรือ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าไม่มีทางได้ทรมานข้าหรอก''เอสปาด้าเร่งพลังออกมาจนเกินขีดจำกัดและไม่มีทีท่าจะหยุดนางคิดจะเร่งพลังไปเรื่อยๆเพื่อให้ร่างกายรับไม่ไหวแล้วตัวระเบิดตายแต่ ฉึก! ดาบเดียวเท่านั้นกริมสั่งให้ดาบในอาณาเขตแทงเข้าไปที่ไหล่ขวาของเอสปาด้า นั่นทำให้สิ่งที่นางพยายามทำต้องสูญเปล่า
''น้องหญิงลงมือ''โรซาเรียพยักหน้า ปัง! เตะจนตัวของเอสปาด้าลอยขึ้นไปบนฟ้า จากนั้น...ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! โรซาเรียเฉือนเอสปาด้าแบบตื้นๆ1,000ครั้งภายในพริบตา
''เจ้าชอบกดขี่คนที่อ่อนแอกว่านักใช่มั้ย''โรซาเรียพูดออกมาขณะเริ่มเฉือนเอสปาด้าลึกขึ้น
''เจ้าจะจับท่านพี่ไปเป็นทาส?''ยิ่งเฉือนลึกขึ้นไปอีก
''อะไรที่ทำให้เจ้ามีสิทธิ์!!!''ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! เฉือนเร็วขึ้นและลึกขึ้น ร่างของเอสปาด้าเริ่มจะรับไม่ไหวบนร่างกายของนางบางส่วนเผยให้เห็นกระดูกออกมาอย่างชัดเจน
''สวะ!''ฟุ่บ! โรซาเรียกลับมายืนข้างๆกริมขณะที่เอสปาด้ายังคงชีวิตและกำลังหล่นลงไปด้านล่างฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! กริมใช้โอกาสนี้ปิดฉากดาบในอาณาเขตนับ100เล่มตรงเข้าเฉือนร่างของเอสปาด้าจนร่างของนางกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนเทบมองไม่เห็นจากนั้นดาบในอาณาเขตก็มุ่งไปปลิดชีพราชันย์สูงสุดอีก3คนที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่86:เจ้ามีสิทธิ์อะไร!

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่86:เจ้ามีสิทธิ์อะไร!

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้