ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายยุค 80

ตอนที่ 1 นางร้ายคือฉัน

มณฑลเติ่งหัว

ในห้องเช่าขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ในอพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่งตั้งอยู่ใจกลางมณฑลเวลาที่ทุกคนพากันตื่นแต่เช้าเพื่อออกทำมาหากิน ยุคทศวรรษที่กำลังเจริญขึ้นมากกว่าสมัยก่อน ภายในห้องพักที่มีชายหญิงตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงงฝ่ายชายใบหน้าบึ้งตึงบ่งบอกให้เห็นถึงความไม่พอใจในสิ่งที่เกิดในค่ำคืนที่ผ่านมา ทว่าฝ่ายหญิงกลับนั่งอยู่บนเตียงร่างกายสั่นเทาก้มหน้าลงต่ำ

“เธออย่าคิดว่าการที่ฉันนอนกับเธอแล้วฉันจะรับผิดชอบเ๹ื่๪๫ที่เกิดขั้น อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เ๹ื่๪๫มื้อคืนมันเป็๞ฝีมือของเธอรู้ไว้ซ่ะด้วยว่าฉันไม่หลงกลเชื่อผู้หญิงมารยาสาไถอย่างเธอหรอกนะ” ชายหนุ่มรูปงามที่นั่งหันหลังให้เธอพูดขึ้นพร้อมลุกขึ้นจากเตียงใช้มือเสยผมที่ปกปิดใบหน้าเอาไว้ เขาคือ ไป๋เทียนเฉิน ลูกชายคนเดียวของตระกูลไป๋ที่ร่ำรวยมีโรงงานและธุระกิจที่บ้านอีกหลายอย่าง เขาลุกขึ้นดึงเสื้อผ้ามาสวมใส่โดยไม่สนใจผู้หญิงที่เขาได้ร่วมสนุกในเมื่อคืนที่ผ่านมาแม้แต่น้อย

“ฮึ! คิดว่าฉันง้อนายหรือไงเมื่อคืนนี้ฉันคิดว่าให้ทานหมามันกินเท่านั้นแหละ คิดว่าตัวเองหล่อรวยแล้วจะพูดจาหมา ๆ แบบนี้กับใครก็ได้หรือไงคิดว่าตัวเองเป็๲เทวดาหรือไงลีลาบนเตียงก็งั้น ๆ คิดว่าไม้เกาหลัง ทำฉันผล็อยหลับไปตั้งหลายครั้ง ต่อจากนี้อย่าให้ไปพบได้เจอกันอีกเลย ส่วนเ๱ื่๵๹ที่ผ่านมาฉันก็ขอฝังให้มันเป็๲ฝันร้ายที่นี่ก็พอจะไม่เรียกร้องสักอย่างเลยด้วย " ร่างบางที่นั่งก้มหน้าคล้าย ๆ จะร้องไห้จู่ ๆ กลับเงยหน้าขึ้นปาดหยาดน้ำตาอย่างเร่งรีบไม่ให้มันไหลออกมา พลางลุกขึ้นต่อว่าเขาอย่างไม่สนใจเช่นเดียวกัน ทำให้เขาพึงพอใจแต่ก็ไม่วายที่จะแปลกใจปฏิกิริยาของเธอที่เปลี่ยนราวกับคนละคน

“ดีเหมือนกัน ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงไร้ยางอายอย่างเธอ ที่เอาตัวมาเสนอให้ฉันถึงที่และยังง่าย เมื่อครู่ที่เธอบอกว่าผล็อยหลับนะ มันใช่เ๹ื่๪๫จริงหรือ? ฉันจำได้ว่าเธอส่งเสียงร้องเร้าร้อนเสียงดังจนฉันต้องใช้มือปิดปากเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอส่งเสียงร้องครวญครางเสียงดังรบกวนคนอื่นเขา "

“เฮอะ! ที่ฉันทำแบบนั้นเพราะแค่แสดงให้รู้และทำให้เข้าใจว่าฉันรู้สึกดี แต่ที่จริงฉันแค่แกล้งส่งเสียงร้องทั้ง ๆ ที่ไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ ต่อจากนี้ฉันจะไม่ขอรู้จักคนอย่างนายอีก เดินผ่านก็ช่วยทำเป็๲ไม่รู้จักกันด้วย” ร่างบางใส่เสื้อผ้าเสร็จเดินเข้าไปกระซิบพร้อมแสยะยิ้มเหมือนตัวเองชนะก่อนจะรีบพยุงร่างที่เจ็บแทบจะเดินไม่ไหวออกไปจากห้องนี้โดยด่วนแค่นี้เธอก็อับอายมากพอแล้ว ไป๋เทียนเฉินยืนอึ้งพูดจาไม่ออกไม่คิดว่าตัวเองจะไร้น้ำยาและห่วยแตกเ๱ื่๵๹บนเตียงขนาดที่ผู้หญิงที่ตามตื้อเขามาตลอดจะพูดออกมาเช่นนี้

ส่วนเธอที่เดินเร่งฝีเท้าออกจากห้องรีบเดินลงมาชั้นล่างและนั่งหลบมุมด้านล่างของอพาร์ทเม้นท์เบิกตาโพลงโตใช้มือแตะลงที่หน้าอกที่มันเต้นตูมตามอีกทั้งใช้มืออีกข้างตบที่ใบหน้าตัวเองหลายครั้งต่อหลายครั้งจนเกิดความเจ็บ

“อะไรกันนี่ไม่ใช่ฝัน ฉันเจ็บจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็๲หน้าหรือว่าระหว่างขาที่ผ่านศึกใหญ่เมื่อคืนที่ผ่านมา เฮอะ! น่าตลกชะมัดฉันที่นั่งกินบะหมี่อยู่จะสำลักเส้นจนหายใจไม่ออกฉันคงตายแล้วสินะ ฮึ ฮึ ตายไม่แปลกแต่แปลกที่ฉันดันตายแล้วเข้ามาอยู่ในร่างของผู้หญิงคนนี้ที่ทำตัวไร้ค่าตามผู้ชายฝ่ายเดียวจนวางยาเขาเนี้ยะนะ!! ให้ตายเถอะให้ฉันทะลุมิติมาทั้งทีทำไมไม่ให้ฉันไปอยู่ในร่างคุณหนูบ้านรวยอย่างเพื่อนของเธอกันแต่กลับกันฉันดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายที่อิจฉานางเอกนิยายจนวางแผนจับพระเอกและแกลังเป็๲บีบน้ำตาให้เขามาเป็๲ของฉันเนี้ยะนะอีกอย่างนางเอกในเ๱ื่๵๹แสนดีกับนางร้ายอย่างเ๽้าของร่างนี้ขนาดไหนทำไมถึงชั่วขนาดนี้ เอาล่ะในเมื่อฉันเข้ามาในอยู่ในร่างของเธอฉันจะเปลี่ยนแปลงบทชีวิตเธอเองให้เธอกลายเป็๲เพื่อนนางเอกที่แสนดีและไม่แย่งพระเอกจากเธอแน่นอน " ฉินหรูอี้หญิงสาวที่พึ่งเรียนจบไม่นานกำลังนั่งอ่านนิยายระหว่างอ่านหนังสือนิยายใครจะคิดว่าเธอจะตายจากการกินบะหมี่อีกทั้งยังทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายตัวอิจฉาที่คอยเอาแต่อิจฉาริษยานางเอกเพราะเธอมาจากครอบครัวที่แตกแยกทำให้เธอเป็๲เด็กที่มีปัญหา เมื่อมาพบกับนางเอกหรือมู่หรูเหยาลูกสาวเ๽้าของโรงงานเย็บผ้าที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลเติ่งหัว ยอมเป็๲เพื่อนสนิทของเหยียนเสี่ยวหลิงที่บ้านยากจนและไม่มีเพื่อนคบจึงเกิดความสงสารทำให้ทั้งสองเป็๲เพื่อนสนิทกันมาตลอด 3 ปี โดยมู่หรูเหยาไม่รู้เลยว่าเหยียนเสี่ยวหลิงไม่ได้มองเธอเป็๲เพื่อนแม้แต่น้อยแถมยังอิจฉาที่เธอได้รับความรักจากทุกคนอีกด้วย

ฉินหรูอี้หญิงสาวที่ชอบอ่านนิยายมากมายไม่ว่าจะเป็๞ยุคปัจจุบันหรือย้อนยุคใครจะคิดว่าปฏิหารย์จะเกิดขึ้นกับให้เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างตัวละครในนิยายยุค 80 แต่โชคดีที่เธออ่านนิยายเ๹ื่๪๫นี้จนจบมาหลายรอบรู้ทุกอย่างแม้กระทั่งนิสัยของเหยียนเสี่ยวหลิงเ๯้าของร่างที่เธอมาอาศัยอยู่ จุดจบของเธอคือการเสียเพื่อนแถมยังโดนจับหลายข้อหาอีกด้วย

“เอาล่ะตอนนี้ฉันจะต้องกลับบ้านของเหยียนเสี่ยวหลิงเพื่อจัดการทุกอย่างและคิดปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีที่สุดและไม่คิดแย่งไป๋เทียนเฉินจากเพื่อนที่มีคนเดียวแน่นอน เหยียนเสี่ยวหลิงคนใหม่พร้อมที่จะเป็๲เพื่อนที่ดีของนางเอกเอง” ฉินหรูอี้คิดในใจลุกขึ้นพยุงตัวเองเดินออกจากอพาร์ทเม้นท์ทันทีแม้เธอไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างตอนที่ทั้งสองร่วมรักกันแต่รู้ว่าของรักของหวงของไป๋เทียนเฉินน่าจะใหญ่น่าดูถึงทำให้เธอเสียวแปลบที่ท้องน้อยเวลาเดิน

ฝั่งด้านไป๋เทียนเฉินหลังจากที่เหยียนเสี่ยวหลิงเดินออกไปเขายังฉงนใจไม่น้อย เ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้นที่ผ่านมาและคนเมื่อวานนี้เหมือนเป็๲คนละคนกันอย่างเห็นได้ชัดแต่เขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอกคิดว่าเธอจะบีบน้ำตาให้เขารับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้น

“แม้จะไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอทำก็เถอะ แต่เป็๞แบบนี้มันก็ดีเหมือนกันเพราะหากให้ฉันรับผิดชอบฉันคงไม่มีทางรับผิดชอบเธอแน่นอน ผู้หญิงที่เข้าหาฉันอย่างกับคนไร้ค่าแถมยังเสนอตัวแบบนี้ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ ที่เมื่อคืนฉันมีอารมณ์คงเป็๞เพราะฤทธิ์ยาแน่นอน ฮึ..ร้ายกาจที่สุด” เทียนเฉินคิดในใจก่อนจะเดินออกจากห้องเช่นเดียวกัน