เกมส์อาณาจักรเทพ: เริ่มต้นด้วยระบบผู้สืบทอดแห่งพระเจ้า

        เมื่อเข้าสู่ดันเจี้ยน อนาเธอร์รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศทันที

        ความเย็นยะเยือกอันแปลกประหลาดแทรกซึมอยู่ในอากาศ ราวกับปราสาทแห่งนี้ดูดกลืนแสงสว่างไปจนหมดสิ้น

        ภายในปราสาทถูกปกคลุมด้วยเงามืด บรรยากาศเต็มไปด้วยความอำมหิตและกลิ่นของความตาย ห้องโถงสูงใหญ่ที่เขาเห็นอยู่เบื้องหน้านั้นว่างเปล่า แต่กลับแฝงด้วยพลังงานอันน่ากลัว โคมไฟที่แขวนอยู่ตามผนังส่องแสงริบหรี่ ราวกับเปลวไฟที่กำลังจะมอดดับ

        “นี่มันไม่ธรรมดาแฮะ.. ”

        อนาเธอร์ขมวดติ้วและก้าวเดินไปเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง ทุกฝีเท้าเต็มไปด้วยความเงียบสงบ แฝงไว้ด้วยความพร้อมที่จะรับมือศัตรูที่อาจโผล่มาจากทุกมุมปราสาท

        “ตึก!..ตึก!..ตึก!.. ”

        ทันใดนั้น เสียงก้าวเท้าที่ดังก้องขึ้นจนทำให้ตัวของอนาเธอร์ต้องหยุดชะงัก สายตาของเขาจ้องไปยังทิศทางที่มาของเสียง

        และไม่นานนัก เงาดำรูปร่างสูงใหญ่ก็ค่อยๆปรากฏออกมาจากความมืด

        【อัศวินปีศาจ เลเวล: 230】

        【พละกำลัง: 25,000】

        【ความทนทาน: 25,000】

        【ความเร็ว: 30,000】

        【จิตวิญญาณ: 20,000】

        【ทักษะสกิลติดตัว ดาบดำคลื่นสบั้น,การป้องกันทางกายภาพ】

        มันคืออัศวินปีศาจ ชุดเกราะดำมืดสะท้อนแสงเพียงน้อยนิด ดาบในมือของมันมีขนาดใหญ่และหนักหน่วง สภาพของมันเหมือนถูกกัดกร่อนด้วยพลังมืด ทำให้ดวงตาส่องแสงสีแดงฉาน ราวกับเปลวไฟแห่งความอาฆาตที่ไม่มีวันดับ

        พวกมันจ้องมองอนาเธอร์ด้วยความดุร้าย แล้วคำรามเสียงต่ำ เสียงของมันเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความมืดที่ยากจะหาใดเปรียบ

        “ป้องกันทางกายภาพ.. หมายความว่ามันแพ้ทางการโจมตีด้วยเวทซินะ?”

        อนาเธอร์กล่าวพลางแสยะยิ้มออกมา จากนั้นเขาก็สะบัดหอกในมือเบาๆ สายฟ้าสีทองแผ่กระจายออกมาจากหอกของเขา ส่องสว่างทั่วทั้งห้องโถงอันมืดมิด เงาของสายฟ้ากระทบกับพื้นหิน ทำให้เกิดเสียงกึกก้องดั่งระฆังลั่น

        “โฮกกกกกกกกกกกก!”

        อัศวินปีศาจไม่รอช้า มันพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ ดาบของมันฟาดลงมาพร้อมกับพลังทำลายล้างมหาศาล

        “ปัง!”

        อนาเธอร์ยกหอกขึ้นรับการโจมตีนั้น เสียงปะทะกันระหว่างดาบและหอกกึกก้องไปทั่วทั้งห้องโถง เขาตอบโต้ในทันที

        【ทักษะสกิล มังกรสายฟ้าทลายพิภพ】

        พริบตานั้น มังกรสายฟ้าก็ปรากฏขึ้นจากหอกของเขา มันพุ่งตรงไปยังอัศวินปีศาจ มังกรสายฟ้าที่แผ่พลังอันเกรี้ยวกราดนี้พุ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างไม่ปรานี ทำให้ร่างของอัศวินปีศาจสั่นสะท้าน มันพยายามขยับตัวหลบหนีแต่ไม่ทัน

        เมื่อสายฟ้าพุ่งเข้าหาตัว

        “เปรี๊ยง!”

        เสียงระเบิดจากสายฟ้าดังสะท้านไปทั่วปราสาท ร่างของอัศวินปีศาจถูกฉีกกระชากเป็นเศษเสี้ยว แตกกระจายหายไปในเงามืด

        【ติ๊ง! สังหารอัศวินปีศาจเลเวล 230 ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 หน่วย】

        【ติ๊ง! ค่าประสบการณ์ถึงขีดจำกัด ผู้เล่นจะต้องทำการเลื่อนระดับขั้นซะก่อน สำหรับค่าประสบการณ์ทั้งหมดจะถูกสะสมเอาไว้】

        แต่อนาเธอร์ไม่ทันได้พักหายใจ

        อัศวินปีศาจอีกหลายตนปรากฏตัวออกมาจากเงามืดของปราสาท ราวกับว่าการตายของสหายเป็นสัญญาณเรียกพวกมัน ดวงตาสีแดงของเหล่าอัศวินเหล่านี้จ้องมองเขาด้วยความเกลียดชังและความกระหายเลือด

        เสียงดาบกระทบกัน ขณะพวกมันพุ่งตรงเข้ามาทำให้ห้องโถงก้องกังวาน

        【ทักษะสกิล พายุหมื่นอัสนีบาต】

        อนาเธอร์ตะโกนก้องและยกหอกขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ตัวของเขาใช้ทักษะอีกรูปแบบนึง

        “เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!”

        พายุที่เต็มไปด้วยอัสนีบาตราวกับหมื่นสายฟ้าก็ปรากฏขึ้น สายฟ้าฟาดกระหน่ำลงมาจากทุกทิศทาง ทะลุผ่านร่างของอัศวินปีศาจที่พุ่งเข้ามา สายฟ้าทำให้ร่างของพวกมันล้มลงทีละตน ความแรงของอัสนีบาตรุนแรงจนปราสาทสะท้านสั่น โครงสร้างของห้องโถงเริ่มแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

        “พวกมันก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า?”

        แต่อนาเธอร์กลับคงความสงบอยู่ภายในจิตใจ ดวงตาของเขาจับจ้องมองเหล่าศัตรูที่ล้มลงอย่างไร้ปรานี

        ความแข็งแกร่งของอนาเธอร์ที่เผยออกมาในตอนนี้ราวกับเทพแห่งสงครามจากยุคโบราณ ร่างสูงสง่าของเขายืนอย่างมั่นคงกลางห้องโถงอันมืดมิด หอกสายฟ้าในมือเปล่งประกายแสงสีทองอร่าม เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องออกมาจากปลายหอก สะท้อนก้องไปทั่วปราสาทแห่งความมืด

        อัศวินปีศาจหลายสิบตนที่ถูกครอบงำด้วยพลังมืดจนกลายเป็นปีศาจไร้สำนึก ต่างจับดาบของตนแน่น ส่งเสียงคำรามต่ำด้วยความอาฆาต พร้อมพุ่งตรงเข้าหาอนาเธอร์ด้วยความกระหายเลือดและความดุดันที่ไม่เคยลดน้อยลง

        【ทักษะสกิล ดาบดำคลื่นสบั้น】

        ในตอนนั้นหนึ่งในอัศวินปีศาจได้ฟาดดาบยักษ์ออกไปเบื้องหน้า

        “ครืนนนนนนนนนนน!”

        ปลดปล่อยคลื่นดาบที่ทรงพลังออกมาด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ คลื่นดาบนั้นแผ่ขยายกว้างผ่าอากาศออกเป็นสองเสี่ยง ราวกับต้องการผ่าร่างของชายหนุ่มให้เป็นชิ้นๆ พื้นห้องถูกคลื่นดาบกระทบจนแตกร้าวเป็นร่องลึกพุ่งตรงมายังอนาเธอร์

        【ทักษะสกิล กระบวนยุทธอัสนี】

        ร่างกายของอนาเธอร์ได้แปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้า และถอยกายหลบอย่างรวดเร็ว ทิ้งระยะห่างได้อย่างแม่นยำ แต่รู้ดีว่าความรุนแรงของอัศวินปีศาจเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่จะมองข้ามได้โดยง่าย

        ดวงตาของเขาฉายแววจริงจัง

        ก่อนที่เขาจะตั้งสมาธิพร้อมปลดปล่อยพลังของอวาตาร์แห่งซุนหงอคง

        【ทักษะสกิล ร่างจำแลงหมื่นวานร】

        พริบตานั้น ร่างของเขาก็แบ่งแยกออกเป็นร่างเงาจำนวนมาก ร่างจำแลงทั้งสิบปรากฏล้อมรอบกลุ่มอัศวินปีศาจราวกับภาพลวงตาที่ดูแทบแยกไม่ออกว่าใครคือตัวจริง แต่ละร่างถือหอกสายฟ้าในมือพร้อมต่อสู้โดยไม่หวาดหวั่นต่อศัตรูตรงหน้า

        ดวงตาของอนาเธอร์และร่างจำแลงทุกคนลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีทอง

        【ทักษะสกิล เนตรอัคคีทองคำสุวรรณ】

        แสงสีทองของเปลวเพลิงที่ร้อนระอุทำให้อัศวินปีศาจที่รายล้อมต้องถอยห่างเพียงชั่วพริบตา ก่อนจะพุ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง

        “เผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า!”

        อนาเธอร์ตะโกนออกมาเบาๆ แต่เต็มไปด้วยความดุดัน ร่างจำแลงทั้งสิบพร้อมกับตัวเขาเองต่างสะบัดหอกออกพร้อมกัน

        “ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!”

        ดวงตาเนตรอัคคีทองคำสุวรรณปล่อยพลังอัคคีออกมา เกิดเป็นเปลวเพลิงระเบิดกระจายเต็มห้องโถง เปลวเพลิงสีทองปะทุออกจากหอกของเขา ปะทะใส่อัศวินปีศาจที่พุ่งเข้ามารอบทิศ

        เสียงระเบิดกึกก้องอื้ออึง พื้นปราสาทสั่นสะเทือนรุนแรงจากพลังที่เขาปลดปล่อยออกมา

        เหล่าอัศวินปีศาจที่ถูกโจมตีด้วยพลังของเนตรอัคคีทองคำสุวรรณ ต่างพยายามใช้ดาบของตนเองฟาดฟันคลื่นพลังเพื่อป้องกันตนเอง

        แต่ไม่อาจต้านทานได้ เปลวเพลิงสีทองที่ร้อนแรงเผาผลาญพวกมันจนเกราะของพวกมันละลายเป็นหยดโลหะ ดวงตาสีแดงของพวกมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่พวกมันยังคงไม่ยอมหยุดสู้ สะท้อนถึงความอาฆาตแค้นที่ถูกกัดกร่อนไว้ในจิตใจอันบิดเบี้ยว

        “โจมตีพวกมันให้หมด!”

        ร่างจำแลงของอนาเธอร์กระโจนเข้าหาศัตรูอย่างคล่องแคล่ว ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความแม่นยำและพละกำลัง หอกในมือพุ่งตรงไปยังจุดอ่อนของอัศวินปีศาจทุกตน

        เสียงฟ้าร้องจากหอกกระแทกสู่พื้นดังระงม พลังของสายฟ้าแตกกระจายออกเป็นเส้นแสง สร้างความสับสนแก่เหล่าศัตรูที่พยายามป้องกันตัว

        “เปิดใช้ทักษะสกิล!”

        อนาเธอร์ตะโกนอีกครั้ง

        ร่างจำแลงของเขายังคงโอบล้อมอัศวินปีศาจ สร้างภาพหลอกให้พวกมันสับสน

        พวกมันไม่สามารถคาดเดาได้ว่าร่างใดเป็นตัวจริง พวกร่างเงาใช้โอกาสนี้พุ่งทะลวงเข้าหาจุดอ่อนของอัศวินปีศาจทีละตน แทงหอกสายฟ้าสีทองเข้าสู่หัวใจของพวกมัน

        ส่งผลให้ร่างของพวกมันกระตุกสั่นสะท้าน พลังชีวิตของพวกมันถูกดูดกลืนเข้าสู่หอกที่ลุกโชนไปด้วยสายฟ้าสีทอง เสียงร้องโหยหวนดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถง สะท้อนถึงความทรมานที่พวกมันเผชิญ

        ภายในเวลาไม่นาน ร่างของอัศวินปีศาจหลายตนก็ล้มลงท่ามกลางเปลวเพลิงสีทองที่เผาผลาญร่างกายของพวกมันจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

        【ติ๊ง! สังหารอัศวินปีศาจเลเวล 230 ได้รับค่าประสบการณ์ 1 หมื่นหน่วย】

        【ติ๊ง! สังหารอัศวิน...】

        【ติ๊ง! ค่าประสบการณ์ถึงขีดจำกัด ผู้เล่นจะต้องทำการเลื่อนระดับขั้นซะก่อน สำหรับค่าประสบการณ์ทั้งหมดจะถูกสะสมเอาไว้】

        พื้นห้องโถงเต็มไปด้วยรอยเผาไหม้และเศษซากของโลหะที่ละลายเป็นหยดเลือดสีดำ

        เสียงฟ้าร้องค่อยๆจางหายไป เมื่อพลังของเนตรอัคคีทองตำสุวรรณและสายฟ้าที่เขาปลดปล่อยออกมาสงบลง

        “.................”

        อนาเธอร์ยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถง จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

        ร่างจำแลงหมื่นวานรที่แยกตัวออกมาค่อยๆหายไป กลับมารวมกันเป็นร่างเดียวที่ทรงพลัง เขารู้สึกได้ถึงการควบคุมพลังในตัวที่พัฒนาขึ้นอย่างชัดเจน หอกสายฟ้าในมือของเขายังคงเปล่งประกายแสงบางเบา เต็มไปด้วยความหนักแน่นราวกับประกาศความเป็นนักรบผู้ไม่มีวันถอย

        ท่ามกลางความเงียบสงัดที่กลับคืนสู่ห้องโถง ขณะที่สายตาของเขาจ้องมองลึกเข้าไปในเงามืด ร่างของอนาเธอร์ยืนนิ่งพลางครุ่นคิด

        “ไอ้พวกนี้ก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า.. ”

        “หรือว่าตัวฉันจะเก่งเกินไป?”

        ..

        เออ มุงเก่ง!