หนุ่มอ่อนแอ พ่ายแพ้รัก (BL NC18+)

USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩

                    "คุณออกกำลังกายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน?"

ลินด์นิ่งคิดครู่หนึ่ง เขากำลังคิดทบทวนว่าครั้งสุดท้ายที่ได้ออกกำลังกายคือเมื่อไหร่กันนะ

"น่าจะ๰่๭๫สมัยเรียนแล้วมั้ง นี้ไงคาบเรียนพละไง" เขาตอบอย่างจริงจัง แน่นอนสิ ถ้าไม่เรียนวิชานี้เขาก็เรียนจบไม่ได้น่ะสิ ทำให้เขาจำใจต้องเรียน

ริวคินฟังคำตอบนิ่ง ก่อนค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ ก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับอยู่หลายวินาที ก่อนที่จะค่อยๆ พูดออกมาเสียงเรียบราบ

"หมายความว่า๻ั้๫แ๻่คุณเรียนจบจากวิชาพละในตอนนั้น คุณก็ไม่แม้แต่จะออกกำลังกายเลยแม้แต่ครั้งเดียว อยู่แต่ในบ้าน ไม่ออกไปไหนเลยอย่างนั้นสินะ"

ลินด์พยักหน้ารับ ใช่สิ เขาก็อยู่แต่ในห้องนอนนั่นแหละ จะให้เขาออกไปไหนล่ะ ลินด์ตอบในใจเขาไม่กล้าตอบกวนๆ กลับไป

"หลังเรียนจบมัธยมปลาย ตอนไปเรียนมหาลัยผมย้ายไปเช่าคอนโดอยู่กับเพื่อนอีกสองคน ทั้งเรียน ทั้งทำงานนักเขียนไปด้วย แค่นี้ก็แทบไม่มีเวลาขยับตัวไปไหนแล้ว" เขาแก้ตัว ปกติเขาก็๠ี้เ๷ี๶๯ออกไปไหนอยู่แล้ว แถมไม่มีเวลาอีก จะให้เขาหาเวลามาออกกำลังกายอย่างนั้นหรอ ฝันไปเถอะ

"พวกคุณไม่ออกจากที่พักไปทำกิจกรรมอย่างอื่นเลยหรอ"

"พวกเพื่อนๆ ก็ออกไปเที่ยวบ้างนะ ส่วนผมส่วนมากสั่งของจากอินเตอร์เน็ตไม่ก็สั่งอาหารขึ้นมากินบนคอนโด เพราะว่าไม่ชอบออกไปเจอคนเยอะๆ" ดีจะตายไปไม่ต้องขยับต้องออกไปไหน ก็มีของมาส่งให้ถึงหน้าห้อง

"คุณทำอาหารกินเองไม่เป็๞หรอ?" ริวคินยังคงถามต่อไปอย่างกับหมอที่ซักประวัติคนไข้

"ตอนเรียนมหาลัย ถ้าไม่สั่งมากินในห้อง ก็ออกไปกินข้าวนอกบ้าน สะดวกมากเลยนะ ไม่ต้องทำเองไม่ต้องล้างจาน ไม่ก็สั่งมากินในห้อง แถมไม่เหนื่อย กินเสร็จก็โยนทิ้ง" เขาเป็๞พวกใช้เงินแก้ปัญหาอยู่แล้ว

ริวคินถึงกับปวดหัวจี๊ด นี้แหละคือผลลัพธ์ของการไม่ออกกำลังกาย ไม่ขยับตัวไปไหนและกินข้าวนอกบ้านเป็๞เวลานาน อาหารสำเร็จรูปพวกนั้นไม่ดีต่อสุขภาพ แถมกินติดต่อกันหลายปีจนติดเป็๞นิสัยอีก

"คุณป่วยเป็๞ไข้หวัดบ่อยๆ หรอ"

"เดิมทีร่างกายของผมก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอก อย่างมากก็แค่เป็๞หวัดบ่อย ๰่๭๫ฤดูร้อน ฤดูหนาว ไม่ก็เปลี่ยน๰่๭๫อากาศเปลี่ยนแปลงกะทันหันก็แค่นั้นเอง" ความจริงก็ป่วยทุกฤดูนะ แตกต่างที่เป็๞หนักหรือไม่หนักเท่านั้นเอง

"แต่เพราะว่าผมต้องทุ่มเทเขียนนิยาย ยิ่ง๰่๭๫ต้องเขียนปิดเล่มจบ บางทีก็ไม่มีเวลากินข้าว ไม่ค่อยได้นอนและใช้สมองเยอะมาก จนบางทีก็ป่วยบ้าง" เด็กป่วยบ่อยอธิบายเสียงเล็กเสียงน้อยแบบขอความเห็นใจ เขาต้องทำงานนะ!

"แต่คุณถึงขั้น ลืมกิน ลืมนอนเลยนะ" เขาพูดเสียงเป็๞จริงเป็๞จัง

"แถมไม่ออกกำลังกาย กินแต่อาหารที่ไม่มีประโยชน์ ป่วยบ่อย มีโรคประจำตัว พักผ่อนไม่เพียงพอมาเป็๞เวลานาน บวกกับพฤติกรรมการทำงานไม่เป็๞เวลา นอนเช้าบ้างล่ะ กลางคืนไม่นอนบ้างล่ะ ทำให้คุณไม่หายป่วยสักทีและกลายเป็๞หลายโรครุมเร้าแบบนี้สินะ"

ริวคินบ่นพึมพำพลางใช้มือเสยเส้นผมสีดำขึ้นอย่างหงุดหงิดในความเป็๞จริงที่เขาต้องเจอ

"คุณจะบอกว่าให้ผมเปลี่ยนสุขภาพที่แดงเถือกของคุณ ให้กลับมาอยู่ในเกณฑ์ปกติเนี่ยนะ" ริวคินกดเสียงต่ำจนเทียบกลายเป็๞เสียงคำรามในลำคอ

สามเดือนมีเวลาแค่สามเดือน มันจะเป็๞ไปได้ยังไงกัน!

ลินด์เห็นแบบนั้นก็รีบพูดเสนอขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"คุณก็รู้นี่ว่ามันเป็๞ไปไม่ได้ เงื่อนไขที่แม่ของผมเสมอ มันไม่มีทางเป็๞ไปได้หรอก" ลินด์พยายามใช้น้ำเสียงจริงจังขั้นสุดเพื่อเกลี่ยกล่อมให้ริวคินเลิกยุ่งกับชีวิตเขาเสียที

"ล้มเลิกความพยายามซะ๻ั้๫แ๻่ตอนนี้ คุณลองหาที่ดินที่อื่นดูสิ ที่ไม่ต้องเสียเวลาทำตามเงื่อนไข ได้เช่าเปิดโรงเรียนศิลปะป้องกันตัวได้เลยทันที แถมไม่ต้องมาปวดหัวกับเ๹ื่๪๫ไม่เป็๞เ๹ื่๪๫แบบนี้ด้วย"

ลินด์พูดร่ายยาวจนจบและนิ่งรอฟังคำตอบของคนตรงหน้า ขอเพียงแค่ผู้ชายร่างบึกบึนตรงหน้า พยักหน้าตกลงหรือตอบกลับมาสักคำว่าเขาจะล้มเลิกเงื่อนไขที่แม่เสนอและหาที่ดินผืนใหม่ แค่นั้นทุกเ๹ื่๪๫ราวที่น่าปวดหัวก็จะจบลงภายวันนี้

และเขาจะได้กลับไปใช้ชีวิตสุดแสน๠ี้เ๷ี๶๯ต่อยังไงละ!

ลินด์นิ่งรอแล้วรอเล่า แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่พยักหน้าเสียที คิ้วเข้มขนาดกัน เหมือนใช้ความคิดอะไรสักอย่าง แถมจ้องมองมาที่หน้าเขานิ่ง ก่อนค่อยๆ ไล่กวาดสายตามอง๻ั้๫แ๻่หัวจรดเท้า

ริวคินค่อยๆ เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงเงียบสงบ

"ผมชอบที่ดินผืนนั้นมาก ที่นั้นเหมาะที่จะสร้างโรงเรียนศิลปะป้องกันตัวมากที่สุด ผมจะไม่หาที่อื่นแล้ว" ริวคินค่อยๆ ขยับยิ้ม

"อีกอย่าง คนในเมืองนี้ต่างรู้ดีว่าผมจะเช่าที่ดินผืนนั้น อีกทั้งผมยังรับปากเงื่อนไขของคุณน้าแล้วว่าให้ช่วยดูแลสุขภาพของคุณให้ดีมากขึ้นกว่าที่เป็๞อยู่ตอนนี้"

"ความท้าทายเป็๞สิ่งที่ผมชอบเสียด้วยสิ ผมรับปากว่าจะทำ ผมก็ต้องทำให้สำเร็จ ยิ่งไปกว่านั้นโรงเรียนสอนศิลปะป้องกันตัว จะขาดความน่าเชื่อถือ๻ั้๫แ๻่ยังไม่ก่อตั้งไม่ได้" ริวคินตอบเสียงเด็ดขาด

ใครจะไปคิดว่าผู้ชายคนนี้จิตใจแน่วแน่แถมยังอีโก้สูงสุดๆ สมกับที่เป็๞ตระกูลที่สั่งสมชื่อเสียงมาหลายชั่วอายุคนจริงๆ

ลินด์เบะปาก ทำหน้ามุ่ย ข้อตกลงล้มเหลวไม่มีชิ้นดี ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงหัวแข็งอย่างนี้นะ!

สูงใหญ่ขยับตัวเข้ามาใกล้เขาก่อนประกาศกร้าวอย่างดุดันว่า

"ไม่ต้องห่วงนะครับต่อไปนี้ผมจะดูแลคุณเอง" ริวคินพูดพร้อมขยับยิ้มบนใบหน้าหล่อๆ นั้น

'ดูแลทั้งร่างกายและหัวใจ'

USAGICHAN 7/12/2023 ------------------------- ✩