ระบบนักล่า (Hunter System)

ตอนที่ 39: จักรพรรดิอัสทรา

ท้องฟ้าทั้งผืนแตกออก

ประตูมิติสีทองขนาดมหึมาค่อยๆ เปิดออกเหนือโลก

มันใหญ่จนบดบังดวงจันทร์

ใหญ่จนมองเห็นได้จากทุกทวีป

และแรงกดดันที่ไหลออกมา

ทำให้แม้แต่กาลเวลาเริ่มสั่นคลอน

—

ทั่วทั้งกองยานจักรวรรดิ

แม่ทัพดาราทุกคนคุกเข่าลง

ไม่มีข้อยกเว้น

แม้แต่เซเรน

ผู้ซึ่งไม่เคยก้มหัวให้ใคร

ก็ยังก้มศีรษะลง

ด้วยความเคารพ

และหวาดกลัว

—

เสียงฝีเท้าดังขึ้น

กึก...

กึก...

กึก...

ร่างหนึ่งเดินออกมาจากประตูมิติ

ชายชราผมสีเงินยาว

สวมชุดคลุมสีดำทอง

ไม่มีเกราะ

ไม่มีอาวุธ

ไม่มีพลังระเบิดออกจากร่าง

แต่ทุกสิ่งรอบตัวเขากลับบิดเบี้ยว

ราวกับจักรวาลกำลังโค้งคำนับ

—

จักรพรรดิอัสทรา

ผู้ปกครองจักรวรรดิแห่งดวงดาว

ผู้ก่อตั้งโครงการ 777

—

คิรันมองชายชรา

โดยไม่กะพริบตา

ส่วนชายชราก็มองตอบ

ราวกับกำลังมองบางสิ่งที่ตามหามานาน

ก่อนจะยิ้ม

"...โตขึ้นมาก"

ทั้งโลกเงียบ

คิรันหรี่ตา

"เรารู้จักกัน?"

จักรพรรดิหัวเราะเบาๆ

"แน่นอน"

"เพราะฉันคือคนที่เลือกนาย"

—

ทันใดนั้น

ภาพความทรงจำจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าหาหัวของคิรัน

ห้องทดลอง

แคปซูลนับล้าน

เด็กจำนวนมาก

และชายชราคนหนึ่ง

กำลังเดินตรวจดูพวกเขา

จนกระทั่งหยุดอยู่หน้าแคปซูลหมายเลข 777

—

เด็กคนนั้นไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด

ไม่ได้ฉลาดที่สุด

ไม่ได้มีพรสวรรค์ที่สุด

แต่ดวงตาของเขา

ไม่เคยยอมแพ้

แม้ถูกทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แม้ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า

เขายังลุกขึ้น

เสมอ

—

ภาพหายไป

คิรันกำหมัดแน่น

จักรพรรดิกล่าวต่อ

"ฉันสร้างโครงการนี้"

"เพื่อสร้างผู้สืบทอด"

"ผู้ที่จะนำจักรวาลไปสู่ยุคถัดไป"

เซเรนและเหล่าแม่ทัพนิ่งเงียบ

เพราะนี่คือความลับสูงสุด

ที่แม้แต่พวกเขาก็ไม่เคยรู้

—

คิรันถาม

"...แล้วผู้สร้างระบบล่ะ"

จักรพรรดิยิ้มจางๆ

"ลูกศิษย์ของฉัน"

คำตอบนั้นทำให้ทุกคนชะงัก

"เขาขโมยหมายเลข 777 ไป"

"แล้วหนีออกจากจักรวรรดิ"

"สร้างระบบ"

"สร้างวัฏจักร"

"สร้างความหวัง"

จักรพรรดิหัวเราะเบาๆ

"...น่ารำคาญเหมือนเดิม"

—

ความเงียบปกคลุม

ก่อนจักรพรรดิจะยื่นมือออกมา

"กลับมา"

เสียงของเขาสงบ

ไม่มีการบังคับ

ไม่มีการข่มขู่

ราวกับกำลังเรียกลูกชายที่หายไปนาน

"ฉันจะมอบจักรวาลให้นาย"

"มอบทุกสิ่งให้นาย"

"นายไม่จำเป็นต้องต่อสู้อีก"

—

001 ที่ยืนอยู่ไกลออกไป

สีหน้าเคร่งเครียดทันที

เพราะเขารู้

นี่อันตรายกว่าการขู่ฆ่า

—

จักรพรรดิพูดต่อ

"นายสูญเสียมามากพอแล้ว"

"เหนื่อยมามากพอแล้ว"

"ถึงเวลาพักได้แล้ว"

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงใจ

อย่างน้อยก็ในความเชื่อของตัวเอง

—

โลกทั้งใบเงียบงัน

ทุกสายตาจับจ้องไปที่คิรัน

รอคำตอบ

—

คิรันเงียบอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนถามกลับ

"...แล้วหลังจากนั้นล่ะ"

จักรพรรดิยิ้ม

"หลังจากนั้น นายจะเป็นจักรพรรดิองค์ต่อไป"

คิรันพยักหน้า

เหมือนเข้าใจแล้ว

ก่อนถอนหายใจเบาๆ

แล้วตอบ

"...ฟังดูน่าเบื่อ"

ทั่วจักรวาลเงียบสนิท

เซเรนอ้าปากค้าง

แม่ทัพดาราทุกคนแข็งทื่อ

แม้แต่ 001 ยังหลุดหัวเราะออกมา

—

คิรันมองตรงไปยังจักรพรรดิ

"ฉันเพิ่งทำลายระบบที่พยายามกำหนดชีวิตคนอื่น"

"แล้วจะให้ฉันไปนั่งกำหนดชีวิตทั้งจักรวาล?"

เขาส่ายหน้า

"ไม่เอา"

—

เป็นครั้งแรก

รอยยิ้มบนใบหน้าจักรพรรดิหายไป

ความเงียบแผ่ขยายออกไป

จนแม้แต่ดวงดาวยังหยุดส่องแสง

ก่อนที่เขาจะถามช้าๆ

"...นี่คือคำตอบสุดท้าย?"

คิรันยิ้ม

"ใช่"

—

จักรพรรดิหลับตา

นานหลายวินาที

ก่อนถอนหายใจ

"...เหมือนอาจารย์ของฉัน"

เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง

และในวินาทีนั้น

จักรวาลหลายแห่งเริ่มแตกร้าว

แรงกดดันที่แท้จริงถูกปลดปล่อยออกมา

เป็นครั้งแรก

—

"งั้นพิสูจน์ให้ฉันเห็น"

เสียงของจักรพรรดิดังก้องไปทั่วหมู่ดาว

"ว่าทางที่นายเลือก..."

เขาก้าวออกมาหนึ่งก้าว

มิตินับพันพังทลาย

"...ดีกว่าทางของฉัน"

ตูมมมมมมมม!!!

พลังระดับจักรวาลปะทุขึ้น

สงครามระหว่าง

ผู้ปกครองแห่งดวงดาว

และ

ผู้พิทักษ์หมายเลข 777

กำลังจะเริ่มต้น

ตอนต่อไป: ตอนที่ 40 — ศึกแห่งสองยุคสมัย