เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

เมื่อวานได้พักผ่อน และผ่อนคลายมาอย่างเต็มที่ วันนี้ภามจึงตื่นขึ้นมาแต่เช้าด้วยความสดชื่น หลังจากอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟันเรียบร้อย ภามก็หยิบถุงใส่เหรียญมาจากในห้องนอน และเดินไปทางหลังบ้าน เขาเข้าไปซื้อเมล็ดพันธุ์มันฝรั่ง แครอท หัวไชเท้า และข้าวโพด ออกมาอย่างละ 2,000 เมล็ด รวมเป็นเงินทั้งหมด 1 เหรียญทอง กับ 60 เหรียญเงิน เมื่อออกมาจากห้องซื้อของ กลิ่นอาหารก็โชยมา เป็นสัญญาณว่าเมมี่น่าจะตื่นมาเตรียมอาหารเรียบร้อยแล้ว เขาจึงเดินนำเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดไปวางไว้ในโรงเรือน ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านมาพร้อมกับอลันที่เพิ่งจะรดน้ำแปลงผักเสร็จพอดี เนื่องจากวันนี้งานที่ต้องทำมีเพียงแค่ การช่วยกันเพาะเมล็ดทั้งหมด 8,000 เมล็ด มื้อเช้าจึงผ่านไปอย่างผ่อนคลาย และไม่เร่งรีบมากนัก หลังจากทุกคนทานอาหารเสร็จ ก็ช่วยกันเก็บกวาด ล้างจาน จากนั้นจึงไปรวมตัวกันที่โรงเรือน และลงมือช่วยกันเพาะเมล็ดอย่างแข็งขัน “ท่านภาม ข้ามีเรื่องสงสัยขอรับ” อลันกล่าวขึ้นขณะที่ทุกคนกำลังก้มหน้าก้มตาช่วยกันเพาะเมล็ด“สงสัยอะไรรึ”“ปกติแล้วพวกพืชผักใบเขียวจะขายได้ราคาดีกว่าชนิดอื่นๆ แล้วเหตุใดท่านจึงไม่ปลูกเฉพาะกะหล่ำปลีกับผักกาดขาวเล่าขอรับ จะปลูกสลับกับพวกมันฝรั่ง แครอท หัวไชเท้า ข้าวโพดนี่ทำไม” อลันถามด้วยท่าทีสงสัยอย่างจริงจัง“ที่พวกผักใบเขียวขายได้ราคาดีนั้น ข้าคาดว่าเพราะมันหายากใช่หรือไม่” ภามถามกลับ“ใช่ขอรับ” อลันตอบ แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าภามต้องการสื่อว่าอะไร“เพราะมันหายากจึงขายได้ราคาดี ถ้าหากพวกเราขายแต่ผักใบเขียวจนมันมีล้นตลาด มันก็จะหาไม่ยากอีกต่อไป ราคาก็จะถูกปรับลงในที่สุด” ภามกล่าว“จริงด้วย!! ข้าไม่ทันคิดถึงจุดนี้เลย ท่านช่างรอบคอบนัก” อลันคิดตามแล้วก็ถึงกลับร้องอ้อ หลังจากพักทานอาหารเที่ยงด้วยกัน พวกเขาก็กลับมานั่งรวมตัวกันเพาะเมล็ดต่อ จนกระทั่งใกล้ถึงเวลาบ่ายสอง ภามจึงแยกตัวออกมาเตรียมเกวียน และตรวจความเรียบร้อยของผลผลิตที่ต้องนำไปส่งอีกครั้ง ในตอนแรกอลันจะตามมาช่วยภามอีกแรง แต่ภามห้ามเอาไว้ เนื่องจากเมื่อวานตอนที่เก็บผลผลิตทั้งหมด เขาก็ไม่ได้นำลังที่บรรจุผลผลิตเหล่านั้นไปเก็บในโกดัง ดังนั้น วันนี้ที่ต้องเตรียม ก็แค่การนำเจ้าดำ และเจ้าขาวมาเทียมเข้ากับตัวเกวียนเท่านั้น จึงไม่จำเป็นต้องให้อลันมาช่วยยกของ เมื่อตรวจสอบความเรียบร้อยดีแล้ว ภามจึงขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับเกวียน กระตุกบังเหียนเบาๆ เป็นสัญญาณให้เจ้าดำ และเจ้าขาวเริ่มก้าวเดิน ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง ไม่ต่างจากทุกครั้ง ภามก็บังคับเกวียนลงมาถึงตีนเขาแม็คซิมัส เขามองหาต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา ก่อนจะนำเกวียนเข้าไปจอดใต้ร่มไม้นั้น ยังจอดเกวียนได้ไม่ทันไร ตัวภามเองยังไม่ทันได้ก้าวลงจากเกวียน คนงานของฮาคิมก็ขับเกวียนเข้ามาถึงพอดี พวกเขาจึงช่วยกันขนย้ายผลผลิตทั้งหมดจากเกวียนของภาม ไปไว้ที่เกวียนของคนงานตรงหน้า “เรียบร้อยขอรับ ทั้งหมด 6 เหรียญทอง” คนงานของฮาคิมยื่นเงินมาให้ภาม หลังจากที่ตรวจนับผลผลิตทั้งหมดเป็นที่เรียบร้อย“ลำบากเจ้าอีกแล้ว” ภามกล่าวพร้อมกับรับเงินมาเก็บไว้ในถุงใส่เหรียญ“ท่านภามไม่ต้องเกรงใจ เป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนขอรับ” คนงานตอบกลับมาอย่างสุภาพ ก่อนจะเอ่ยขอตัวกลับ“เดี๋ยวก่อน ข้ามีเรื่องจะฝากบอกฮาคิมสักหน่อย” ภามเรียกไว้ก่อนที่คนงานนั้นจะก้าวขึ้นเกวียน“อะไรหรือขอรับ” คนงานชะงักเท้าทันที ก่อนจะหันมามอง รอภามพูด“ฝากบอกว่า นัดรับของรอบหน้า ข้าจะเข้าเมืองพอดี เดี๋ยวข้าจะนำผลผลิตไปส่งที่สมาคมการค้าเอง ไม่ต้องมารับที่ตีนเขานี่ รอบต่อไปค่อยกลับมารับตามปกติ” ภามอธิบาย“ได้ขอรับ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน ท่านภามก็เดินทางปลอดภัยนะขอรับ” คนงานกล่าวลา พร้อมกับก้าวเท้าขึ้นไปบนนั่งประจำตำแหน่งคนขับเกวียน เมื่อมองคนงานของฮาคิมขับเกวียนจากไปแล้ว ภามนั่งพักชมทิวทัศน์อยู่สักพัก เพื่อเป็นการให้ม้าทั้งสองตัวได้พักเท้า ก่อนจะขึ้นเกวียนของตัวเอง และออกเดินทางกลับบ้านภามก้าวเท้าลงจากเกวียนทันทีที่นำเกวียนมาจอดที่หน้าคอกม้าเป็นที่เรียบร้อย เขาจัดการปล่อยเจ้าดำ และเจ้าขาวกลับเข้าไปภายในรั้วกั้นคอกม้า ก่อนจะเดินเข้าบ้าน “ท่านภาม พวกเรากำลังรอท่านกลับมาทานอาหารอยู่พอดีเลยขอรับ” อลันกล่าวทักทายทันทีที่ภามเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น“พวกเจ้าจัดการกันก่อนเลย ข้าอยากจะอาบน้ำก่อน” ภามตอบ“ไม่เป็นไรขอรับ พวกข้ารอท่านอาบน้ำเสร็จก่อนก็ได้”“เช่นนั้นก็ได้” ภามกล่าว ก่อนจะรีบไปเอาผ้าเช็ดตัวในห้องออกมา และเดินตรงเข้าห้องน้ำไป เนื่องจากขากลับ ภามแวะประมือกับเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์ในป่าลึกนั่น ทำให้เสียเหงื่อไปไม่น้อย อีกทั้งเนื้อตัวยังเต็มไปด้วยฝุ่น และเศษใบไม้ใบหญ้า เมื่อกลับมาถึงบ้านเขาจึงตัดสินใจอาบน้ำก่อนเป็นอย่างแรก ทันทีที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ภามก็เดินเข้าไปในห้องครัว ที่ทุกคนนั่งรอกันอย่างพร้อมหน้าอยู่แล้ว เมื่อภามนั่งลงที่ประจำ ทุกคนจึงเริ่มลงมือทานอาหารตรงหน้า บรรยากาศบนโต๊ะอาหาร ทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เนื่องจากพรุ่งนี้จะได้หยุดพัก หัวข้อการสนทนาจึงหนีไม่พ้นเรื่องสิ่งที่แต่ละคนอยากจะทำในวันพรุ่งนี้ และเนื่องจากกลับมาถึงบ้านนั้น ภามได้อาบน้ำไปเรียบร้อยแล้ว หลังจากทานอาหารเสร็จภามจึงใช้เวลาว่างที่เหลือออกไปเดินเล่นรอบบ้าน เป็นการย่อยอาหารอยู่สักพัก ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน ภามเดินตรงไปนั่งหน้าโต๊ะทำงานข้างเตียง หยิบสมุดจดรายการรายรับรายจ่ายออกมา เพื่อจดรายการใช้จ่ายในวันนี้เพิ่มลงไป จากครั้งล่าสุดที่ใช้เงินปลดล็อคโซนอาหาร และเครื่องปรุง รวมถึงใช้ซื้อของในโซนนั้นมา คงเหลือทั้งหมด +330,340ค่าเมล็ดพันธุ์ -16,000ขายผลผลิต +60,000คงเหลือ +374,340 หลังจากจดรายการใช้จ่ายลงในสมุด และคำนวณยอดเรียบร้อย ภามก็เทเงินในถุงเหรียญออกมานับ ได้ทั้งหมด 37 เหรียญทอง 43 เหรียญเงิน และ 40 เหรียญทองแดง ครบตามยอดที่คำนวณไว้พอดี จากนั้นเขาจึงกวาดเหรียญทั้งหมดเก็บเข้าถุงใส่เหรียญ นำทั้งสมุดจด และถุงเหรียญเก็บเข้าลิ้นชักตามเดิม เมื่อเสร็จภารกิจประจำวันแล้ว ภามจึงวางใจ ก้าวขึ้นเตียงก่อนจะเอนตัวลงนอน และหลับไปในที่สุด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 68

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 68

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้