กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

 เมื่อหยางตงและกู้ซุนหนี่กลับมาถึงบ้านแต่หยางลี่ยังไม่ตื่นจากนอนกลางวัน 

กู้ซุนหนี่จึงคิดว่าเธอจะพาหยางตงไปสำรวจลำธารหลังบ้าน 

“หยางลี่ยังหลับอยู่ภรรยาจะพาสามีสำรวจลำธารด้านหลังบ้านนะคะ” 

หยางตงพยักหน้าและตอบรับ 

“ครับเราไปสำรวจลำธารกัน” 

กู้ซุนหนี่ให้ช่างทำรั้วบ้านใหม่ล้อมรอบที่ดิน30 หมู่ทำประตูด้านหลังที่ติดลำธารไว้อีกด้วยเพื่อความสะดวกเมื่อเธอต้องการมาที่ลำธารด้านหลังบ้านได้โดยไม่ต้องออกประตูใหญ่ก่อนแล้วอ้อมไปลำธารหลังบ้าน 

กู้ซุนหนี่สะพายตะกร้าขึ้นใส่หลังและหยางตงถือถังน้ำและเสียมก่อนออกจากบ้าน 

“ภรรยาจะสะพายตะกร้าใส่หลังเองสามีถือถังน้ำและเสียมนี้ไปด้วยนะคะ” 

หยางตงพยักหน้าตอบรับแล้วหยิบถังน้ำและเสียบเดินไปลำธารด้านหลังบ้านพร้อมกู้ซุนหนี่ 

“เดี๋ยวเราออกประตูรั้วหลังบ้านกันค่ะภรรยาทำประตูรั้วหลังบ้านไว้แล้ว” 

หยางตงพยักหน้าและพูดออกไปว่า

“ครับเราไปประตูหลังกัน” 

กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นแล้วคิดในใจ 

“เอ๊ะสามีมีเจตนาพูดให้เราเข้าใจผิดหรือเปล่านะ คงไม่ใช่หรอกนะ” 

“สามีคงไม่ชอบประตูหลังหรอกนะ” 

หลังจากหยางตงและกู้ซุนหนี่เดินมาถึงลำธารหลังบ้าน 

กู้ซุนหนี่เดินนำหยางตงไปยังหลุมดักปลาที่เธอทำไว้3 หลุมและลุงจางน่าจะทำเพิ่มอีก 3 หลุม 

หยางตงมองดูกู้ซุนหนี่หยิบเศษกิ่งไม้และหญ้าออกจากพื้นแล้วเห็นหลุมที่ขุดลึกลงไปประมาณ1 ศอก กว้างครึ่งศอกและด้านในหลุมยังมีปลานอนอยู่ในก้นหลุมอีก 2 ตัว 

หยางตงทั้งตกใจและแปลกใจว่าทำอยางนี้ก็จับปลาได้แล้วหรือโดยที่ไม่ต้องตกปลา 

“ภรรยามีปลาในหลุมด้วยครับ 2 ตัว” 

กู้ซุนหนี่ให้หยางตงตักน้ำในลำธารใส่ในถังที่ถือมา 

“สามีตักน้ำใส่ถังก่อนค่ะเดี๋ยวค่อยจับปลาใส่ถังน้ำค่ะ ปลาจะได้ยังไม่ตาย” 

หยางตงได้ยินอย่างนั้นแล้วก็ทำตามที่กู้ซุนหนี่บอกแล้วเขาก็จับปลาออกมาจากหลุม 

“เดี๋ยวสามีจับปลาเองภรรยายืนให้กำลังใจสามีก็พอครับ” 

กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นก็ตอบทันทีว่า

“สามีดีจังมีสามีก็ดีอย่างนี้นี่เองนะคะ” 

หยางตงตอบกลับกู้ซุนหนี่ทันที

“ครับมีสามีดีแน่นอนครับ” 

กู้ซุนหนี่หน้าแดงและยิ้มเขินอายที่สามีขยันพูดอะไรที่ทำให้ใจของเธอสั่นไหวตลอด 

หลังจากนั้นกู้ซุนหนี่ยืนดูหยางตงเปิดปากหลุกดักปลาและเก็บปลาออกจากหลุมทั้งสามที่เธอขุดไว้เสร็จแล้ว 

“จับปลาได้ 5 ตัวเลยครับ” 

กู้ซุนหนี่จึงบอกหยางตงว่า 

“ตอนนี้ถือว่าได้น้อยมากค่ะเพราะปกติเราต้องจับปลาออกจากหลุมดักปลาทุกเช้าค่ะ” 

กู้ซุนหนี่จึงเล่าเรื่องรายได้จากการปลาให้หยางตงฟัง 

“ฉันจ้างลุงจางสามีป้าจาง จับปลาออกจากหลุมทุกวันตอนเช้า ค่าจ้างวันละ 10 เหมาแล้วหลังจากนั้นลุงโจวเจ้าของเกวียนวัวมารับปลาที่บ้านเราทุกวันก่อนออกเดินทางไปตำบลชิงไห่พร้อมกับรับชาวบ้านไห่ไปตำบลชิงไห่ ขนส่งปลาทุกวันๆ ละ ประมาณ 10 ชั่ง (10 กิโล) จำนวน 2 ถังแล้วขายส่งปลาให้เหลาอาหารไฉ่หงๆ จ่ายเงินค่าปลา หลังหักค่าขนส่งวันละ 20 เหมา คงเหลือเท่ากับ 10 หยวน ให้ฉันทุกวันค่ะ” 

หยางตงได้ยินอย่างนั้นก็อดทึ่งกับความคิดและความสามารถของกู้ซุนหนี่อีกครั้ง

“น้องซุนหนี่เก่งมากครับ” 

กู้ซุนหนี่บอกหยางตงว่า 

“รายได้วันละ 10หยวน 1 เดือน 300 หยวนมากกว่า 3 เท่าของรายได้ของสามีนะคะ” 

กู้ซุนหนี่รู้ว่าสามีได้รับเงินเดือนๆ ละ 100 หยวน 

หยางตงได้ยินกู้ซุนหนี่บอกอย่างนั้นแล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าตนยังไม่ได้บอกกู้ซุนหนี่ว่า 

“สามีลืมบอกเรื่องหนึ่งกับภรรยาครับ” 

กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นก็มองหน้าหยางตงและตั้งใจฟังว่าหยางตงลืมบอกเธอเรื่องอะไร 

“สามีได้รับตำแหน่งใหม่เป็นร้อยตรีทันทีหลังจากปฏิบัติภารกิจพิเศษ2 ปีที่สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีแล้วนะครับ” 

กู้ซุนหนี่พยักหน้าและตอบ

“ยินดีกับสามีด้วยค่ะยินดีกับร้อยตรีหยางตงด้วยนะคะ” 

กู้ซุนหนี่กล่าวยินดีกับหยางตงหยางตงยิ้มภูมิใจ 

กู้ซุนหนี่ชี้ให้หยางตงดูผักบุ้งข้างลำธารให้หยางตงดูว่าเธอเคยเก็บผักบุ้งพวกนี้ไปทำกับข้าวด้วยหลังจากนั้นทั้งสองคนก็รีบกลับบ้าน เพราะไม่อยากไปนานเดี๋ยวหยางลี่จะตื่นนอนกลางวันมาแล้วไม่เห็นใคร จะร้องไห้ได้เมื่อกลับถึงบ้านสักพัก หยางลี่ก็ตื่นนอนกลางวัน 

หยางตงช่วยกู้ซุนหนี่ทำอาหารมื้อเย็นหยางตงก่อไฟ ทำปลา หั่นปลา ล้างปลา หั่นต้นหอมและผักชีเป็นท่อนๆให้กู้ซุนหนี่ต้มปลา

“ใส่น้ำลงในหม้อ ใส่ข่าตะไคร้ กระเทียมและหอมทุบ ใส่เกลือ 1 ช้อนชา ใส่ก้อนผงปรุงรสเติมซีอิ๊วขาว น้ำปลา ต้มให้น้ำเดือดใส่เนื้อปลาที่หั่นเป็นท่อนๆ ลงไปต้มประมาณ 15นาที ปลาสุกแล้วชิมรสชาติ ใส่ใบต้นหอมและผักชีลงไปยกหม้อลงจากเตา บีบน้ำมะนาว 1 ชิ้นลงไป เพิ่มกลิ่นหอมและความเปรี้ยวลงไป” 

เมื่อกู้ซุนหนี่ต้มปลาเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอทำไข่เจียวอีก1 จานหลังจากนั้นทั้งสองคนก็ช่วยกันยกอาหารไปบนโต๊ะในห้องโถงแล้วกินอาหารมื้อเย็นด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อยแล้วอาบน้ำและเข้านอนไปด้วยกัน