เทพกระบี่เงาสังหาร

ว่านโหวเห็นคนของตนถูกสังหารก็เต็มไปด้วยความโกรธ เมื่อเห็นอู่หมิงตรงมาหาตนว่านโหวก็ระเบิดพลังปราณออกมากระบี่ของว่านโหวสั่นไปมาพร้อมกับพุ่งเข้าหาอู่หมิงด้วยความเร็ว"หืม" อู่หมิงตกตะลึงพร้อมกับรีบเอียงคอหลบอย่างรวดเร็ว เมื่ออู่หมิงเอียงคอหลบคมกระบี่ของว่านโหวก็เฉียดผ่านคอของอู่หมิงไปเล็กน้อย ถ้าอู่หมิงตอบสนองช้ากว่านี้สักนิดคอของอู่หมิงคงถูกแทงทะลุแน่"หลบได้งั้นหรือ" ว่านโหวกล่าวด้วยความแปลกใจ"วิถีกระบี่ของเจ้านี่ลึกซึ้งกว่าข้า" อู่หมิงคิดในใจ"เจ้าดูถูกผู้ที่ติดอันดับรายชื่อศิษย์สายนอกเกินไป พวกข้าแต่ละคนต่างก็มีความสามารถพอที่จะทะลวงปราณนภาได้ทุกเมื่อแต่ที่พวกข้ายังยอมเป็นศิษย์สายนอกก็เพราะมีเหตุผล แต่ในเมื่อเจ้าทำให้ข้าว่านโหวผู้นี้โกรธขึ้นมาจริงๆเพราะงั้นเจ้าจะต้องตาย" ว่านโหวกล่าวพร้อมกับระเบิดพลัง"แย่แล้วเจ้านั่นกำลังทะลวงระดับ" องค์ชายเก้ากล่าวด้วยน้ำเสียงตกตะลึงทางด้านอู่หมิงเองก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดอย่างถึงที่สุดออกมาถ้าหากว่านโหวยังอยู่ปราณปฐพีอู่หมิงมีความมั่นใจสิบส่วนที่จะฆ่าว่านโหวได้แต่ว่าถ้าว่านโหวทะลวงสู่ปราณนภา สำหรับพวกอู่หมิงแล้วถือเป็นเรื่องที่อันตรายถ้าว่านโหวทำสำเร็จ"รีบขัดขวางเขาเร็ว" จิงเสวี่ยนกล่าวพร้อมกับสลัดคู่ต่อสู้และใช้พลังของกายจิตวิญญาณโจมตีว่านโหวเพื่อขัดขวางทันที"นี่เจ้า!!!!" ว่านโหวรู้สึกตกตะลึงกับความสามารถของจิงเสวี่ยน"เยี่ยม!!!!!" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับโจมตีว่านโหวทันที"ตะวันขึ้นแรกฟ้า" อู่หมิงคำราม"บัดซบ กระบี่อสรพิษ" เมื่อถูกขัดขวางการทะลวงระดับว่านโหวก็คำรามอย่างบ้าคลั่งและโจมตีอู่หมิง"ตูม!!!!!!!" ทักษะของทั้งสองปะทะกันทำให้ร่างของทั้งสองถอยหลังออกไปใกลและทั้งสองต่างก็มีเลือดใหลออกมาที่มุมปาก "พลังลมปราณของว่านโหวชั่งแข็งแกร่งยิ่งนักแทบไม่ต่างจากปราณนภาเลย" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับเช็ดเลือดที่มุมปาก"ทักษะระดับราชัน นี่เจ้ามีทักษะระดับราชันเอาไว้ในครอบครองงั้นหรือ ฮ่า ฮ่า ข้าชั่งโชคดีจริงๆถ้าฆ่าเจ้าได้ข้าก็จะได้ทักษะระดับราชัน" ว่านโหวกล่าวด้วยรอยยิ้มเหี้ยม"คิดว่าเจ้าจะทำได้งั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวเสียงเย็น"ฮ่า ฮ่า ถึงพลังฝีมือของพวกเราทั้งสองจะสูสีกันแต่ว่าเจ้าอย่าได้ลืมว่าข้าอยู่จุดสูงสุดของปราณปฐพีเพราะงั้นพลังลมปราณของข้าย่อมมากกว่าเจ้าอย่างแน่นอน" ว่านโหวกล่าวด้วยรอยยิ้มแน่นอนว่าสิ่งที่ว่านโหวกล่าวนั้นคือความจริงถึงตันเถียนของอู่หมิงจะใหญ่กว่าคนทั่วไปในระดับเดียวกันแต่ปริมาณลมปราณของอู่หมิงก็ยังไม่สามารถเทียบเท่ากับว่านโหวผู้ที่เกือบทะลวงปราณนภาได้สำเร็จ"ถ้าอย่างงั้นก็จัดการเจ้าให้ได้ก่อนพลังลมปราณของข้าจะหมดซะก็สิ้นเรื่อง" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับยกกระบี่เงาสังหารออกมาไว้"เหอะอาศัยเจ้าไม่มีทางซะหรอก" ว่านโหวเค้นเสียงอีกด้านพวกองค์ชายเก้าก็สามารถล้มศัตรูได้แต่พวกเขาก็ต้องแลกด้วยพลังทั้งหมดและได้รับบาดเจ็บ แม้แต่จิงเสวี่ยนเองก็ใช้พลังไปจนหมดเช่นกัน ในตอนนี้การต่อสู้เหลือเพียงแค่คู่ของอู่หมิงและว่านโหวเท่านั้นอู่หมิงและว่านโหวเริ่มแรกกระบี่กันอีกครั้ง อู่หมิงอาศัยการต่อสู้ในครั้งนี้ยกระดับวิถีกระบี่ของตนขึ้น ซึ่งถ้าว่านโหวรู้เรื่องนี้เข้าจะต้องกระอักเลือดด้วยความโกรธออกมาแน่"ฮ่า ฮ่า ดูเหมือนเจ้าจะเริ่มหมดแรงแล้วสินะ" ว่านโหวเมื่อเห็นอู่หมิงเริ่มได้รับบาดเจ็บจากกระบี่ของตนก็กล่าวออกมาด้วยสีหน้าชั่วร้าย"..." อู่หมิงไม่ตอบแต่ยังตั้งหน้าตั้งตาตั้งรับกระบี่ของว่านโหวอย่างจริงจังในตอนนี้อู่หมิงกำลังตระหนักรู้ถึงวิถีกระบี่ของว่านโหวอยู่และในตอนนั้นเองที่ดวงตาของอู่หมิงก็สว่างเจิดจ้า ใบหน้าของอู่หมิงแสดงถึงรอยยิ้มแห่งความสุข"เคร้ง!!!!!!!!!"อู่หมิงปัดกระบี่ของว่านโหวออกพร้อมกับยืนหอบหายใจเล็กน้อย"ยอมแพ้ซะเจ้ามันจบแล้ว" ว่านโหวกล่าวเสียงเย็นพวกจิงเสวี่ยนก็มองไปที่อู่หมิงด้วยความกังวล โดยเฉพาะจิงเสวี่ยนนางรู้สึกว่าภายในจิตใจรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอย่างมาก ตัวนางเองก็ไม่เข้าใจความรู้สึกที่ตนเองกำลังพบอยู่ว่ามันคืออะไร"ใช่แล้วมันควรจะจบได้แล้ว" อู่หมิงกล่าว"ดี ถ้าเจ้ายอมรับความพ่ายแพ้แต่แรกข้าก็พอจะไว้ชีวิตเจ้าแต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว" ว่านโหวกล่าวด้วยรอยยิ้มเหี้ยม"คนที่จบแล้ว ไม่ใช่ตัวข้าแต่เป็นเจ้าต่างหาก" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับยกกระบี่เงาสังหารขึ้นและตั้งท่าเอากระบี่ตั้งตรงขึ้นฟ้า (ตั้งท่าเหมือนเวลาอัศวินยกดาบขึ้นมาบังหน้าเป็นเส้นตรง)"ตัวข้าคือเงา เงาคือส่วนหนึ่งของความมืด อย่างงี้นี่เองทักษะที่สองของกระบี่เงา ในที่สุดข้าก็เข้าใจแล้ว" อู่หมิงกล่าวพึมพำออกมาพร้อมกับกระบี่เงาสังหารสั่นใหว และในตอนนั้นเองที่อู่หมิงนำกระบี่เงาสังหารปักลงบนพื้น"เงากลืนกิน" อู่หมิงเค้นเสียงอย่างเย็นชา"วูป!!!!!!!!"เมื่อสิ้นเสียงของอู่หมิงเงาที่อยู่ข้างหลังของว่านโหวก็เคลื่อนใหวพร้อมกับปรากฎพลังสีดำมืดออกมาจากเงาและเข้าปกคลุมว่านโหวทันที"อะไรกั.........." ว่านหัวที่ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกความมืดเข้าปกคลุมทั้งตัวพร้อมกับแสงกรัดร้องโหวยหวนออกมาทำให้พวกองค์ชายเก้าที่ดูอยู่ต้องรู้สึกหน้าซีดด้วยความกลัวเพราะเสียงกรีดร้องของว่านโหวนั้นมันทำให้สามารถเดาได้ว่าว่านโหวจะต้องพบกับสิ่งที่น่าหวาดกลัวแน่แต่หลังจากนั้นไม่นานพลังสีดำที่เหมือนกับเงาก็คลายออกพร้อมกับเผยเห็นเห็นร่างไร้วิญญาณของว่านโหวที่ถึงจะตกตายไปแล้วแต่ดวงตายังเปิดอยู่พร้อมกับแสดงสีหน้าความกลัวถึงขีดสุดออกมา"อัก!!!!!!!!!!!!"อู่หมิงกระอักเลือดออกมาพร้อมกับเรี่ยวแรงแทบไม่เหลือ ดวงตาของอู่หมิงพล่าเลือนอย่างมากจนแทบจะหลับได้ทุกเมื่อ"อู่หมิงเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" จิงเสวี่ยนวิ่งเข้ามาพร้อมกับป้อนเม็ดยาให้กับอู่หมิงอย่างรวดเร็ว"ข้าไม่เป็นไรพักสักหน่อยก็น่าจะหาย" อู่หมิงกล่าว"ก็ดีเหมือนกันพวกเราพักสักหน่อยค่อยกลับหอกระบี่" องค์ชายเก้ากล่าวเห็นด้วย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อู่หมิงปะทะว่านโหว

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อู่หมิงปะทะว่านโหว

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้