Freys Order : ภารกิจปรุงอาหารพิชิตแร็คนาร็อคของเทพฤดูใบไม้ผลิ

บทที่ 10 : กินให้อร่อยนะ เจ้าหมาโหด
            ระหว่างรอเทพเฟรย์ออกล่าวัตถุดิบ ผมก็หัดคัดลายมือใหม่ พร้อมทั้งจดสูตรอาหารเนื้อกวางที่ทำไป จดเครื่องปรุงที่มี ภาชนะปรุงอาหารที่ใช้ได้ตอนนี้ และคิดสูตรทำเนื้อแดดเดียวแฮม เนื้อ Wet Aged บ่มแบบเปียกไปด้วย ว่าน่าจะใช้เครื่องปรุงอะไรบ้าง
             มันไม่ใช่การคิด รังสรรค์สูตร อัตราส่วนใหม่หมด แต่เป็นการดึงความทรงจำ และประสบการณ์ที่เคยทำในเกมออกมาให้ได้มากที่สุด เท่าที่มันสมองของผมจะทำได้ ซึ่งอัตราส่วนระดับเป๊ะ ๆ เป็นมิลลิกรัม มิลลิลิตรมันทำไม่ได้อยู่แล้ว แต่ระดับช้อนชา ช้อนโต๊ะ น่าจะพอเดาได้อยู่บ้าง ว่าต้องไม่ต่ำกว่านี้ หรือไม่เกินนี้
             ต้องขอบคุณห้องครัวแห่งนี้ที่เครื่องปรุงทุกอย่างเท่าที่ผมรู้จักมีครบถ้วน พริกไทยก็ไม่ได้มีแค่พริกไทยดำ หรือขาว แต่แยกตามแหล่งที่มาเรียงกันในขวดสวย ๆ พร้อมบิดปรุงรสถึง 12ขวด เกลือก็มีมากกว่า 30 ชนิดที่ถือว่าเยอะแล้วสำหรับครัวแห่งหนึ่ง แม้เกลือที่ผมเคยอ่านเจอมาจะแบ่งแยกย่อยได้ถึงครึ่งพันก็ตาม ส่วนน้ำตาลก็มีถึง 15 ชนิด บรรจุในขวดแก้วพร้อมใช้ช้อนชาช้อนโต๊ะตักออกมาปรุงรส
            พริก ก็ไม่ได้มีแต่พริกสีแดงเรียวยาวที่เรียกกันว่า Chilli แต่มีพริกนับร้อยชนิดทั้งรูปแบบแห้ง หรือป่น เสียดายไม่มีพริกสดเลย  ส่วนสมุนไพรก็มีแต่แบบป่นแห้งในขวด ที่ผมนับ และจดข้อมูลกว่าจะครบ 256 ขวดก็น่าจะใช้เวลาสัก 2 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย
            เครื่องปรุงแบบน้ำบรรจุขวด ก็มีให้เลือกใช้มากกว่า 52 ชนิด แถมยังมีความมหัศจรรย์ตรงที่เทออกมาเท่าไหร่ มันจะเติมเอง จากการทดลองเทส่วนผสมหลักอย่างน้ำปลา ซีอิ๊วขาวซอสหอยนางรม น้ำตาลมาคน ๆ ทำเป็นซอสหมักเนื้อแดดเดียวในปริมาณอย่างละ 2 ช้อนโต๊ะ
             “ จริง ๆ . . . ถ้าจำไม่ผิด น้ำตาลน่าจะใส่น้อยกว่าเครื่องปรุงเค็มนะ งั้นก็ใส่เครื่องปรุงสามอันแรกเพิ่มอีก 1 ช้อนโต๊ะละกัน น่าจะได้ซอสหมักเนื้อ 2 กิโลกรัมได้กำลังดี ไม่ก็รสเข้มไปนิดหน่อย. . . อืม ชิมได้นี่นา ชิมดูละกันว่าน้ำซอสเป็นไง ถ้ารสไม่กลมกล่อมสำหรับลิ้นเราก็ปรุงให้ดี แล้วจดอัตราส่วนไว้ ก่อนตักแบ่งไปหมักเนื้อทีละนิด ต้องลองสัก 2-3 รอบน่าจะเข้าที่”

            เมื่อได้ซอสหมักเนื้อแดดเดียวสำหรับหมาป่าผู้ต้องการกินตะวันแล้ว ก็ไม่ต้องยุ่งอะไรกับซอสอีก เพราะแฮม Cold Cut ใช้แค่เกลือ น้ำตาลหมักก็พอ แต่ถ้าอยากได้รสชาติเพิ่มเติมก็ใส่สมุนไพรอย่างออริกาโน่ โรสแมร์รี่ ไทม์ลงไป หรือตัวอื่น ๆ แล้วแต่สูตรและความชอบของคน
             ส่วน Wet Aged ก็ไม่ต้องปรุงอะไร จับเนื้อยัดถุงสุญญากาศ ไปบ่มไว้จนพอใจก็หั่นออกมาเสิร์ฟให้หมาป่าผู้อยากลิ้มรสจันทราได้เลย
            “ พวกมันเคยกินมาแล้วหลายครั้ง แต่ไม่เคยจำได้เพราะเริ่มวัฏจักรใหม่ จะไม่มีความทรงจำใดในวัฏจักรเดิมตามมาด้วย. . . จะว่าน่าสงสารก็น่าสงสาร จะว่าตลกมันก็ตลกนะ” ผมพูดเบาๆ ขณะดึงถุงสุญญากาศออกมากาง เพื่อวัดขนาดโดยกะเอาจากสายตา แล้วจดลงกระดาษ ก่อนจะนึกได้ว่า น่าจะมีเครื่องวัดบ้างแหละ พวกไม้บรรทัด ตลับเมตร เทอร์โมมิเตอร์ที่คนยุค 2000ใช้กัน เลยเปิดหาลิ้นชักต่าง ๆ ดู แต่ก็ไม่เจออะไรเลยนอกจากอุปกรณ์ทำครัวทั่ว ๆ ไป และอุปกรณ์สำหรับรับประทานอาหารอย่างจาน ชาม แก้ว ช้อน ส้อม มีด
            “ อุปกรณ์วัดคงจะได้รับการปลดล็อกในภารกิจถัด ๆ ไปมั้ง?” ผมเดาก่อนจะหาอะไรทำรอเวลาไปอีกเกือบ 5 ชั่วโมง จากการบิดเตาอบตั้งเวลาไว้แต่ไม่เสียบปลั๊ก เพื่อใช้นับเวลาในห้องครัวแห่งนี้ที่ไร้นาฬิกา หน้าจอขนาด 32 นิ้วก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมการทักทายด้วยเสียงเหนื่อยล้าเล็กน้อยของเทพเฟรย์
            “ โทษทีที่ให้รอ ข้าใช้เวลาเกือบ 10 วันแหนะกว่าจะเติมเต็มความปรารถนาของเจ้าหมาป่าตัวแสบทั้งสองตัวสำเร็จ”
            “ 10 วัน ? เหนื่อยน่าดูเลยนะครับ ตรงนี้ผมผ่านไปแค่ 5-6 ชั่วโมงเอง” ผมพยักหน้าพร้อมส่งสายตาเห็นอกเห็นใจให้ แต่เขากลับส่ายหน้าไปมา
            “ ไม่เท่าไหร่หรอก เจ้าหมาพวกนั้นต่อสู้กับข้า 2 วัน ก่อนยื่นภารกิจ ใช้ให้ข้าไปล่าสัตว์มาปรนเปรอพวกมัน7วัน ถึงยอมรับข้อตกลงของเรา”
            “ ข้อตกลง ?” ผมเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ “ ข้อตกลงที่ว่านี่คือ กินอาหารที่พวกเราปรุง แล้วในวันแร็คนาร็อคจะไม่ไปกินตะวันจันทราของจริง?”
            “ ข้าก็อยากยื่นแบบนั้น แต่คิดว่าพวกมันไม่น่ายอม เลยยื่นไปว่าถ้าอาหารของเราอร่อยกว่าเนื้อสัตว์ทั่วไปที่พวกมันกินจริง จะลองพิจารณาดูว่าในวันสงครามสุดท้าย จะมากินอาหารของเราก่อนสักพัก แล้วค่อยไปไล่ตะวันจันทราตามที่พวกมันปรารถนา แต่ถ้าอาหารเราไม่อร่อยมันจะไล่ตะวันจันทราเลยตั้งแต่ตอนนี้”
             ผมยิ้มแห้ง ๆ นี่มันภารกิจชี้เป็นชี้ตายชัด ๆ และเทพีนอร์นก็ปรากฏตัวขึ้นมาในหน้าจอ32 นิ้วอีกบาน บอกว่าถ้าล้มเหลว ทุกอย่างจะจบ พวกเธอจะโดนริบพลังทั้งหมดที่สะสมมา 13วัฏจักร ผมจะโดนส่งกลับจักรวาลเดิมโดยไม่มีความทรงจำใดที่เกิดขึ้นในห้องครัวนี้ เทพเฟรย์ก็เช่นกัน
            “ High Risk Low Return สุด ๆ ไปเลยภารกิจนี้” ผมบ่นเบา ๆ แต่ก็ทำได้แค่ตั้งใจ รับเนื้อสัตว์หลายชนิดที่เทพเฟรย์ล่ามาลงมือทดลองปรุงอาหาร โดยเพิ่มเมนูให้ฝั่งตะวันเพิ่มนอกจากเนื้อแดดเดียวโรยเมล็ดทานตะวัน ก็ทำสเต็กระดับ Rare เข้าไปด้วย
             ผมลงมือทดลองทำอาหารเมนูใหม่ 3 เมนูอย่างเนื้อแดดเดียว แฮมโคลด์คัท และเนื้อหมักบ่มแบบเปียก ใช้เวลาร่วม 2 เดือนตามนาฬิกาและปฏิทินที่เทพีนอร์นมอบให้ ในที่สุดผมก็พร้อมแล้วที่จะเสิร์ฟอาหารให้หมาป่าผู้ต้องการลิ้มรสชาติตะวัน จันทรา
             “ เวลาแตกต่างกันจริง ๆ ด้วย ในที่ของข้าผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่เจ้าผ่านไป 2 เดือน ฮ่าๆ” เทพเฟรย์หัวเราะออกมาขณะรับกล่องบรรจุอาหารที่เทพีนอร์นจัดการแพ็ค 4 เมนูที่ปริมาณรวมกัน 200 กิโลกรัมให้ “ ข้าเห็นเจ้าเคลื่อนไหวเร็วมาก เหมือนตอนดูมด แมลง นกออกหากินใช้ชีวิตประจำวันเลย มันเร็วจนมองแทบไม่ทันหากไม่ตั้งใจ ”
             “ เวลาท่านผู้นั้นที่อยู่เหนืออิ๊กดราซิลมองลงมา คงรู้สึกแบบนี้กระมัง” เทพีนอร์นแห่งปัจจุบันพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อย “ พวกเราที่ใช้ชีวิตในปัจจุบันอย่างตั้งใจ จริงจัง คงเหมือนมด แมลงที่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วในสายตาพวกเขา แค่พริบตาเดียวพวกเราก็ดับสูญและกำเนิดขึ้นใหม่แล้ว”

            ผมกับเทพเฟรย์มองหน้ากันแล้วเลือกที่จะเงียบ ไม่พูดอะไร เพราะมันเป็นความจริงที่เจ็บปวดไม่น้อย เทพเฟรย์โบกมือให้ก่อนจะปิดหน้าจอไปส่งของตามภารกิจ ผมก็หันไปมองของเหลือจากการทดลองทำจำนวนมากที่ตั้งบนเคาน์เตอร์ และยังมีในตู้เย็น ในตู้หมักต่าง ๆ อีก

            “ คงไม่ต้องกินคนเดียวมั้ง ใช่ไหมครับเทพีนอร์น?” ผมหันไปถาม แต่พวกเธอไม่ตอบอะไร ผมเลยยักไหล่ แล้วค่อย ๆ ย่อตัวเพื่อจะนั่งลงกับพื้นครัว  เพราะที่นี่ไม่มีเก้าอี้อะไร แม้จะไม่เมื่อยตลอดการลงมือทำอาหารมา 2 เดือนกว่า ๆ แต่ก็รู้สึกอยากจะนั่งบ้างเหมือนกัน แต่ไม่ทันที่จะตูดจะแตะพื้น หน้าจอเทพเฟรย์ก็เด้งขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะร่าอย่างมีความสุข จนผมต้องรีบผุดลุกขึ้นยืนตรง ก่อนกระโดดตะโกนอย่างดีใจตาม

            “ ฮ่า ๆ ๆ อาหารของเจ้าทำให้เจ้าหมาแสบสองตัวยอมรับแล้ว ว่ารสชาติของเนื้อแดดเดียว โคลด์คัท บ่มเปียกอร่อยเหมือนได้กินตะวันจันทราเข้าไปเลย แถมสเต็กก็เป็นวิธีปรุงเนื้อดิบที่ไม่ให้สุกเกิน แต่มีความอร่อยที่มากกว่าเนื้อดิบทั่วไปด้วย”

“ เย่ ! ภารกิจแรกของเราทำสำเร็จแล้ว ฮ่า ๆ ๆ !”
_____________________________________
สองหมาป่ายักษ์ : พวกข้าไม่เห็นมีบทเลย !Writer : เอาน่า ไว้ค่อยออกมาอีกทีในตอนจบเท่ ๆ สองหมาป่า : ว่าไงนะ !?Writer : เอาน่า ๆ เอ้า กินเนื้อตะวันจันทราไปก่อน สองหมาป่า : ชิ ! ง่ำ ๆ ๆ ๆ

พูดคุย / ติดตามข่าวสารกันได้ที่Kuronekoyuriya | Facebookhttps://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 10 : กินให้อร่อยนะ เจ้าหมาโหด

นิยายแนะนำ

Freys Order : ภารกิจปรุงอาหารพิชิตแร็คนาร็อคของเทพฤดูใบไม้ผลิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 10 : กินให้อร่อยนะ เจ้าหมาโหด

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้