สลับร่าง พลั้งชน

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงทุบประตูไม้สลับกระจกฝ้าดังสนั่นจน ครูยักษ์ สะดุ้งโหยงรีบผละตัวออกจากร่างพยาบาลสาว ครูแพรวสุดเอ็กซ์ทันที ใบหน้าคมเข้มของครูพละหนุ่มแดงซ่านไปถึงใบหู เขาจัดแจงเสื้อผ้าที่ยับย่นเล็กน้อยด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน

"นั่นใครน่ะ! มาทุบประตูห้องพยาบาลทำไม!" ครูยักษ์ตะโกนถามพลางก้าวไปที่ประตู

อาร์ต (ในร่างครูแพรว) แอบจิ๊ปากอย่างขัดใจที่โดนขัดจังหวะการแกล้งครูหนุ่ม

"เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่าในนั้นกำลังจะทำอะไรกันอยู่!" เสียงตะโกนทุ้มห้าวของ ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) ดังลอดเข้ามา พร้อมกับร่างของเด็กหนุ่มที่ถลาเข้าประตูมาทันทีที่ครูยักษ์ปลดล็อค

"ไอ้อาร์ต! เราเป็นบ้าอะไรวะ! มาทุบประตูห้องพยาบาลแบบนี้ มาหาเรื่องหรือไง!" ครูยักษ์ตวาดลั่นพลางชี้นิ้วใส่เด็กหนุ่มหน้าตาซูบเซียวที่ยืนโมโหอยู่ตรงหน้า

ครูแพรวในร่างอาร์ตไม่ได้สนใจครูยักษ์แม้แต่นิดเดียว สายตาที่โกรธจัดของเธอจ้องเขม็งไปที่ร่างของตัวเองที่นั่งไขว้ห้างกระดิกเท้านั่งอยู่บนเก้าอี้

"เธอ... เธอกำลังจะทำอะไรครูยักษ์! แล้วทำไมต้องม้วนกระโปรงจนสั้นขนาดนั้น! ปลดกระดุมเสื้อซะลึกแบบนั้นทำไม!" เธอตะโกนลั่นลืมตัวไปว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในร่างเด็กผู้ชายจอมแสบ

อาร์ตในร่างครูแพรวหัวเราะแบบเบาๆ พลางทำท่าตกใจแบบเสแสร้ง "อุ๊ย... น้องอาร์ตคะ พูดจาไม่เพราะเลยนะคะ ครูแค่กำลังคุยธุระสำคัญกับครูยักษ์น่ะค่ะ อีกอย่าง... กระโปรงยาวๆ มันทำงานไม่สะดวกหรอกจ้ะ แพรวชอบแบบนี้ มัน 'คล่องตัว' มากกว่าค่ะ"

เขากระพริบตาที่ติดขนตาปลอมงอนเช้งส่งไปให้ร่างเดิมของตัวเองอย่างท้าทาย "แล้วที่ปลดกระดุมเสื้อ เพราะอากาศมันร้อน คนไม่ใช่หุ่นยนต์นะคะ ที่จะทนตากแดดทั้งวัน ครูก็ต้องระบายความร้อนบางซิค่ะ น้องอาร์ต"

ครูยักษ์ที่ยืนงงกับสถานการณ์เริ่มขมวดคิ้ว "เอ่อ... คุณแพรวครับ คือผมว่าไอ้อาร์ตมันคงจะไม่สบายน่ะครับ หน้าตามันดูไม่ค่อยดีเลย"

"จริงด้วยค่ะครูยักษ์... สงสัยจะไข้ขึ้นจนเพ้อ" อาร์ตแกล้งลุกขึ้นยืนเดินเยื้องกราย ส่ายสะโพกเข้าไปหาครูยักษ์ พลางใช้มือเรียวสวยที่อันแสนเนียนนุ่ม มาเกาะแขนล่ำๆ ของครูหนุ่มไว้

"ครูยักษ์ช่วยพาน้องอาร์ตออกไปส่งที่ห้องเรียนทีได้ไหมคะ? แพรวเกรงว่าถ้าอยู่ตรงนี้นานๆ แพรวจะ 'อดใจ' ไม่ไหวเผลอดุเด็กไม่มีมารยาทคนนี้เข้าน่ะค่ะ"

"ดะ... ได้ครับคุณแพรว! ไปเลยไอ้อาร์ต อย่ามากวนครูแพรวเขา!" ครูยักษ์รีบคว้าคอเสื้อครูแพรวในร่างอาร์ตลากออกไปจากห้องทันที โดยไม่ฟังเสียงโวยวายของครูสาวผู้น่าสงสารในร่างของอาร์ตเลยแม้แต่น้อย

ก่อนประตูจะปิดลง อาร์ตในร่างครูแพรวหันมาขยิบตาให้ร่างเดิมของตัวเอง พร้อมกับใช้มือลูบผ่านบั้นท้ายที่รัดตึงด้วยกระโปรงสั้นกุดจนเห็นรอย จีสตริง จางๆ ภายใต้เนื้อผ้าขาวสะอาด เพื่อเยาะเย้ยถึงความพ่ายแพ้ในยกแรกนี้

"ฮึๆ... วันนี้ล่ะ ครูแพรวคนใหม่จะจัดให้ห้องพยาบาลลุกเป็นไฟเลย!" เขาพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางเดินไปล็อคประตูห้องพยาบาลอีกครั้งเพื่อเตรียมตัวสำรวจร่างนี้ต่ออย่างเต็มที่ในเวลาว่าง!

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: ครูแพรวผู้น่าสงสัย เจออาร์ตมาเล่นไม้นี้ บทต่อไปจะเป็นอย่างไร โปรดติดตาม