“แน่ใจนะคะว่าโอเค” จิณณวัตหันไปถามนับดาวที่กำคีย์การ์ดแน่นไว้ในมืออันสั่นเทา
“ไม่เลย ไม่โอเคเลยสักนิด” นับดาวยอมรับ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเสียใจั้แ่ตอนที่พนักงานด้านล่างที่รู้จักเธอมาหลายปีฟ้องว่าแฟนหนุ่มของเธอควงผู้หญิงเข้าห้องอยู่ประจำ นับดาวก็แทบล้มทั้งยืน
“คิดซะว่าเขาคงไม่ใช่เนื้อคู่เรา อย่างน้อยก็ได้รู้ความจริงว่าเขาทรยศก่อนจะสายเกินไป อนาคตยังอีกไกลค่ะ เลิกคนนี้ไปก็มีผู้ชายดี ๆ ให้เลือกอีกเยอะ” จิณณวัตวางมือลงบนศีรษะของหญิงสาวแล้วลูบไปมาเบา ๆ อย่าง้าปลอบโยน
“ขอบคุณนะเจเจ” นับดาวเงยหน้าขึ้นยิ้ม ก่อนที่จะยืนตั้งสติแล้วทาบคีย์การ์ดในมือเข้าไป
สิ่งแรกที่เห็นตรงหน้าก็ทำเอาเธอต้องกำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกที่ทั้งโกรธและเสียใจ เขาเคยบอกว่ายุ่งและต้องอ่านหนังสือหนักเลยไม่อยากให้เธอมารบกวน ตอนนี้เธอรู้แล้วว่ามันเป็แค่ข้ออ้าง
เสื้อผ้าที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้นบอกใบ้ได้เป็อย่างดีว่าที่นี่คือสมรภูมิรัก โดยเฉพาะบราเซียกับจีสตริงลูกไม้สีแดงเข้าชุดกัน
“ไม่ร้องนะคะ เดี๋ยวไม่สวยน้า ไม่เอาค่ะ ไม่ร้อง” จิณณวัตที่เห็นหยาดน้ำตาของนับดาวไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยก็รีบยกมือไปเช็ดออกให้เธออย่างแ่เบาทันที
“เขานอกใจฉันจริง ๆ ด้วยเจเจ” นับดาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินเสียงร่วมรักที่ดังลอดออกมาจากห้องนอน
“ไอ้เวร” จิณณวัตหันไปมองยังห้องที่เป็ต้นกำเนิดของเสียง
แม้เขาเองจะเ้าชู้มากขนาดไหนก็ไม่เคยถึงขั้นแอบกินคนมีเ้าของ และบอกกับตัวเองเสมอว่าถ้าวันไหนมีแฟนก็จะไม่มีวันนอกใจเด็ดขาด
“ฮึก ฮือ” นับดาวพยายามจะฮึบแล้วแต่ก็ไม่ไหว
“รอพวกมันสมสู่กันให้เสร็จก่อน หรือจะเข้าไปจัดการเลย”
“ฉันอยากจบเื่ในตอนนี้เลย ฉันไม่ไหวแล้วเจเจ” นับดาวตอบปนสะอื้นพร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรูออกมา ไม่คิดเลยว่าตัวเองต้องมาร้องไห้เพราะความรัก
“แล้วจะทำยังไง”
“นายรอตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันจัดการเอง” นับดาวปาดน้ำตาที่ไหลออกมาลวก ๆ ผู้ชายเลว ๆ แบบนี้ไม่สมควรเสียน้ำตาให้
“แน่ใจนะคะ ให้ช่วยอะไรก็เรียกนะ”
“อืม” นับดาวพยักหน้ารับก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอน เธอยืนนิ่งอยู่หน้าห้องสักพักแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ
ก๊อก ๆ
“ใครวะ” เสียงเ้าของห้องะโถามอย่างหงุดหงิด แต่เสียงกระแทกกระทั้นยังดังอย่างต่อเนื่อง
นับดาวจำได้ดีว่านี่คือเสียงของแฟนหนุ่มของเธอที่ไม่ได้เจอหน้ากันมานาน ถ้าเป็ในยามปกติเธอคงดีใจที่จะได้เจอเขา
ก๊อก ๆ
“โธ่เว้ย ขัดจังหวะกูจริง ๆ มีอะ...ดาว!” ยังไม่ทันจะพูดจบน้ำเสียงของเขาก็ต้องถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อเปิดประตูออกมาเห็นว่าคนที่เคาะคือใคร
“ใครมาเหรอคะพี่ต้นน้ำ” เสียงของผู้หญิงในห้องร้องถาม
“อ่านหนังสืออยู่เหรอต้นน้ำ เรียนหนักน่าดูเลยเนอะ” นับดาวยิ้มเหยียดพลางมองดูแฟนหนุ่มที่อยู่ในสภาพพันผ้าขนหนูไว้รอบเอว ตามลำคอก็มีแต่รอยจ้ำสีแดงและรอยเล็บขีดข่วน
“คือมันไม่ใช่อย่างนั้นนะ” เขาพูดด้วยสีหน้าแตกตื่นและน้ำเสียงลนลาน ซึ่งใครมาเห็นก็รู้ว่ากำลังหาเื่โกหก
“แล้วมันยังไง ต้นน้ำอธิบายให้เราฟังหน่อยสิ” นับดาวยังคงยิ้ม แม้ในใจจะไม่ยิ้มเลยก็ตาม
“มัวแต่คุยกันอยู่นั่นแหละค่ะ รีบมาต่อเร็ว ๆ หน่อยสิคะพี่ต้นน้ำ” ผู้หญิงที่อยู่ในห้องเดินเข้ามากอดต้นน้ำจากด้านหลังอย่างหวงแหน
“หน้าด้าน” นับดาวที่เห็นดังนั้นก็ฟันกรอดด้วยความโมโหที่ถูกทรยศ เธอกำมือแน่นเพื่อข่มความโกรธ ผู้ชายตรงหน้านี้ได้ทำลายความไว้ใจที่เธอมอบให้มาตลอดหลายปีจนป่นปี้
“หนูก็นึกว่าคุยกับใคร ที่แท้ก็คุยกับแฟนที่ไม่ได้เื่นี่เอง คนที่พี่ต้นน้ำบ่นว่าโคตรน่าเบื่อใช่ไหม” หญิงสาวแสยะยิ้มมองนับดาวด้วยความรู้สึกเหนือกว่า
“พอแล้ว! เธอเข้าไปก่อน พี่ขอคุยกับแฟนพี่ก่อน” ต้นน้ำหันไปหาผู้หญิงที่ยังกอดเขาแน่น
“ทำไมอะ พี่บอกว่าจะเลิกกับอีนี่ตั้งนานแล้วนี่ ดีเลย ก็แค่บอกเลิกมันแล้วเรามาเอากันต่อค่ะ คงไม่ต้องร่ำลาอะไรกันมากมาย”
“บอกว่าเข้าไปก่อน” ต้นน้ำหันไปพูดกับเธอชัด ๆ ก่อนที่หญิงสาวจะสะบัดตัวเข้าไปในห้องอย่างไม่พอใจ
“เบื่อเหรอ มีคนอื่นก็แค่บอกเลิกเราดีกว่าไหมต้นน้ำ ไม่เห็นต้องสวมเขาให้เราเหมือนคนโง่เลย เธอเป็ผู้ชายที่โคตรเหี้ยเลยว่ะ รู้ตัวไหม” นับดาวมองแฟนหนุ่มของตัวเองที่ต่อจากนี้แม้แต่คำว่าเพื่อนเธอก็ไม่มีวันให้ได้
“มันเป็เื่ธรรมดาของผู้ชายนะดาว” เขาพยายามจะอธิบาย
“ข้ออ้าง คนมีแฟนอยู่แล้วไปเอากับคนอื่นเป็เื่ธรรมดาเหรอ คิดก่อนพูดหน่อย” เมื่อได้ฟังเธอกลับรู้สึกว่าข้อแก้ตัวของเขาช่างแย่จนเหมือนไม่ได้ใช้สมองกลั่นกรองออกมา
“ก็ถ้าเธอยอมให้เราเอา เราก็คงไม่ต้องไปเอากับคนอื่นหรอกดาว มันเป็เพราะเธอเองนะ” ต้นน้ำเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้
“อ๋อ ผิดที่เราเหรอ” นับดาวมองชายหนุ่มอย่างดูถูก เขาน่ารังเกียจกว่าที่เธอเคยรู้จักจริง ๆ
“ก็เธอเอาแต่เล่นตัว ทำยังกับเป็เด็ก ๆ นู่นก็ห้ามนี่ก็ห้าม พอจะเอาก็บอกแต่ว่ายังไม่พร้อม” ต้นน้ำพูดความในใจที่อัดอั้นมาหลายปี
“ก่อนที่จะคบเราก็บอกชัดเจนแล้วนะว่าเราไม่พร้อมเื่นี้ ตอนนั้นเธอโอเคไม่ใช่เหรอ”
“คนเป็แฟนกันมันจะอดเอากันได้เหรอวะ ถ้าไม่ให้เอาก็ให้เราไปหาเศษหาเลยกับคนอื่นดิ จะมาโวยวายทำไม”
“ผู้ชายเห็นแก่ตัว เสียเวลาจริง ๆ ที่ได้คบกับมึง ไอ้คนเฮงซวย!” นับดาวะโใส่ด้วยความเหลืออดที่เขาเอาเื่เซ็กซ์มาอ้างให้เป็ความผิดของเธอ
“เหอะ นอกจากเราผู้หญิงอย่างเธอก็ไม่มีใครเอาแล้วแหละวะ มีดีแค่หน้าตาสวย ๆ ส่วนลีลาคงจืดชืดน่าดู” ต้นน้ำพูดพร้อมกับสายตาที่ไล่มองดูนับดาวั้แ่หัวจรดเท้า
ผัวะ!
“แม่งเอ๊ย กูฟังมาตั้งนานละ ผู้ชายอย่างมึงนี่โคตรหน้าตัวเมียฉิบหาย” จิณณวัตที่ยืนทนฟังอยู่นานก็ทนไม่ไหวจนต้องเอาหมัดไปอุดปากเสีย ๆ ของอดีตแฟนนับดาว
“เจเจ!”
“มึงเป็ใครวะไอ้สัตว์” ต้นน้ำที่หน้าหันไปตามแรงต่อยก็หันไปมองคนที่ทำให้มุมปากของเขามีเืไหลออกมา
“กูเป็ใครไม่ต้องเสือกหรอก แต่มึงอะทำตัวเหี้ยฉิบหาย ด่าเหี้ยยังสงสารเหี้ยเลยว่ะ” จิณณวัตมองหน้าอย่างเอาเื่ ไม่อยากเชื่อว่านับดาวจะไปคว้าคนแบบนี้มาเป็แฟนได้
“อย่านะเจเจ” นับดาวที่เห็นว่าจิณณวัตทำท่าจะเข้าไปต่อยอีกรอบก็รีบห้ามไว้
“เป็ห่วงมันเหรอ” จิณณวัตถามเธอด้วยความโกรธ
“เปล่า แต่ฉันไม่อยากให้นายไปยุ่งกับคนประเภทนี้” นับดาวส่ายหน้า ต่อให้ไปต่อยจนสลบ ยังไงคนแบบนี้ก็คงคิดไม่ได้อยู่ดี
“ไอ้เวรนี่ใครดาว”
“เขาเป็ใครไม่ต้องรู้หรอก รู้แค่ว่าต่อจากนี้ฉันจะไม่รู้จักคนอย่างเธออีกต้นน้ำ ฉันขออวยพรให้เธออยู่กับผู้หญิงคนใหม่ของเธอให้มีความสุขมาก ๆ นะ แล้วก็อย่าพลาดไปเอาใครจนท้องป่องล่ะ เพราะฉันสงสารเด็กที่เกิดมามีพ่ออย่างเธอ” นับดาวอวยพรจบก็รีบดึงมือจิณณวัตให้ออกจากห้องนั้น
57K
