[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ

บทที่ 49 เอกสารลับสุดยอด

        เจิ้งเหว่ยได้ยินแล้วขมวดคิ้ว

        โอเค? ทำไมถึงได้ตกลงง่ายดายขนาดนี้?

        เนื้อหมูที่ส่งมาถึงปากแล้ว จะไม่เอาได้ยังไง?

        ตอนนั้นอีกฝ่ายก็โอนเงินผ่าน WeChat ทันที มือหนึ่งส่งเงิน มืออีกข้างส่งของ!

        หลี่เซียง แม้จะทำหน้าเจ็บปวดใจ…

        แต่สายตาที่มองไปที่เจียงหนานกลับแฝงไปด้วยความดูถูก!

        เฮอะ! พวกยากจน!

        พวกแกจะซื้อไหวหรือไง?

        หลิวอู่เฉวียนที่อยู่ข้าง ๆ เห็นด้วย “ฮ่า ๆ ได้ติดตามเสียงหัวเราะของพี่ชาย ถือว่าได้ติดตามคนที่ใช่แล้ว! คราวนี้ได้แผนที่มา การเข้าถ้ำวิญญาณก็จะง่ายขึ้นไม่น้อยเลย!” 

        หลิงเฟิงและหลี่มู่เหยียนเองก็ยิ้มกว้าง!

        แต่ทางด้านนี้ เจิ้งเหว่ยกลับไม่สนใจหลี่เซียง…

        และเข้ามากอดไหล่เจียงหนานอย่างอบอุ่น!

        “เป็นอะไรไปเทพหนาน? ทำไมนายก็มาที่ถ้ำวิญญาณเทียนฉือนี่ด้วยล่ะ?”

        เจียงหนานหัวเราะ “ก็สอบปลายภาคไง”

        เมื่อได้ยินดังนั้น เจิ้งเหว่ยและสองสาวต่างก็ตกใจ!

        “หา? นายเป็นนักเรียนมัธยมปลายจริง ๆ เหรอ?”

        เจียงหนานกลอกตา “ถ้าผมบอกว่าผมมาจากระบบดาวเคนทอรัส พวกคุณก็คงไม่เชื่อหรอก…”

        [แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย 666 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากสวี่จิ้งโหรว 333 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจาก...]

        เจิ้งเหว่ยเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบสมุดโน้ตเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้

        “ช่างบังเอิญจริง ๆ เทพหนาน! เก็บอันนี้ไว้นะ นี่คือข้อมูลทั้งหมดของถ้ำวิญญาณเทียนฉือที่ทีมพวกเราเก็บรวบรวมมาได้!”

        “มีบันทึกทั้งสามเส้นทาง บน กลาง ล่าง เขตปลอดภัย จุดรวมตัวของสัตว์อสูรวิญญาณ ประเภท ลักษณะนิสัย จุดเติมเสบียงอะไรพวกนั้น นายต้องใช้ประโยชน์ได้แน่!”

        เจิ้งเหว่ยเปิดสมุดโน้ตให้กางออก

        ภายในจดบันทึกไว้อย่างแน่นหนาและชัดเจน!

        และยังวาดแผนที่อย่างละเอียดไว้อีกด้วย!

        ข้อมูลอัดแน่นอยู่เต็มทั้งเล่ม!

        พวกหลี่เซียงอึ้งไปทันที!

        เขาหันไปมองแผนที่ในมือตัวเองที่ซื้อมาในราคาห้าแสนหยวน

        นี่มันก็แค่ภาพสองสามใบกับคำพูดไม่กี่คำเองนะเนี่ย!

        ไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบกันได้เลย!

        นี่มันก็เหมือนกับว่าอันหนึ่งเป็นคำอธิบายโดยละเอียด ส่วนอีกอันเป็นแค่เค้าโครงคร่าว ๆ เท่านั้นเอง!

        เขาเสียเงินซื้อมาเอง!

        แถมยังเสียไปตั้งห้าแสนอีกต่างหาก!

        แต่ดันให้เจียงหนานไปฟรี ๆ เนี่ยนะ?

        ทำไมกันล่ะเนี่ย?

        เจียงหนานปฏิเสธ “คือว่า...คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ”

        เจิ้งเหว่ยทำสีหน้าจริงจัง “ไม่ได้! ต้องรับไว้! ถ้าไม่รับก็เหมือนกับดูถูกฉันเจิ้งเหว่ยน่ะสิ!”

        สวี่จิ้งโหรวหัวเราะ “เจียงหนาน นายรับไว้เถอะ! ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ทีมของพวกเราก็คงไม่ได้ผลงานมากมายขนาดนี้หรอก!”

        เจียงหนานมองหัวล้านเป็นมันปลาบของเจิ้งเหว่ยก็เข้าใจได้ในทันที

        “ฮ่า ๆ งั้นผมขอรับไว้ละกันนะ!”

        หลี่เซียงโกรธจัดจนทนไม่ไหว “ทำไมต้องให้ข้อมูลที่ละเอียดขนาดนั้นกับพวกเขาด้วย? แต่พวกเราได้แค่ของแบบนี้เนี่ยนะ?”

        “ฉันจ่ายเงินไปแล้วนะ ฉันก็ต้องได้ของแบบนั้นเหมือนกัน!”

        เจิ้งเหว่ยมองหลี่เซียงด้วยสายตาที่เหมือนกำลังมองคนโง่!

        “ห้าแสนสำหรับของนั่น! ไม่ว่านายจะไปถามที่ไหนก็ราคานี้ทั้งนั้น! ส่วนของฉัน ไม่ขาย!” 

        หลี่เซียงชี้ไปที่เจียงหนาน “แล้วทำไมคุณถึงให้เขาล่ะ?”

        เจิ้งเหว่ยเลิกคิ้ว “นายจะมายุ่งอะไรด้วย?”

        “เขาเป็นเทพหนานของฉัน นายเป็นได้แค่ต้นหอมต้นนึงเท่านั้น”

        สวี่จิ้งโหรวขมวดคิ้ว “คนนี้น่ารำคาญจัง!”

        หลี่เซียงโมโหจนขบฟันกรอด!

        นี่...นี่ไม่มีเหตุผลเลยสักนิด!

        เจียงหนานกระแอมเบา ๆ สองที แล้วส่งสมุดโน้ตในมือให้เขา!

        “เอ่อ…งั้นนายให้ฉันอีกห้าแสนแล้วฉันจะขายอันนี้ให้นาย เอาไหม?”

        หลี่เซียงตกตะลึง

        ไอ้บ้าเอ๊ย!

        นายนี่มันเก่งเรื่องการทำธุรกิจจริง ๆ!

        [แต้มความคับแค้นจากหลี่เซียง 1,000 แต้ม!]

        ทั้งหลี่เซียงและหลิวอู่เฉวียนต่างก็มีสีหน้าราวกับกลืนอึเข้าไปทั้งก้อน!

        เขาพูดอย่างโมโห “อย่าคิดว่ามีแผนที่แล้วจะได้เปรียบในนั้นนะ! เราจะได้เห็นดีกันแน่!”

        พูดจบก็พากันเดินจากไป!

        เพราะอยู่ต่อไปไม่ไหว เสียหน้าไปหมดแล้ว...

        เจิ้งเหว่ยหัวเราะ “เป็นยังไงบ้างเจียงหนาน? ยังมีอยู่ไหม? เก็บเกี่ยวสามหมัดนั่น…”

        เจียงหนานใจกว้างมาก เขาหยิบถังยาน้ำพลังมหาศาลออกมาจากมิติอื่นและโยนไว้บนแผงขายของ!

        “ไม่ต้องพูดมาก! ถ้าอยากได้ก็ติดต่อมาทาง WeChat ได้เลย!”

        เจิ้งเหว่ยหัวเราะเสียงดัง “โอเคเลย!”

        ระหว่างทางกลับ ถังเชียนหย่าจ้องมองเจียงหนานด้วยสายตาที่เลื่อมใส

        แค่เดินเที่ยวที่ตลาดกลางคืนรอบหนึ่งก็ได้แผนที่ของถ้ำวิญญาณมาฟรี ๆ แล้ว

        เจียงหนานมีเส้นสายกว้างขวางมากเกินไปแล้ว!

        เสน่ห์ที่เปี่ยมประสบการณ์แบบนี้ สำหรับสาวน้อยวัยรุ่นอย่างเธอแล้ว ช่างยากที่จะต้านทานเสียจริง!

        ส่วนอู๋เหลียงนั้นไม่แปลกใจเลย เพราะเขารู้ว่าความสามารถของเจียงหนานไม่ได้มีเพียงเท่านี้!

        ......

        เช้าวันรุ่งขึ้น!

        นักเรียนที่เข้าร่วมการแข่งขันจากโรงเรียนมัธยมทั้งสามแห่งมารวมตัวกันที่ด้านล่างของทะเลสาบเทียนฉือ!

        นักเรียนประมาณ 1,500 คน ต่างยืนเข้าแถวตามทีมของตัวเอง!

        ขณะนี้นักเรียนทุกคนสวมกำไลข้อมือพิกัดดาวเทียมไว้บนข้อมือ!

        และกำลังผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยทีละคน!

        ทีมของเจียงหนานกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนอย่างเห็นได้ชัด!

        เพราะทุกทีม ทุกคนต่างก็แบกเป้ปีนเขาขนาดใหญ่!

        มีเพียงทีมของเจียงหนานเท่านั้นที่ดูเหมือนมาเที่ยวเล่น!

        พวกเขาไม่ได้แบกอะไรอยู่บนหลัง ส่วนเจียงหนานก็ยังฟังเพลงอยู่เลย!

        “เฮ้! ยังไง? มาเพื่อยอมแพ้เหรอ?”

        “นี่พวกนั้นมาแข่งขันหรือเปล่าเนี่ย?”

        “โรงเรียนมัธยมเจียงเฉิง ห่วยแตกเกินไปแล้ว ยังมีนักกีฬาแบบนี้อยู่อีกเหรอ?”

        “พอเข้าไปแล้วพวกเขาจะกินอะไร? ดื่มอะไร? นอนที่ไหน?”

        “ว้าว! หนุ่มหัวล้านคนนั้นหล่อจัง! ฉันอยากขอ WeChat!”

        “โอ้พระเจ้า! ความหล่อของเขาทำลายหัวใจฉันไปแล้ว! วันนี้ฉันเชื่อเรื่องรักแรกพบแล้ว!”

        หญิงสาวที่กล้าหาญบางคนตะโกนเสียงดัง

        “หนุ่มน้อย! พอเข้าไปในถ้ำวิญญาณแล้วตามฉันมาเลยนะ! ฉันจะดูแลนายเอง!”

        ผลก็คือ เจียงหนานถูกจ้องด้วยสายตาที่เหมือนกับฆาตกรจากเหล่าคนโสดทั้งหลายในที่นั้น!

        แต้มความคับแค้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!

        เฮอะ! จะเลี้ยงฉันเหรอ?

        คุณมีน้ำเต้าหู้ไหม?

        คุณมีซองแดงหรือเปล่า?

        หรือคุณพับกบด้วยเงินเป็นไหม?

        หลังจากรอมาครึ่งชั่วโมง ในที่สุด เจียงหนานและคนอื่น ๆ ก็ได้เข้ารับการตรวจสอบความปลอดภัยเสียที!

        เจียงหนานหยิบบัตรประจำตัวออกมาเพื่อสแกน

        [บี๊บ บี๊บ บี๊บ! ไม่พบบุคคลนี้!]

        ทหารที่ถืออาวุธอยู่ข้าง ๆ จ้องมองไปที่เจียงหนานราวกับเหยี่ยวในชั่วพริบตา!

        หืม?

        เขาลองสแกนอีกครั้ง!

        [บี๊บ บี๊บ บี๊บ! ไม่พบบุคคลนี้!]

        ไม่เพียงแต่เจียงหนานที่งงงวย อู๋เหลียงและถังเชียนหย่าเองก็งุนงงเช่นกัน!

        เกิดอะไรขึ้น?

        คนอื่น ๆ ที่สแกนจะแสดงข้อมูลของผู้ปลุกพลังวิญญาณ พลังพิเศษ ระดับ และอื่น ๆ ทุกคนที่เข้าถ้ำวิญญาณจะต้องทำการยืนยันตัวตนเพื่อความปลอดภัย!

        ในชั่วพริบตา ทหารสามนายที่ถือปืนก็จ่อปากกระบอกสีดำสนิทมาทางเจียงหนาน!

        “นายเป็นใครกัน?”

        เจียงหนานยกมือขึ้นอย่างจนใจ “พวกคุณลองตรวจสอบอีกทีสิ ผมไม่มีปัญหาอะไรเลยนะ! เพื่อน ๆ ทุกคนเป็นพยานได้!”

        ในชั่วพริบตาความวุ่นวายก็เกิดขึ้น!

        หลี่เซียงจะพลาดโอกาสนี้ไปได้อย่างไร “ฮ่า ๆ! เป็นผู้อยู่อาศัยที่ผิดกฎหมายสินะ?”

        หลิวอู่เฉวียน “มาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ทำทะเบียนบ้านทีหลัง อาจจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า? เฮ้อ!”

        “น่าสงสารจริง ๆ!”

        “ตรวจสอบไม่พบตัวตน? ฮ่า ๆ หรือว่าเขาไม่ใช่คนกันนะ?”

        “พวกข้างหน้ารีบ ๆ หน่อย! ฉันยังรอข้ามไปอยู่เลย!”

        ในชั่วขณะนั้น หลังจากเสียงเยาะเย้ยหลายเสียง ด้านหลังที่เหลือก็เริ่มส่งเสียงเร่งเร้า!

        ความวุ่นวายยิ่งเพิ่มมากขึ้น!

        นายทหารที่มีแผลเป็นที่มุมปากสังเกตเห็นเหตุการณ์นี้ จึงก้าวเดินมาอย่างรวดเร็วและถามด้วยสีหน้าเย็นชา “เกิดอะไรขึ้น?”

        นายทหารเอ่ยตอบเขา “บัตรประชาชนของเด็กหนุ่มคนนี้ใช้ไม่ได้! ตรวจสอบตัวตนไม่พบครับ!”

        นายทหารสงสัย ไม่พบตัวตน? เป็นไปได้อย่างไร!

        เขามองไปที่เจียงหนานแวบหนึ่ง ก่อนจะมองไปที่บัตรประชาชนของเขา!

        บัตรประชาชนมีปัญหาหรือเปล่า? คิดในใจก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก

        เขาเอาเครื่องอีกเครื่องออกมา ซึ่งมันเป็นเครื่องที่ใช้เฉพาะทางการทหาร

        ก่อนจะเอาบัตรประชาชนของเจียงหนานมาสแกนอีกครั้ง

        [บี๊บ บี๊บ บี๊บ! ข้อมูลประวัติส่วนบุคคลเป็นความลับสุดยอด!]

        [ห้ามเจ้าหน้าที่ที่ระดับต่ำกว่าผู้บังคับกองลงมาดู!]

        เสียงประกาศอันเย็นชาดังก้องไปทั่วพื้นที่

        “ซี้ด!”

        ในที่นั้นเกิดเสียงสูดหายใจเย็นเฉียบดังขึ้นเป็นระลอก

        สายตาที่มองไปที่เจียงหนานเปลี่ยนไปในทันที

        เกิดอะไรขึ้น?

        บัตรประชาชนของเขาต้องใช้เครื่องเฉพาะของทางการทหารถึงจะสแกนได้?

        แถมยังถูกเข้ารหัสอีก!

        ตั้งแต่ระดับผู้บังคับกองลงมาไม่มีสิทธิ์ดูด้วยซ้ำ

        ว้าว!

        นี่มันหมายความว่ายังไง?

        แปลว่ามีเพียงไม่กี่คนในหมู่ชาวจีนทั้งหมดเท่านั้นที่สามารถดูข้อมูลของเจียงหนานได้!

        ไม่มีใครในที่นี้มีสิทธิ์เข้าถึง!