Oh baby! แม่จ๋าหนูอยากเกิดแล้ว

    Chapter 12 : Trust

    Trustหลายเดือนต่อมา เจสสิก้าใกล้จะคลอดเต็มที เธอได้วันคลอดแล้วคือวันที่ ‘17 กรกฎาคม 2018’ จากการไปดูหมอดูของคุณยาย ซึ่งก็คือแม่ของเจสสิก้าเอง ทั้งสองครอบครัวตื่นเต้นกันมากที่จะมีหลานเพราะทั้งคู่ต่างก็เป็นลูกคนเดียว ฝั่งคุณตาคุณยายได้เตรียมทองไว้ให้หลานสาวเรียบร้อยแล้ว ส่วนฝั่งคุณย่าก็ไม่น้อยหน้า ได้เตรียมเงินขวัญถุงเอาไว้ให้หลานคนแรกเหมือนกัน ของที่ซื้อตุนเอาไว้ให้หนูน้อยเริ่มเยอะขึ้นๆ เธอและไคตั้งใจจะให้ลูกชื่อจริงว่า ‘นิตา’ ชื่อเล่นว่า ‘นิต้า’ ตามที่เจสสิก้าเคยฝันเห็นเด็กผู้หญิงที่ชื่อนิต้าตอนก่อนจะเจอไค พ่อของลูกเธอ วันนี้เป็นวันที่สี่แล้วที่ไคออกไปทัวร์คอนเสิร์ตกับทางบริษัท เจสสิก้าจัดการงานบ้านทุกอย่างเรียบร้อยก่อนจะย้ายก้นของเธอไปที่โซฟาตัวใหญ่กลางบ้านก่อนจะล้มตัวลงนอนพัก ตอนนี้ท้องของเธอใหญ่ขึ้นมากอีกเดือนกว่าๆ ก็ใกล้วันกำหนดคลอดแล้ว เวลาทำอะไรก็จะขยับตัวสักหน่อย แค่จะเดินจะนั่งก็ช้าไปหมดเรื่องกิจกรรมบนเตียงน่ะเหรอ..พักไปยาวๆ เลย ช่วงนี้ไคเริ่มจะงอแงแล้วด้วยแต่เขาก็รู้ดีว่าไม่สามารถทำได้แล้ว เนื่องจากคุณแม่เจสสิก้าเองบ่นโอดโอยทุกวันเพราะว่าเพลีย 15.30 น.‘ตื้ด ตื้ด..ตื้ด ตื้ด~’ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเจสสิก้ากำลังนอนกลางวันอยู่ตื่นขึ้นก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครกันทีโทรมา ‘คาร่า’ “ฮัลโหล~ ว่าไงแก” เจสสิก้าพูดกลับปลายสาย“.....” “กรกฎานู้นน” “......” “เตรียมทองไว้เลยจ้ะเพื่อน เอ่อแล้วนี่ไอวากับลีโอเป็นไงบ้างอ่ะ” “.......” “เหรออ คิดถึงพวกแกนะเว้ย ไว้เจอกันวันคลอด” “........” “เคจ้ะ บายยย~” เจสสิก้าวางสายก่อนล้มตัวลงนอนอีกครั้ง จากปกติที่ไม่ค่อยจะนอนกลางวันสักเท่าไหร่ นานๆ ทีถึงจะนอนเพราะบางครั้งเธอเองก็ไปทัวร์งานติดกันอยู่หลายคืนทำให้เพลียบ้างอะไรบ้าง2 มิถุนายน 2561‘แกร๊ก’ “กลับมากแล้วคร้าบบบ~” ไคพูดพร้อมกับปิดประตูไปด้วย ก่อนจะเดินเข้าไปหาภรรยาสุดที่รัก“คิดถึงคุณจัง” เจสสิก้าอ้อนก่อนโผเข้ากอด“ผมก็คิดถึงคุณน้าที่รักกก~ คิดถึงลูกด้วยน้า” เขาพูดจบก็ลูบไปที่ท้องของเธอที่นูนป่องออกมา “ไปอาบน้ำก่อนมั้ยคะ กลับมาเหนื่อยๆ ” “ก็ดีเหมือนกันนะ งั้นผมฝากกระเป๋าไว้ตรงนี้ก็นะ ผมไปอาบน้ำแล้วจะมาเก็บนะครับ” เขาว่างสัมภาระลงก่อนจะขึ้นไปข้างบนเพื่อไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า12.40 น.‘ตื้ด ตื้ด..ตื้ด ตื้ด~’ โทรศัพท์ไคดังมาจากในกระเป๋าเป้ของเขา เจสสิก้าที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ได้ยินเข้าจึงรีบลุกขึ้นไปรับ“ไค ฟ้าท้องจริงๆ ด้วย” ปลายสายพูดขึ้นหลังจากที่พึ่งกดรับสาย“ฟ้าจะทำยังไงดี เธอก็รู้ว่าเราทั้งคู่ยังไม่พร้อม ฟ้าไม่กล้าบอกพ่อแม่ด้วย” “ไคมาหาฟ้าได้มั้ย” เสียงปลายสายเริ่มสะอื้น คนทางนี้ก็เริ่มตัวสั่นรีบกดวางสายไป ‘ท้องเหรอ’ ‘เราทั้งคู่ยังไม่พร้อมเหรอ’ “นี่มันอะไรกัน ไคทำผู้หญิงท้องเหรอ” เจสสิก้าเริ่มสติหลุด คิดไปเรื่อยจนฟุ้งซ่านจนไคเดินลงมาจากข้างบน“ที่รักกก เค้ามาแล้ววว~” เสียงเขาดูระรื่น ไม่รู้ซะแล้วว่าระเบิดกำลังจะลง“ที่รักหิวข้าวมั้ยคะ กินอะไรรึยัง เดี๋ยวผมอะไรทำให้กินมั้ย” “ฟ้าคือใคร..” เสียงเยือกเย็นถามขึ้นด้วยสีหน้านิ่ง แต่ใครจะรู้ว่าภายในใจเจ็บช้ำขนาดไหน“ฟ้าไหนอ่ะ” “ก็ฟ้าที่คุณไปทำเขาท้องยังไงล่ะ” พูดเสร็จน้ำตาที่คลออยู่ตรงเบ้าได้ไหลรินลงที่หน้าแก้มของหญิงสาว “เจสใจเย็นก่อน ผมงงไปหมดแล้ว” เขาพยายามจับตัวเธอแต่เธอสะบัดออก“ก็ฟ้าไง เมื่อกี้เขาโทรมาหาคุณ แล้วก็บอกว่าเขาท้อง บอกว่าคุณก็รู้ว่าเราทั้งคู่ยังไม่พร้อม คุณไปทำเขาท้องใช่มั้ยไค” เจสสิก้าพูดพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาที่ยังไหลไม่หยุด“ไปกันใหญ่แล้วคุณ ผมจะไปทำใครท้องได้ยังไง เมียผมก็มีแล้วนะ คุณคิดว่าผมเป็นคนยังไงกัน ที่เมียนอนท้องแก่อยู่ที่บ้านแต่ไปเอากับผู้หญิงคนอื่นจะท้องเนี่ยนะ คุณไม่เชื่อใจผมเลยเหรอ” เขาดูผิดหวังในตัวเธอ ก่อนจะเดินออกจากบ้านแล้วขับรถออกไปทันที เจสสิก้ามองดูสามีออกไปจากบ้านก่อนจะทรุดตัวลงกับพื้น น้ำตายังคงไหล สีหน้าที่แดงก่ำเพราะความโกรธ ความโมโห ทำไมเขาถึงทำแบบนี้ เขาทิ้งเธอไว้แบบนี้ได้ยังไง เขาออกไปจากบ้านตอนที่เธอกำลังร้องไห้จะเป็นจะตายได้ยังไง เขาบอกว่าเธอไม่เชื่อใจเขาเหรอ เธอเชื่อใจมาตลอดแต่มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้โทรมาหาสามีของเธอแล้วบอกว่า ‘ท้อง’ เป็นใครก็สติแตกกันทั้งนั้น เธอร้องไห้จนหลับไป16.25 น.เจสสิก้างัวเงียตื่นขึ้นบ้านที่ยังคงเงียบสงบ ไคยังไม่กลับมา เธอน้อยใจถึงขั้นขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าก่อนจะเรียกรถเพื่อไปส่งเธอที่บ้านป๊าม๊า ที่เธอเรียกรถให้มารับไปส่งเนื่องจากรถของเจสสิก้าได้จอดทิ้งไว้ที่บ้านของป๊าม๊าตั้งแต่ที่เธอย้ายไปอยู่กับไคแล้ว17.05 น. ณ บ้านป๊าม๊า“ป๊า .. ม๊า” เจสสิก้าเรียกขณะเข้าไปในตัวบ้าน“อ้าวยัยเจส ไปไงมาไงเนี่ย มานั่งก่อนมาลูก” ม๊าที่อยู่หลังบ้านกำลังทำกับข้าวอยู่ได้ยินเสียงลูกสาวเรียก“สวัสดีค่ะม๊า ป๊าล่ะคะ” เธอนั่งลงก่อนถามถึงบิดา“ป๊ายังไม่กลับเลยลูก ทำไมมาคนเดียว ไคไม่มาด้วยเหรอ” “เอ่อ..ไค ติดธุระอะค่ะ วันนี้เจสขอนอนที่นี่นะม๊า” เจสสิก้าพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“มีอะไรรึเปล่าลูก” เมื่อลูกของตนผิดแปลกไปทำไมผู้เป็นแม่จะมองไม่ออก“เปล่าหรอกม๊า เจสก็แค่คิดถึงป๊ากับม๊าเฉยๆ แล้วนี่ม๊าทำอะไรอยู่อะจ้ะ” เธอแก้ตัวก่อนจะเบนความสนใจ“ม๊าทำกับข้าวอยู่น่ะสิ ป๊าเขากลับมาจะได้กินเลย งั้นเดี๋ยวม๊าไปทำไข่เจียวให้นะลูก ของโปรดลูกหนิ” ม๊าพูดก่อนเดินเข้าไปในครัว 18.00 น.“มาๆ ไข่เจียวมาแล้วลูก” ม๊ายกจานไข่เจียวของโปรดของลูกสาวมาวางไว้บนโต๊ะกินข้าว ทำให้เจสสิก้านึกถึง ‘ไข่เจียวเรนโบว์’ ที่เธอเคยทำให้สามีกิน แค่คิดน้ำตาก็คลอเบ้า“เจสยังไม่หิวอะม๊า” “มากินเถอะเจสนี่ก็เย็นแล้วนะ ของโปรดเจสเลยไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวมันเย็นแล้วม๊าไม่อุ่นให้น้า มาเร็วหลานคงจะหิวแล้วนั่น กินสามสี่คำก็ยังดีลูก” ม๊าพูดหว่านล้อม“แต่...” “ไม่มีแต่ มาเร็วลูก รีบๆ กินแล้วขึ้นไปนอนพัก คนท้องต้องนอนเยอะๆ นะรู้มั้ย หลานม๊าจะได้แข็งแรง” “ก็ได้ค่ะ” เจสสิก้ากินไปได้ไม่กินคำก็วางช้อนลง“อิ่มแล้วเหรอเจส” “ค่ะม๊า เจสขึ้นไปบนห้องก่อนนะคะ” เธอพูดพร้อมกับลุกขึ้นเก็บเก้าอี้แล้วหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นไป ก่อนจะเข้าห้องแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงที่แสนจะนุ่มสบาย‘เขาจะเป็นยังไง ไม่ตามหาเราเลยเหรอ หรือยังไม่กลับบ้าน’ ยิ่งดึกยิ่งฟุ้งซ่าน เจสสิก้าอยากจะโทรไปคุยกันให้รู้เรื่องใจจะขาด แต่พอเอาเข้าจริงๆ เธอกลับทำมันไม่ได้ เจสสิก้ากลับมาอยู่บ้านป๊าม๊าได้เกือบอาทิตย์ แต่ก็ไม่มีวี่แววของสามีตัวดีเลย เขาทิ้งเธอแล้วจริงๆ เหรอ อีกไม่กี่เดือนลูกของเธอและเขาก็จะคลอดอยู่แล้ว จะว่ากินไม่ได้นอนไม่หลับก็ไม่ใช่ เพราะเธอยังคงเพลียอยู่ตลอดและตลอดที่กลับมาอยู่บ้านม๊าของเธอก็พยายามให้เธอกินข้าวให้ตรงเวลาเพื่อให้ลูกน้อยได้สารอาหาร เจสสิก้าคิดถึงไคเหลือเกิน แต่สิ่งที่เขาทำกับเธอเกินไปจริงๆ เธออยากจะให้อภัยเขา อยากจะฟังคำอธิบายแต่เขาไม่ให้อะไรเธอเลย นอกเสียจากการเดินออกไปจากบ้านโดยไม่หันกลับมามองอีก..8 มิถุนายน 2561รถแท็กซี่เขียวเหลืองเคลื่อนตัวมาจอดลงที่หน้าบ้านของไค เจสสิก้าก้าวเท้าลงจากรถอย่างระมัดระวัง เธอเห็นบ้านเปิดประตูรั้วอยู่ ‘ไคกับมาแล้วเหรอ’ ก่อนที่จะเดินเข้าไปเปิดประตูบ้านออก สิ่งที่เธอเห็นแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เจสสิก้าเห็นไคสามีของเธอและผู้หญิงอีกคนที่กำลังซบอกสามีเธออยู่เหมือนกำลังนอนหลับ ไคเองก็เห็นเจสสิก้า “นี่มันอะไรกัน ฉันไม่อยู่แค่อาทิตย์เดียว พากันมานอนกกกันถึงบ้านเราเลยเหรอไค ทำไมคุณทำแบบนี้” เจสสิก้าพุ่งเข้าไปหาไคพร้อมๆ กับที่ผู้หญิงคนนั้นตื่นขึ้นพอดี“อะไรอ่ะไค” เสียงของผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้น เจสสิก้าจำเสียงนี้ได้ ‘ฟ้า’ “เธอเองเหรอที่โทรมาหาผัวฉันวันนั้น ..ฟ้า” “เอ่อใช่ แล้วคุณเป็นใคร เข้ามาในบ้านไคได้ยังไง” ฟ้าถามด้วยความสงสัย หันหน้ามองเจสสิก้ากับไคสลับกัน“เอ่อฟ้า นี่เมียไคเอง เจสสิก้า” “เมียงั้นเหรอ ไคมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไม่ฟ้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย” สีหน้าและน้ำเสียงของฟ้าดูตกใจกับคำตอบที่ได้ยินก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มละหันมาทางเจสสิก้า“สักพักแล้วแหละ นั่นไงลูกไคใกล้จะคลอดแล้วล่ะ” “หู้ย ดีจังลูกของฟ้าจะได้มีเพื่อนเล่น” “นี่มันอะไรกัน” เจสสิก้าเริ่มงง ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงดูดีใจที่รู้ว่าเราคือเมียของไค ถ้าเธอเป็นเมียน้อยก็ไม่น่าจะดีใจออกนอกหน้าขนาดนี้ หรือเธอรับได้“ฉันชื่อฟ้านะ เป็นญาติของไค ยินดีที่ได้รู้จักนะเจสสิก้า” ฟ้าทักทาย“ญาติ..เหรอ” “ใช่จ้ะ ฉันกับไคเป็นญาติกัน พอดีว่าฉันมีปัญหากับแฟนนิดหน่อยน่ะก็เลยจะโทรมาให้ไคเขาช่วย เธอสินะที่เป็นคนรับสายก็คงรู้แล้วเนอะว่าคือปัญหาอะไร” ฟ้าอธิบายให้เจสสิก้าฟัง “แล้วทำไมคุณไม่บอกฉันว่าฟ้าเป็นญาติของคุณ” เจสสิก้าหันไปถามไคที่ยืนอยู่ข้างๆ กับฟ้า“ก็คุณเอาแต่พูดอยู่คนเดียว จะให้ผมอธิบายตอนไหนหื้มม กะว่าจะขับรถออกไปหาฟ้าก่อนให้คุณใจเย็นแล้วค่อยกลับมาอธิบาย คุณก็หายไปแล้ว” “แล้วคุณไม่คิดตามหาฉันเลยเหรอ” เจสสิก้าถามด้วยความโมโห รู้ทั้งรู้ว่าเธอหายไปแต่ก็ยังนิ่งเฉยไม่เป็นห่วงกันบ้างรึไง“ตามสิ ผมออกขับรถวนอยู่ตั้งนาน โทรหาคุณก็แบตคุณก็หมด ผมก็เลยลองโทรไปหาม๊า ม๊าก็บอกว่าคุณอยู่กับม๊าจากนั้นผมก็โทรไปหาม๊าทุกวันเพราะเป็นห่วงคุณ บางวันก็เป็นม๊าเองที่โทรหาผม บางคืนผมไปที่บ้านคุณ เข้าไปหาคุณถึงห้องคุณยังไม่รู้ตัวเลย ท่าจะเพลียหนัก ฮ่าๆ ๆ ” “เอ้าแล้วใครมันจะไปรู้ คุณรู้มั้ยฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว ที่นอนหลับได้เพราะลูกเลยนะ ไม่งั้นฉันคงเป็นหมีแพนด้าแน่ๆ ” “ผมขอโทษนะคุณ ที่ทิ้งคุณไว้ที่บ้านคนเดียวอ่ะ แต่คุณไม่ยอมฟังผมเลย” “อื้ออ ฉันก็ขอโทษคราวหลังฉันจะฟังคุณนะ ฉันจะไม่พูดอยู่ฝ่ายเดียว โอเคมั้ยยย~” เจสสิก้าเริ่มน้ำตาคลอ “หื้มมม อะไรกันขี้แยเป็นเด็กๆ ไปได้” ไคพูดก่อนเอามือไปปาดน้ำตาของภรรยาที่กำลังไหลอาบหน้าแก้มพร้อมกับเข้าไปกอด“ฮื่อออ~ / ฮื่อออ~” เจสสิก้าร้องขึ้นพร้อมๆ กับฟ้า“เอ้าฟ้าก็เป็นไปกับเขาด้วย” “ก็มันซึ้งนี่นา ทั้งคู่คงรักกันมากใช่มั้ยเนี่ย ฟ้าอยากมีโมเมนต์แบบนี้บ้างจัง” ฟ้าพูดก่อนจะปาดน้ำตาตัวเอง“อยากมีบ้างก็กลับไปหาแฟนตัวเองนู้นนน” ไคพูด‘บรึ้น บรึ้นน~’ “นั่นไงพูดปุบก็มาปับ ไปๆ กลับบ้านไปได้แล้วไปป ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย หลานไคจะได้แข็งแรงๆ ” “จ้าลุงไค ไปละไว้มาหาใหม่ ไปก่อนนะเจสสิก้า ดูแลหลานฟ้าดีๆ นะเดี๋ยวคลอดแล้วจะไปเยี่ยม” ฟ้าบอกลาไคก่อนจะเข้าไปกอด และไม่ลืมที่จะหันมาบอกลาเจสสิก้า“จ้ะ ฟ้าก็ดูแลตัวเองด้วยนะแล้วก็ขอโทษที่เข้าใจผิด” “ไม่เป็นไรจ้ะ ฟ้าไปนะ” ฟ้าพูดก่อนเดินออกไปขึ้นรถของแฟนเธอเองแล้วขับออกไป“ไงเรา อิอ้วนนน~” “อะไรๆ ไออ้วนนน~” “ผมไม่อ้วนซะหน่อย ออกจะสูงยาวเข่าดี” “หรา~” “ช่ายยย~ ยาวทุกส่วน” เขาพูดก่อนยักคิ้วไปที“โว๊ะ เห็นจะมีแค่แขนกับขาเท่านั้นแหละที่ยาววว~” เธอพูดก่อนแลบลิ้นใส่เขา และจังหวะเดียวกันเขาก็เอาปากมางับลิ้นของเธอทันที ก่อนที่ทั้งคู่จะจูบกันอย่างดูดดื่มเนื่องจากห่างหายกันไปนาน“อื้ออออ~” เจสสิก้าผละออก“อยากรู้มั้ยล่ะว่ามีอะไรยาวอีก” ไคทำสายตาเจ้าเล่ห์ใส่ภรรยาสาว เขาอุ้มเธอไปห้องน้ำก่อนจะวางเธอลงตรงอ่างอาบน้ำ“ไม่นะ ฉันท้องแก่แล้วนะคุณ” “คุณคิดไรอ่ะ ผมแค่จะให้คุณตัดผมให้เฉยๆ ” “อ้าวเหรอ แฮะๆ ๆ ๆ ” เจสสิกาหน้าแดงมือเรียวฟาดไปที่ต้นแขนของสามีหนุ่ม“แหนะๆ เขินเหรอตัวเอง” “คนบ้า~” เจสสิก้าพูดก่อนทั้งคู่จะยิ้มให้กันเจสสิก้าลงมือสระผมให้สามีอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเช็ดผมให้แห้งและใช้กรรไกรตัดผมที่ยาวออกให้พอดีทรง