ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ทั้งห้าคนออนไลน์กลับมาอยู่ที่ปราสาทที่คุ้นเคย หลังจากที่ทานอาหารบรรดาเนื้ออะไรสักอย่างที่ไม่ใช่เนื้อมังกรอีกต่อไป พวกเขาก็ไปหยิบอีโต้มันนั่งสะกิดมอนสเตอร์มังกรคลาสห้า เพื่อลดเลือดพวกมันต่อเวลาวันเวียนกันไปจนครบสามวันของในเกมจากนั้นก็ออฟไลน์และกลับเข้ามา ในที่สุดมังกรนั้นก็ได้ตายสมใจพวกเขาซะทีภารกิจช่วยเตรียมวัตถุดิบทำอาหารของจักรพรรดิ(ภารกิจปาร์ตี้) สำเร็จ ได้รับรางวัล ปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าได้รับการเลื่อน ระดับเป็นเลเวล 100 คลาส 0 แบบชั่วคราว"เย้ !" เสียงแห่งความดีใจของทั้งปาร์ตี้ร้องออกมาพร้อมกันสลัดความเหนื่อยล้า และความเบื่อหน่ายไปจนหมดสิ้น ตอนนี้เขากลายเป็นผู้เล่นที่พร้อมจะไปตบผู้เล่นคนอื่น ๆ ในการกิจตามหาผู้เป็นต้นเหตุให้หมาป่าต้องถูกกำจัด (2) ภารกิจแบบกลุ่มพ่อบ้านที่ยืนรออยู่นานเดินมาหาพวกเขาที่กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจและพูดออกมา"เชิญทุกท่านไปนั่งรอรับประทานอาหารที่เกิดจากวัตถุดิบของท่านกันเถอะ ส่วนทางนี้กระผมจะจัดการเอง" สิ้นเสียงเข้มพวกเขาก็พากันเข้าไปรอที่ห้องโถงใหญ่ที่พวกเขานั่งกินอาหารเป็นประจำหลังจากเดินเข้ามาพวกเขาก็พบกับจักรพรรดิทั้งสองนั่งรออยู่แล้ว เขาทั้งหมดก้มทำความเคารพเล็กน้อยก่อนจะไปนั่งในเก้าอี้ที่เหลืออยู่"อรุณสวัสดิ์ครับ" ทั้งห้ากล่าวอออกมาพร้อมกันจักพรรดิพยักหน้าตอบกลับหลังจากนั้นก็กล่าวออกมา"ข้ามีเวลาให้พวกเจ้าทำการกิจตามหาผู้เป็นต้นเหตุให้หมาป่าต้องถูกกำจัดภายในหนึ่งเดือน เมื่อใดที่เจ้าทำสำเร็จ ระดับเลเวล 100 คลาส 0 แบบชั่วคราวก็จะเปลี่ยนเป็นถาวรอันเป็นรางวัลของพวกเจ้าทั้งห้าที่ได้ยินถึงรางวัลนั้นก็ตาลุกวาวไม่เว้นแม้แต่เดียที่นั่งนิ่งอยู่นั้นโดยที่พวกเขาลืมไปว่าการกำจัดผู้เล่นนั้นยากเสียกว่าการกำจัด มอนสเตอร์ทั่ว ๆ ไปอยู่หลายเท่าตัว แม้ว่าภารกิจนี้จะถูกจำกัดไว้ที่หนึ่งเดือนแต่ก็ไม่มีพวกเขาแม้แต่คนเดียวที่จะกล้าถามกลับไปว่าบทลงโทษคืออะไร อีกทั้งในหน้าต่างภารกิจนั้นก็ไม่ได้บอกอะไรทั้งสิ้น พวกเขาจึงได้แต่นิ่งเงียบเพราะกลัวถูกบอสเป่าหายมากกว่า"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพวกผมกินข้าวเสร็จก็จะขอออกไปลองทำภารกิจดูนะครับ" ทรินิตี้ตอบกลับไปจักรพรรดิชายพยักหน้าให้เล็กน้อย"เจ้าจะได้กลับไปยังที่ ๆ เข้ามาจะมีช่องว่างมิติเปิดรอเจ้าอยู่ และหากจะกลับมาอีกครั้งจงตะโกนเรียกครั้งหนึ่ง ช่องว่างของมิติจะรับพวกเจ้าเข้ามาเอง""เข้าใจแล้วคร้าบ" ทรินิตี้ตอบกลับไปและแม้ว่าทุกคนจะอยู่ด้วยกันกับจักรพรรดิทั้งสองอยู่หลายวันแล้ว ทว่านอกจากทรินิตี้แล้วคนที่เหลือก็ยังคงไม่กล้าจะสนทนากับบอสจักรพรรดิทั้งสองสักเท่าไหร่ หลังจากทานข้าวเสร็จพวกเขาก็นั่งซาเล้งออกจากปราสาทไประหว่างเส้นทางยังคงไม่ปรากฎมอนสเตอร์ใด ๆ ให้พวกเขาเห็นพวกเขาได้แต่คาดคะเนว่าคงเป็นเพราะบอสจักรพรรดิสั่งไว้ จนไปถึงด้านล่างของหน้าผาอันเป็นที่สิ้นสุดของเขตป่าที่ถูกผนึกนี้ แสงของช่องว่างมิติสีดำเปิดออกรอรับพวกเขาเข้าไป ไม่รอช้าทั้งห้าคนที่ขับเคลื่อนด้วยซาเล้งก็พุ่งผ่านช่องว่างมิติมาโผล่อยู่ที่ด้านบนของหน้าผา เสียงของระบบแจ้งเตือนดังขึ้นทันทีประกาศ Event การรุกรานแห่งเงาอสูรประกาศแจ้งเตือนไปยังผู้เล่นเมืองเริ่มต้นทั้งหมด ผู้เล่นที่มีเลเวล ไม่เกิน 100 คลาส 0 จะสามารถเข้ามายังป่าหมาป่าสามหางเพื่อกำจัดเงาอสูรนั้นให้ออกไปจากป่าหมาป่าสามหาง โดยเงาอสูรนั้นมีทั้งหมดห้าตน เลเวล 100 คลาส 0 ผู้เล่นที่กำจัดเงาอสูรได้สำเร็จจะได้รับกล่องสุ่มรางวัลสีทอง 1 กล่องต่อเงาอสูรที่ถูกกำจัดได้หนึ่งตน Event นี้จะคงอยู่จนกว่าเหล่าเงาอสูรจะหนีไปชั่วคราวหรือถูกกำจัดได้หมดปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้ากับคนเก็บของเก่าทั้ง 5 จะถูกผู้เล่นคนอื่นกำจัดในฐานะเงาอสูร รูปลักษณ์ของท่านที่ผู้เล่นคนอื่นพบนั้นจะเป็นเงาสีดำแปรเปลี่ยนไปตามปัจจัยอื่น ๆ ประกอบ ผู้เล่นทั้งห้าคนจะต้องอยู่ในป่าจนกว่าจะถึง 17.00 ของวันจึงจะได้หยุด Event ชั่วคราว ปาร์ตี้ซาเล้งสามารถกลับมาทำภารกิจได้อีกในวันถัดไปเมื่อกลับมายังป่าหมาป่าสามหางค่ะความตายที่เกิดขึ้นจากการต่อสู้จะถูกลงโทษเสมือนการตายจากการถูกสัตว์อสูรโจมตีค่ะ"เอาแล้วไง" ทรินิตี้พูดออกมาหลังจากที่รู้ว่าต้องอยู่ในป่านี้จนถึงหกโมง"เอาหน่า ยังไงก็ไหว.... มั้ง" แฮคพูดปลอบใจ"พวกนายเชื่อมือแทงค์คนนี้เถอะ มาหนึ่งฉันก็จะชนแค่หนึ่ง ถึงมาร้อยฉันก็จะชนแค่หนึ่งที่เหลือพวกนายปกป้องตัวเองนะ" แทงค์สาวพูดกวนกลับบ้าง"น้ำจะฮีลให้สุดพลังเลยค่ะ" น้ำพูดเพิ่มแรงฮึดของปาร์ตี้บ้าง"ผมจะเก็บสกิลไว้ใช้ในช่วงสำคัญนะครับ" เสียงของเดียที่คุ้นเคยกล่าวออกมาเล็กน้อยก่อนจะกลับไปทำหน้านิ่งดังเดิม"ถ้าผมจะบอกว่าให้ยึดพื้นที่ตรงนี้เป็นฐานของพวกเราคงไม่มีใครคัดค้านนะ" แฮคเริ่มว่างแผน"ก็ดีนะ ใครเข้ามาก็ผลักหล่นหน้าผาไปเลย" ทรินิตี้ออกความเห็นบ้าง"ก็สะดวกดีนะ" แทงค์สาวตอบ"ถ้าอย่างนั้นมาเคลียร์พื้นที่กันดีกว่า"ทั้งห้าคนเริ่มลงมือหากิ่งไม้ใบไม้มากั้นไว้ในบริเวณที่มีต้นไม้ก่อนจะเห็นหน้าผา และแอบราดไขมันไว้เพื่อให้พวกผู้เล่นลื่นลงไปโดยง่ายโดยผสมกับใบไม้ไว้ที่พื้นเพื่อให้ผิวลื่นได้ง่ายมากขึ้น จากนั้นก็ค่อย ๆ ล้อมรั้วด้านข้างไว้เพื่อให้การโจมตีนั้นเกิดจากทิศทางด้านหน้าแค่ทางเดียวให้ง่ายต่อการรับมือผู้เล่นที่จะเข้ามาจัดการพวกเขาเวลาผ่านไปราวสองชั่วโมงก็มีผู้เล่นกลุ่มหนึ่งหลงมาทางที่ปาร์ตี้ซาเล้งกำลังรออยู่จนได้"หายากชิพหายอีเวนท์นี้มันหลอกให้พวกเรามาท่องป่าล่าหมาแทนหรือยังไง" ผู้เล่นชายคนแรกที่ใส่ชุดผ้ารัดรูปด้วยความทะมัดทะแมงสีดำของนักฆ่าบ่นออกมา"ใจเย็น ๆ ดิ ของดีขนาดนี้กับมอนสเตอร์ห้าตัว ถ้ามันหาง่าย ๆ คนอื่นก็เคลียร์เควสไปหมดหละ" ผู้เล่นอีกคนที่ถือดาบค่อย ๆ เดินอย่างระมัดวังตอบชายคนแรก"ไอพวกผู้ชายใจร้อน เดินระวัง ๆ หน่อยสิ" หญิงสาวที่คาดว่าจะเป็นนักเวทย์ถือคทาเดินตามมา"เอ็งคิดว่าตัวเองเก่งขนาดไหนที่จะไปจัดการเงาอสูรฮะ" ผู้ชายอีกคนที่ใส่ชุดเกราะหนาถือมือถือโล่และดาบค่อย ๆ เดินตามมาพร้อมสายตาที่กวาดมองพื้นที่รอบทิศทางปาร์ตี้ซาเล้งทั้งห้าคนแอบอยู่หลังต้นไม้คอยแอบมองผู้มาใหม่ทั้งสี่คนที่เดินมานั้นกำลังรอจังหวะที่จะจัดการพวกเขา"ให้พวกเขาเดินมาใกล้มากว่านี้แล้วเราเดินอ้อมไปพุ่งชนกัน" แฮคกระซิบบอกแทงค์สาวที่อยู่ข้าง ๆผู้เล่นที่มาใหม่เดินมาใกล้ถึงจุดที่ทั้งสี่คนซุ่มอยู่ พวกเขาก็ทำสีหน้าผิดปกติบางอย่างออกมาทันที"ตรงนั้นทำไมมันมีแสงมันมืด ๆ แปลก ๆ นะ" นักฆ่ากล่าวออกมาเสียงเบากับเพื่อนของเขา"น่าจะเป็นที่อยู่ของมอนสเตอร์เงาอสูรไหมหละ ชื่อของมันคือเงา มันก็น่าจะเป็นสีดำ ๆ แหละ" นักดาบอีกคนออกความเห็น"ถ้าอย่างนั้นเราก็ค่อย ๆ เข้าไปดูกัน" ผู้เล่นสี่คนค่อย ๆ เดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง พวกเขาหันไปยังลวดหนามที่ถูกปกปิดด้วยกิ่งไม้เป็นทาง ซึ่งมองเห็นเป็นไอมืดลอยไปมา จึงแน่ใจขึ้นว่าที่ตรงนี้ต้องเป็นที่อยู่ของมอนสเตอร์เงาอสูร"เอายังไงดี ?" นักเวทย์สาวที่อยู่ข้าง ๆ ถามออกมากลายเป็นว่าทั้งปาร์ตี้มาใหม่กับปาร์ตี้ซาเล้งจับจ้องกันไม่มีใครที่จะกล้าเปิดการโจมตีออกมาก่อนแม้ว่าจะอยู่ในสภาวะปลอดภัยที่สุดในตอนนี้ แต่กับปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผลดีแก่พวกเขาเลย"เอ่อไอแฮค เราจะจ้องกันอยู่แบบนี้อีกนานไหม"ทรินิตี้ถามด้วยความใจร้อน"ก็ถ้าไม่เข้ามาใกล้เอ็งจะออกไปล่อไหมหละ" สิ้นเสียงของแฮคทรินิตี้ก็เดินออกไปล่อทันทีทรินิตี้ปรากฎตัวออกจากหลังพุ่มไม้มาทว่าเหล่าผู้เล่นที่รอเงาอสูรอยู่นั้นมองเห็นทรินิตี้เป็นเงาดำทะมึนที่กำลังเคลื่อนไหวไปมาเป็นรูปมนุษย์"เฮ้ ! ข้าอยู่ตรงนี้เว้ย" ทรินิตี้ตะโกนออกไปเสียงดังทว่าพวกผู้เล่นที่ยืนอยู่นั้นกลับได้ยินเสียงอันเย็นยะเยือก"ความตายได้รออยู่ที่แห่งนี้แล้ว....." ปาร์ตี้ผู้เล่นหันมามองหน้ากันว่าจะเอายังไงต่อดี"มันมีอยู่ตัวเดียวเราจะกลัวอะไรฟะ" นักฆ่าพูดออกมาคนแรก"งั้นเอ็งก็ออกไปดิ" สิ้นเสียงของนักดาบ นักฆ่าชุดดำก็พุ่งออกไปทันทีตามคำสั่ง ปาร์ตี้ของนักฆ่าไม่รอช้ารีบวิ่งตามไปสมทบ"อะมันมาแล้ว" ถูกระบบแปลงเสียงของทรินิตี้เป็น "ความตายมาเยือนเจ้าแล้ว"ทรินิตี้หยิบดาบขึ้นมาถือเตรียมรับการโจมตีที่จะเข้ามา นักฆ่าวิ่งเข้ามาใกล้ในระยะห้าเมตรแล้วอยู่ดี ๆ เขาก็หายตัวไปทรินิตี้ชะงักชั่วคราว นักฆ่าที่หายไปก็มาโผล่ตรงหน้าเขาทันที"ตาย !"ฉัวะ มีดสั้นปักเข้าที่อกของทรินิตี้โดยไม่ทันตั้งตัว การโจมตีที่เขาสามารถรับได้เหลือเพียงอีกแค่ 9 เท่านั้นทรินิตี้วาดดาบเขี้ยวมังกรลมใส่บริเวณคอของนักดาบคนนั้น ในจังหวะที่ดาบกำลังจะสะบั้นไปที่คอ เขาก็ย่อตัวหลบดาบและดึงมีดเล่มเล็กอีกเล่มออกมาจากเสื้อตรงอก"ด้วยคำร้องขอของข้าสาวกเทพแห่งแสง ขออาจเอื้อมยืมพลังท่านผู้สูงส่งได้โปรดมอบแสงเป็นพลังให้แก่สาวกผู้นี้"ม่านแสงบังตาน้ำใช้สกิลออกมาที่ด้านหลังพุ่มไม้แสงที่ควรจะปกปิดสายตาของนักฆ่านั้นกลับกลายเป็นควันอันมืดมิดปกคลุมสายตาเขาแทน"ช่วยข้าด้วย" เสียงของนักฆ่าตะโกนหาเพื่อนด้วยความตกใจเพราะExtra Skill ของเขาที่ทำให้ย่นระยะทางเข้ามาหาทรินิตี้ทำให้เพื่อน ๆ ตามมาทันในทีหลังจึงให้การช่วยเหลือได้ช้า อัศวินถือโล่พร้อมดาบกระโดดด้วยสกิลเข้ามาป้องกันเขา"คิดว่าเร็วอยู่คนเดียวหรือยังไง" ถูกระบบแปลงเสียงของทรินิตี้เป็น "ความตายมันเร็ว......ไม่ใช่กับเจ้าคนเดียว"แทงค์สาวที่วิ่งอ้อมไปอยู่ด้านหลังของปาร์ตี้มาใหม่รออยู่แล้ว เมื่อทั้งสี่คนมาอยู่ในตำแหน่งที่เธอต้องการ เธอก็ออกไปเพื่อใช้สกิล พุ่งเต็มสูบ ออกมาในสายตาของผู้เล่นเห็นเป็นเงาขนาดใหญ่ที่รวมกลุ่มเป็นก้อนกลม พุ่งโดยมีเป้าเป็นนักเวทย์ที่อยู่หลังสุดไปหานักดาบ อัศวิน และนักฆ่าที่ยืนเรียงอยู่ตามลำดับ"ระวัง !" นักดาบที่ยืนอยู่กลางเพื่อนตะโกนบอกนักเวทย์ที่ยืนอยู่หลังสุด ทว่าเธอที่ยืนอยู่นั้นไม่อาจหลบได้แล้วถูกเคธพุ่งเข้าชนลากกับพื้นมาหานักดาบเป็นรายต่อไปทว่านักดาบกลับกระโดดออกจากเส้นทางของสกิลได้อย่างทันท่วงที ส่วนอัศวินนั้นที่เพิ่งจะกระโดดมาป้องกันนักฆ่านั้นไม่ได้ทันตั้งตัวก็ถูกลากไปด้วย ท้ายที่สุดเป็นนักฆ่าและนักดาบที่รอดจากการสกิลพุ่งเต็มสูบของแทงค์สาวทั้งสองคนที่ถูกลากมานั้นสกิลได้มาหยุดตรงบรรดากิ่งไม้ที่ทำอำพรางหน้าผาไว้ แฮคไม่รอช้านำดาบยักษ์สีแดงออกมาพุ่งหาทั้งสองคนทันทีผ่ากะโหลก ตู้มมมมม !ดาบที่ใช้ออกด้วยสกิลถูกสับลงที่นักเวทย์และอัศวินโดยไม่ทันตั้งตัว นักเวทย์ที่มีหลอดเลือดน้อยที่สุดกลายเป็นแสงหายไปส่วนอัศวินนั้นยังไม่ตายในการโจมตีทีเดียวเพราะเลือดของเขามากกว่าปกติด้วยอาชีพนั้น เขาจึงพยายามปัดดาบที่กำลังทับเขาอยู่ให้ออกไป ในจังหวะนี้เองแฮคบิดตัวเป็นวงกลมเพื่อเหวี่ยงดาบเข้ามาโจมตีซ้ำอย่างไม่รอช้าตู้มมมมม ! ดาบฟันเข้าที่หลังของอัศวินกระเด็นทะลุม่านกิ่งไม้ที่พรางหน้าผาไว้ อัศวินลอยละลิ่วไปหล่นตรงบริเวณขอบหน้าผาที่มีไขมันสัตว์อสูรและใบไม้ปนกันอยู่ เดียที่รอจังหวะได้ร่ายเวทย์รอไว้อยู่แล้วใช้สกิลออกต่อเพื่อไม่ให้เสียโอกาศอันดีไปข้าบริวารเทพแห่งสายน้ำ ขออัญเชิญเวทย์ศักดิ์สิทธิ์กำจัดเหล่าศัตรูแห่งข้าIce Spearหอกน้ำแข็งยาวสองเมตรพุ่งออกจากด้านหน้าของเดียไปหาเข้ากับอัศวินที่ยังตั้งตัวไม่ได้"ลางไม่ดีอีกแล้วววววววววว ! " ในสายตาของอัศวินนั้นเห็นเป็นหอกสีดำพุ่งปะทะเข้าที่อกแล้วกระเด็นร่วงตกหน้าผาไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 42 กลับไปตบมังกร

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 42 กลับไปตบมังกร

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้