เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ตอนที่ 184 ผิดหวัง! สงสัย! ตูม!!!ตูม!!!!ตูม!!!!เสียงที่ดังขึ้นตอนนี้คือเสียงวิชาทำลายของหยางเฉินที่เป็นเหมือนกับก้อนหินขนาดใหญ่พุ่งโจมตีค่ายโจรหนอนน้อยที่เป็นค่ายโจรแหล่งสุดท้ายที่หยางเฉินต้องทำลาย เพียงการโจมตีไม่กี่นาที่ของหยางเฉินค่ายโจรหนอนน้อยที่มีโจรนับร้อยคนก็ตายจนหมดโดยแทบไม่ได้ตั้งตัวกันเลยด้วยซ้ำจุดที่เคยเป็นค่ายโจรหนอนน้อยเวลานี้ต่างก็เต็มไปด้วยซากบ้าน ซากศพและซากพื้นดินที่โดนทำลายจากวิชาของหยางเฉิน ‘ให้ตายเถอะ~ นึกว่าจะได้ยืดเส้นยืดสายทดสอบวิชาที่มีสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าพวกโจรจะกระจอกกันขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อเลยว่าพวกขยะแบบนี้จะสร้างปัญหาให้เมืองจินในอดีตได้’หยางเฉินที่ลอยมองเหตุการณ์บนฟ้าคิดด้วยความรู้สึกหนักใจและไม่ชอบใจกับความสามารถของพวกโจรที่ได้กำจัดมา ตั้งแต่ที่เริ่มการกวาดล้างมาเพียงเวลาไม่กี่ชั่วโมง หยางเฉินก็สามารถกวาดล้างทั้ง 49 ค่าย จนหมด แต่ระหว่างการกวาดล้างก็ไม่มีค่ายโจรค่ายไหนต่อกรหยางเฉินได้เลย“กลับดีกว่า…”หยางเฉินเอ่ยเบาๆ หลังจากเห็นทุกอย่างเรียบร้อยเมื่อคิดได้เขาก็เดินทางกลับเมืองจินทันที เพราะตอนนี้เขาจัดการตามหน้าที่ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว และการสร้างเขตอาคมให้เมืองจินก็ต้องใช้พลังจำนวนมาก เพราะงั้นเขาเลยรีบกลับเพื่อพักผ่อน และเตรียมการสร้างมันหลังจากรวบรวมแกนวิญญาณได้ตามแผน ทางด้านจินเว้ยและจินกัง “ไม่คิดเลยว่าจะสามารถทำได้จริงๆ”จินเว้ยเอ่ยเสียงเบาๆ ระหว่างมองซากค่ายของกลุ่มโจรที่โดนทำลายค่ายที่จินเว้นและจินกังกำลังเก็บแกนวิญญาณออกจากศพตอนนี้เป็นค่ายที่ 16 จากทั้งหมด ซึ่งการทำลายของหยางเฉินกับการเก็บของสองคนนี้มันมีช่องว่างระหว่างเวลามากทำให้ทั้งสองเร่งมือกันอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังไม่ทันการทำลายของหยางเฉิน“เจ้าพูดรอบที่สิบแล้วนะจินเว้ย”จินกังที่ถือแกนวิญญาณอยู่กล่าวใส่อารมณ์กับจินเว้ยที่มัวแต่ยืนมองซากศพ ไม่ยอมช่วยตนเก็บแกนวิญญาณ หลังอารมณ์เสียใส่จินเว้ยตัวจินกังเองก็เริ่มเก็บแกนวิญญาณต่อ ‘แต่ที่จินเว้ยมันพูดก็ถูก เวลาและพลังทำลายขนาดนี้ต่อให้เป็นท่านเจ้าเมืองก็คงทำไม่ได้หรอก ไม่แปลกเลยที่เขาจะกล้าออกมาจัดการคนเดียวแบบนี้’ถึงตอนนี้จินกังจะไม่แสดงออกว่าตกใจก็ตาม แต่เขาก็คิดอยู่ในใจระหว่างเก็บแกนวิญญาณตลอดเวลาตั้งแต่ที่เริ่มเก็บมา พลังทำลาย ความเร็วในการทำลายและสาเหตุการตาย ทุกอย่างทำให้ตกทั้งจินกังตกใจมากเพราะมันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่คนเพียงคนเดียวจะจัดการได้เรียบร้อยและรวดเร็วขนาดนี้“จินเว้ยเจ้าสงสัยแบบข้าไหม”จินกังพูดกับจินเว้ยในระหว่างที่มองแกนวิญญาณในมืออยู่แบบสงสัย“เจ้ากำลังสงสัยอะไรอยู่”“ก็แกนวิญญาณพวกนี้ไง ข้าสังเกตมาตั้งแต่ค่ายที่สองแล้วเพราะค่ายที่หนึ่งข้าคิดว่าคิดไปเอง แต่ว่า ตั้งแต่ค่ายโจรกลุ่มหมาป่ามาจนที่ค่ายที่ 16 แห่งนี้แกนวิญญาณมันยังมีพลังอยู่เต็มเลย”จินเว้ยเมื่อได้ยินเขาจึงส่ายหน้าไปมา“เรื่องแบบนั้นมันก็ปกติไม่ใช่หรือไง”“จะบ้าหรือไง!!! …เจ้าไม่เคยออกไปล่าสัตว์อสูรกับกลุ่มล่าเหรอ”“กะ ก็ข้าไม่ค่อยว่าง…”จินเว้ยตอบเสียงอ่อนๆ เพราะตลอดเวลาเขามีหน้าที่ส่วนมากทำงานในเมือง หรือเลียแข้งเลียขาคนใหญ่คนโตเท่านั้น แบบตอนที่เจอกับหยางเฉินครั้งแรกก็มีแต่จินเว้ยที่กล้าคุยกับหยางเฉินอย่างเป็นมิตร ต่างจากจินกังที่เงียบเอาไว้ทำแต่เพียงการก้มหน้าเคารพเท่านั้น“เอาเถอะๆ แต่นี่นะมันแปลกจริงๆ”“ช่วยอธิบายหน่อย”“ปกติแล้วสัตว์อสูรที่โดนล่าจะมีได้แกนวิญญาณตามสี แล้วพอใช้พลังหมดก็จะกลายเป็นสีน้ำตาลเรื่องแบบนั้นข้าคงไม่ต้องอธิบายใช่ไหม”“อ่า” จินเว้ยตอบเสียงลากๆ แบบไม่ค่อยพ่อใจเท่าไหร่ ‘เรื่องแค่นี้ยังมาสอนอีก ชิ!’“นั่นแหละ เพราะอย่างงั้นเวลาสัตว์อสูรใช้พลังต่อสู้แกนวิญญาณของมันก็จะเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย หรือถ้ามันใช้พลังมากแกนก็เกือบเป็นสีน้ำตาลเลยก็ได้เพราะมันใช้พลังแทบหมดจากการต่อสู้กับพวกเราที่พยามจับตัวมัน”ทางจินเว้ยหลังจากที่ได้ฟังคำอธิบายเขาก็รีบหยิบแกนวิญญาณจากศพด้านหน้าขึ้นมาทันที ‘แปลกมาก! นี่มันแดงแบบไม่มีเปลี่ยนสีเลย’ ในที่สุดตอนนี้จินเว้นก็เข้าใจว่าจินกังต้องการจะสื่ออะไรให้ตนเข้าใจแกนวิญญาณของสัตว์อสูรนั้นจะแบ่งออกเป็นสีๆ ตามชนิดของสัตว์อสูร แต่ทว่า แกนวิญญาณของมนุษย์นั้นต่างออกไปเพราะมนุษย์มีเพียงแกนวิญญาณที่สีแดงเพียงเท่านั้น และแกนวิญญาณที่จินเว้ยกำลังมองอยู่ก็เป็นสีแดงสดแบบที่พลังปราณไม่ได้ลดอะไรเลย ถึงจินเว้ยจะไม่ค่อยมีความรู้อะไรมากแต่เขาก็แน่ใจว่าแกนวิญญาณที่อยู่ในมือสมบูรณ์มาก“เข้าใจแล้วใช่ไหมจินเว้ย”“อืม…” จินเว้ยตอบค่อยๆ ระหว่างตอบเขาก็ยังมองแกนวิญญาณแบบไม่ละสายตาไปจากมัน ‘ถ้าเป็นแบบที่จินกังต้องการบอกแปลว่าพวกนี้แทบไม่ได้… ไม่สิ! พูดให้ถูกคือโจรพวกนี้มันไม่ได้รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองตาย สุดยอดจริงๆ ท่านหยางเฉินใช้วิธีแบบไหนในการฆ่าพวกมันกันแน่ …พวกมันถึงได้ตายกันแบบนี้???’ในหัวจินเว้นตอนนี้เต็มไปด้วยความสงสัยกับวิธีการต่อของพวกโจรจำนวนมาก แล้วบวกกับสภาพพื้นที่ที่บางครั้งก็ไม่เละเทะ บางครั้งก็เละเทะ ทำให้เขายิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ว่าหยางเฉินใช้วิธีไหนในการจัดการ“เลิกตกใจได้แล้วรีบทำงานกันเถอะ”จินกังเตือนสติจินเว้ยที่กำลังเหม่ออยู่ หลังเตือนสติจินเว้นทางจินกังก็เริ่มเก็บแกนวิญญาณต่อแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเขารู้ดีว่าต่อให้คิดอะไรไปตอนนี้มันก็ไม่ได้คำตอบอยู่ดี ด้วยความเข้าใจตรงนี้เขาจึงตัดใจจากการหาเหตุผลแล้วทำงานต่อ“นะ นั่นสินะ ท่านหยางเฉินจะใช้วิธีไหนจัดการก็ใช่ปัญหาอะไร เพราะยังไงสะเขาคนนั้นก็ไม่ใช่ศัตรูของพวกเราเมืองจินสักหน่อย”“ถูกต้อง! เพราะงั้นเลิกสงสัยแล้วมาทำหน้าที่ก็พอ”“อ่า…”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 184 ผิดหวัง! สงสัย!

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 184 ผิดหวัง! สงสัย!

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้