บ้านใหม่หลังน้อยๆ
วันนัดหมายเข้าพักบ้านใหม่วันนี้ทุกคนตื่นกันแต่เช้ากินข้าวที่โรงเตี๊ยมเสร็จแล้วก็ว่าจ้างรถม้าไปส่งยังบ้านพวกนางใช้เวลาไม่นานก็มาถึงเนื่องจากไม่ไกลกันนักตอนนี้บ้านของพวกนางเป็รูปเป็ร่างเกือบจะสมบูรณ์แล้วมีคนงานยืนทำงานอยู่ตามจุดต่างๆของบ้าน
“อ้าว มาแล้วหรือนายท่านบ้านยังไม่เสร็จดีนักนะแต่่เย็นได้เข้าพักแน่นอน”นายช่างเห็นครอบครัวชิงเถาเดินหอบหิ้วข้าวของเข้ามาจึงเดินออกมาพูดคุยด้วยความเป็กันเอง
“ตามที่นายช่างว่าเลยที่พวกข้ารีบมาเพราะจะได้มาจัดการพวกหญ้าทั้งหลายต่อ”จิ้นสิงตอบออกไป
“งั้นข้าขอตัวกลับไปทำงานต่อก่อนขอรับ”นายช่างบอกแล้วจึงหมุนตัวกลับไปทำงานของตนต่อ
“พวกเราก็เอาของวางไว้ใต้ต้นไม้นี้ก่อนนะ”จิ้นสิงเดินนำทุกคนไปใต้ต้นบ๊วยใหญ่สองต้นที่อยู่ด้านหน้าไม่ไกลจากกำแพงฝั่งจวนใหญ่นัก
“ต่อไปข้าก็จะมีผลบ๊วยกินเยอะๆแล้วใช่มั้ยขอรับ”ิเลี่ยนพูดยิ้มๆ พร้อมในหัวก็มีภาพผลบ๊วยลอยมา เขาที่เคยได้กินจากตอนอยู่ในจวนแต่ก็นิดเดียวเนื่องจากบ่าวมีหลายคนก็เลยต้องแบ่งๆกัน
“ใครว่าเ้าคนเดียวข้าด้วย” ิลู่เอ่ยขึ้นเนื่องจากเขาก็นึกถึงรสชาติของมันเหมือนกัน
“เสียดายที่ผ่าน่ที่ออกผลมาแล้วต้องรอใบไม้ผลิปีหน้า”ิเลี่ยนเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเศร้าๆ หน้าลู่ไหล่ตก
“ต้นบ๊วยมีสองต้นงั้นปีหน้าพวกเ้ากินคนละต้นเลยดีไหม”ลี่ถิงหัวเราะกับความอยากกินของเ้าน้องชายทั้งสอง
“ขอรับ//ได้เลย” สองแฝดตอบเสียงอารมณ์เบิกบานขึ้นมาทันที
“พวกเ้าก็พักกันก่อนนะพ่อกับแม่จะไปทำงานต่อก่อน” นางลี่จูบอกกับลูกๆก่อนจะเดินตามสามีที่ถือจอบนำออกไปก่อนแล้ว
“พวกข้าไม่เหนื่อย//พวกข้าจะช่วยด้วย” ทั้งสี่ตอบออกมาพร้อมเดินออกไปช่วยงานอย่างขันแข็ง เพราะนี่มันก็คือบ้านของพวกเขาเหมือนกันจะปล่อยให้แค่พ่อกับแม่พวกนางทำได้อย่างไรกัน
เข้ายามเซิน (15-17น.) บ้านหลังน้อยของพวกนางสร้างเสร็จแล้วคนงานก็กลับไปแล้ว พรุ่งนี้พวกเขาจึงค่อยมาเริ่มสร้างกำแพงต่อส่วนครอบครัวชิงเถากำลังช่วยกันจัดเข้าของเครื่องใช้เข้าบ้านใหม่กันไม่ใช่แค่บ้านที่ใหม่แต่เครื่องใช้หลายอย่างก็ใหม่หมดโดยเฉพาะเครื่องใช้ในครัวที่พวกนางไม่เคยมีเป็ของตนเองมาก่อนจะต้องพากันเดินซื้อกันจนหมดไปหลายตำลึง
ชิงเถาและพี่สาวกำลังเป็ลูกมือมารดาทำอาหารเย็นเนื่องจากเพิ่งเข้ามาอยู่ใหม่ชิงเถาจึงเสนอให้ฉลองขึ้นบ้านใหม่กันสักหน่อยถึงจะเป็อาหารทั่วๆไปแต่ทำหลายอย่างทั้งคาวหวานก็เป็มื้อพิเศษได้
‘ชิงเถากลางคืนเข้านอนระวังตัวด้วยนะแถวนี้่ดึกได้ยินว่ามีโจร’ เชี่ยนเชี่ยนโพล่มาระหว่างนางกำลังนั่งล้างผักในครัวที่บิดาเป็คนไปหาบน้ำใส่ถังมาให้
“ทำไมพึ่งมาบอก”ชิงเถาพูดเสียงลอดไรฟันพร้อมสายตาที่จ้องเขม่น จริงๆนางอยากะโออกมาดังๆด้วยซ้ำ
‘ก็มันมีไม่กี่วันก่อนแค่อยากเตือนไว้แต่บ้านเ้าหลังเล็กนิดเดียวไม่มีใครบ้ามาปล้นหรอก’ เชี่ยนเชี่ยนเหลือบมองในบ้านแล้วพูดขึ้น
‘แล้วจะต้องทำยังไง’ ชิงเถาถามขึ้นเผื่อว่าเชี่ยนเชี่ยนจะมีวิธีป้องกันดีๆบอกแก่นาง
‘ถ้ากลัวโจรมาปล้นเ้าก็ออกจับเองซะสิได้รางวัลด้วยนะเป็ร้อยตำลึง’ เชี่ยนเชี่ยนเสนอแนวทางออกมา
“จะบ้าหรออ”ชิงเถาะโใส่หน้าเชี่ยนเชี่ยนต่อนึกว่าผู้อื่นอยู่ด้วยจึงต้องทำใจสงบลง ‘ข้าไม่เคยต่อสู้มาก่อน วรยุทธ์ก็ไม่มีเผื่อวันเป็ผู้ฝึกปรานด้วยทำไงข้าไม่เอาด้วยหรอก’ ชิงเถาปฏิเสธออกมา
‘มีข้าอยู่ทั้งคน’ เชี่ยนเชี่ยนยืดอกพร้อมทำหน้าตาเ้าเล่ห์กลับมาให้นาง ชิงเถาเห็นแล้วก็อ่อนใจกับนางจึงเลยคุยหันมาทำงานตนต่อ
“กินแล้วนะขอรับบบบบ”สองแฝดสงเสียงก่อนจะลงลงทานอาหารมื้อเย็นที่หลายอย่างที่สุดในชีวิตที่เคยกินมา ถึงจะไม่หรูหราเท่าเหลาอาหารมื้อที่พึ่งจะออกจากจวนแต่มื้อแต่รสมือแม่ก็ถือว่าเปิดร้านอาหารได้ไม่น่าเกียจนักเนื่องจากนางก็เป็แม่ครัวในจวนใหญ่มาก่อนรสชาติอาหารจะธรรมดาได้อย่างไร
“กินเยอะๆ นะลูก อาหารยังเหลืออีกเยอะ”นางลี่จูเอ่ยกันลูกๆด้วยสายตาอ่อนโยนพร้อมคีบอาหารให้ลูกๆ ได้ทานกันมื้อนี้เป็มื้อแรกที่นางได้ทำอาหารให้ทุกคนได้ทานแบบจริงจังไม่เหมือนกับตอนเป็แม่ครัวที่ก็ทำให้ทุกคนได้ทานรสชาติแค่พอทานได้
“อร่อยมากเ้าค่ะท่านแม่ข้าอยากทำอาหารอร่อยเหมือนท่านแม่ สอนข้าด้วยนะเ้าคะ”ลี่ถิงหลังได้กินอาหารไปหลายคำก็เอ่ยชมออกมาพร้อมขอให้มารดาสอนเพราะนางก็อยากจะเก่งเหมือนมารดา
“ได้สิต่อไปเราจะทำอาหารด้วยกันทุกวันเลยนะ” นางลี่ถิงตอบลูกสาวลูกสาวนางอีกไม่กี่ปีจะออกเรือนได้แล้วนางต้องสั่งสอนลูกอีกหลายอย่าง
“ส่วนพวกข้าจะรอกินนะเ้าคะ”ชิงเถาเอ่ยเสริมด้วยอีกคน ถึงโลกก่อนนางจะชอบทำอาหารแต่เหนือกว่าชอบทำก็คือชอบกินยังไงหล่ะ
“ได้ๆพวกลูกรีบกินเถอะเดี๋ยวอาหารจะเย็นซะก่อน” นางลี่จูเอ่ยตอบออกมาด้วยเสียงอ่อนโยน หลังจากนั้นทุกคนก็ทานอาหารร่วมกันพูดคุยเื่ต่างๆ กันจนอาหารที่ทำ่เย็นก็หายไปอย่างปริศนา
ตอนนี้นายช่างพร้อมคนงานมาก่อสร้างกำแพงให้ครอบครัวชิงเถาได้4วันแล้ว เริ่มพอเห็นเป็รูปเป็ร่าง คนงานมาช่วยกันสิบกว่าคนคาดว่าอีกไม่เกินสิบวันกำแพงบ้านชิงเถาก็น่าจะเสร็จตามคำบอกกล่าวของนายช่างเพราะเขาก็ต้องเร่งให้แล้วเสร็จให้เร็วๆเช่นกันเนื่องจากยังมีงานอื่นรออยู่ ่นี้สี่พี่น้องก็ช่วยกันทำผลึกสีออกส่งตามคำสั่งซื้อจนใกล้จะครบแล้วส่วนจิ้นสิงกับลี่จูก็กำลังจักการปรับพื้นที่จนใกล้จะเรียบร้อยเช่นกัน
ชิงเถาเสนอให้ใช้พื้นที่ข้างหลังปลูกผักไว้กินหลังจากที่นางเอาต้นหญ้าหวานกับหญ้าไผ่หยกขาวลงปลูกแล้วแล้วยังต้องเก็บไว้สำหรับหน้าหนาวที่จะถึงแต่ตอนนี้ก็ปลายฤดูร้อนแล้วจะปลูกพืชจำพวกหัวก็คงไม่ได้พวกนางจึงต้องปลูกพืชที่ใช้เวลาสั้นๆในการเติบโตแทนซึ่งก็คาดว่ามันต้องเติบโตเร็วกว่ากำหนดแน่ หลังจากชิงเถาลองเปรยๆ กับเชี่ยนเชี่ยนว่าน่าจะมีพลังที่ทำให้พืชเจริญเติบโตได้เร็วขึ้นซึ่งเชี่ยนเชี่ยนนางก็พูดอย่างหลงตัวเองอย่างเต็มที่ว่านางนี่หล่ะเทพธิดาผู้แสนดีนางสามารถใช้พลังนางกับพืชได้