“คนที่นี่ไปไหนกันหมดค่ะนม ทำไมเงียบจัง”
“ท่านชายไปคุยงานกับคนต่างชาติที่เป็คนแขกค่ะ ส่วนคุณสุและลูกไปสปาค่ะ”
“ดีจริง งานการไม่ทำผลาญเงินไปวันๆ”
“ท่านหญิงจะรับประทานอาหารเลยมั้ยคะ นมจะให้ก้อยเตรียมให้”
“ไม่ละค่ะนม หญิงมีนัดกับเรนนี่”
เมื่อพูดคุยได้ความก็เดินออกมาขึ้นรถคู่ใจที่ครั้งหนึ่งหม่อมแม่ซื้อให้เนื่องในวันเกิด ขับออกมาได้ประมานครึ่งทางก็เจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเมื่อมีรถเกิดอุบัติเหตุขึ้นที่ท้องถนนสายเดียวกัน ซึ่งรถของหญิงอยู่ห่างจากรถที่เกิดเหตุแค่คันเดียว ผ่านไปยังไม่ถึง สองนาทีท่านหญิงที่สติพึ่งคืนมาก็ตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางแล้วเปิดประตูรีบวิ่งออกมาช่วยบุคคลที่อยู่ในรถคันเกิดเหตุนั้น
“มีผู้หญิงอยู่เบาะหลัง”
เสียงผลเมืองดีร้องบอกกันดังทั่วพื้นที่ ความโล่งใจของทุกคนเริ่มผ่อนคลายลงเมื่อมีผลเมืองดีอีกคนอุ้มพาผู้หญิงมีอายุหน่อยที่อยู่เบาะหลังออกมาได้ หญิงฟ้าก็ไม่รอช้า รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีเพราะตนก็พอจะมีความรู้เื่ปฐมพยาบาลเบื้องต้น
“คุณป้าคะ คุณป้าอย่าพึ่งหลับนะคะ ”
หญิงรุ่นป้าที่ท่านหญิงเรียกชื่อฝืนดวงตาขึ้นไม่ให้ตนหลับอย่างที่ได้ยิน
“คุณป้าทำใจดีๆไว้นะคะ รถพยาบาลกำลังมา ไม่ต้องกลัวคะหญิงจะอยู่เป็เพื่อน”
ท่านหญิงผู้งดงามรู้สึกถูกชะตากับป้าคนนี้อย่างมาก มากสะจนนั่งกุมมืออยู่ข้างไม่ไปไหนทั้งๆที่อากาศร้อนด้วยแสงของพระอาทิตย์
“มีคนขับรถติดอยู่ข้างใน เอาออกมาไม่ได้”
เมื่อกู้ภัยมาถึงก็ใช้เครื่องมือตัดถ่างเข้าช่วยเหลือทันที จนช่วยออกมาได้อย่างรอดตาย ส่วนท่านหญิงกำลังช่วยพยาบาลทำแผลอยู่นั้นก็สดุ้งเมื่อป้าคนที่เจ็บถามชื่อแซ่ แต่ก็ยังไม่ได้ตอบเมื่อมีเสียงจากโทรศัพท์ในกระเป๋าที่มองแค่เสี้ยวท่านหญิงก็รู้ว่าราคาแพงดังขึ้นก่อน
RRRrrrrrr(วีนัส)
“คุณป้าคุยไหวมั้ยคะ”
ส่ายหน้า แปลว่าไม่ไหวท่านหญิงจึงจำต้องหยิบโทรศัพท์ราคาแพงออกมากดรับให้แทน
“ฮันโหล”
“นี่ใคร ขอสายคุณแม่หน่อย”
“เออ..คุณป้าเ้าของเครื่องประสบอุบัติเหตุค่ะ ตอนนี้อยู่…..รถโรงพยาบาลมาถึงแล้วกำลังจะพาไปที่โรงพยาบาลค่ะ”
เท่านั้นแหละ เสียงที่ตามมาจากปลายสายคือเสียงพูดคุยโวยวายอะไรก็ไม่รู้ ฟังไม่ออกเพราะไม่ใช่ภาษาไทยและไม่ใช่ภาษาอังกฤษที่เคยเรียนมาแต่เหมือนจะเป็ภาษาทางแทบอาหรับมากกว่า
เมื่อรถพยาบาลเอาคนเจ็บออกไป สถานการณ์ตรงหน้าก็เริ่มคลี่คลายเรียบร้อยดี ความวุ้นวายหมดลง จราจรเริ่มไม่ติดขัดท่านหญิงผู้สูงศักดิ์ก็เดินขึ้นรถไป เพื่อไปยังสถานที่ที่นัดเพื่อนรักทานอาหาร
“มาสาย”
“โทษที เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย”
“ว๊าย!ตายแล้ว แล้วแกเป็อะไรมั้ย”
“ไม่ คนอื่นชนไม่ใช่ฉัน ”
“โล่งออกไปที”
เมื่อไม่มีใครเป็อะไรก็เริ่มสั่งอาหารมาทานกัน แต่โชคร้ายนิดหน่อยตรงที่ร้านนี้ไม่มีมุมส่วนตัวที่ให้เลือกนั้ง จึงต้องนั่งที่โล่งๆเป็จุดสนใจของมนุษย์คนอื่นที่ชอบเผือกเื่ชาวบ้าน
(ฮะ!! อะไรนะม๊ารถชน แล้วตอนนี้อยู่โรงพยาบาลไหนเจ้วี)
เสียงใครไม่รู้ที่พูดโทรศัพท์อย่างเสียงดังเป็เหตุให้ทุกคนในร้านหันไปมอง แต่ก็ไม่มีใครกล้าตำหนิอะไรคงเพราะบทสนทนาที่พูดทำให้หนุ่มคนนี้เผลอตัวเสียงดัง จากนั้นไม่นานบุคคนเสียงดังคนนั้นก็รีบวิ่งออกไปโดยไม่สนหญิงสาวสวยใส่ชุดนักศึกษาที่นั่งอยู่ตรงข้ามเลย นอกจากหยิบเงินขึ้นมาปึกหนึ่งวางไว้ที่โต๊ะให้
“เสียงดังอะ แต่หล่อเรนให้อภัย ”
“เก็บนอหน่อยค่ะเพื่อนสาว ”
“แรงอะชะนี นี่เพื่อนนะคะ เพื่อนสาวหนึ่งเดียวของแกนะ”
“จ๊ะ ทานๆ”
“เอ๋..แต่จะว่าไปผู้ชายเมื่อกี้เหมือนจะเป็ลูกเ้าสัววรัญญูเลย”
“ถามฉันหรอ ฉันไม่รู้อะ”
“ฉันถามตัวเองยะ ฉันไม่ถามแกหรอกท่านหญิงฉันรู้ว่าแกไม่รู้จักแน่นอนนอกจากวงการเกาหลีของแก"
“แกทานข้าวเสร็จไปที่ร้านแปปดิ”
เมื่อทั้งคู่รับประทานอาหารเรียบร้อยก็พากันขับรถไปที่ร้านของตนทันที มาครั้งนี้ท่านหญิงออกจะโล่งใจเมื่อมีที่จอดรถว่างอยู่ไม่ได้ไปขอใช้พื้นที่ใครจอดอย่างวันนั้น ที่เป็เหตุให้เ้าของพื้นที่ วีไอพี จอกรถขวางลำจนฉันออกไม่ได้ต้องไปประสานงานกับประชาสัมพันธ์ของห้างให้เ้าของรถคันนั้นมาย้ายรถออกแต่ก็ต้องหน้าแตกเมื่อเ้าของของรถคันนั้น ตำหนิในความที่ฉันเสียมารยาทไปจอดในพื้นที่เขา
“หญิงฟ้าพรุ่งนี้งานเปิดตัว กรุทองเก่าซึ่งเป็แบรนด์พันธ์มิตรกับแบรนด์เรา ฉนั้นแกกับฉันเราต้องไป”
“แกไปคนเดียวได้มั้ย แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบงานแบบนี้”
“ไม่ได้เด็ดขาดเพราะงานนี้คุณหญิงเมจิกาเลือกคอลเลคชั่นใหม่ของเราไปเปิดตัวคู่เครื่องประดับทองเขา”
สุดท้ายคำปฏิเสธท่านหญิงก็ไม่เป็ผล ต้องจำใจให้เพื่อนวัดตัวและเลือกเสื้อผ้าของร้านมาให้เพื่อไปงานที่พูดในวันพรุ่งนี้
“ตัวนี้สวย เหมาะกับแกมากท่านหญิง”
เดรสเปิดไหล่ทรงเอเรียบหรูด้วยโทนสีน้ำเงิน แต่เพิ่มความเก๋ด้วยโบว์ใหญ่ด้านหลัง ชุดนี้เป็ชุดที่ท่านหญิงออกแบบเองกับมือแต่ทางร้านยังไม่ได้นำออกมาโชว์เพราะพึ่งเสร็จ จึงถือโอกาสนี้ใส่เปิดตัวคอลเลคชั่นนี้ไปเลยแล้วกัน
"หญิงฟ้า แกดูข่าวนี้สิ มีรูปแกด้วย"
ท่านหญิงรีบหยิบโทรศัพท์เพื่อนมาดูปรากฏเป็ข่าวที่ไปช่วยผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างถนน พอรู้เื่ว่าเป็ข่าวอะไรก็คืนโทรศัพท์ให้เพื่อนรักไปโดยที่ไม่อ่านรายละเอียดอะไรเลย
“แก คนที่แกไปช่วยไว้ คือคนนี้ใช่มั้ย ”
“ใช่ ทำไมหรอ”
“ก็คนเนี้ย เขาเป็ภรรยาของเ้าสัววรัญญู ชื่อเมจิกาที่เรากำลังจะไปงานเขาพรุ่งนี้ไง”
“อ่าว แล้วงี้งานไม่ล่มหรอแก”
ได้ยินคำพูดที่ตรงใจตัวเองของท่านหญิงเลยจับโทรศัพท์กดโทรออกไปยังเบอร์เลขาของท่านทันที จนได้ความว่างานในวันพรุ่งนี้ยังดำเนินการต่อทุกอย่าง แค่เปลี่ยนคนดูแลงานเป็ลูกๆของเขาทั้ง 3คนแทน
“กริ๊สส แกฉันจะได้เจอลูกชายคนโตของบ้านนี้แล้ว ”
“รู้สึกเหมือนว่าแกก็ได้เจอที่ร้านอาหารวันนี้แล้วนิ จะตื่นเต้นอะไร”
“นั้นนะ ลูกชายคนกลางของบ้านเขา ไม่ใช่คนโต”
“อืมดีใจด้วย”
“โอ้ยๆ พรุ่งนี้ฉันจะต้องสวย ฉันจะต้องไปสปาอบผิวฉันต้องเลือกเสื้อผ้าดี โอ้ยๆตื่นเต้น”
“อย่าเวอร์กระเทย…….ไป ไปทำงาน”
37K
